Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Canadair. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Canadair. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

«Κάθε πτήση και πόλεμος»


Καλοκαίρι για αυτούς δεν σημαίνει ξεγνοιασιά. Σε επιφυλακή από τις 5.00 το πρωί ως τις 9.00 το βράδυ, οι ιπτάμενοι των Canadair είναι έτοιμοι να δώσουν μάχη με τον χρόνο και τη φωτιά για να σώσουν ζωές και περιουσίες

Είναι οι «ανώνυμοι» ιπτάμενοι ήρωες του ελληνικού καλοκαιριού που, συνήθως, συνεπάγεται και φλόγες. Πετούν σε επικίνδυνες αποστολές, με άγχος, πίεση και πυρκαγιές που απειλούν ζωές και περιουσίες κάτω από τα πόδια τους. Αποστολή τους, να σώσουν δάση και ζωές. Αμοιβή τους: «Κάθε φορά που προλαβαίνουμε την επέκταση μιας πυρκαγιάς», όπως λένε χαρακτηριστικά.

Εδώ και εβδομάδες έχουν ξεκινήσει την καλοκαιρινή ρουτίνα τους. Ηδη πετούν και ρίχνουν νερό σε εστίες φωτιάς, έστω και αν - ακόμη- τα κατορθώματά τους δεν κερδίζουν χρόνο στα δελτία ειδήσεων. Οι ίδιοι εύχονται να... μην έχουν δουλειά αυτό το καλοκαίρι, διότι αυτό θα σημάνει λιγότερες πυρκαγιές και λιγότερα καμένα στρέμματα πρασίνου.

«Κάθε πτήση είναι και μια μάχη με τον χρόνο και τη φωτιά... Ενας πόλεμος που πρέπει να κερδίσουμε για να σωθούν περιουσίες και ζωές» είναι οι φράσεις που ακούς από το στόμα τους. Οταν αποφοίτησαν από τη Σχολή Ικάρων, προορισμός και όνειρό τους ήταν τα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Ηλθαν τελικά στα πυροσβεστικά αεροσκάφη, όμως ο κοινωνικός τους ρόλος δεν αλλάζει- αντιθέτως, μάλλον μεγαλώνει.

Η ζωή των πιλότων των πυροσβεστικών αεροσκαφών δεν είναι μόνο πτήσεις για σβήσιμο πυρκαγιών με τις «πάπιες», τα περίφημα Canadair, όπως τα αποκαλούν οι Καναδοί. Το καθημερινό πρόγραμμά τους περιλαμβάνει ξύπνημα στις 4 το πρωί. Στις 5.00, μία ώρα πριν από το πρώτο φως της ημέρας, ξεκινά η υπηρεσία τους, ενημερώνονται για την κατάσταση που επικρατεί και «παραλαμβάνουν» το αεροσκάφος από τους τεχνικούς που έχουν εργαστεί όλη τη νύχτα. Μετά ίσως ασχοληθούν με γραφειοκρατική εργασία, πτήσεις για συντήρηση, συμμετοχή σε αγήματα κ.ά. Η «βάρδια» των πληρωμάτων λήγει όταν δύσει ο ήλιος περίπου στις 9 το βράδυ και το προσωπικό εργάζεται με το σύστημα μία ημέρα εργασίας, μία ρεπό. Ωστόσο ακόμη και την ημέρα ξεκούρασης δεν μπορούν να απομακρυνθούν σε μεγάλη απόσταση, καθώς βρίσκονται μονίμως σε επιφυλακή. Το καλοκαίρι μένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από τις οικογένειές τους. Οι «Αθηναίοι» της Μοίρας είναι οι τυχεροί. Αν αποτελούν όμως μέλος πληρωμάτων η βάση των οποίων είναι στην επαρχία, τότε κάνουν να δουν την οικογένειά τους ακόμη και έναν μήνα. Αλλά, όπως λένε: «Οι οικογένειές μας έχουν παντρευτεί και το επάγγελμά μας».

