Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυβέρνηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυβέρνηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Μαΐου 2011

Παρ’ ολίγον επεισόδιο µε Βενιζέλο

Ζήτησε να «ανακτηθεί η ικανότητα πολιτικής διεύθυνσης της χώρας»
Επιπλέον ο υπουργός Αµυνας εισηγήθηκε να ζητήσει η κυβέρνηση υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσµου µε 180 ψήφους

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΛΙΜΑ που προσπάθησε να περάσει προς τα έξω το Μέγαρο Μαξίµου ήταν ότι στο άτυπο Υπουργικό Συµβούλιο επικράτησε κλίµα συναίνεσης και αποδοχής των λεχθέντων από τον Πρωθυπουργό:

«Ηταν ένα εξαιρετικό Υπουργικό Συµβούλιο», δήλωσε στα «ΝΕΑ» στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού.

Ωστόσο οι πληροφορίες αναφέρουν ότι λίγο έλειψε να προκληθεί σοβαρό πολιτικό πρόβληµα, µε αφορµή την τοποθέτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος σηµειωτέον γνωστοποίησε αυτήν την παρέµβαση µε διανοµή της στον Τύπο.

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΡΙΒΗΣ. Αφορµή αποτέλεσε η... παρεξηγήσιµη παράγραφος της τοποθέτησης, σύµφωνα µε την οποία «το πρόβληµα της οικονοµίας είναι πολιτικό. Πρέπει επειγόντως να ανακτηθεί η ικανότητα πολιτικής διεύθυνσης της χώρας, γιατί χωρίς πολιτική διεύθυνση δεν µπορεί να επιτευχθεί το αναγκαίο δηµοσιονοµικό, κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτέλεσµα». Σύµφωνα µε την παρέµβαση του υπουργού Εθν. Αµυνας ο οποίος τάχθηκε υπέρ των 180 ψήφων για το Μεσοπρόθεσµο Πρόγραµµα:

n «αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι ευρύτατη συναίνεση, εθνική ενότητα και κοινωνική συνοχή, συσπείρωση χωρίς προσφυγή σε εκλογές n απαιτούνται γενναίες πολιτικές πρωτοβουλίες για την κοινωνική και πολιτική στήριξη µιας επιχείρησης εθνικής σωτηρίας και ανασυγκρότησης n χρειαζόµαστε µια νέα πολιτική νοµιµοποίηση n λύση δεν είναι η κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά η ειλικρινής και έντιµη συνεργασία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης n να γίνει διάλογος µε ανοιχτά χαρτιά µε την αντιπολίτευση n απέτυχαν οι βασικές παραδοχές του Μνηµονίου – για τον χρόνο αποπληρωµής των 110 δισ., για την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές το 2012, και για θετικούς ρυθµούς ανάπτυξης µέσα στο 2011 n υποβολή αιτήµατος από κοινού µε την Πορτογαλία και την Ιρλανδία για αλλαγή των κανόνων διαχείρισης του ΕΣΠΑ».

Ακόµη, επανέλαβε µια δέσµη προτάσεων για την οικονοµία που έχει καταθέσει σε προηγούµενο Υπουργικό Συµβούλιο, δίνοντας έτσι την εντύπωση µιας ολοκληρωµένης πολιτικής παρέµβασης. Η εικόνα αυτή και τα σχόλια που ακολούθησαν, εξόργισαν σύµφωνα µε πληροφορίες τον κ. Παπανδρέου, ο οποίος µε το τέλος του Υπουργικού Συµβουλίου κάλεσε για διευκρινίσεις τον κ. Βενιζέλο, ειδικά για το σκέλος που έκρινε ότι τον έπληττε προσωπικά, δηλαδή της αναγκαιότητας να ανακτηθεί η ικανότητα πολιτικής διεύθυνσης της χώρας.

Ο κ. Βενιζέλος διευκρίνισε στον Πρωθυπουργό ότι δεν είχε την πρόθεση να τον θίξει, αλλά ο κ. Παπανδρέου φέρεται να απαίτησε δηµόσια ανασκευή της αναφοράς αυτής, µιας και ο κ. Βενιζέλος όπως προαναφέρθηκε, είχε δηµοσιοποιήσει το κείµενο της παρέµβασής του στον Τύπου.

Ο υπουργός Εθν. Αµυνας δεν έφερε αντίρρηση και εξερχόµενος του Μεγάρου Μαξίµου, δήλωσε στους δηµοσιογράφους ότι «η πολιτική διεύθυνση της χώρας είναι κάτι πολύ ευρύτερο από την κυβέρνηση. Περιλαµβάνει την αντιπολίτευση, τα συνδικάτα, την κοινωνία των πολιτών, περιλαµβάνει άλλες εξουσίες, όπως η δικαστική, περιλαµβάνει την τοπική αυτοδιοίκηση (...). Αρα πέρα από την κυβέρνηση υπάρχει και αυτό που λέγεται πολιτική διεύθυνση της χώρας, προκειµένου να πετύχουµε µια εθνική συστράτευση».

Παρά την ανασκευή αυτή όµως, κύκλοι του Μεγάρου Μαξίµου ανέφεραν ότι «το θέµα υπάρχει, άσχετα αν πολιτικοί λόγοι επιβάλλουν να µη δοθεί συνέχεια».

Στη διάρκεια του Υπουργικού Συµβουλίου ο υπουργός Οικονοµικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου ενηµέρωσε τα µέλη της κυβέρνησης για τα όσα διηµείφθησαν στη µυστική συνάντηση του Λουξεµβούργου, καθώς και για θέµατα που αφορούν το Μεσοπρόθεσµο Πρόγραµµα Σταθερότητας, του οποίου η δηµοσιοποίηση πιθανόν να βραδύνει και πέραν της 19ης Μαΐου.

ΝΕΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ. Πάντως σήµερα έχει τακτικήσυνεδρίαση το Υπουργικό Συµβούλιο, όπου όπως αναµένεται θα υπάρξει και νέα συζήτηση για πτυχές του Μεσοπρόθεσµου Προγράµµατος, στο περιθώριο της συζήτησης επί 6 νοµοσχεδίων που έχουν εγγραφεί στην ηµερήσια διάταξη.
www.tanea.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Δήλωση ΥΕΘΑ κ. Ευ. Βενιζέλου μετά το Υπουργικό Συμβούλιο

Βενιζέλος: "Η αλλαγή της πολιτικής ατμόσφαιρας και κυρίως η δίκαιη κατανομή της ευθύνης σε όλους μας, σε όλους τους Έλληνες πολίτες, ανάλογα με το επίπεδο το θεσμικό στο οποίο κινείται ο καθένας."
Μήπως εννοείται κι εσείς ότι έχουμε όλοι ευθύνες κε υπουργέ;
Όχι κε Βενιζέλο. Κερδίσατε τις εκλογές λέγοντας ψέματα στον Ελληνικό λαό.
Θα το πιείτε όλο το ποτήριο τούτο ή.. θα φύγετε!
Ήμαρτον και συγχώρεση δεν θα υπάρξει.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου, μετά την ολοκλήρωση του Υπουργικού Συμβουλίου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση εδώ και 18 μήνες κάνει μία υπεράνθρωπη προσπάθεια, αλλά στη χώρα αυτή δεν βρίσκεται μόνον η Κυβέρνηση. Η πολιτική διεύθυνση της χώρας είναι κάτι πολύ ευρύτερο από την Κυβέρνηση. Περιλαμβάνει την Αντιπολίτευση. Περιλαμβάνει τα Συνδικάτα, περιλαμβάνει την Κοινωνία των Πολιτών, περιλαμβάνει άλλες εξουσίες, όπως η δικαστική εξουσία, περιλαμβάνει την τοπική αυτοδιοίκηση.

Άρα, πέρα από την Κυβέρνηση και το έργο της Κυβέρνησης και την προσπάθεια της Κυβέρνησης, υπάρχει και αυτό που λέγεται πολιτική διεύθυνση της χώρας, προκειμένου να πετύχουμε μία εθνική συστράτευση, προκειμένου να πετύχουμε σε μία εθνική προσπάθεια διαχείρισης της κρίσης και ανασυγκρότησης του τόπου μας.

Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου που πρέπει να θέσουμε ως πρώτο ζήτημα.

Η αλλαγή της πολιτικής ατμόσφαιρας και κυρίως η δίκαιη κατανομή της ευθύνης σε όλους μας, σε όλους τους Έλληνες πολίτες, ανάλογα με το επίπεδο το θεσμικό στο οποίο κινείται ο καθένας. Εάν παραμείνει η εντύπωση ότι υπάρχει μόνο η Κυβέρνηση που πρέπει να σύρει ένα τεράστιο κάρο δεν θα καταλήξουμε πουθενά.

Η Κυβέρνηση έκανε, κάνει και θα κάνει το καθήκον της. Θα επιτελέσει την αποστολή της. Αλλά επαναλαμβάνω την έννοια, πρέπει να συμπράξουν όλοι όσοι συνδέονται με αυτό που λέγεται πολιτική διεύθυνση του τόπου. Είναι μία πολύ ευρύτερη έννοια και εκεί ο ρόλος της Αντιπολίτευσης είναι καθοριστικός, γιατί η Αντιπολίτευση δεν είναι απλά για να ασκεί κριτική. Η Αντιπολίτευση έχει και την υποχρέωση συναίνεσης. Δεν θέλω να δω μεθαύριο στο Ζάππειο τον κ. Σαμαρά έμμεσα να επιχαίρει για προβλήματα ή έμμεσα να ποντάρει στην αποτυχία της προσπάθειας της χώρας. Πρέπει και αυτός να στρατευτεί γιατί και αυτός ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι τμήμα αυτού που εννοώ πολιτική διεύθυνση της χώρας».
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 10 Απριλίου 2011

Ραγδαίες εξελίξεις

Σύμφωνα με πληροφορίες ο πρωθυπουργός συγκάλεσε πριν από λίγο έκτακτη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, στην οποία συμμετέχουν ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο κ. Βενιζελος και ο κ. Παμπούκης.

Το είχαμε επισημάνει έγκαιρα πως όταν θα περνούσε ο χρόνος κατά τον οποίο θα μπορούσαν να γίνουν εκλογές με λίστα, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν «υπάκουοι», ξαφνικά θα μετέβαλαν στάση. Έτσι ακριβώς και έγινε. Ίσως ο κ. Παπανδρέου να αισθάνθηκε ισόβιος ιδιοκτήτης του ΠΑΣΟΚ και της....
πρωθυπουργίας της χώρας και δεν διανοήθηκε ότι μπορεί και ο ίδιος να είναι αναλώσιμο είδος. Όπως είναι επόμενο οι επαγγελματίες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, θέλουν να επανεκλεγούν, δεν θέλουν να μείνουν άνεργοι, άσημοι και στιγματισμένοι. Κανείς επομένως δεν θα βάλει τα στήθη του μπροστά για να διασωθεί ο κ. Παπανδρέου και κυρίως αυτοί που είναι αυτόφωτοι. Άλλωστε η διάδοχη κατάσταση, δηλαδή ο κ. Βενιζέλος είναι πάντοτε παρούσα.

Τα συνεχώς εντεινόμενα λοιπόν φαινόμενα απείθειας των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που δεν θέλουν να συνδέσουν το όνομά τους με τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της χώρας, θορύβησαν τον κ. Παπανδρέου, ο οποίος πλέον αναζητεί λύσεις για να ξεφύγει κατ’ αρχήν από το κομματικό αδιέξοδο και στη συνέχεια από το ευρύτερο πολιτικό.

Θα πρέπει επομένως να βρει τρόπο πρώτα να περιμαντρώσει αδιαμαρτύρητα στο κοινοβουλευτικό «μαντρί» τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και έπειτα να στριμώξει κυρίως τον Αντώνη Σαμαρά και να τον προσδέσει ως πειθήνιο όργανο στο άρμα του μνημονίου, πράγμα απίθανο.

