ΥΨΗΛΕΣ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ

To EΛ.Κ.Ε.Δ.Α. προτρέπει κάθε αναγνώστη, ιδίως δε τους υποστηρικτές της πολιτικής που ακολουθείται έναντι της Άγκυρας, να διαβάσουν προσεκτικά την ''ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ'' που κυκλοφορεί εδώ και λίγες ημέρες. Εκεί δημοσιεύεται για πρώτη φορά πλήρες το τουρκικό επιχειρησιακό σχέδιο "SUGA", που προβλέπει εισβολή σε Λέρο, Οινούσσες και Φούρνους.

Επιχειρήματα του τύπου ''αυτά είναι σχέδια των Τούρκων επιτελών, ο Ερντογάν είναι διαφορετικός'' κοκ, το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. τα προσπερνά άνευ σημασίας, διότι γνωρίζει πως τέτοια σχέδια αποτελούν συναντίληψη στρατογραφειοκρατίας και μεγάλου μέρους της τουρκικής πολιτικής ελίτ.

Οι ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών, η ΕΥΠ και η Διακλαδική Διεύθυνση Πληροφοριών του ΓΕΕΘΑ, έλαβαν γνώση της ύπαρξης του τουρκικού σχεδίου απόβασης στα νησιά Λέρο, Φούρνους, Οινούσσες, ήδη από το περασμένο φθινόπωρο. Και σίγουρα αρκετό καιρό πριν την έφοδο στον τουρκικό ναύσταθμο από τους ισλαμιστές της κυβέρνησης Ερντογάν, όπου εντοπίστηκαν και οι δημιουργοί του επιχειρησιακού σχεδίου εισβολής.

Αξίζει να σημειωθεί πως στο σχέδιο εισβολής των Τούρκων, περιλαμβάνεται και ένα τέταρτο ακόμα νησί, όπως περιήλθε σε γνώση των ελληνικών υπηρεσιών πληροφοριών. Όλα ήσαν σχεδιασμένα με πάσα λεπτομέρεια: Ποιες τουρκικές μονάδες θα εμπλέκονταν, ποια μεταφορικά μέσα θα χρησιμοποιούσαν (ελικόπτερα και ταχύπλοα σκάφη), τα χρονοδιαγράμματα της επιχείρησης, τα σημεία και οι ώρες απόβασης, οι πρώτοι στόχοι των τουρκικών δυνάμεων στα νησιά (πχ αεροδρόμιο Λέρου). Πρόνοια είχε ληφθεί και για τον άμαχο ελληνικό πληθυσμό (συγκέντρωση σε γήπεδα, δια της βίας επιβίβαση των κατοίκων σε σκάφη και διαταγή να αναχωρήσουν προς Σάμο, Χίο). Κανονική εθνική εκκαθάριση δηλαδή.

Σημειώνεται επιπλέον πως το ΓΕΕΘΑ είναι προβληματισμένο από το σχέδιο, και κυρίως από την έκταση της επιχείρησης, αλλά και από την χρονική συγκυρία που είχαν επιλέξει τα τουρκικά Επιτελεία για την εκτέλεση του ναυτικού σκέλους της «Βαριοπούλας»: Είναι η εποχή που ο τότε υπουργός Εξωτερικών (και νυν πρωθυπουργός) της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου, θεωρούσε ότι η προσέγγιση που είχε επιτύχει με τον Τούρκο ομόλογό του Ισμαήλ Τζεμ, είχε απομακρύνει τον κίνδυνο «θερμού επεισοδίου». Την στιγμή, που το τουρκικό Γενικό Επιτελείο είχε σχεδιάσει όχι «θερμό επεισόδιο», αλλά κανονική εισβολή επί ελληνικών νησιών.

Οι αμυντικοί αναλυτές του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. μελέτησαν όσο πληρέστερα μπορούσαν το τουρκικό επιχειρησιακό σχέδιο "SUGA" (εισβολή σε Λέρο, Οινούσσες και Φούρνους) και εκτιμούν πως όσον αφορά τα δύο μικρότερα νησιά (Οινούσσες, Φούρνους) το σχέδιο των Τούρκων θα είχε υψηλές πιθανότητες επιτυχούς έκβασης. Δυσκολότερα θα ήσαν ίσως τα πράγματα για τους εισβολείς στην περίπτωση της Λέρου (ορεινό ανάγλυφο που θα δυσκόλευε αεραπόβαση δια ελικοπτέρων, υπολογίσιμες ελληνικές δυνάμεις στο νησί, πιθανότητα ενισχύσεων από Κω-Κάλυμνο).