Ο διοικητής
«Αδύναμος ο άνθρωπος μπροστά στη φύση»
Μετράει 26 χρόνια στη Μοίρα των Πυροσβεστικών Αεροσκαφών. Ο σμήναρχος κ. Μάμας Κρασσάς (φωτογραφία κάτω) από το 1984 υπηρετεί στα Canadair και στη μνήμη του ξεδιπλώνεται η «καρβουνιασμένη» ιστορία της ελληνικής υπαίθρου. «Θυμάμαι μεγάλες πυρκαγιές στη Ρόδο, στη Χίο, στο Πήλιο, στη Χαλκιδική, στη Θάσο και κάθε φορά σκέφτομαι πόσο αδύναμος είναι άνθρωπος μπροστά στα στοιχεία της φύσης». Μιλάει για τις ώρες πτήσεις που συμπληρώνει κάθε πιλότος του το καλοκαίρι - «περισσότερες από των μαχητικών» - και σημειώνει ότι, αντίθετα απ΄ ό,τι νομίζουμε, ο χειμώνας για τα πυροσβεστικά είναι «ακόμη πιο δύσκολος, καθώς από την 1η Νοεμβρίου, τη λήξη της αντιπυρικής περιόδου, ως την 1η Ιουνίου, την έναρξή της, επικρατεί οργασμός κινητικότητας, καθώς γίνονται πτήσεις συντήρησης, αξιολόγησης καιεκπαίδευσης, με αποτέλεσμα οι χειριστές να συμπληρώνουν μερικές χιλιάδες ωρών στον αέρα». Δεν παραλείπει να τονίσει και ότι «η 355 ΜΤΜ είναι η μόνη μοίρα που πετά σε πραγματικές συνθήκες μάχης, σε αντίθεση με άλλες, θεωρούμενες πιο μάχιμες της Πολεμικής Αεροπορίας».

Η εμπειρία
«Μπροστά μου σκοτώθηκαν δύο συνάδελφοι»
Είκοσι χρόνια στη μοίρα, ο επισμηναγός κ. Δημήτρης Τζιλίρης έχει συμμετάσχει σε δεκάδες επιχειρήσεις κατάσβεσης. Δεν θα ξεχάσει ποτέ την πτώση του Canadair CL 415 στις 15 Ιουλίου 2000 στην Αργαλαστή Πηλίου, όπου έχασαν τη ζωή τους ο επισμηναγός Ιωάννης Μυλωνάς και ο ανθυποσμηναγός Ιωάννης Καρασάββας. «Είχα ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη. Οι συνάδελφοι είχαν απογειωθεί από τον Βόλο. Οταν έφθασα, έπαιρναν νερό και μου ζήτησαν να περιμένω να κάνουν βολή και μετά να επιχειρήσουμε σε σχηματισμό. Βρισκόμασταν πίσω τους και λίγο πιο ψηλά στα 2.000 πόδια. Ξαφνικά είδαμε το αεροσκάφος να πέφτει και να συντρίβεται. Μιλούσαμε διαρκώς μαζί τους και δεν είχαν αναφέρει κάποιο τεχνικό πρόβλημα. Παγώσαμε! Δεν μιλούσαμε με τον συγκυβερνήτη για πέντε λεπτά. Το συναίσθημα δεν περιγράφεται. Και μετά έπρεπε εμείς να συνεχίσουμε την κατάσβεση».

Οι πιλότοι
«Οταν καιγόταν το σπίτι μου»

Ο υποσμηναγός κ. Περικλής Κακάνης (φωτογραφία δεξιά) είναι ο πιο νέος της μοίρας. «Στην Ηλεία θυμάμαι που εντοπίσαμε μια ομάδα 10-15 ανθρώπων, εγκλωβισμένων από τις φλόγες σε έναν λόφο. Κουνούσαν απεγνωσμένα τα χέρια για να τους δούμε. Λίγο μακρύτεραένα ερπυστριόφορο της Πυροσβεστικής τούς πλησίαζε. Δίναμε οδηγίες στους πυροσβέστες προς τα πού θα πάνε και παράλληλα ήμασταν σε επιφυλακή για να επέμβουμε αν οι φλόγες τους απειλούσαν

άμεσα» θυμάται για τις καταστρεπτικές πυρκαγιές της Πελοποννήσου το 2007. Ο σμηναγός κ. Κλεομένης Τσιγάνης (φωτογραφία αριστερά) απαντά και στο ερώτημα αν έχουν βρεθεί ποτέ σε επιχείρηση κατάσβεσης κοντά στον δικό τους τόπο, το χωριό ή το σπίτι. «Μου έτυχε πέρυσι να επιχειρώ πολύ κοντά στο Ντράφι Πεντέλης, όπου βρίσκεται το σπίτι μου. Ούτε που κοίταξα αν οι φλόγες είχαν αγγίξει το σπίτι μου. Ποτέ δεν μετακινούμαστε από το σημείο που μας έχουν υποδείξει».