Το μνημόνιο, όπως ομολογείται πλέον και από την ίδια την κυβέρνηση, απέτυχε. Το χρέος έχει θεριέψει και σε λίγο καιρό δεν θα επαρκεί ούτε καν μια γενναία αναδιάρθρωση, παρά μόνο η πλήρης χρεοκοπία. Το έλλειμμα μεγάλωσε αντί να περιοριστεί. Η ανεργία αυξήθηκε και θα συνεχίσει αυξανόμενη. Ο πληθωρισμός, παρά την εσωτερική υποτίμηση αυξήθηκε και η ύφεση όλο και μεγαλώνει ρίχνοντας την οικονομία σε ένα φαύλο κύκλο.

Έτσι οι πληροφορίες επιμένουν να εμφανίζουν τον κ. Παπανδρέου αποφασισμένου να μην συνδέσει το όνομα των Παπανδρέου με την χειρότερη στιγμή για τη χώρα. Ακόμα πλέον και το ενδεχόμενο των βουλευτικών εκλογών είναι ανοιχτό. Όμως γνωρίζει ότι οι βουλευτικές εκλογές θα σημάνουν και το τέλος του ίδιου και γενικά των Παπανδρέου για την Ελλάδα.
Εδώ είναι το δίλημμα
Αν επιμείνει μπορεί και να καταλήξει πολύ άσχημα. Αν κάνει εκλογές τώρα, τελειώνει.
Δύσκολη απόφαση.
http://hassapis-peter.blogspot.com/2011/04/blog-post_7046.html
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Τι θα μάθουμε την Δευτέρα Γιώργο;

Σήμερα απεργούν οι δημοσιογράφοι και όλοι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ. Τις προηγούμενες ημέρες υπήρξε σωρεία συνεχών κυβερνητικών συμβουλίων, συναντήσεων με παράγοντες που έχουν επενδύσει στην χρεοκοπία της χώρας, αλλά και παράξενες καταγγελτικές εμφανίσεις (βλ. Νίκος Παπανδρέου) έως και (προ)κηρύξεις ανένδοτων αγώνων κατά των δυνάμεων που έχουν επιβάλει υπό κατοχή την χώρα...

* Πόσο τυχαία μπορούν να χαρακτηρισθούν όλα όσα προηγήθηκαν τις τελευταίες ημέρες;
* Πόσο αθώα μπορεί να χαρακτηρισθεί η τετραήμερη απεργία των εργαζομένων στα ΜΜΕ και ιδιαίτερα των δημοσιογράφων, για το κύριο σώμα των οποίων υπάρχει σαφής χαρακτηρισμός υποτέλειας και άμεσης εξυπηρέτησης των κυβερνητικών συμφερόντων αλλά και των συμφερόντων του μνημονίου κατοχής της χώρας;
* Πόσο μη σχετική μπορεί να θεωρηθεί η ευθεία επίθεση Καρατζαφέρη, αλλά και οι προσπάθειες αυτοϋπονπομευσης της κυβέρνησης (βλ. Πάγκαλος και λοιπούς "δυσανασχετούντες" υπουργούς, βουλευτές και... πρωθυπουργικούς συγγενείς);


Τι πρόκειται να συμβεί στις αμέσως επόμενες ημέρες και έχει ζητηθεί η επιβολή παύσης της ροής των ειδήσεων; Ζούμε σε εποχές όπου η Deutche Velle ενημέρωνε τους Έλληνες για τα όσα συμβαίνουν στην ίδια τους την πατρίδα;

Σειρά ερωτημάτων που βρίσκονται στο μυαλό όλων συνεχίζουν να είναι σκεπτόμενοι, υποψιασμένοι και δεν προτάσσουν τα προσωπικά τους βραχυπρόθεσμα συμφέροντα έναντι των εθνικών απαιτήσεων, που πλέον γίνονται μεγαλύτερες από ποτέ στην σύγχρονη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας...

Δεν είναι λίγοι πλέον εκείνοι οι Έλληνες που από σήμερα νιώθουν έντονα την επερχόμενη λαίλαπα. Η "σιωπή των ενόχων αμνών" -κυβέρνησης και δημοσιογράφων- αποτελεί άραγε το προοίμιο σοβαρότατων εξελίξεων μέχρι το βράδυ της Κυριακής; Εξελίξεις στις οποίες ΚΑΝΕΙΣ δεν θέλει να εισπράξει την άμεση αντίδραση των πολιτών, φοβούμενος πως η μέχρι στιγμής συγκεντρωθείσα οργή μπορεί να μεταβληθεί σε άμεση και βίαιη ανατροπή της ανθυποκυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου....

Από σήμερα θεωρείται σχεδόν δεδομένο πως τις επόμενες ημέρες θα συμβούν γεγονότα που θα αποκρυφθούν μέσω από την ομερτά των ΜΜΕ. Η "ευαισθησία" των μέχρι χθες "παπαγάλων" του μνημονίου, εκτός από άκαιρη, εγείρει πλήθος ερωτήσεων σε σχέση με τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν για να αποφασισθεί η μέσω της "απεργίας" μακράς διαρκείας επιβαλλόμενη σιγή...

Τί συμβαίνει, ή μάλλον, τι πρόκειται να συμβεί κύριε πρωθυπουργέ; Μήπως κάποιοι αποφάσισαν πως το χαρτί Γιώργος Παπανδρέου κάηκε εντελώς και πρέπει να υπάρξει αλλαγή προσώπων (ουσιαστικά εκτόνωση της εσωτερικής κρίσης και μετέπειτα δημιουργία πολιτικού αδιεξόδου) μέσα από κάποια μεταβατική κυβέρνηση προσωπικοτήτων, για να έλθει ο μεγάλος σωτήρας του Έθνους που θα λέγεται Νίκος Παπανδρέου;

Σύμφωνα με την επίσκεψη Σόρος επίκεινται άμεσες πολιτικές και οικονομικές αλλαγές. Η "πίτα" πρέπει να κοπεί και να μοιραστεί άμεσα ή να... καεί για να μην την "φάει" κάποιος άλλος... Το ζητούμενο και συμφέρον της χώρας είναι η τεράστια ευθύνη των δημοσιογράφων (την οποία απεμπολούν μέσω της απεργίας τους), προς την αλήθεια, αλλά και η μεταφορά της στους πολίτες της χώρας. Και τα δύο αυτά ζητούμενα αποφασίσθηκε να "καούν στον καιάδα" των συμφερόντων του Σόρος και της παρέας του, οι οποίοι επιμόνως ζητούν να παρατείνουν την σημερινή κατάσταση που τους επιτρέπει να "βάζουν χέρι" στον πλούτο της χώρας.

Την Δευτέρα, είναι σχεδόν βέβαιο, πως θα μάθουμε τι συνέβη κατά τη διάρκεια του μπλακ-άουτ των δημοσιογράφων. Και πιθανότατα την Δευτέρα οι δημοσιογράφοι θα μάθουν πως οι χώρες δεν κυβερνιούνται με επικοινωνιακά τερτίπια, ούτε είναι δυνατόν να συνεχισθεί η σχέση τους με τους εκάστοτε κυβερνώντες...

Πολύ φοβάμαι πως την Δευτέρα θα μας απασχολήσει έντονα η λέξη και η έννοια της Δημοκρατίας, αφού οι "άρχοντες" και τα "τσιράκια" τους αποφάσισαν να θέσουν την χώρα προ τετελεσμένων.

Ίσως όμως να ξαφνιαστούν αν βρεθούν οι ίδιοι προ των ευθυνών τους...

Κωνσταντίνος/http://kostasxan.blogspot.com/2011/04/blog-post_2724.html
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 1 Απριλίου 2011

Δείτε το λογότυπο του νέου πληροφοριακού συστήματος του δημοσίου,που εχει αναλάβει να συνδέσει τισ υπηρεσίες μεταξύ τους

Σας θυμίζει κατι;

Θυμίζει τα τρία εξάρια; και όμως παρουσιάζεται ως το σύμβολό τους!
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011

ΒΙΝΤΕΟ: Έκραξαν τη Νταλάρα στην παρέλαση στο Περιστέρι

Είσθε ανεπιθύμητη!
Η Άννα Νταλάρα πήγε στην παρέλαση στο Περιστέρι να εκπροσωπήσει την κυβέρνηση! Οι πολίτες είχαν όμως άλλη γνώμη για την παρουσία της μεταξύ των επισήμων.


www.tsantiri.gr/
Διαβάστε περισσότερα...

Είστε «Ανίκανοι» και «Λίγοι» αλλά έχετε περίσσιο ... θράσος!!!

Ο «Τα Φάγαμε μαζί αλλά πεινάμε χώρια» δεν παίζεται πλέον αφού έχει... εξελιχθεί ως επίσημος αποπροσανατολιστής της κοινής γνώμης.

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός (e-mail: prevejohn@yahoo.gr)

Παρακολουθώντας μια συνέντευξη του «Αντιπροέδρου» στο Mega έμεινα αποσβολωμένος για άλλη μία φορά μπροστά στο μεγαλείο του Γκεμπελικού του ταλέντου!

Ο «Τα Φάγαμε μαζί αλλά πεινάμε χώρια» δεν παίζεται πλέον αφού έχει... εξελιχθεί ως επίσημος αποπροσανατολιστής της κοινής γνώμης.

Αναρωτιέμαι μήπως η άνευ πραγματικής ουσίας θέση που κατέχει στην κυβέρνηση τελικά είναι η σημαντικότερη μια και στις κρίσιμες και επικίνδυνες περιόδους για αυτήν ο κύριος αυτός ως «σουπιά» θολώνει τα νερά.

Θεωρώ ότι δεν είναι τυχαία η εμφάνιση του μια και τις μέρες αυτές όλος ο Ελληνικός λαός παρακολουθεί εμβρόντητος την ανάμιξη της χώρας μας στην επέμβαση των «ανθρωπιστών συμμάχων» στην Λιβύη για την οποία ξαφνικά θυμήθηκαν ότι κυβερνάτε από ένα αιμοσταγή δικτάτορα ο οποίος όπως λένε κάποιες πληροφορίες χρηματοδότησε την προεκλογική καμπάνια του Σαρκοζί αλλά ήταν και εγκάρδιος συνομιλητής το περασμένο φθινόπωρο του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κ. Παπανδρέου.

Σε όλες λοιπόν αυτές τις σκέψεις και τα ερωτήματα που μας γεννήθηκαν μπαίνει σφήνα ο κ. Αντιπρόεδρος ο οποίος φαίνεται καθαρά ότι επιλέγει μεθοδευμένα τις εμφανίσεις του σε μέρη και σε εκδηλώσεις που ξέρει εκ των προτέρων ότι θα δημιουργηθούν εντάσεις.

Εδώ θα ταίριαζε η φράση «που πας ρε Καραμήτρο» να φας προς Κερατέα μεριά που εδώ και 100 μέρες έχετε αστυνομοκρατημένη για να φυλάτε δυο άχρηστα μηχανήματα του μέντορα σας καναλορχοεργολάβου.

Βέβαια ο κ. Αντιπρόεδρος δήλωσε ότι είναι δικαίωμα του να πηγαίνει όπου θέλει αλλά ίσως δεν έχεις καταλάβει ότι οι περισσότεροι εξ ημών δεν μπορούμε πλέον να πάμε όπου θέλουμε μια και είναι πλέον δύσκολο να μετακινηθούμε ακόμα και μέσα στην ίδια μας την πατρίδα με τα ληστρικά διόδια που μας επέβαλαν, τις αυξήσεις στην βενζίνα και όχι μόνο.