Εννοείται πως σε τέτοια περίπτωση, ουδεμία τύχη θα είχε η υπόθεση για τη χώρα μας, αν επικρατούσε το ''πνεύμα των Ιμίων'': Απώλεια κατοικημένου πλέον ελληνικού νησιού, όπου αντί δυναμικής αντεπίθεσης ανακατάληψης ή επίθεσης ''αλλού'', θα ακολουθούνταν η γνωστή τακτική του παρελθόντος (''κλαψούρισμα'' της Ελλάδος σε ΝΑΤΟ και ΟΗΕ, ''διπλωματική εκστρατεία'' και όλα τα συναφή), που η Τουρκία γνωρίζουμε όλοι πόσο τα υπολογίζει, η δε διεθνής κοινότητα σε αντιμετωπίζει -στην καλύτερη των περιπτώσεων- με συμπόνια...

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΛΚΕΔΑ: Χάνεται το Αιγαίο άνευ μάχης...

Το νομοσχέδιο που ανακοίνωσε στις 21 Δεκεμβρίου 2010 η ελληνική κυβέρνηση, για την ίδρυση φορέα έρευνας υδρογονανθράκων, αναμένεται να ψηφιστεί στη Βουλή εντός του Ιανουαρίου 2011. Το νομοσχέδιο, με το οποίο ιδρύεται η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ - ΕΔΕΥ ΑΕ», κάνει λόγο για πιθανολογούμενα κοιτάσματα που «θα μπορούσαν να καλύπτουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας τα επόμενα 30 χρόνια». Με δεδομένη ετήσια κατανάλωση 120 εκατομμύρια βαρέλια, η απόδοση υπολογίζεται στα 40 εκατομμύρια βαρέλια ετησίως και η συνολική παραγωγή για την 30ετία στα 1,2 δισ. βαρέλια.

Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο που να αφορά σε συγκεκριμένες περιοχές ερευνών ή σε περιοχές παραχωρήσεων προς εκμετάλλευση. Να διευκρινιστεί το γεγονός ότι ο υπό ίδρυση φορέας δεν θα κάνει δικές του έρευνες, αλλά θα παραχωρεί δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης σε κοινοπραξίες επιχειρήσεων. Όλα φωτογραφίζουν επικείμενη ελληνοτουρκική συνεννόηση στο Αιγαίο, στη βάση των αξιώσεων των Τούρκων. Το πλαίσιο της διευθέτησης, το έχει ήδη περιγράψει ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας Ε. Μπαγίς, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι οι δύο χώρες είναι πολύ κοντά σε συμφωνία συνεκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, με ποσοστά 50-50. Μάλιστα, έχει προτείνει στις «διαφιλονικούμενες» περιοχές «να φτιάξουμε πλατφόρμες πετρελαίου και αυτές να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης των διαφορών», ανοίγοντας έτσι το δρόμο για ανάλογες διευθετήσεις συνολικής συνδιαχείρισης του Αιγαίου και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Πρέπει να γίνει σαφές και στον τελευταίο Έλληνα, πως, όταν γίνεται λόγος για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου, αυτό δεν αφορά κάποιες θαλάσσιες περιοχές οι οποίες ανήκουν στις δύο χώρες ή έστω τελούν υπό καθεστώς αμφισβήτησης. Πρόκειται για περιοχές που ανήκουν ξεκάθαρα στην Ελλάδα, με βάση τους ισχύοντες κανόνες του Διεθνούς Δικαίου (Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982). Από αυτήν τη σκοπιά, η όποια σχετική συζήτηση έχει σαν προαπαιτούμενο από την πλευρά της Ελλάδας την απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.


Υπάρχουν ενδείξεις ότι η ίδρυση του εν λόγω ελληνικού φορέα διαχείρισης υδρογονανθράκων συνδέεται με όσα έχουν δρομολογηθεί περί ελληνοτουρκικής συνδιαχείρισης στο Αιγαίο. Η ίδρυση του φορέα έρχεται να πατήσει πάνω στα απαράδεκτα (για να μην πούμε εγκληματικά) κενά της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, καθώς δεν έχει κηρυχθεί ελληνική ΑΟΖ. Με δεδομένο ότι τα πιθανολογούμενα προς εκμετάλλευση κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται στην υφαλοκρηπίδα έξω από τα εθνικά χωρικά ύδατα, εάν δεν προηγηθεί ο ορισμός της ελληνικής ΑΟΖ, τότε ο υπό ίδρυση φορέας δεν θα έχει άλλο πεδίο δράσης πέρα από το Ιόνιο.

Έχει επικαθήσει, σε Μαξίμου και ΥΠΕΞ, στρατηγική απαξίωσης και εγκατάλειψης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ελληνικούς θαλάσσιους χώρους. Η απαξίωση αυτή, που με συνέπεια υπηρέτησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ από το 1974 και μετά, περιλαμβάνει τη μη ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, τη μη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτ. μίλια, τη μη κατοχύρωση της αρμοδιότητας έρευνας και διάσωσης, την άνευ όρων εκχώρηση στο ΝΑΤΟ της ευθύνης για τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου.