Η πτήση

Ενημέρωση των πιλότων πριν από την επιχείρηση
Κάθε πτήση είναι διαφορετική. Τα πληρώματα κάνουν εναέριο briefing (ενημέρωση) καθώς το «πεδίο βολής» στο οποίο επιχειρούν μεταβάλλεται διαρκώς. Φθάνοντας στην περιοχή, ελέγχουν τη μορφολογία του εδάφους για ύπαρξη σπιτιών, καλωδίων ρεύματος και ψηλών δένδρων, ενώ εντοπίζουν το κατάλληλο σημείο «διαφυγής» μετά τη «βολή νερού». Υπουλος «εχθρός» είναι τα πουλιά που συναντούν κυρίως κατά την υδροληψία, με κίνδυνο να προκληθεί ζημιά στην έλικα ή στο παρμπρίζ. Μόλις δοθεί το «πράσινο φως» από τον πύργο ελέγχου, απογειώνονται. Αν η εστία της φωτιάς είναι κοντά στο αεροδρόμιο κάνουν μια «εναέρια αυτοψία» για να δουν την έκτασή της και στη συνέχεια πετούν στην πλησιέστερη θαλάσσια περιοχή για να κάνουν λήψη νερού. Οι πιλότοι στο εξωτερικό παίρνουν νερό από ποτάμια ή λίμνες- άρα σε «ήρεμα νερά» - ενώ στη Ελλάδα κάνουν λήψη από θάλασσες που είναι πιο «δύσκολες» λόγω κυματισμού. Ολη η διαδικασία συνολικά διαρκεί 35-40 λεπτά. Παράλληλα έχοντας καλύτερη εικόνα της κατάστασης από αέρος, διαρκώς ενημερώνουν τις επίγειες δυνάμεις για να μην εγκλωβιστούν και να επιχειρήσουν σε πιο κρίσιμα σημεία.

Το αεροσκάφος
«Τα παλαιά CL-215»
Οι χειριστές των παλαιών CL 215 τα περιγράφουν ως εξής: «Τα πηδάλια είναι με συρματόσχοινα και μοιάζουν σαν το τιμόνι ενός φορτηγού ή ενός παλαιού αυτοκινήτου. Απαιτείται μυϊκή δύναμη από τους κυβερνήτες και αρμονική συνεργασία γιατί μια λάθος κίνηση μπορεί να αποβεί μοιραία. Στα Canadair CL-415τα χειριστήρια είναι υδραυλικά και με μια απλή κίνηση το αεροσκάφος στρίβει. Είναι χαρακτηριστικό ότι για την προσέγγιση, τη ρίψη του νερού και τη διαφυγή οι χειριστές μπορεί να χρειαστεί να κάνουν ακόμη και έξι στροφές». Τα CL-215 δεν έχουν όργανα με ενδείξεις για τη διεύθυνση ή την ένταση του ανέμου και άλλες λειτουργίες σημαντικές για μια πτήση. Γι΄ αυτό οι χειριστές τους πρέπει να έχουν διαρκώς επικεντρωμένη την προσοχή τους στην επιχείρηση κατάσβεσης και εμπειρία για να κρίνουν πώς πρέπει να αντιδράσουν ανά πάσα στιγμή.

Οι θερινές βροχές πολύτιμος σύμμαχος
Οι πυροσβέστες εφέτος εφαρμόζουν αυτό που ξέρει και ο... τελευταίος πρόσκοπος: Για να σβήσει μια φωτιά χρειάζεται ένα ποτήρι νερό στα πρώτα δευτερόλεπτα εκδήλωσής της, ένας κουβάς νερό κατά το πρώτο λεπτό, ένας τόνος μετά το πρώτο δεκάλεπτο. Υστερα από μισή ώρα δεν σβήνει όσο νερό και αν πέσει. Ετσι έχει δοθεί εντολή για άμεση επέμβαση ώστε να προλαβαίνουν την ανάπτυξή της. Σύμφωνα με αξιωματικούς της Πυροσβεστικής, τον Ιούνιο ξέσπασαν κατά 25% λιγότερες φωτιές σε σχέση με τον περυσινό αντίστοιχο μήνα. Ειδικότερα είχαν σημειωθεί 1.200 πυρκαγιές ενώ εφέτος μειώθηκαν στις 900. Επίσης λόγω της άμεσης επέμβασης τον Ιούνιο του 2010 κάηκαν περίπου 8.500 στρέμματα ενώ πέρυσι τον ίδιο μήνα είχαν γίνει στάχτη περίπου 34.000.