κ. Αντιπρόεδρε αναμασάτε συνεχώς την καραμέλα της δήθεν στοχοποίησής σας κατηγορώντας ένα κόμμα του Κοινοβουλίου ενώ το κόμμα σας στοχοποίησε όλο τον Ελληνικό λαό τον οποίο ξεγελάσατε με τις προεκλογικές σας ψευτιές. Τι περιμένετε δηλαδή τώρα μετά από τα αίσχη σας, να σας βλέπει ο κόσμος και να σας ραίνει με άνθη για το καλό που του φέρατε;

Εσάς συγκεκριμένα πιστεύω ότι ο κάθε Έλληνας νιώθει την ανάγκη να σας ρωτήσει για το πως αντέχετε να υπηρετείτε τόσο πιστά τον «Ανεπαρκή» κατά την γνώμη σας (πριν λίγα χρόνια) κ. Παπανδρέου. Μη σκούζετε λοιπόν και μη μιλάτε για τις διαμαρτυρίες των πολιτών οι οποίες μέρα με την ημέρα θα μεγαλώνουν μια και φαίνεται πλέον καθαρά ότι όλοι σας μπορεί να είστε «Ανίκανοι» και «Λίγοι» αλλά έχετε περίσσιο θράσος!!!
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Το θρίλερ «Υπατία»

Αγριος καβγάς Βενιζέλου - Ραγκούση

Ενδοκυβερνητική κρίση προκάλεσε χθεσινή πολιτική παρέµβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου για το καυτό θέµατων µεταναστών στο Μέγαρο Υπατία. Ο υπουργός Εθνικής Αµυνας ανακοίνωσε σε επιτροπή της Βουλής ότι θα ασκήσει πιέσειςστους συναρµόδιους υπουργούς για να επιλυθεί το πρόβληµα, κίνηση που ενόχλησε σφόδρα τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος µε χθεσινοβραδινή αιχµηρή ανακοίνωσή του καυτηρίασε τη δηµόσια παρέµβαση Βενιζέλου καλώνταςτον παράλληλα να διευκρινίσει αν προτείνει τη νοµιµοποίηση των παράνοµων µεταναστών.

Η κυβέρνηση αντέδρασε αµήχανα:

Αφού ενηµερώθηκε ο Πρωθυπουργός για την κόντρα, µετάτα µεσάνυχτα ο Γιώργος Πεταλωτής εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται απλώς ότι «οι υπουργοί Εσωτερικών και Αµυνας επικοινώνησαν µεταξύ τους και κρίθηκε ότι δεν υφίσταται πλέον κανένα πρόβληµα».

Οι νέοι τριγµοί στο εσωτερικό της κυβέρνησηςπροκλήθηκανλίγες ώρες πριναπό τη σύγκληση του Εθνικού Συµβουλίου του ΠΑΣΟΚ, όπου αναµένεται ο Πρωθυπουργός να µιλήσει για«εθνική επανεκκίνηση».

Η σφήνα Βενιζέλου για το θέµα του Μεγάρου Υπατία δεν περιορίστηκε στη Βουλή, καθώς ο υπουργός Αµυνας εξέφρασε την ανησυχία του για τις εξελίξεις στον ίδιο τονΠρωθυπουργό, λέγοντας ότιθα ήταν καταστροφικό για την κυβέρνηση να υπάρξει θάνατος απεργού πείνας.

Επικοινώνησε επίσης µε τους υπουργούς Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση και Προστασίας του Πολίτη Χρήστο Παπουτσή, ζητώντας να βρεθεί άµεσα λύση στο πρόβληµα µε τους λαθροµετανάστες.

Αµέσως µετά τηλεφώνησε δεύτερη φορά στον Πρωθυπουργό, τον οποίο – σύµφωνα µε πληροφορίες –ενηµέρωσε για τα αποτελέσµατα της... διαµεσολάβησής του. Η πρωτοβουλία Βενιζέλου προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις και έντονη υπόγεια κυβερνητική κινητικότητα, που είχαν ως αποτέλεσµααργά το βράδυ ο Χρήστος Παπουτσής µε δήλωσή του να προτείνει γραπτώς στους απεργούς πείνας την εξάµηνη παραµονή τους στη χώρα µεδυνατότητα ανανέωσης κατά περίπτωση.

Είχε προηγηθεί πυρετός διαβουλεύσεων, η κρίση ωστόσοεκδηλώθηκε λίγο πριν από τιςέντεκα τη νύχτα όταν ο υπουργόςΕσωτερικών µε γραπτή δήλωσή του εγκάλεσε τον κ. Βενιζέλο για την πρωτοβουλία του. «∆εν είναι δυνατόν, την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η διαχείριση µιας πολύ σοβαρής κρίσης, που στο επίκεντρό της έχει ανθρώπινες ζωές αλλά και τογενικότερο συµφέρον, να υπάρχει δηµόσια παρέµβαση µέλους της κυβέρνησης χωρίς να έχει προηγουµένως ζητήσει να πληροφορηθεί τα δεδοµένα που συνθέτουν το σύνολο του προβλήµατος. (...) Πολύ περισσότερο, δεν είναι δυνατόν µε αυτή τηδηµόσια παρέµβαση ναλέγεται ουσιαστικά ότι χρειάζεται να ασκηθεί πίεση στους αρµόδιους υπουργούς προκειµένου να εξευρεθεί µια λύση, µε την οποία θα αποτραπεί η απώλεια µιας ανθρώπινης ζωής». Το άδειασµα του υπουργού Εθνικής Αµυνας ολοκληρώθηκε όµως στο τέλος της ανακοίνωσης, µε την επισήµανση πως «µόνον ο κ. Βενιζέλος µπορεί να διευκρινίσει αν προτείνει τη νοµιµοποίηση των παράνοµων µεταναστών».

Λίγο πριν από τα µεσάνυχτα κύκλοι του υπουργείου Αµυνας σχολίαζαν ότι ο κ. Βενιζέλος έλεγεσε συνεργάτες του πως «η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή για να µετέχωσε τέτοιου είδους διάλογο». Η παρέµβαση του κ. Βενιζέλου προκάλεσε αρχικώς αµηχανία στο κυβερνητικό επιτελείο, δεδοµένου ότι ο υπουργός Εθνικής Αµυνας δεν έχει αρµοδιότηταστο θέµα.

Το ΜΑΞΙΜΟΎ θέλησε να κρατήσει χαµηλά τους τόνους και απέφυγε να τροφοδοτήσει τη συζήτηση. Ωστόσο αρµόδιοι παράγοντες σχολίαζαν πως «η κυβέρνηση έπρεπε ναέχει τελειώσει το θέµα την κρίσιµη νύχτα της αποχώρησης των µεταναστών από τη Νοµική µε επιχείρηση της Αστυνοµίας».

Αυτό φαίνεταιότι αποτέλεσεκαι το σηµείο διαφωνίας ανάµεσα στα δύο εµπλεκόµενα υπουργεία Εσωτερικών και Προστασίας του Πολίτη. Πάντως, κύκλοι τουκ. Παπουτσή σχολίαζαν πως δεδοµένουότι οι µετανάστες δεν ζητούν άσυλο αλλά δυνατότητα διαµονής στη χώρα, το θέµα δεν εµπίπτει στην αρµοδιότητά του.

Με ανακοίνωσή της η κυβέρνηση διατείνεται ότι «δεν υπάρχει πρόβληµα» µεταξύ των υπουργών
/www.tanea.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Μήπως έχετε αίμα στα χέρια σας;

ΖΗΤΑΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥΣ
Οι παραπάνω πολιτικοί ευθύνονται για την κατάντια της Ελληνικής Αστυνομίας και την εξωτερική πολιτική της Χώρας. Στην ουσία θέλουν να την διαλύσουν. Ελληνόπουλα σκοτώνονται γιατί δεν τους επιτρέπουν να εφαρμόσουν απλούς κανόνες Άμυνας που εφαρμόζουν όλες οι Αστυνομίες του κόσμου.

Οι περισσότεροι αστυνομικοί χρησιμοποιούνται σαν οικιακοί βοηθοί και φύλακες των βρικολάκων που πίνουν το αίμα του Λαού και οι οποίοι ξεπουλάνε την περιουσία του κράτους. Ηθικοί αυτουργοί είναι όλοι οι απάτριδες αριστεροί, προοδευτικοί, όψιμοι αντιστασιακοί, σοσιαλιστές που μπορούν να επιζούν χάρις στο βρώμικο περιβάλλον. Κανείς από τη Βουλή δεν ζήτησε την παραίτηση τους.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Μέσα σε δύο ημέρες, οι κυβερνήσεις των δύο σημαντικοτέρων χωρών της ευρωζώνης, της Γαλλίας και της Γερμανίας, έχασαν δύο σημαντικούς υπουργούς τους. Ο Σαρκοζί στερήθηκε την υπουργό του επί των Εξωτερικών Μισέλ Αλιό-Μαρί και η Μέρκελ τον υπουργό του επί της Άμυνας Καρλ-Τέοντορ τσου Γκούτενμπεργκ.

Η πρώτη παραιτήθηκε όταν αποκαλύφθηκαν οι επαφές της με το καθεστώς του Μπεν Άλη στην Τυνησία, μόνο και μόνο επειδή είπε μια κουβέντα παραπάνω, εκδηλώνοντας την ετοιμότητα της Γαλλίας να βοηθήσει τον δικτάτορα στην καταστολή των εξεγερμένων.

Ο δεύτερος, που ήταν μάλιστα ο δημοφιλέστερος υπουργός της Μέρκελ και επίδοξος διάδοχός της στην καγκελαρία, παραιτήθηκε επειδή αποκαλύφθηκε ότι η διδακτορική του διατριβή αποτελούσε συρραφή κλεμμένων κειμένων. Πιστεύεται μάλιστα ότι η προηγηθείσα προσπάθεια της Μέρκελ να τον κρατήσει στη θέση του θα αποβεί εις βάρος της!

Εναντίον του, είχαν ακουστεί σκληρές εκφράσεις ακόμη και από συναδέλφους του, μέλη της κυβέρνησης. Η υπουργός Παιδείας αποκάλεσε την πράξη του «επονείδιστη», ενώ ο Πρόεδρος της Μπούντεσταγκ δεν δίστασε να τον αποκαλέσει «καρφί στο φέρετρο όπου κείτεται η εμπιστοσύνη του λαού προς την Δημοκρατία».

Το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν έχει ποτέ κανείς παραιτηθεί και για τίποτε, αποτελεί την περίτρανη απόδειξη ότι μόνο στη χώρα όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα οι πολιτικοί είναι πολύτιμοι και αναντικατάστατοι. Σε όλες τις άλλες χώρες, πρόκειται για τυχάρπαστους και αναλώσιμους, από τους οποίους χωρίς πόνο ψυχής μπορούν ανά πάσα στιγμή να απαλλαγούν Πρόεδροι, πρωθυπουργοί, κυβερνήσεις και κόμματα.

Πόσο τυχερή χώρα η Ελλάδα! Το πολιτικό της προσωπικό είναι τόσο απαραίτητο, τόσο χρήσιμο, τόσο ικανό, που του συγχωρούνται τα πάντα. Γίνεται το παν για να μην ενοχληθούν, να μην στενοχωρηθούν, να μην αποπροσανατολιστούν για οποιοδήποτε λόγο από την αποστολή τους, που είναι η διατήρηση της ευρωστίας της χώρας, και στην οποία ανταποκρίνονται με αποτελεσματικότητα και επάρκεια που επαληθεύεται καθημερινώς.

Μπορείτε να φαντασθείτε ποια θα ήταν η αντίδραση της ελληνικής συντεχνίας αν είχαμε φαινόμενα ανάλογα με αυτά της Γαλλίδας υπουργού και του Γερμανού συναδέλφου της; Λέω αν, διότι τέτοια πράγματα στην Ελλάδα δεν συμβαίνουν.

Θα ορμούσαν όλοι μαζί να υπερασπιστούν τους παραβάτες σε μια συγχορδία που δεν θα άφηνε καμιά υποψία αμφιβολίας για την ακεραιότητα των υπουργών: Μα τι λαϊκισμοί είναι αυτοί, έχουμε συμφέροντα στη Β. Αφρική, προσπάθησε να στείλει μήνυμα για να μην χαθούν αθώες ζωές (για την περίπτωση της υπουργού). Άσε που εμείς έχουμε κοτζάμ πρωθυπουργό φίλο του Καντάφι και ακόμη περιμένουμε μια δήλωση για τη σφαγή στη Λιβύη.