Ειδικά για την ΑΟΖ, όλα αυτά τα χρόνια, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν προβεί σε καμία ενέργεια ορισμού και ανακήρυξης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας - Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Η Ελλάδα μόνο με την Ιταλία έχει υπογράψει σχετική συμφωνία, το 1970, για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (δεν υπήρχε τότε η έννοια της ΑΟΖ) του Ιονίου και της προέκτασής της προς νότο στην ανοιχτή Μεσόγειο. Ανάλογη συμφωνία έχει μονογραφεί με την Αλβανία, αλλά η αλβανική πλευρά την ανακάλεσε - με υπόγεια παρέμβαση και της Τουρκίας - καθώς γινόταν εφαρμογή των όσων προβλέπει η Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας που αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα στην ΑΟΖ και των νησιών.

Εντύπωση προκαλεί, επίσης, το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν έχει υπογράψει τέτοια συμφωνία με την Κύπρο, παρόλο που η δεύτερη έχει υπογράψει με άλλες χώρες. Βέβαια πρόκειται για πρόβλημα της Ελλάδας και όχι της Κύπρου, αφού το όλο ζήτημα σχετίζεται με το θέμα της ΑΟΖ του Καστελόριζου. Η εκκρεμότητα αυτή έρχεται να ενισχύσει τις τουρκικές θέσεις σύμφωνα με τις οποίες το Καστελόριζο δεν έχει δικαίωμα στην ΑΟΖ.

Η Τουρκία αμφισβητεί συνολικά την ελληνική ΑΟΖ ανατολικά της γραμμής Ρόδος, Κάρπαθος, Κρήτη και διεκδικεί έτσι στο σύνολό της την ΑΟΖ της Ανατ. Μεσογείου βόρεια της ΑΟΖ της Αιγύπτου. Το Καστελόριζο είναι το πρόσχημα, καθώς αυτό που λέγεται περί εξαίρεσής του από τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις και τις διευθετήσεις που έχουν δρομολογηθεί για τα ζητήματα του θαλάσσιου χώρου, δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο ελληνικό νησί, αλλά όλο το θαλάσσιο χώρο ανατολικά της προαναφερθείσας γραμμής Ρόδου, Καρπάθου, Κρήτης. Φυσική συνέπεια αυτών των επιλογών είναι να μην υπάρχει αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.

Τελικά αυτό που προωθείται μήπως είναι η επαναχάραξη συνόρων και η συρρίκνωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε βυθό, θάλασσα και αέρα; Εξευμενισμός του ''θηρίου'' είναι η τακτική της Αθήνας, μόνο που ο τουρκικός αναθεωρητισμός είναι ακόρεστος. Το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. παραπέμπει, για πολλοστή φορά, στον πάντα διαχρονικό Θουκυδίδη...
ΠΗΓΗ
www.elkeda.gr
(Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Αναλύσεων)
Διαβάστε περισσότερα...

ΚΥΠΡΙΑΚΟ - ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ

Μέχρι την εκλογή Έρογλου, πριν λίγες εβδομάδες, οι Δημήτρης Χριστόφιας και Mehmet Ali Talat είχαν πραγματοποιήσει 71 συναντήσεις, ενώ οι βοηθοί τους των δύο διαπραγματευτικών επιτροπών συναντήθηκαν πάνω από 100 φορές. Στις συναντήσεις φάνηκε ξεκάθαρα η διαφορά διαπραγματευτικής αντίληψης.

Η τουρκοκυπριακή πλευρά, με «επαγγελματικά στελέχη» και σε συνεννόηση με Άγκυρα διαπραγματεύεται μαξιμαλιστικά. Αντίθετα, η ελληνοκυπριακή πλευρά αποσαφήνισε πως ενδιαφέρεται πρώτα για λύση και μετά για τι είδους λύση αυτή θα είναι. Για αυτό, μέχρι σήμερα η ελληνοκυπριακή πλευρά προχώρησε σε μονομερείς παραχωρήσεις, χωρίς κανένα αντάλλαγμα.

Τι συμφώνησαν μέχρι σήμερα Χριστόφιας –Talat στο παρασκήνιο;

Κεφάλαιο Διακυβέρνησης και Κατανομής Εξουσιών: Στους τομείς και αρμοδιότητες της νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Κύπρου, καθώς και στις αρμοδιότητες της νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας υπάρχουν πολύ μεγάλες συγκλίσεις των δύο πλευρών, σε ποσοστό 80% περίπου των θεμάτων. Ο πρόεδρος Χριστόφιας παραχώρησε ως γνωστόν εκ περιτροπής προεδρία στον Ταλάτ (5 χρόνια πρόεδρος της Κύπρου Έλληνας και 5 Τούρκος), παρ’ ότι οι νόμιμοι Τουρκοκύπριοι στην Κύπρο είναι σήμερα 8-9% του πληθυσμού (μαζί με τους παράνομους έποικους φθάνουν στο 30-35%). Υπάρχει μια βασική διαφωνία σε σχέση με τον τρόπο εκλογής του προέδρου κάθε 5 χρόνια, είναι όμως περισσότερο τεχνικό ζήτημα.