Η επιφυλακή εφέτος ξεκίνησε πολύ νωρίς. Από την προηγουμένη μελετάται ο χάρτης επικινδυνότητας και αναπτύσσονται έγκαιρα δυνάμεις στις περιοχές όπου υπάρχει αυξημένη πιθανότητα εκδήλωσης πυρκαγιάς. Παράλληλα «σύμμαχος» των πυροσβεστών εφέτος είναι το γεγονός ότι βρέχει συχνά, δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη τα μελτέμια που βοηθούν στην εξάπλωση της φωτιάς, ενώ άμεση είναι και η χρήση των πυροσβεστικών αεροπλάνων με την εκδήλωση κάθε πυρκαγιάς και όχι, όπως παλαιότερα, εφόσον αυτή έπαιρνε διαστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 31 Μαΐου 2010

Επιστολή χειριστού πυροσβεστικών αεροσκαφών Canadair


Είμαι ένα χειριστής πυροσβεστικών αεροσκαφών Canadair.
Σας γράφω λοιπόν γιατί μόλις έμαθα κάτι από ένα γνωστό μου, σχετικά με τον 15ο και 16ο μισθό των υπαλλήλων της Βουλής.
Έμαθα λοιπόν ότι το (ο Θεός να το κάνει) "επίδομα" των υπαλλήλων της Βουλής ΠΕ είναι ... 14.000 ευρώ το χρόνο!!!
Εγώ που επίσης είμαι ΠΕ για να πετάω μέσα στις φωτιές, με όλα τα "συνεπακόλουθα" και που δεν είναι πιστεύω ώρα να τα απαριθμήσω, παίρνω (ή καλύτερα έπαιρνα πριν την κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης) επίδομα ... 12.500 ευρώ!!!
Μικρότερο και από υπάλληλο της Βουλής!
Αν πλέον μου μένουν τα 8000 ευρώ θα λέω δόξα τω Θεώ...
Για να καταφέρει κάποιος που τοποθετήθηκε για πρώτη φορά σε πυροσβεστικά να πάρει ίδιο επίδομα, θα πρέπει να πετάει περίπου ...40 χρόνια (!!!) δηλαδή ... ΠΟΤΕ!!!
Ο παραπάνω υπολογισμός έγινε με το δεδομένο ότι θα πετάει μέσο όρο στην σταδιοδρομία του μέσο όρο 100 ώρες τον χρόνο, πράγμα ήδη αισιόδοξο.
Απίστευτο ...
Φυσικά για όλα αυτά ευθύνεται και η ηγεσία της ΠΑ, που εξακολουθεί να θεωρεί την αεροπυρόσβεση λιγότερο σημαντική από μια πτήση εκπαιδευτικού αεροσκάφους ή μια απλή πτήση IFR με μαχητικό.

Ας περάσουμε όμως και σε πιο ουσιαστικά θέματα.
Καλό θα είναι να ενημερωθεί ο κόσμος για τα τεκταινόμενα στην αεροπυρόσβεση.
Μόλις τις τελευταίες δύο εβδομάδες υπάρχει κάποια αξιοσημείωτη κινητικότητα στα θέματα των πυροσβεστικών αεροσκαφών.
Και όλα αυτά εν αναμονή της πυροσβεστικής περιόδου!
Είμαστε παιδιά (ή μάλλον χειριστές) κατώτερου Θεού ...
Φυσικά αν πιάσουν μεγάλες φωτιές όλοι τους θα τρέξουν να φωτογραφηθούν μαζί μας, δεν πιστεύω να υπάρχει καμιά αμφιβολία πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