Και: Τι πράγματα είναι αυτά; Με φήμες και διαρροές για το πώς έγραψε ένας επιστήμονας το διδακτορικό του θα φύγει υπουργός από την κυβέρνηση; Οι διαρροές δεν είναι θέσφατα! Θυμηθείτε όσα είπαν για το WikiLeaks και την συνομιλία Χρυσοχοΐδη με τον Αμερικανό πρέσβη περί ανικανότητας της ΕΥΠ. Θυμηθείτε επίσης πως, πριν ασχοληθεί με την ΕΥΠ και τον Αμερικανό πρέσβη, το ίδιο πολιτικό πρόσωπο, από την αντιπολίτευση, αποκαλούσε την Αθήνα Καμπούλ και διακήρυσσε πως αμέσως μετά την άνοδο του κόμματός του στην εξουσία, το κοινό έγκλημα θα τον έβλεπε και θα έτρεχε!

Σιγή ιχθύος, όμως, και χθες, παρά την επίθεση με Καλάσνικοφ κατά αστυνομικών στην περιοχή του Ρέντη, τον θάνατο ενός νεαρού αστυνομικού  και τον βαρύ τραυματισμό άλλων τριών.

Στη Γαλλία και στη Γερμανία, βέβαια, δεν έχει τέτοια. Που μπορούσε και να έχει αυτήν την περίοδο, καθώς η Γαλλία και η Γερμανία ετοιμάζονται να κάνουν κοινή εμφάνιση στις Βρυξέλλες για να επιβάλουν το γαλλογερμανικό σύμφωνο σταθερότητας.

Αν ήταν οι δικοί μας στη θέση των Γάλλων και των Γερμανών; Σα να τους ακούω: Μα είναι δυνατόν για μια κ…δήλωση και ένα κ…διδακτορικό να θέσουμε σε κίνδυνο την κυριαρχία μας στην Ευρώπη; Άλλωστε, εδώ είναι τίτλος τιμής να μην διαθέτεις κανέναν τίτλο σπουδών, ούτε καν απολυτήριο του Στρατού! Φαντασθείτε τι θα γινόταν αν αρχίζαμε να ψάχνουμε αν και πώς απέκτησαν τους τίτλους σπουδών τους οι φωστήρες που μας κυβέρνησαν για να μας οδηγήσουν στον γκρεμό.

Εδώ προκάλεσαν ολόκληρο πρόβλημα με τους μετανάστες στη Νομική (με την γνωστή και ζοφερών προοπτικών κατάληξη), ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΗΜΕΝΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ! Απόδειξη ότι έχει περάσει πάνω από ένας μήνας και ακόμη δεν το φέρνουν στην Ολομέλεια για συζήτηση!

Οπότε – και σε συνέχεια των χθεσινών διαπιστώσεών μας (elzoni.gr) – καταλήγουμε ότι πράγματι οι πολιτικοί στην Ελλάδα είναι ό, τι πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο διαθέτει η χώρα. Γι’ αυτό και τους διαθέτουμε τόσο μεγάλη φρουρά, αποδυναμώνοντας την αστυνομία από τον αγώνα της κατά του εγκλήματος – με τα γνωστά χθεσινά θλιβερά αποτελέσματα.

Ας το αναλογιστούν αυτό όσοι πολιτικοί παρακρατούν για την προστασία τους τρεις και τέσσερις και πέντε και δέκα αστυνομικούς. Ας αναλογιστούν ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΑΙΜΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ! Το αίμα των άτυχων παιδιών των 700 ευρώ που έπεσαν θύματα του χθεσινού μακελειού!

Δεν υπάρχει πουθενά στον πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο κόσμο χώρα με τέτοια ανεύθυνη και εγκληματική συμπεριφορά.

Λίγη τσίπα, λίγη πολιτική ευθιξία, λίγο φιλότιμο υπάρχει παντού. Στις 8 του περασμένου Φεβρουαρίου αυτοκτόνησε ο πρώην υπουργός Άμυνας των Φιλιππίνων με έναν πυροβολισμό στο στήθος, όταν κατηγορήθηκε για ανάμιξη σε σκάνδαλο διαφθοράς.

Στις 16 Φεβρουαρίου, στο Ισραήλ συνελήφθη για διαφθορά ο γενικός διευθυντής του κόμματος Καντίμα, ενώ τον περασμένο Δεκέμβριο στο Ισραήλ καταδικάστηκε ακόμη και πρώην Πρόεδρος, ο Μοσέ Κατσάβ!

Τον Ιανουάριο είχαμε και την πρώτη καταδίκη εν ενεργεία βουλευτή στη Βρετανία, του Έρικ Άιλσλι, που είχε αναμιχθεί στην υπόθεση των γελοίων βουλευτικών εξόδων (και μάλιστα με νόμο που ψηφίστηκε μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου και με πρόβλεψη να έχει αναδρομική ισχύ!).

Σκεφθείτε! Στη Βρετανία ψηφίζουν σκληρούς νόμους για τους εαυτούς τους και στην Ελλάδα κάνουν το ακριβώς αντίθετο και συνεχίζουν να επωφελούνται από το άρθρο 86 του Συντάγματος που επιβάλλει την γρήγορη παραγραφή!

Ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός της Κροατίας, ο Ίβο Σαναντέρ, βρέθηκε, τον περασμένο Δεκέμβριο, στη φυλακή για την εμπλοκή του σε σκάνδαλο κακοδιαχείρισης δημοσίων κονδυλίων και προμηθειών στο στράτευμα. (Για τον ίδιο σκάνδαλο καταδικάστηκε σε φυλάκιση και βαρύ πρόστιμο και ο πρώην υπουργός Άμυνας της χώρας, Ίβο Πέρισιτς).

Και  τον Νοέμβριο του 2010, ο Ιάπωνας υπουργός Δικαιοσύνης Μινόρου Γιαναγκίντα, υπέβαλε την παραίτησή του για μια κ… δήλωση. Επειδή είπε, σε συγκέντρωση οπαδών του Δημοκρατικού Κόμματος στη Χιροσίμα πως «όταν ένας υπουργός Δικαιοσύνης δεν ξέρει τί να πει στις συζητήσεις του κοινοβουλίου, πρέπει να θυμάται δύο πράγματα: Το ένα είναι: "Δεν θα σχολιάσω ειδικές περιπτώσεις". Το άλλο είναι: "Εξετάζουμε το θέμα σύμφωνα με το νόμο και τα τεκμήρια που διαθέτουμε"»!

Αναφέρθηκα στα πιο πρόσφατα, για τα παλαιότερα μπορείτε να ανατρέξετε σε προηγούμενο άρθρο (elzoni.gr). Για οικονομία χώρου, διαφορετικά η επανάληψη είναι μήτηρ της μαθήσεως.

Στην Ελλάδα τι έχουμε; Μέχρι στιγμής τίποτε. Εξαγγελίες. Αλλάζει ο νόμος. Αλλάζει ο έλεγχος του «πόθεν έσχες». Ελέγχονται οι λογαριασμοί πολιτικών. Που σημαίνει: ΘΑ αλλάξει ο νόμος, ΘΑ αλλάξει ο τρόπος ελέγχου του πόθεν έσχες, ΘΑ ελεγχθούν λογαριασμοί πολιτικών. Και βέβαια, ΘΑ φθάσει το μαχαίρι στο κόκαλο.

Για να μην θυμηθούμε το θέατρο του Αυγούστου 2010, που η κυβέρνηση «κατέβασε» κώδικα δεοντολογίας υπουργών, βάσει του οποίου τα στελέχη της οφείλουν να δημοσιοποιούν (μαζί με το όνομα του… δωρητή!) δια του Διαδικτύου τα δώρα που λαμβάνουν και η αξία τους ξεπερνά τα 250 ευρώ!

Τόσο ευτελή δώρα για τόσο πολύτιμους ανθρώπους;

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

Μια αδίστακτη πολιτική ληστοσυμμορία

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε πριν την απεργιακή κινητοποίηση της Τετάρτης. Αξίζει όμως να διαβάσουμε το σκεπτικό του πολύ καλού, πολυγραφότατου και εμπειρότατου Γ. Δελαστίκ, ο οποίος εκθέτει την πολιτική σκοπιμότητα και τις σχέσεις του παρόντος κυβερνητικού σχήματος που ξεπουλάει τη χώρα…

* Του Γιώργου Δελαστίκ

Σε αδίστακτη πολιτική συμμορία ληστών στην υπηρεσία των πιο.....
επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου αναδεικνύεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – του πιο μισητού πολιτικού καθάρματος που κυβέρνησε ποτέ την Ελλάδα.
Τέτοιο μίσος εναντίον των εργαζομένων δεν είχαν δείξει ούτε οι φασίστες δικτάτορες που κατά καιρούς κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία στη χώρα. Οι αλλεπάλληλοι αντεργατικοί νόμοι που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου του εξασφαλίζουν αβίαστα την πρώτη θέση στη λίστα των πιο μισητών υπηρετών του κεφαλαίου σε όλη την ελληνική ιστορία.

Πρόκειται για τόσο αχαλίνωτο αντεργατικό όργιο που ακόμη και το ΔΝΤ θεωρεί πως είναι… δυσφήμιση για την απάνθρωπη εικόνα του παγκοσμίως να εμφανίζεται ότι ταυτίζεται με την πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου!!!
Όπου βρεθεί κι όπου σταθεί το τελευταίο διάστημα, ο γκαουλάιτερ του ΔΝΤ στην Αθήνα Πολ Τόμσεν διακηρύσσει δημοσίως, σε κάθε ομιλία του, ότι το ΔΝΤ δεν ζήτησε ποτέ από την κυβέρνηση Παπανδρέου να μειώσει τους μισθούς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα!
Δεν έχει ξαναγίνει αυτό πουθενά στον κόσμο: Να βγαίνει το ΔΝΤ από… αριστερά(!!!) σε κάποια κυβέρνηση – και μάλιστα η κυβέρνηση αυτή να είναι του λεχρίτη του… προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς!
Είναι όντως εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έφτασε μέχρι του σημείου να δώσει το δικαίωμα στον κάθε ιδιώτη εργοδότη να μειώνει όσο θέλει (!) τους μισθούς των εργαζομένων του, με προσωρινό κατώτατο φράγμα μόνο τα 740 ευρώ μεικτά του ελάχιστου μισθού, που καθορίζει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας.
Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι η κάθε μεγάλη επιχείρηση που απασχολεί στη χώρα μας π.χ. μηχανικούς ή γιατρούς με 30 ή και περισσότερα χρόνια προϋπηρεσίας και τους αμείβει με 2.300 ή 3.000 ευρώ ή και περισσότερα, έχει το δικαίωμα από τον Γ. Παπανδρέου να τους μειώσει το μισθό και να τους ρίξει ακόμη και στα… 740 ευρώ!
Εννοείται ότι η τεράστια μάζα των εργαζομένων που δουλεύει με 1.000 ή 1.500 ή 2.000 ευρώ μεικτά ταχύτατα θα βουλιάξει προς τα 740 ευρώ!
Μεικτά, για να μην ξεχνιόμαστε.
Στην περίπτωση του ιδιωτικού τομέα, όπως είναι ευνόητο, δεν υπάρχει ούτε καν το πρόσχημα ότι τα κέρδη από τη μείωση των μισθών πάνε στα κρατικά ταμεία και από εκεί στους ξένους τοκογλύφους που δανείζουν την κυβέρνηση.
Στην περίπτωση των ιδιωτών όλα τα λεφτά που εξοικονομούνται από τη μείωση των μισθών πάνε ολόκληρα στην τσέπη του εργοδότη – και χάνονται κι από πάνω τεράστια ποσά που αντιστοιχούν στις ασφαλιστικές εισφορές των ποσών που περικόπτονται από τους μισθούς και θα πήγαιναν στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ χάνει και απευθείας το κράτος φορολογικά έσοδα εξαιτίας των μισθών που περικόπτονται και που είναι τα μόνα σίγουρα φορολογικά έσοδα, αφού κόβονται απευθείας από την πηγή χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι.
Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με αδίστακτους υπηρέτες των συμφερόντων του κεφαλαίου.
Αυτή είναι η πραγματική φύση της κυβέρνησης Παπανδρέου, ο οποίος άλλωστε έχει έτοιμες τις βαλίτσες του να την κοπανήσει από την Ελλάδα μόλις δυσκολέψουν τα πράγματα.
Ξέρει ότι αποκλείεται να εκλεγεί για δεύτερη τετραετία και ως εκ τούτου είναι εξαιρετικά επικίνδυνος πολιτικά.
Ξεπουλάει τα πάντα στο κεφάλαιο, στους Αμερικάνους και στην ΕΕ με την πρώτη ευκαιρία, ελπίζοντας να τον ανταμείψουν με τη θέση του ΓΓ του ΟΗΕ για τις υπηρεσίες του.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένας δεν έχει βάλει ακόμη θέμα στη Σοσιαλιστική Διεθνή να τον καθαιρέσουν από πρόεδρο, αφού έχει αποδειχθεί με τη διακυβέρνησή του… ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού, ώστε να πάψει τουλάχιστον για τα μάτια του κόσμου να αποτελεί «κινητό διασυρμό» της υποτιθέμενης σοσιαλδημοκρατίας.
Έχει πλάτες ο Γιωργάκης – Τσολάκογλου που αποδεικνύεται «Ντίλινγκερ του κεφαλαίου»!
Δεν είναι τυχαίο φυσικά που για την εκπλήρωση της αποστολής του τον έχουν πλαισιώσει με ένα οικονομικό επιτελείο οργάνων του διεθνούς κεφαλαίου.