Κεφάλαιο Ευρωπαικών θεμάτων
Σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο Ευρωπαϊκών Θεμάτων επιτεύχθηκε σημαντική πρόοδος, α) στο πώς η νέα Ενωμένη Ομόσπονδη Κύπρος θα αντιπροσωπεύεται στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, β) πώς θα λαμβάνονται οι σχετικές αποφάσεις στα διάφορα θεσμικά όργανα και γ) πώς οι Κανονισμοί της ΕΕ θα μεταφέρονται και θα εκτελούνται στην ομόσπονδη Κύπρο και στα δύο συνιστώντα κρατίδια.

Κεφάλαιο Οικονομίας
Σημαντικές συγκλίσεις υπάρχουν στο κεφάλαιο της οικονομίας, σε ποσοστό πάνω από 70% των επί μέρους θεμάτων. Οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι το ευρώ θα είναι το κοινό νόμισμα (σήμερα στην κατεχόμενη από την Τουρκία βόρεια Κύπρο, νόμισμα είναι η τουρκική λίρα). Στο βόρειο τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο για 2-3 χρόνια θα υπάρχουν παράλληλα ευρώ και τουρκική λίρα, έπειτα η λίρα θα αποσυρθεί. Θα υπάρχει μια ενιαία κεντρική Τράπεζα, με παράρτημα στο τουρκοκυπριακό κρατίδιο, για ένα μεταβατικό στάδιο 3-5 χρόνια. Τέλος, συμφωνήθηκε να συσταθεί ένας κοινός «ειδικός μηχανισμός» από οικονομολόγους-τεχνοκράτες, που θα ελέγχει την οικονομική σύγκλιση των δύο οικονομιών το συντομότερο δυνατό.

Εδαφικό
Μέχρι σήμερα η Τουρκία κατέχει στρατιωτικά το 37.4% της Κύπρου (ενώ οι Τουρκοκύπριοι είναι σήμερα κάτω του 10%). Στα παλαιότερα σχέδια λύσης του κυπριακού, η Τουρκία επέστρεφε στην ελληνοκυπριακή πλευρά ποσοστό εδάφους γύρω στο 5-7%. Εάν η Τουρκία επιστρέψει την πόλη της Αμμοχώστου, θα επιστρέψουν 40.000 Ελληνοκύπριοι. Έτσι, διευκολύνονται κατά΄πολύ τα σχέδια της Μ. Βρετανίας για λύση, γιατί αυτοί οι 40.000 Ελληνοκύπριοι που θα επιστρέψουν στην πόλη τους, στο δημοψήφισμα που πιθανόν θα γίνει, θα ψηφίσουν βεβαίως ΝΑΙ στο ό,ποιο σχέδιο λύσης.
Μέχρι τώρα, οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι το εδαφικό θα πρέπει να συζητηθεί στο τέλος των συνομιλιών. Εκτιμάται ότι αφού η Τουρκία θα πάρει όλα όσα θέλει από τις υποχωρήσεις της Λευκωσίας (δηλαδή νέο κράτος: ΣΥΝ- ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ), θα επιστρέψει την πόλη της Αμμοχώστου και ένα ποσοστό εδάφους περίπου 7% στην ελληνοκυπριακή πλευρά, πράγμα που θα ανατρέψει το αναμενόμενο αποτέλεσμα σε ένα δημοψήφισμα, αφού πολλοί Ελληνοκύπριοι θα ψηφίσουν πλέον υπέρ αυτής της λύσης.

Περιουσιακό – Επιστροφές περιουσιών
Η τελευταία απόφαση του ΕΔΑΔ (Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) σε ό,τι αφορά το περιουσιακό, απόφαση με καθαρά πολιτικά κριτήρια (παρασκηνιακές παρεμβάσεις Μ. Βρετανίας, Ολλανδίας, Σουηδίας), ανατρέπει την μέχρι τώρα πρακτική του ΕΔΑΔ υπέρ της Κύπρου. Το ΕΔΑΔ στις 05.03.2010 σε διευρυμένη σύνθεση (με 17 δικαστές και απόφαση η οποία λήφθηκε κατά πλειοψηφία) αναγνωρίζει την μέχρι σήμερα παράνομη «επιτροπή αποζημιώσεων» στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Το ΕΔΑΔ αναγνωρίζει την τουρκοκυπριακή επιτροπή ως «νόμιμο και αποτελεσματικό εσωτερικό ένδικο μέσο» και για πρώτη φορά στέλνει Ελληνοκύπριους πρόσφυγες στην «επιτροπή αποζημιώσεων» του ψευδοκράτους. Το ΕΔΑΔ, με την απόφασή του αυτή, ενώ μέχρι σήμερα δεχόταν (και δικαίωνε) τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες, τώρα τους καλεί να προσφεύγουν στην «επιτροπή αποζημιώσεων» και ακολούθως στο τουρκοκυπριακό «ανώτατο διοικητικό δικαστήριο» (διαδικασία που θα απαιτεί 5-8 χρόνια δικαστικών αγώνων). Αν δεν ικανοποιηθούν οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, μόνο τότε θα μπορούν να προσφύγουν στο ΕΔΑΔ.