Οι φωτιές έχουν ξεκινήσει όπως γνωρίζετε.
Να ενημερώσω επίσης ότι η χρονιά φοβάμαι ότι δεν θα πάει καλά.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι μάλλον η πικρή αλήθεια.
Και αυτό γιατί το ηθικό είναι ΧΑΜΗΛΟΤΑΤΟ.
Όλοι θέλουνε να δώσουνε το 100% των δυνατοτήτων τους όπως συμβαίνει κάθε χρόνο.
Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο πιστεύουμε.
Αλλά με χαμηλό το ηθικό και δυσμενείς τις συνθήκες διαβίωσης, τα όρια των χειριστών χαμηλώνουν αισθητά για τόσο επικίνδυνες επιχειρήσεις.
Μόνο για επαγγελματικά ή υπηρεσιακά θέματα δεν συζητάμε.
Γιατί πλέον έχουμε βασικότατο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ οικονομικό πρόβλημα.
Δεν μιλάμε για τις περικοπές μισθών και πτητικών, ή το να βγάλουμε λεφτά στις πλάτες άλλων.
Κανείς δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο.
Μιλάμε για τα οδοιπορικά μας, τα οποία λόγω της φύσης της δουλειάς είναι πολύ σημαντικά.
Και τα οποία δεν αποτελούν εισόδημα αλλά αποζημίωση, αναδρομική μάλιστα αφού πρώτα τα έχεις βάλει από την τσέπη σου.
Και δυστυχώς αντί να περικόψουν εκεί που πρέπει (ή καλύτερα να τα επιστρέψουν αυτοί που τα πήραν), ψάχνουν για εξιλαστήρια θύματα εκεί που δεν θα έπρεπε να αμφισβητούν καθόλου την προσφορά σου.
Αντί να προσφέρουν το μέγιστο δυνατό των πόρων που διαθέτει η πατρίδα.
Και δεν είναι μόνο η αποζημίωση των οδοιπορικών, αλλά και οι περικοπές σε ξενοδοχεία, εγκαταστάσεις, φαγητό κτλ.
Για αποφυγή παρεξηγήσεων δεν μιλάμε για ξενοδοχεία ή εγκαταστάσεις πέντε αστέρων, αλλά για κάτι άθλια ενοικιαζόμενα (αφού μέχρι εκεί μας φτάνουν τα χρήματα που μας δίνουν) ή κάτι ερείπια στις μονάδες.
Το φαγητό δε ούτε ο σκύλος δεν το τρώει.
Αλλά σιγά μην πατήσει κανείς τους να φάει μαζί μας ... πτέραρχος εννοώ και όχι σκύλος ...

Σύντομα θα κληθούμε όπως κάθε χρονιά να διασκορπιστούμε σε όλη την Ελλάδα.
Και ενώ οι μέρες οδοιπορικών δεν θα μειωθούνε (κακώς μάλλον αφού λίγα οδοιπορικά θα σήμαινε λίγα δικά μας έξοδα) ακούγεται ότι θα γίνουν περικοπές στον τρόπο αποζημίωσης των οδοιπορικών.
Ήδη τα παλιότερα χρόνια τα φέρναμε βόλτα οριακά χωρίς να λάβουμε υπ' όψην τα πολλά δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα με τα οποία καταπονούσαμε τα ΙΧ μας, δηλαδή τις περιουσίες μας, για χάρη της υπηρεσίας.

Ρωτάω λοπόν;
- Πως θα (ακόμα και ... γιατί να) μετακινηθεί κάποιος με αυτή την τιμή βενζίνης;
Μετακίνηση με αυτοκίνητο δεν δικαιολογείται από την υπηρεσία (αν ήμασταν "εκλεκτοί" άλλων υπουργείων πιθανόν να δικαιολογούταν) και αν χρησιμοποιήσουμε τα καταπληκτικά ελληνικά μέσα μαζικής μεταφοράς (που δεν σε φτάνουν ούτε μέχρι τα χωριά που εδρεύουν τα αεροδρόμια, για να μην πούμε τα ίδια τα αεροδρόμια) το σύστημα θα φτάσει στα όρια του πριν καν ξεκινήσει.
- Πως θα μετακινηθεί κάποιος με αυτά τα διόδια;
- Πως θα τα καταφέρουμε όλα αυτά όταν ήδη έχουμε μειώσεις στον μισθό (150 - 350 ευρώ);
- Πως θα τα καταφέρουμε όλα αυτά όταν ΗΔΗ έχουμε αναδρομικές κρατήσεις στον μισθό;
Και μάλιστα τους πιο κρίσιμους για εμάς μήνες, τους καλοκαιρινούς!
- Πως θα τα καταφέρουμε όλα αυτά όταν ήδη έχουμε χάσει το 35% των πτητικών μας;
- Πως θα τα καταφέρουμε όλα αυτά όταν ήδη έχουμε χάσει μεγάλο μέρος των Δώρων και Επιδομάτων Αδείας;
- Τι λεφτά ΛΟΙΠΟΝ θα αφήσουμε στην οικογένεια μας που θα μας δει μετά από 5 μήνες όταν δεν θα φτάνουν σε εμάς του ίδιους για να φτάσουμε στις αεροπορικές βάσεις και να ζήσουμε αξιοπρεπώς σαν άνθρωποι;
Όταν γυρίσουμε πίσω θα έχουμε σπίτι, ή θα έχουν πετάξει έξω τις γυναίκες και τα παιδιά μας;
- Πως θα ζήσουμε με όλα αυτά στο κεφάλι μας και πιθανόν στοιβαγμένοι σαν τα πρόβατα;
Και όλα αυτά όχι για να παρακολουθήσουμε κάποιο απλό σχολείο, αλλά σε καθαρά ολοήμερες επιχειρησιακές αποστολές.