* Ο Γ. Παπακωνσταντίνου ήταν υπάλληλος του ΟΟΣΑ στο Παρίσι επί εφτά χρόνια.
* Η Παναρίτη, αυτή η παντελώς άγνωστη και εξτρεμιστικά νεοφιλελεύθερη οικονομική σύμβουλος του Γ. Παπανδρέου που την τοποθέτησε βουλευτή επικρατείας χωρίς καν να γνωρίζονται(!), ήταν υπάλληλος του ΔΝΤ πριν μας την φέρουν.
* Ο Χριστοδούλου, ο υπεύθυνος του δημόσιου χρέους, ήταν υπάλληλος της Γκόλντμαν Ζαξ.

Καταλαβαίνουμε δηλαδή στα χέρια ποιών ανθρώπων βρίσκεται η ελληνική οικονομία!
Αυτοί όμως την αποστολή τους εκπληρώνουν.
Εμείς θα ξυπνήσουμε να τους διώξουμε με κλωτσιές και τις πέτρες ή θα τους αφήσουμε να μας γδάρουν ζωντανούς;
Αυτό είναι το ζήτημα. Τα άλλα περιττεύουν.
Αυτό πρέπει να το αποδείξουμε με τη συμμετοχή μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις όλης αυτής της εβδομάδας και πάνω από όλα στη γενική απεργία της Τετάρτης.
Εκεί θα κριθεί εμπράκτως αν η οργή που αισθάνεται ο κόσμος της εργασίας θα μετατραπεί σε λάβα που κάψει την κυβέρνηση ή θα εκφυλιστεί σε κατάθλιψη αδράνειας.
Ελπίζουμε, ευχόμαστε και εργαζόμαστε για να συμβεί το πρώτο.
Διαφορετικά, το μέλλον μας προβλέπεται πολύ ζοφερό. Αυτοί δεν έχουν έλεος.
http://ksipnistere.blogspot.com/2011/02/blog-post_7593.html
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Νήσοι (για πούλημα) ανοιχτά των Αζορών

«Οταν πνίγεται η ιστορία, χάνεται η ελπίδα...»
Χάουαρντ Ζιντ
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011

Ο νόμος θα το απαγορεύει, το Σύνταγμα θα το επιτρέπει

Την ώρα που στην Ευρώπη αποφασίζουν να επιβάλουν στις χώρες – μέλη συγκεκριμένες διατάξεις που υποχρεωτικά θα περιληφθούν στα Συντάγματά τους, ο πρωθυπουργός αναγγέλλει νόμο που θα απαγορεύει την πώληση δημόσιας περιουσίας!!!

Το περίφημο «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας» προβλέπει αναθεώρηση των Συνταγμάτων, προκειμένου αυτά να συμπεριλάβουν συγκεκριμένο όριο αποδεκτού ελλείμματος, καθώς και άλλα θέματα, που μέχρι τώρα ρυθμίζονταν με απλούς νόμους, μεταξύ του οποίου και ενιαίος φόρος στη ζώνη του ευρώ.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς πως όποια κυβέρνηση διαπιστώνει πως το έλλειμμα εκτροχιάζεται, θα κάνει το παν για να το τιθασεύσει. Και τότε, καμιά σημασία δεν θα έχει οποιοσδήποτε νόμος που θα απαγορεύει την πώληση δημόσιας περιουσίας, αφού προκειμένου να μειωθούν ελλείμματα και χρέη υποχρεωτικά η κυβέρνηση θα καταφεύγει σε οποιοδήποτε μέσο. Το Σύνταγμα βρίσκεται πάνω απ’ όλα και προκειμένου να μην παραβιαστεί κάποιο άρθρο του, τροποποιείται στο λεπτό οποιοσδήποτε νόμος. Ας αφήσουμε που κάθε νόμος που θα εμποδίζει την μείωση του ελλείμματος (που θα αποτελεί συνταγματική επιταγή) θα κρίνεται αμέσως αντισυνταγματικός.

Πάντως, χθες ήταν ημέρα υποχωρήσεων, καθώς ο μεν πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου προσπάθησε να κατεβάσει τους τόνους γύρω από τα θέματα εκποίησης περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου με αναγγελία νόμου που θα την απαγορεύει, ο δε υπουργός Μεταφορών Δ. Ρέππας αποδέχθηκε να είναι πταίσμα και όχι πλημμέλημα η μη πληρωμή εισιτηρίου στις αστικές συγκοινωνίες.

Επίσης, αφού επί τρεις ολόκληρους μήνες καταταλαιπωρήθηκε ο κόσμος από τις απεργίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς, η κυβέρνηση προχώρησε και στην αναδιατύπωση άρθρου, με το οποίο πλέον ορίζεται σαφώς πως όλες οι εταιρίες του ΟΑΣΑ διέπονται από το ίδιο καθεστώς του Δημοσίου και των ΝΠΔΔ σχετικά με αναθέσεις και συμπράξεις για την αξιοποίηση της περιουσίας τους.

Ο πρωθυπουργός, ανακοινώνοντας χθες κατά την πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Δια Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση ότι εντός των ημερών θα φέρει νόμο για την απαγόρευση πώλησης δημόσιας γης, είτε έστειλε στα αζήτητα την επίμαχη μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ (που προφανώς ο ίδιος είχε παραγγείλει), είτε πείστηκε από τις δυσκολίες που περιγράφονται στην μελέτη (τις οποίες δεν είχε υπόψη του όταν ανακοίνωνε την αξία της δημόσιας περιουσίας στη Ν. Υόρκη), είτε αισθάνθηκε ότι δεν μπορεί να πιέσει άλλο την κοινοβουλευτική του ομάδα (η οποία κακώς διαμαρτύρεται από την στιγμή που είπε ναι στο Μνημόνιο).

«Η Ελλάδα δεν πουλάει τη γη της», δήλωσε ο πρωθυπουργός, συνεχίζοντας τον (επικοινωνιακό) πόλεμο με την τρόικα με την φράση «μιλάμε για αξιοποίηση, για ανάπτυξη και αποπληρωμή χρεών – και το λέω για όσους εντός και εκτός της χώρας δεν το έχουν εκτιμήσει. Να μην συγχέεται ο όρος αξιοποίηση με τον όρο πώληση».

Αναφέρθηκε μάλιστα απαξιωτικά στους εκπροσώπους της τρόικας, οι οποίοι τώρα εκτός από «φον φούφουτοι» και «υπάλληλοι των δανειστών», έγιναν και «ορισμένοι κύριοι».

«Κανείς μας δεν είναι περήφανος που κάθε τρεις και λίγο έρχονται ορισμένοι κύριοι και αξιολογούν την πορεία του έργου μας, που η χώρα μας είναι υπό επιτήρηση, υπό κηδεμονία και μάλιστα κάτω από τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας», είναι η ακριβής φράση του κ. Παπανδρέου.

Όσο για το ενδεχόμενο πώλησης δημόσιας περιουσίας, είπε πως όταν θα αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, θα προταθεί να μπορεί να συμβεί αυτό (για μικρές εκτάσεις) με άδεια της Βουλής.

Με τις φήμες να λένε πως βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συγκέντρωναν υπογραφές για να ζητήσουν σε βάθος συζήτηση του θέματος, με πολλά στελέχη, ακόμη και υπουργικά, να επιμένουν πως δεν έχει συζητηθεί κάτι τέτοιο στο υπουργικό συμβούλιο, και ο αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης και πρώην γραμματέας του Κόμματος Σωκράτης Ξυνίδης είπε κι’ αυτός «Ναι στην αξιοποίηση, όχι στο ξεπούλημα».

Από τις Βρυξέλλες και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου έλυσε την σιωπή του, λέγοντας ότι πρόκειται για αξιοποίηση (δεν είπε αυτό ακριβώς η τρόικα), καθώς η κυβέρνηση δεν μπαίνει στη λογική πώλησης δημόσιας γης.

«Ουδείς προτίθεται να πουλήσει τους αιγιαλούς, τις ράχες και τα βουνά. Μιλάμε για αξιοποίηση που φέρνει έσοδα στο δημόσιο και λειτουργεί αποτελεσματικά», είπε, απαντώντας παράλληλα εμμέσως και στην τρόικα και λέγοντας ότι τέτοιου είδους αποφάσεις αφορούν την ελληνική κυβέρνηση και το περιεχόμενό τους το καθορίζει μόνο αυτή. Όσο για τις κατηγορίες για επικοινωνιακά λάθη, ο κ. Παπακωνσταντίνου αναγνώρισε ότι το επικοινωνιακό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε μέχρι τώρα δεν μπορεί να συνεχιστεί!

Μάλιστα, ο υπουργός θα ενημερώσει τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που μετέχουν στον ΚΤΕ Οικονομίας στις 22 Φεβρουαρίου, μετά από προφορικό, όπως έγινε γνωστό, αίτημα των Γιάννη Αμοιρίδη, Μιχ. Κατρίνη, Οδ. Κωνσταντινόπουλου και Αθ. Γικόνογλου.

Εγγυήσεις ότι δεν θα πουληθεί δημόσια γη έδωσε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής

Και μπορεί η «παρεξήγηση» να λύθηκε, το τοπίο, όμως, παρέμεινε ζοφερό: Χθες, το spread του ελληνικού 10ετούς ομολόγου ανέβηκε στις 862,3 μονάδες βάσης. Ως αποτέλεσμα των ζοφερών στοιχείων που έδωσε στην δημοσιότητα η στατιστική υπηρεσία, σύμφωνα με τα οποία η ύφεση χτύπησε κόκκινο, με την ελληνική οικονομία να συρρικνώνεται κατά 6,6% στο τέταρτο τρίμηνο του 2010 και ενώ οι αναλυτές (που πάντα πέφτουν έξω) εκτιμούσαν ότι η ύφεση δεν θα ξεπερνούσε το 4,8%.

Από την πλευρά του, ο διάσημος οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, οικονομικός σύμβουλος της Μέρκελ, επανέλαβε την εκτίμησή του ότι η Ελλάδα δεν θα καταφέρει να ξεπεράσει την κρίση χρέους με βάση το πρόγραμμα που έχει καταρτιστεί μέχρι στιγμής.

Την ίδια ώρα, οι Ευρωπαίοι αποφασίζουν για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, αλλά με πολύ σκληρούς όρους. Όλα δείχνουν ότι τον Μάρτιο θα εγκριθεί το γαλλογερμανικό σχέδιο, το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας δηλαδή, βάσει του οποίου οι κυβερνήσεις θα δεσμευτούν για αλλαγές στα Συντάγματά τους, προκειμένου να υπάρξει δημοσιονομικός κανόνας υποχρεωτικού περιορισμού των ελλειμμάτων.