Στο ζήτημα, Χριστόφιας- Talat συμφώνησαν κατ’ αρχήν για 3 λύσεις για τους πρόσφυγες:
1. Ανταλλαγή (δηλαδή να ξεχάσει ο Ελληνοκύπριος πρόσφυγας το νόμιμο σπίτι του στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και να λάβει περιουσία Τουρκοκύπριου πρόσφυγα στη νότια Κύπρο). Αυτό είναι δύσκολο να εφαρμοστεί, γιατί από τον πόλεμο του 1974 οι Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες είναι 190.000 και οι Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες μόνο 55.000.
2. Αποζημίωση (δηλαδή πάλι να ξεχάσει ο Ελληνοκύπριος πρόσφυγας το νόμιμο σπίτι του στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και να πάρει από την επιτροπή αποζημιώσεων του ψευδοκράτους χρηματική αποζημίωση). Eίναι το πιθανότερο σενάριο.
3. Αποκατάσταση (δηλαδή ο Ελληνοκύπριος πρόσφυγας να επιστρέψει στο νόμιμο σπίτι του). Και αυτό είναι όμως δύσκολο να εφαρμοστεί, αφού η Τουρκία κατέχει σήμερα το 37.4% του εδάφους της Κύπρου και θα επιστρέψει πολύ μικρό ποσοστό.
Η βασική διαφωνία έγκειται στο ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά επιμένει ότι ο νόμιμος ιδιοκτήτης της περιουσίας θα πρέπει να αποφασίσει ο ίδιος ποιά από τις 3 παραπάνω λύσεις επιθυμεί. Η τουρκοκυπριακή πλευρά επιμένει πως πρέπει να ιδρυθεί μια «ανεξάρτητη επιτροπή περιουσιών» που αυτή θα αποφασίζει την λύση για κάθε πρόσφυγα.

Έποικοι
Η Τουρκία μετέφερε ως γνωστόν από το 1974 έως το 2010 πάνω από 200.000 έποικους στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο για να αλλάξει υπέρ της την δημογραφία. Ο Χριστόφιας αποδέχθηκε με την έναρξη των συνομιλιών να παραμείνουν μετά τη λύση 50.000 Τούρκοι έποικοι και οι υπόλοιποι να επιστρέψουν στην Τουρκία. Η Άγκυρα δεν δέχεται καμμία υποχώρηση και τονίζει συνέχεια πως οι «εργάτες από την Τουρκία» (έτσι αποκαλούν τους έποικους) είναι ήδη 10 και 20 χρόνια στην βόρεια Κύπρο και θα παραμείνουν όλοι εκεί για «ανθρωπιστικούς λόγους». Η Τουρκία, αν φθάσουμε σε τελική λύση του κυπριακού, και για να ψηφίσουν οι Ελληνοκύπριοι ΝΑΙ στην λύση, θα ανακοινώσει πιθανότατα πως «επιστρέφουν στην Τουρκία 40 ή 50.000 έποικοι». Έτσι κι αλλιώς, μπορεί μετά τη λύση αυτοί σιγά σιγά να ξαναεπιστρέψουν, αφού το ελληνοκυπριακό συνιστών κρατίδιο δεν θα μπορεί να ασκήσει έλεγχο στην δημογραφία του τουρκοκυπριακού κρατιδίου.ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ

ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

Με τον Ντερβίς Έρογλου, η Τουρκία θα έχει την πολυτέλεια να παρουσιάζεται «εποικοδομητική» στο κυπριακό, γιατί θα ισχυρίζεται ότι πιέζει τον «σκληρό και αδιάλλακτο» Έρογλου για λύση. Ο πρόεδρος Χριστόφιας θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση. Για δύο λόγους:
1. Έκανε ήδη σημαντικές (και μονομερείς) υποχωρήσεις στους Τούρκους (έποικοι, εκ περιτροπής προεδρία) και τον έχουν αφήσει μόνο όλα πλέον τα πολιτικά κόμματα της Κύπρου. Ακόμη και ο ΔΗ.ΣΥ. εδώ και έναν μήνα τον κριτικάρει σφοδρά για «απαράδεκτες υποχωρήσεις». Ο πρόεδρος φλερτάρει λύση και δημοψήφισμα χωρίς την (απαραίτητη) πολιτική συναίνεση από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου.
2. Η Ελλάδα, με την οικονομία της στο χειρότερο σημείο, υποφέρει (και) γεωστρατηγικά, αφήνοντας (για πολλοστή φορά) μόνη την Κύπρο. Αυτό φάνηκε πολύ έντονα στην τελευταία επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στην Λευκωσία 12-13 Απριλίου. Η Κύπρος γνωρίζει ότι πρακτικά από την Ελλάδα δεν μπορεί να ελπίζει σε τίποτα, για να αλλάξει έστω κατ’ ελάχιστον τους συσχετισμούς με την Τουρκία.