Οι χειριστές των πυροσβεστικών αεροσκαφών έχουν αποδείξει στο παρελθόν πολλές φορές τον επαγγελματισμό και το υψηλό αίσθημα ευθύνης.
Τώρα όμως τώρα όλοι οι έμπειροι θέλουν να αποστρατευτούν (ήδη έχει ξεκινήσει) και όσοι δεν μπορούν να φύγουν είναι σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση που του τα δημιουργεί αυτός που έπρεπε να τους λύνει το πρόβλημα, δηλαδή η ίδια η ΠΑ!!!
Η μέριμνα προσωπικού σε χειριστές που καλούνται να πετάξουν σε πραγματικές επιχειρήσεις είναι μηδαμινή!
Αντί στις δύσκολες στιγμές που περνάει η Πατρίδα, να μπορέσουμε να αξιολογήσουμε που πρέπει να διοχετεύσουμε τους λιγοστούς μας πόρους, και η αεροπυρόσβεση είναι μάλλον ένας τέτοιος τομέας, αυτοί γίνονται συνεχώς χειρότεροι...

Ποτέ δεν σου δίνανε κάποιο κίνητρο για να πετάξεις ή για να κάνεις γύρω-γύρω με το αυτοκίνητο σου όλη την Ελλάδα, αλλά σου λένε ΤΩΡΑ να τα βάλεις και από την τσέπη σου.
Ενώ ήδη τα προηγούμενα χρόνια, με λίγο καλύτερο καθεστώς, οριακά τα φέρναμε βόλτα.
Εννοείται ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει.
Ας μας πηγαίνουν με τα οχήματα των ταξιάρχων τώρα που τους τα πήραν.
Εμείς τουλάχιστον ιδρώνουμε ...

Υπάρχει λύση ... ας μην μας στείλουν πουθενά (αναλαμβάνοντας την ευθύνη οι ίδιοι) ή ας βάλουμε χορηγό την SIEMENS επιτέλους!
Η δεύτερη λύση είναι πιο εφικτή λόγω εξοικείωσης των προϊσταμένων μας ...

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 25 Αυγούστου 2009

Πάνω από 100 ώρες πτήσης έκλεισαν τα Canadair



Σε επιφυλακή βρίσκεται το 100% των ενόπλων δυνάμεων
Περισσότερα από 150.000 στρέμματα έχουν παραδοθεί στις φλόγες.Αντίξοες οικαιρικές συνθήκες αλλάκαι παραλείψεις στον συντονισμό.
Στις τιτάνιες προσπάθειες των πυροσβεστών προστίθενται πάνω από 100 ώρες πτήσης, και 660 ρίψεις νερού που αντιστοιχούν σχεδόν σε τέσσερις τόνους νερού, που πραγματοποίησαν τα Canadair που μετέχουν στη "μάχη" για την κατάσβεση της φωτιάς στο νομό.
Όπως έγινε γνωστό, τα Canadair SL-215 και SL-415 πραγματοποίησαν συνολικά σήμερα 33 εξόδους στον νομό Αττικής, συμπληρώνοντας 103,5 ώρες πτήσης με 660 ρίψεις νερού που αντιστοιχούν σε ρίψη 3.960 τόνων νερού.
Σε επιφυλακή βρίσκεται το 100% των ενόπλων δυνάμεων του νομού Αττικής και σε ετοιμότητα ελικόπτερα Agusta bell ab-205 και ένα αεροσκάφος C-130 της πολεμικής αεροπορίας. ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ Διαβάστε περισσότερα...