Αλλά αν σου επιβάλλουν να αλλάξεις το Σύνταγμα σου και σου υπαγορεύουν τα άρθρα που πρέπει να ψηφίσεις, τότε ποιος εγγυάται ότι δεν θα σου επιβάλουν και να πουλήσεις για να ξεχρεώσεις.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη/http://kostasxan.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Μπόμπολας, Σκουπίδια, Διόδια, ΜΑΤ, ΚΕΡΑΤΕΑ .

Ντροπή! Στηρίζεται Χούντα! Λέει ο Γιώργος Τράγκας!
Και συμπληρώνει: Ευτυχώς υπάρχουν οι BLOGGERS!
Πρόσεχε "θείε" θα σε πάνε για εκβιασμό!!!


Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011

Η κυβέρνηση καταδιώκει τους απόστρατους!

Ο αντιπρόεδρος Πάγκαλος ενώ απολαμβάνειτο πούρο του εντός Βουλής!
Οι περί «παραγωγικότητας» των στρατιωτικών δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, κ. Θεόδωρου Πάγκαλου, μόνο τυχαίες δεν ήταν...

Αντί να απαντήσουν στις αποκαλύψεις για τις μίζες των 55 εκατομμυρίων ευρώ σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ για τα γερμανικά υποβρύχια, την περίοδο 2002-2004, στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας από τις σελίδες του γερμανικού περιοδικού «Spiegel», κυνηγούν τους απόστρατους!
Ο λόγος για τη διαφαινόμενη πρόθεση της κυβέρνησης (που ως γνωστό απεχθάνεται τους στρατιωτικούς και τους ενστόλους γενικότερα), να αλλάξει το νομικό καθεστώς των Ενώσεων Αποστράτων, από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ. Είναι πλέον κατανοητό σε όλους ότι η πρόθεση της κυβέρνησης, είναι να αποδυναμώσουν τις ενώσεις των αποστράτων, ώστε να μειώσει την επιρροή και την παρεμβατική ισχύ τους. Γεγονός είναι πάντως ότι πάνω από 120.000 απόστρατοι, αλλά και οι οικογένειές τους, καθίστανται στόχοι της κυβέρνησης, που επιτίθεται με μανία σε ο,τιδήποτε έχει ΕΘΝΙΚΟ χαρακτήρα. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι Ενώσεις Αποστράτων δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, τότε είναι σαφές το ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρο των κυβερνητικών χειρισμών. Αυτό είναι το ευχαριστώ της εθνομηδενιστικής κυβέρνησης στους ανθρώπους που έφαγαν τη ζωή τους στα βουνά και στα λαγκάδια, στις θάλασσες ή παίζοντας τη ζωή τους στον αέρα, για τις υπηρεσίες που προσέφεραν.
Όπως είδατε λοιπόν, οι περί «παραγωγικότητας» των στρατιωτικών δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, κ. Θεόδωρου Πάγκαλου, μόνο τυχαίες δεν ήταν...

www.elkosmos.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Η τουρκική αεροπορία καταρρίπτει το Ερζερούμ

Xοντρό δούλεμα τρώνε οι Έλληνες από τον Γιώργο Παπανδρέου, με τους δήθεν και προσυμφωνημένους (στις επί τρίωρο συζητήσεις άνευ κοινοποιημένης ατζέντας!) ψευτοτσαμπουκάδες στο Ερζερούμ, την ώρα που οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερα η πολεμική τους αεροπορία, κάνουν όλο και πιο επιθετική τη διάταξή τους, αποκαλύπτοντας έτσι τις προθέσεις τους.

Στο ΠΑΣΟΚ, ειδικεύονται στη δημιουργία συνθηκών εικονικής πραγματικότητας. Κύπρος: και άλλες προκλήσεις από την Άγκυρα
Την ώρα πάντως που τα στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης εξέφραζαν την ικανοποίησή τους για τους «υψηλούς» τόνους του πρωθυπουργού για τις ανάγκες της εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης, η Τουρκία ετοιμαζόταν για το λανσάρισμα μιας παγκοσμίου κλίμακας εκστρατείας για την τουριστική προβολή των κατεχομένων στη διάρκεια του τρέχοντος έτους. Φυσικά, η καμπάνια αυτή δεν προκάλεσε μέχρι στιγμής καμία αντίδραση από το εθνομηδενιστικό κλαμπ Αθηνών & Λευκωσίας, που έχει προσδεθεί απόλυτα στο άρμα του νέο-οθωμανισμού.

Επιθετική η διάταξη της τουρκικής ΠΑ
Σήμερα, ο «ΕΚ» σας αποκαλύπτει την τελευταία διάταξη των αεροπορικών δυνάμεων της γείτονος, όπως αυτή διαμορφώθηκε, μετά τις αλλαγές στη δομή του τουρκικού στρατού, που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του 2009. Μιλάμε για την εποχή που η οικονομική κρίση άρχισε να σφίγγει τη θηλιά της γύρω από το λαιμό μας, μειώνοντας εκ των πραγμάτων και τη διαπραγματευτική μας δυνατότητα. Και είναι αυτή ακριβώς η εποχή που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέλεξε να το ρίξει στη μυστική διπλωματία. Αυτό, για να έχει αργότερα άλλοθι για τις μειοδοσίες της... Πάντως, η νέα δομή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι εντελώς επιθετική και αναδεικνύει την πρόθεση της Άγκυρας να χρησιμοποιήσει τον στρατό της ως αιχμή του δόρατος της πολιτικής της. Η διαθεσιμότητα της τουρκικής αεροπορίας, αγγίζει το 100%, ενώ όπως αναδεικνύει και ο πίνακας, υπάρχει σαφής στόχευση στο Αιγαίο. Φυσικά, η απόπειρα που καταβάλλει ο Ταγίπ Ερντογάν για να «ηρεμήσει» το μέτωπο με τους Κούρδους αυτονομιστές, σκοπό έχει εκτός των ψήφων, να αποδεσμεύσει στρατιωτικές δυνάμεις από τη μεθόριο με το Ιράκ.


Η διάταξη
Στην BANDIRMA σταθμεύουν από 33 ως 37 F-16, στο BALIKESIR 36 ως 40 F-16, στο ESKISEHIR 36 ως 40 F-4E, αλλά και 26 ως 28 RF-4E με πολύ συγκεκριμένο ρόλο, στο AKINCI 54 ως 58 F-16, στο MERZINFON 35 ως 39 F-16, στο ERHAC από 70 ως 74 F-4E, στο DIYARBAKIR από 32 ως 36 F-16, στην KONYA επτά ως δέκα F-4E, οκτώ ως 12 F-16, αλλά και 55 F-5, στην Άγκυρα 17 C-160, 16 C-130 και 47 CN-235. Ακόμα και τα εκπαιδευτικά τους, σταθμεύουν κοντά στις ακτές του Αιγαίου, καθώς οι Τούρκοι χειριστές εκπαιδεύονται στο περιβάλλον του Αιγαίου, για προφανείς λόγους. Στη Σμύρνη σταθμεύουν 118 (!) Τ-37 & Τ-38, εκπαιδευτικά στα οποία μαθαίνουν οι χειριστές μαχητικών, ενώ λίγο πιο βόρεια, σταθμεύουν 38 αεροσκάφη SF-260 προκαταρκτικής εκπαίδευσης. Την ώρα λοιπόν που στο Αιγαίο τα σύννεφα πυκνώνουν, εμείς τρώμε «θεατρικές παραστάσεις», με σαφή επικοινωνιακή στόχευση, που σκοπό έχουν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις. Κι όλα αυτά σε μια χώρα υπό κατοχή, όπου στο υπουργείο Εθνική Άμυνας μπουκάρουν κατά το δοκούν οι ρουφιάνοι της τρόικας... Εκεί, μόνη τους έγνοια πλέον είναι η επαναφορά από την αποστρατεία «υμετέρων» στελεχών και η τοποθέτησή τους σε υπηρεσίες τύπου θωρηκτό Αβέρωφ, Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού και... Ταμείο Εθνικού Στόλου!

http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6616:2011-01-19-12-38-37&catid=95:2008-10-17-07-29-22&Itemid=282
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

Την απομάκρυνση του Θεόδωρου Πάγκαλου ζητά,ορθά, η ΝΔ

Σε δήλωσή του ο εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Πάνος Παναγιωτόπουλος επισημαίνει πως ο Θόδωρος Πάγκαλος ξεπέρασε κάθε όριο στις ύβρεις και στις προσβολές του, τονίζοντας πως "η στοχοποίηση μιας εφημερίδας - του “Ελεύθερου Τύπου” - και των αναγνωστών της, η οποία δεν έκανε τίποτα περισσότερο παρά να αποτυπώσει γεγονότα και ειδήσεις, είναι πράξη που προδίδει ακραία αντιδημοκρατική νοοτροπία και βάναυσο αυταρχισμό"...

Ο κ. Παναγιωτόπουλος ζητά από τον πρωθυπουργό να αποπέμψει τον κ. Πάγκαλο, καθώς, όπως λέει, η αποδοκιμασία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης ασφαλώς δεν αρκεί.

"Αν ο κ. Παπανδρέου δεν πράξει αυτό που πρέπει, τότε δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή φοβάται τον αντιπρόεδρό του ή ταυτίζεται απόλυτα μαζί του", καταλήγει ο κ. Παναγιωτόπουλος.

Έντονη ήταν η αντίδραση και του 'Ελεύθερου Τύπου στις δηλώσεις Πάγκαλου. Η εφημερίδα σε ανακοίνωσή της αναφέρει:: "Oι χαρακτηρισμοί του κ. Πάγκαλου αντανακλούν το ήθος και την προσωπικότητά του. Είναι πλέον θέμα του πρωθυπουργού να δει τι θα κάνει με τον ανεκδιήγητο και καθ' έξιν υβριστή αντιπρόεδρό".
www.armapoliton.com

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Το έγκλημα στα ΜΜΕ ολοκληρώνεται...

Νομοσχέδιο «σκούπα» για τα μέσα ενημέρωσης ετοιμάζει ο κ. Χυτήρης. Για να σωθούν παρηκμασμένες εφημερίδες και χρεοκοπημένα εκδοτικά συγκροτήματα. Το αλισβερίσι του Τύπου με την εξουσία καλά κρατεί. Τη δύσκολη ώρα, όταν τα ψέματα τελειώνουν, έρχεται το «ιππικό», δηλαδή ο κ. Χυτήρης.

Μία ιστορία διαπλοκής που έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια. Για να μην νομίζετε ότι το έγκλημα της χρεοκοπίας δεν είχε συνενόχους...

Το σχέδιο είναι έτοιμο. Θα μπορούσαν να...έχουν ήδη κάνει πολλά περισσότερα πράγματα για τους εκδότες, αν δεν φοβόντουσαν ότι αυτό θα μπορούσε να είναι η αφορμή ακόμη και για λαϊκή εξέγερση. Την ώρα που η κρίση πλήττει τον κάθε Έλληνα, είναι σκέτη πρόκληση να χάνουν το χρόνο τους αναζητώντας τρόπους για να σώσουν τους φίλους τους στα Μέσα Ενημέρωσης.

Αλήθεια, γιατί δεν δείχνουν την ίδια ευαισθησία για άλλους κλάδους που αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε άθλια κατάσταση και οι οποίοι αποδεδειγμένα έχουν προσφέρει στην ελληνική Οικονομία; Γιατί επιμένουν να διατηρούν την φούσκα των μέσων ενημέρωσης; Οι λόγοι είναι προφανείς. Το ερώτημα είναι αν σε αυτή την κοινωνία υπάρχουν ακόμη αντισώματα για να εκτεθούν και να πολεμηθούν σε τέτοιες φαύλες πρακτικές...