Πως θα πιέσει όμως η Μ. Βρετανία την ελληνική πλευρά;
1. Η πρόσφατη (πολιτική και όχι νομική) απόφαση του ΕΔΑΔ (Ευρωπαικού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) κατά της Κύπρου εξαφανίζει και την τελευταία ελπίδα για λύση στοιχειωδώς συμβατή προς τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για αυτό πίεσαν το ΕΔΑΔ η Αγγλία αλλά και κάποιες άλλες χώρες: Για να είναι η Κύπρος μετά την απόφαση ΕΔΑΔ ανίσχυρη νομικά και να υποκύψει ευκολότερα σε λύση τύπου Ανάν.
2. Ο επίτροπος για την διεύρυνση Stefan Fule, ο οποίος δουλεύει μεθοδικά για άρση της «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων, μέσω προώθησης κανονισμού απ’ ευθείας εμπορίου Ε.Ε. – κατεχόμενης βόρειας Κύπρου. Για τον ίδιο στόχο εργάζεται παρασκηνιακά και ο Ολλανδός ευρωβουλευτής και επικεφαλής της κοινής κοινοβουλευτικής επιτροπής Ε.Ε. – Τουρκίας, Υοst Lakentaik, ο οποίος βολιδοσκοπεί αλλά και επηρεάζει τη στάση χωρών της Ε.Ε. για το απ’ ευθείας εμπόριο Ε.Ε. – κατεχόμενης βόρειας Κύπρου.

Τυχόν υιοθέτηση του κανονισμού (πολύ πιθανό σενάριο), θα σημάνει στην πράξη ταϊβαν-οποίηση της βόρειας Κύπρου. Θα είναι παραβίαση και του διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού δικαίου, που θα παραπέμπει σε κανονικές και πλήρεις εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Ε.Ε. και ψευδοκράτους. Όμως οι κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές είναι αναπόσπαστο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, με βάση τη Συνθήκη Προσχώρησης της Κύπρου στην Ε.Ε. Αν αρχίσει το απ’ ευθείας εμπόριο και ταυτόχρονα η Τουρκία καταργήσει το εμπάργκο σε βάρος των πλοίων και των αεροσκαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας, φεύγει για την Άγκυρα το άγχος εκπλήρωσης των συμβατικών της υποχρεώσεων προς την Ε.Ε. και την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο σχετικός κανονισμός μετά από την Ευρωβουλή θα πάει στο Ευρωπαικό Συμβούλιο, όπου απόφαση θα ληφθεί όχι με απόλυτη ομοφωνία αλλά με πλειοψηφία, και θα εγκριθεί (με αρνητικές πιθανώς μόνο Ελλάδα, Γαλλία και Αυστρία). Πρώτα δηλαδή άρση των «εμπάργκο» και μετά «αμοιβαία αναγνώριση»:

-Η Τουρκία θα αναγνωρίσει μεν Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά όχι ολόκληρη την Κύπρο, όπως αυτή εισήλθε στην Ε.Ε. ως πλήρες μέλος. Η Τουρκία θα αναγνωρίσει την Κύπρο με συνοδευτική δήλωση πως αναγνωρίζει μόνο τις περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας που είναι υπό ελληνοκυπριακό έλεγχο.
- η Κυπριακή Δημοκρατία ταυτόχρονα θα αναγνωρίσει τον κατεχόμενο βορρά της Κύπρου ως μελλοντικό συνεταιρικό συνιστών κράτος (state). Έτσι το μέχρι σήμερα ψευδο-κράτος, θα αναβαθμιστεί αυτόματα σε χωριστή πολιτική οντότητα. Το ψευδοκράτος στην βόρεια Κύπρο θα είναι ανοιχτό για εμπόριο και οικονομικές σχέσεις με όλο τον κόσμο, όπως ακριβώς η Ταιβάν. Όχι δηλαδή διεθνώς αναγνωρισμένο από όλους κράτος, αλλά μια λειτουργική πολιτική οντότητα που στην πράξη θα είναι σαν κράτος. Η Τουρκία θα εμφανιστεί έτσι διαλλακτική στη διεθνή κοινή γνώμη και αμέσως μετά θα ανοίξουν τα 8 παγωμένα κεφάλαια διαπραγμάτευσης Τουρκίας-Ε.Ε.

Έτσι η Κύπρος οδηγείται, αν μεν βρεθεί και συμφωνηθεί λύση, σε λύση συν-ομοσπονδίας, με όχι λειτουργικό μοντέλο διακυβέρνησης, με υπερ-εξουσίες στους Τουρκοκύπριους (και εποίκους), δίχως ένοπλες δυνάμεις και ισχύ, όπως ακριβώς θέλουν οι ΗΠΑ και η Μ. Βρετανία. Αν πάλι δεν βρεθεί λύση στο κυπριακό λόγω του τουρκικού μαξιμαλισμού και ο Χριστόφιας αναγκαστεί να σταματήσει τις συνομιλίες, θα ακολουθηθεί το παραπάνω σενάριο, ή παραλλαγή αυτού: η Τουρκία μετά τον κανονισμό για το απ’ ευθείας εμπόριο, θα αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία (πάντα μέσα στα εδαφικά όρια που η Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί έλεγχο). Τα κατεχόμενα «ταιβαν-οποιούνται» και ανοίγουν τα 8 κεφάλαια Τουρκίας-Ε.Ε. που τώρα είναι παγωμένα. Και η Τουρκία θα προχωρά πλέον ελεύθερα και ανεμπόδιστα προς μια μελλοντική ένταξη στην Ε.Ε.
Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ "ECONOMIST'' - ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ

ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΜΕ ΠΡΟΕΔΡΟ ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΡΚΑΛΕΤΣΗ στο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ''ECONOMIST'' ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

''ΠΟΛΕΜΟΧΑΡΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗ'' ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ, ΕΑΝ ΠΑΡΑΣΤΕΙ ΑΝΑΓΚΗ....

Oλοκληρώθηκαν σήμερα οι εργασίες του συνεδρίου του ''ECONOMIST'' σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών. Με παρουσίες και ομιλίες των Γιώργου Παπανδρέου και Αντώνη Σαμαρά, του προέδρου της Κύπρου Δημήτρη Χριστόφια καθώς και του πρωθυπουργού της Σερβίας Mirko Cvetkovic, το συνέδριο παρουσίασε αυξημένο πολιτικό -και όχι μόνο οικονομικό- ενδιαφέρον. Οι οικονομολόγοι που παρευρέθησαν ως εισηγητές, εξέφρασαν σε γενικές γραμμές τον προβληματισμό τους καθώς και την εκτίμηση πως θα απαιτηθεί ορίζοντας τουλάχιστον 5ετίας για να εξέλθει η ελληνική οικονομία της κρίσης.

Ο Σέρβος πρωθυπουργός υπεραμύνθηκε της ευρωπαικής τροχιάς του Βελιγραδίου και των προσδοκιών για πλήρη ένταξη στην Ε.Ε. Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στις Βρυξέλλες πρέσβης Vladimir Schizov, αναφέρθηκε στις προσδοκίες από την υπογραφείσα συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας για έλεγχο/μείωση των πυρηνικών καθώς και στην πρόταση της χώρας του για μια νέα παν-ευρωπαική αρχιτεκτονική ασφαλείας. Ο Δημήτρης Χριστόφιας από πλευράς του επικέντρωσε στην αναγκαιότητα γρήγορης λύσης προς επανένωση της Κύπρου, κάτι που για τον ίδιο, όπως με συναισθηματισμό κατέθεσε, "....είναι όραμα ζωής".

Το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α., προσκεκλημένο στο συνέδριο, εκπροσωπήθηκε δια του προέδρου του Σταύρου Καρκαλέτση. Ο πρόεδρος του ΕΛ.Κ.ΕΔ.Α. είχε κατ' ιδίαν διεξοδική συζήτηση με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, τον διευθυντή σύνταξης του "ECONOMIST'' Daniel Franklin, τον μόνιμο αντιπρόσωπο της Ρωσίας στις Βρυξέλλες πρέσβη Vladimir Schizov, καθώς και σύντομη συνομιλία με τον πρόεδρο της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά.

Στην δημόσια συζήτηση επί της ομιλίας του προέδρου Χριστόφια, από το βήμα του συνεδρίου, ο πρόεδρος του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. Σταύρος Καρκαλέτσης προέβη στην κάτωθι τοποθέτηση και ταυτόχρονα ερώτηση προς τον Κύπριο πρόεδρο:

"Εάν υποθέσουμε πως ένεκα του τουρκικού μαξιμαλισμού οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι διαπραγματεύσεις με τον Έρογλου, υπάρχει στην Λευκωσία εναλλακτικό σχέδιο Β; Ή ενδεχομένως και Γ; Διότι οι Τούρκοι ασφαλώς επεξεργάζονται εναλλακτικές. Στην περίπτωση αυτή, που βεβαίως απευχόμαστε, ενός οριστικού αδιεξόδου, μήπως πρέπει ως πρόεδρος της Κύπρου να επανεξετάσετε μια σε βάθος χρόνου αλλαγή στρατηγικής; Και για να γίνω συγκεκριμένος: Μήπως πρέπει, αφού πρώτα η Ελλάδα ορθοποδήσει οικονομικά, να προβεί σε αναθεώρηση και υιοθέτηση πολιτικής ουσιαστικής συμπαράταξης (και όχι συμπαράστασης) με την Κύπρο; Μήπως απαιτείται σε βάθος χρόνου μια γεωπολιτική "επιστροφή'' της Ελλάδας στην ανατολική Μεσόγειο, όπως επιχειρήθηκε στην δεκαετία του 1990 με την πολιτική Ανδρέα Παπανδρέου-Γεράσιμου Αρσένη; Και μήπως πρέπει Αθήνα και Λευκωσία να επανενεργοποιήσουν το -νεκρό σήμερα- δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου; Διότι, ας μην κοροιδευόμαστε, το δόγμα υπάρχει σήμερα μόνο στα χαρτιά. Ενεργοποίησή του όμως, θα λειτουργούσε ως μοχλός ουσιαστικής πίεσης πάνω στην Άγκυρα. Πρέπει να διαπραγματευτούμε από καλύτερη, από ισχυρότερη θέση. Για αυτό και καταθέτω τον παραπάνω προβληματισμό''.

Στην απάντησή του ο πρόεδρος Χριστόφιας, πάντα εκ του βήματος, δήλωσε τα κάτωθι προς τον πρόεδρο του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.:
"Αυτό που προτείνετε, συνιστά πρόταση πολεμικού τύπου. Εμείς δεν είμαστε υπέρ των πολεμοχαρών λύσεων. Δεν θέλουμε πόλεμο. Είμαστε υπέρ των ειρηνικών λύσεων. Θυμηθείτε τους S-300 και την κατάληξή τους. Αποτύχαμε με αυτήν την πολιτική. Αφήστε που μπορεί να δημιουργηθούν συνθήκες κρίσης. Επαναλαμβάνω, είμαστε υπέρ των ειρηνικών μέσων...."

Επί της τοποθέτησης του Δημήτρη Χριστόφια, το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. προβαίνει στην παρακάτω, καλοπροαίρετη και ελπίζουμε εποικοδομητική, κριτική:

1. Το δόγμα και η πολιτική του "ενιαίου" Ελλάδας και Κύπρου δεν απέτυχε. Εμείς αποτύχαμε. Οι S-300 δεν πήγαν μόνοι τους στην Κρήτη. Εμείς υποχωρήσαμε στις τουρκικές απειλές και τους αποσύραμε πανικόβλητοι. Εμείς, ως Ελλάδα και Κύπρος, αυτοακυρωθήκαμε και ταυτόχρονα κατοχυρωθήκαμε ως κράτη μειωμένης εθνικής κυριαρχίας και αξίας.

2. Αφού κατά τον πρόεδρο της Κύπρου διαπραγμάτευση με τα νώτα καλυμμένα (=ισχυρή άμυνα) σημαίνει ''πολεμική λύση'', δεν πρέπει με την ίδια λογική να καταργήσουμε την Εθνική φρουρά; Και να αποστρατιωτικοποιήσουμε το ανατολικό Αιγαίο; ''Πολεμοχαρείς επιλογές'' δεν συνιστούν και αυτά;

3. Προσκομίσαμε την εντύπωση, από την απάντηση του προέδρου της Κύπρου, πως αυτός αγνοεί βασικές αρχές της στρατηγικής της αποτροπής και πως αυτή "δουλεύει". Είναι προφανές (το πρώτο που διδάσκεται στους πρωτοετείς των διεθνών σχέσεων), πως όταν διαπραγματεύεσαι, οφείλεις να έχεις "βέλη στην φαρέτρα": Οικονομία, διπλωματία, ένοπλες δυνάμεις. Δηλαδή, συνολική ισχύ. Αυτήν σέβεται ο συνομιλητής σου. Η δημόσια δήλωση του προέδρου Χριστόφια πως υιοθέτηση στρατηγικής αποτροπής, συνιστά "πολεμική λύση'', μεταφράζεται (από όλους και πρώτα από τους Τούρκους) σε "προτιμώ να διαπραγματεύομαι γυμνός και χωρίς ισχύ.'' Το ΕΛ.ΚΕ.Δ.Α. εκτιμά και προεξοφλεί, πως τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις, και μάλιστα από ένα βήμα όπως αυτό του "ECONOMIST'', ανάβουν το πράσινο φως στην Τουρκία για ακόμη περισσότερη αδιαλλαξία και αλαζονεία, αφού δηλώνουμε δημόσια πως δεν πιστεύουμε στην άμυνα και την αποτροπή, πως δεν επιθυμούμε να διαπραγματευτούμε επί ίσοις όροις, αλλά αμυντικά απογυμνωμένοι.
Διαβάστε περισσότερα...