Αν ο κ. Χυτήρης, η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, ήθελε πραγματικά να ασχοληθεί με τα θέματα του Τύπου θα έπρεπε να μελετήσει τις παθογένειες που παρατηρούνται και οι οποίες κάθε άλλο παρά αθώες είναι. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να ασχοληθεί με τη σχέση τηλεοπτικών σταθμών και διαφημιστικών εταιρειών. Όμως, το θέμα αυτό δεν τολμούν να το αγγίξουν, όπως και πολλά άλλα. Ας δούμε, όμως, σήμερα λίγο πιο αναλυτικά τι ακριβώς συμβαίνει στον θαυμαστό κόσμο των media και ειδικότερα πως παίζεται το παιγνίδι της κρατικής διαφήμισης στα τηλεοπτικά κανάλια...

Στην Ελλάδα οι τηλεοπτικοί σταθμοί λειτουργούν εδώ και είκοσι χρόνια με... προσωρινή άδεια. Πρόκειται για ένα μοναδικό φαινόμενο σε όλο τον πλανήτη. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί είναι κατά γενική ομολογία πολλοί, σε σύγκριση με τον πληθυσμό της χώρας και είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να επιβιώσουν όλοι. Τουλάχιστον όχι δίχως την εκταμίευση μεγάλων χρηματικών ποσών από τα κρατικά ταμεία με τη μορφή κρατικής διαφήμισης. Σε μία περίοδο, λοιπόν, που συζητάμε για το ποια κρατικά έξοδα πρέπει να περικοπούν, η κυβέρνηση εξακολουθεί και βγάζει στον αέρα διαφημιστικά προγράμματα των υπουργείων για την οικονομική ενίσχυση των τηλεοπτικών καναλιών!

Προσέξτε τώρα! Η τηλεόραση έχει το μεγαλύτερο κομμάτι της διαφημιστικής πίτας. Οι διαφημίσεις περνάνε στα τηλεοπτικά κανάλια δια μέσου των διαφημιστικών εταιρειών. Η επόμενη πρωτοτυπία (πέραν αυτής των προσωρινών αδειών) είναι το γεγονός ότι οι διαφημιστικές εταιρείες δεν περιορίζονται σε έναν ρόλο συμβούλου του πελάτη τους ή διαμεσολαβητή, αλλά σε έναν ολοκληρωτικό διαχειριστή των διαφημιστικών κονδυλίων! Στην πραγματικότητα ο πελάτης τους δεν είναι μόνο το κράτος, αλλά και τα ίδια τα μέσα ενημέρωσης.

Έχουμε, λοιπόν, έναν φορέα, τη διαφημιστική εταιρεία, που παίρνει τα κρατικά κονδύλια, χρήματα που δεν είναι δικά της, για να τα διαχειριστεί προς όφελος του πελάτη (δηλαδή του κράτους), αλλά την ίδια ώρα απαιτεί αμοιβή και από τα μέσα ενημέρωσης! Αν αυτό δεν είναι παράλογο, αν δεν δημιουργεί έστω υπόνοιες διαπλοκής, ας μας πει κάποιος τι άλλο μπορεί να είναι...

Οι επιστροφές αυτές είναι μεγάλες. Δεν συζητάμε για ένα ποσοστό της τάξης του 2% και του 3%, αλλά για ποσοστά που κυμαίνονται από 10% ως και 30% (αν και έχει ακουστεί ακόμη και το 40%). Δηλαδή: Από τα 1.000 ευρώ που δίνει το υπουργείο για να διαφημιστεί (λες και έχει ανάγκη διαφήμισης ένα υπουργείο), τα 700 ευρώ καταλήγουν στο κανάλι και τα υπόλοιπα είναι η επιστροφή (η προμήθεια) από το κανάλι στη διαφημιστική εταιρεία. Και το ερώτημα κύριε Χυτήρη είναι που πάνε αυτά τα λεφτά!

Το αστείο σε αυτή την ιστορία είναι ότι τα πάντα γίνονται ξεδιάντροπα. Δίχως να κρατιούνται καν τα προσχήματα. Να σας αναφέρουμε ένα και μόνο παράδειγμα. Το Mega είναι ο μεγαλύτερος τηλεοπτικός σταθμός της χώρας. Κι ενώ θα περίμενε κανείς ότι με βάση την θεαματικότητα θα έπαιρνε αντίστοιχα και το μερίδιο του λέοντος στις διαφημίσεις, αυτό τελικά δεν συμβαίνει! Άρα! Αρκεί να έχει κανείς μία τηλεοπτική συχνότητα και να δίδει μεγάλες προμήθειες στους... ενδιάμεσους, δηλαδή στις διαφημιστικές εταιρείες. Ποιος είναι ο λόγος να κάνει επενδύσεις και να προσπαθεί να κερδίσει το τηλεοπτικό κοινό, όταν υπάρχουν πιο εύκολοι τρόποι για να βγάλει τον επιούσιο;
Θανάσης Μαυρίδης στο capital
http://apneagr.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

ΑΝΔΡΑΠΟΔΑ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

Με αφορμή τις χυδαίες και υποτιμητικές δηλώσεις Πάγκαλου για την ελληνική επανάσταση του 1821, δείτε το άρθρο που περιγράφει πώς η διεθνής εξουσία χρηματοδοτεί και προωθεί την αποδόμηση του ελληνικού έθνους(αλλά και των άλλων εθνών προκειμένουν να υπάρχουν μόνο άβουλα ανδράποδα που θα εκτελούν εντολές)

Μέθοδοι - Θιασώτες - Χρηματοδότες

Η υποταγή της ελληνικής στην τούρκικη ιστοριογραφία
Συγγραφέας:
Χρήστος Κoρκόβελος
Άρδην τ. 66
«Η νέα αυτή τάση σημαίνει αναθεώρηση της βασικής, κοινής στα βαλκανικά εθνικά κράτη (πλην του τουρκικού, βεβαίως), ερμηνείας της οθωμανικής κληρονομιάς: Ότι η οθωμανική περίοδος της ιστορίας τους υπήρξε μια “αλλότρια” επιβολή στις αυτόχθονες χριστιανικές κοινωνίες που είχε τη μορφή “ζυγού”»
Χριστίνα Κουλούρη, Πειραιάς 2007
Εθελοδουλία και αντίσταση στα χρόνια της σκλαβιάς

Το έτος 1798, ο κορυφαίος των Ελλήνων διαφωτιστών, Αδαμάντιος Κοραής εξέδωσε το περίφημο κείμενό του Αδελφική Διδασκαλία, προκιμένου να αντικρούσει τις απόψεις που κυκλοφόρησαν με την υπογραφή του πατριάρχη Ιεροσολύμων Άνθιμου και τίτλο Διδασκαλία Πατρική1, το κείμενο που κήρυττε την εθελοδουλία στους Τούρκους και αντιστρατευόταν τις φιλελεύθερες ιδέες.

Ο Κοραής ανασκεύαζε τα επιχειρήματα της Δ. Π. και στηλίτευε τον συγγραφέα της, διότι «υπερασπίζει και δικαιολογεί την τυραννίαν των Τούρκων, (των οποίων) ανερυθριάστως σπουδάζει να συγκαλύψει την ασχημοσύνην, μήτε εντρέπεται να μας διδάσκη την εις αυτούς υποταγήν, ήγουν να υποφέρωμεν τας αδικίας, τας αρπαγάς, τας ασελγείας, τέλος και να τουρκίσωμεν προτιμότερον, παρά να φύγωμεν την τυραννίαν αυτών».

Ο Κοραής αντέκρουε τη Δ. Π. ως ψευδεπίγραφη, μωρά και αντίθεον, και επέκρινε τον συντάκτη της, διότι «πιστώνει φρονήματα ενάντια εις την διδασκαλίαν του Χριστού και των Αποστόλων2».
Στην Αδελφική Διδασκαλία του, ο Κοραής προέβαινε σε μια γλαφυρή σκιαγράφηση της κατάστασης των Ελλήνων επί τουρκοκρατίας:

«Είναι εις όλους γνωστόν εις πόσην ακμήν έφθασε την σήμερον των Τούρκων η τυραννία. Οι ταλαίπωροι Γραικοί δεν είναι πλέον κύριοι μήτε κτημάτων, μήτε τέκνων, μήτε των ιδίων αυτών γυναικών. Η τιμή και η ζωή των κρέμαται από την θέλησιν όχι μόνον αυτού του πρωτοτυράννου, αλλά και εκάστου από τους ελαχίστους αυτού δούλους. Τις δεν ηξεύρει το πλήθος των Γραικών της Κρήτης, όσοι δια να φύγωσι τα τοιαύτα δεινά, ηναγκάσθησαν να αρνηθώσι την πατρικήν αυτών θρησκείαν.

Τις αγνοεί τας βίας και τας αρπαγάς των παρθένων, των παίδων, όσαι καθ’ ημέραν συμβαίνουσιν εις την Θεσσαλονίκην, ώστε να αναγκάζονται οι άθλιοι γονείς να μακρύνωσιν από την ασέλγειαν των βδελυρών Γιανιτσάρων. Τις δεν έφριξεν ακούων την καταδυναστείαν και τους αφορήτους φόρους (…)
Τις δεν εθρήνησε τους εκτοπισμούς και τας μετοικεσίας τοσούτων Γραικών, όσοι μην υποφέροντες πλέον τον οθωμανικόν ζυγόν, εσκορπίσθησαν, εις διαφόρους τόπους της Ευρώπης»3.

Ο συντάκτης της Διδασκαλίας Πατρικής μετέρχονταν διάφορα επιχειρήματα για να αποδείξει ότι «η μοναρχία και αν ήθελεν είναι τυραννική, είναι όμως αιρετωτέρα παρά την δημοκρατίαν», ενώ δεν δίσταζε να προβεί και εις την «φρικτήν βλασφημίαν ονομάζων τον σουλτάνον “πρύτανιν των αγαθών”»4.

Ο Κοραής στην απάντησή του τόνιζε:

«Ας μας ειπή ο φιλόσοφος αυτός αν ευρίσκεται ή ευρέθη που ποτέ καμμία δημοκρατία, αριστοκρατία, βασιλεία ή και τυραννία οποιαδήποτε άλλη, όπου εχύθη τοσούτον αθώον αίμα, όσον έχυσαν μέχρι του νυν οι Τούρκοι. Όπου επράχθησαν τοσαύται αρπαγαί, ληστείαι, καταδυναστείαι γυναικών, παρθένων και παίδων βίαι, όσαι πράττονται κατά πάσαν ώραν εις την οθωμανικήν επικράτειαν.(…) Όσα κακά συκοφαντών αναιδώς προσάπτει εις τα νεωστί ελευθερωθέντα της Ευρώπης έθνη, ευρίσκονται πραγματικώς όλα εις την τουρκικήν επικράτειαν»5.

Η Διδασκαλία Πατρική _την οποία ο ιστορικός Απ. Βακαλόπουλος αποκαλεί «αποκορύφωμα του συντηρητισμού και της εθελοδουλίας»_ αποτέλεσε, στο διάβα της ελληνικής ιστορίας, μνημείο ραγιαδισμού. Για τη διάδοση τέτοιου είδους απόψεων, που αντιμάχονταν τις φιλελεύθερες ιδέες του Διαφωτισμού και υποδείκνυαν ανοιχτά τη δουλοφροσύνη ως ενδεδειγμένη στάση ζωής, οι δημοκρατικοί πολίτες και ιδίως η Αριστερά επικρίνουν μερίδα της Εκκλησίας, των Φαναριωτών και καθέναν που επέδειξε στάση υποτέλειας στην τουρκική τυραννία.
Η αναθεώρηση της ιστορίας

Πέρασαν από τότε 200 περίπου χρόνια. Άλλαξαν οι εποχές, τα ήθη. Στις μέρες μας, η νεοελληνική ιστορία, εκτός από το επιστημονικό και εκπαιδευτικό της ενδιαφέρον, έχει αποκτήσει και μια κρίσιμη πολιτική διάσταση. Ο λόγος είναι ότι χρησιμοποιείται ως μοχλός της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθούν στην περιοχή μας οι ΗΠΑ και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.

Απτή απόδειξη τούτου αποτελούν κατ’ αρχήν οι ανοιχτές παρεμβάσεις των πρεσβευτών των ΗΠΑ σε Ελλάδα και Κύπρο προς τους υπουργούς Παιδείας των δύο κρατών, με την απαίτηση να αλλάξουν αμέσως τα βιβλία ιστορίας τους, ώστε να μην ενοχλούνται οι Τούρκοι6.

Οι ιθύνοντες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν κρύβουν ότι, μέσω των πρεσβειών τους στην Αθήνα, την Άγκυρα και τη Λευκωσία, προωθούν στην περιοχή μας διπλωματικές προσπάθειες και δραστηριότητες με την κωδική ονομασία Track Two, που αποσκοπούν στην αναθεώρηση της ιστορίας μας προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Όπως μαθαίνουμε από το περιοδικό State7 -επίσημο όργανο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ- τέτοιες Track Two προσπάθειες συνάπτονται με δραστηριότητες, τις οποίες αναλαμβάνουν στην περιοχή μας μη κυβερνητικά όργανα, υπέρ της εξομάλυνσης σχέσεων, με στόχο την προαγωγή των συμφερόντων των ΗΠΑ. Ενδεικτικά αναφέρω πως, στα πλαίσια αυτών των δραστηριοτήτων, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δαπάνησε ποσό 100.000$ για την εφαρμογή προγράμματος επανεξέτασης της καταστροφής της Σμύρνης από τριμελή επιτροπή8. Το περιοδικό State είχε προαναγγείλει ότι, επί του θέματος αυτού, «ακαδημαϊκοί ετοιμάζουν παράλληλες και κοινές δημοσιεύσεις, σαν μια αρχή για εθνικό διάλογο πάνω στα ιστορικά γεγονότα». Εξήγγειλε, επίσης, ότι σειρά έχει, στη συνέχεια, η επανεξέταση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Αποτελεί άραγε σύμπτωση ή ενέργεια ενταγμένη στις Track Two δραστηριότητες, πως την 1/9/2002, η εφημερίδα Το Βήμα είχε αφιέρωμα στην Καταστροφή της Σμύρνης, με κείμενα Ελλήνων και Τούρκων πανεπιστημιακών; Είναι σύμπτωση πως, στην εισαγωγή του, προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι ως τώρα η νηφάλια αποτίμηση της Μικρασιατικής Καταστροφής αποδείχθηκε πολύ δύσκολη, καθώς οι περισσότεροι αναλώθηκαν στην ενοχοποίηση μιας πολιτικής παράταξης ή γενικά των «ξένων» (π.χ. των Τούρκων, σ.σ.), και ότι τα περισσότερα ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί, ενώ ακόμη περισσότερα ερωτήματα δεν έχουν καν τεθεί; Είναι σύμπτωση πως, μεταξύ των συγγραφέων, συγκαταλέγονταν – ποιος άλλος; - η Χριστίνα Κουλούρη, η Λίνα Λούβη (συγκρατήστε το όνομα, παρακαλώ) καθώς και Τούρκοι συνεργάτες του CDRSEE (περί αυτού βλ. παρακάτω);

Παράλληλα με αυτές τις εξελίξεις, μια πλειάδα πανεπιστημιακών καθηγητών ιστορίας στη χώρα μας (και όχι μόνον), επιδίδονται με εντυπωσιακή εμμονή και ζήλο στην εκ βάθρων αναθεώρηση του λεγόμενου «οθωμανικού μας παρελθόντος». Διατείνονται πως η αναθεώρηση αυτή είναι απότοκος επιστημονικής επανεξέτασης του παρελθόντος μέσα από μια σύγχρονη οπτική, που υπερβαίνει τα στερεότυπα που παράγει ο εθνοκεντρισμός και ενσωματώνει νέους στόχους και παιδαγωγικές μεθόδους που προάγουν την κριτική σκέψη των μαθητών.

Στην παρούσα μελέτη, θα εξετάσουμε βασικές πτυχές αυτής της νέας προσέγγισης στο «οθωμανικό μας παρελθόν», θα αξιολογήσουμε το ποιόν της και θα επισημάνουμε ορισμένες συνεπαγωγές της. Αντικείμενο της έρευνάς μας αποτελούν οι προσεγγίσεις της Χριστίνας Κουλούρη και της Μαρίας Ρεπούση, που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την ιστορική παιδεία που παρέχουν τα σχολεία της χώρας μας.
Η κ. Κουλούρη είναι καθηγήτρια της νεώτερης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, και έχει την τιμή (!) να είναι γενική συντονίστρια και διευθύντρια εκδόσεων του ξενοκίνητου παρακρατικού Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, του γνωστού CDRSEE9.

Το Κέντρο αυτό εγκαινίασε, το 1999, το Κοινό Πρόγραμμα Ιστορίας10 με σκοπό τη συγκρότηση και συντήρηση ενός διαβαλκανικού δικτύου διανοουμένων, για την καταπολέμηση της εθνικιστικής ιδεολογίας και την ανατροπή της εθνοκεντρικής διδασκαλίας της ιστορίας στα σχολεία των βαλκανικών κρατών.

Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού, το CDRSEE έχει εκδώσει τέσσερα Βιβλία Εργασίας για τη διδασκαλία της νεώτερης ιστορίας της νοτιοανατολικής (ΝΑ) Ευρώπης. Το εκπαιδευτικό υλικό σχεδιάστηκε κυρίως για τους μαθητές λυκείου των βαλκανικών χωρών, ηλικίας 15-18 ετών, μα, όπως γράφει η κ. Κουλούρη, κρίνεται κατάλληλο και για τους φοιτητές της ΝΑ και της Δ. Ευρώπης, και ευρύτερα για το ακαδημαϊκό κοινό της Δύσης11.

Στη συνέχεια θα κάνουμε ορισμένες πρώτες επισημάνσεις για τον τρόπο που προσεγγίζεται η Οθωμανική Αυτοκρατορία στα εγχειρίδια του CDRSEE.

Το πρώτο από τα 4 Βιβλία Εργασίας του CDRSEE φέρει τον τίτλο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία12» και παρακολουθεί την οθωμανική επέκταση από το 1300 μ.Χ. και μετά. Είναι αξιοσημείωτο πως, στις σελίδες του, παραβλέπεται και υποσκελίζεται πλήρως η πολιτική και πολιτιστική παρουσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Αποκαλυπτικό της προσέγγισης που υιοθετεί το εν λόγω βιβλίο είναι ότι, το 1ο από τα ιστορικά τεκμήρια, που παρατίθενται στις σελίδες του, προβάλλει την άποψη ότι ο Τούρκος κατακτητής, ιδρυτής του οθωμανικού κράτους Οσμάν και ο γιος του Ορχάν «έφεραν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στην περιοχή. Και όλοι [οι κάτοικοι των χωριών] επέστρεψαν και εγκαταστάθηκαν, όπου ανήκαν. Άρχισαν να περνούν καλύτερα από ό,τι περνούσαν με τους απίστους»13.

Σε άλλη παρατιθέμενη μαρτυρία προβάλλεται η άποψη πως οι Οθωμανοί κατέκτησαν τα χριστιανικά εδάφη «εξαιτίας της αμαρτίας, της ακολασίας και της αλαζονείας που επικρατούσαν στους χριστιανούς»14.

Η κ. Κουλούρη, με την ιδιότητα της διευθύντριας εκδόσεων του CDRSEE, στη Γενική Εισαγωγή της, διατείνεται πως το βιβλίο αυτό προσφέρει μια βαθύτερη γνώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που «μας επιτρέπει να ανατρέψουμε ένα στερεότυπο εξαιρετικά διαδομένο τόσο στη Δυτική όσο και στη ΝΑ χριστιανική Ευρώπη: αυτό που αφορά την πολιτιστική της “καθυστέρηση”»15.

Προς εμπέδωση αυτής της προσέγγισης, στο Ε΄ κεφάλαιο, το οποίο πραγματεύεται τα στοιχεία της κρίσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι συγγραφείς του πασχίζουν να ανασκευάσουν την καθιερωμένη και ευρέως παραδεκτή άποψη πως ο 17ος και 18ος αιώνας ήταν γι’ αυτήν περίοδος παρακμής, και να προβάλουν τον ισχυρισμό πως, αντιθέτως, «ήταν περίοδος πολύπλοκου εκσυγχρονισμού και, από πολλές απόψεις, μια περίοδος ανάπτυξης»16.

Ένα από τα πλέον κορυφαία, όμως, τολμήματα της κ. Κουλούρη, που αποτελεί πραγματική ύβριν κατά της ελληνικής ιστορίας, περιλαμβάνεται σε δημοσιευμένο άρθρο της στο ΒΗΜΑ, στις 6 Φεβρουαρίου 2002, με τίτλο «Οι “σκοτεινοί αιώνες” του οθωμανικού παρελθόντος μας». Εκεί, μεταξύ άλλων, υποστηρίζει τα εξής:

«Το επιστημονικό ενδιαφέρον υπαγορεύεται, όπως είναι γνωστό, από τη σύγχρονη συγκυρία και τα ερωτήματα που θέτει το παρόν. Οι πολιτικές εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας στα Βαλκάνια, και η αναθεώρηση του παρελθόντος που συνεπάγονται οδήγησαν τις βαλκανικές ιστοριογραφίες σε μια αναζήτηση του “κοινού” παρελθόντος, των κοινών ιστορικών εμπειριών της βυζαντινής και της οθωμανικής αυτοκρατορίας και της “κληρονομιάς” τους στη θρησκευτική, πολιτισμική και θεσμική σφαίρα. Η νέα αυτή τάση σημαίνει αναθεώρηση της βασικής, κοινής στα βαλκανικά εθνικά κράτη (πλην του τουρκικού, βεβαίως) ερμηνείας της οθωμανικής κληρονομιάς: ότι η οθωμανική περίοδος της ιστορίας τους υπήρξε μια “αλλότρια” επιβολή στις αυτόχθονες χριστιανικές κοινωνίες που είχε τη μορφή “ζυγού”»17.

Επίσης, σε συνέντευξη που έδωσε στον Παρατηρητή, υποστήριζε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Η απομάκρυνση από την πολιτική και στρατιωτική ιστορία σε όφελος της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ιστορίας στοχεύει στη διδασκαλία ιστορικών εμπειριών που είναι πιο οικείες και ενδιαφέρουσες για τα παιδιά και στην υποβάθμιση της πολεμικής σύγκρουσης ως στοιχείου του ιστορικού γίγνεσθαι – ιδιαίτερα στις σχέσεις με τους γείτονες»18.

Η κ. Κουλούρη, στη Γενική Εισαγωγή των εκδόσεων του CDRSEE, σημειώνει ότι ο πόλεμος πρέπει να διδάσκεται «χωρίς να υμνείται και χωρίς κουραστικές λεπτομέρειες, αριθμούς και ημερομηνίες»19. Καμιά διάκριση δεν γίνεται σε κατακτητικούς πολέμους και απελευθερωτικούς, σε επιθετικούς και αμυντικούς. Εξομοίωση ανιστόρητη και απαράδεκτη _ιδίως για έναν ιστορικό–, που ενέχει σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις.

Δεν θα ασχολούμασταν ίσως τόσο επισταμένως με την κ. Κουλούρη, αν το CDRSEE με το Κοινό Πρόγραμμά του Ιστορίας δεν αποσκοπούσε ρητά στο να διαμορφώσει την ιστορική παιδεία που παρέχεται στη μέση εκπαίδευση της χώρας μας, και αν το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο δεν είχε εισηγηθεί _και μάλιστα ομόφωνα_ την εισαγωγή της τετράτομης έκδοσής του σ’ αυτήν, ως βοήθημα του καθηγητή!20
Η κ. Ρεπούση είναι επικεφαλής της ομάδας που συνέγραψε το διαβόητο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού, πρώην καθηγήτρια γαλλικών και νυν επίκουρη καθηγήτρια ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Σε άρθρο της στην Αυγή, με τίτλο “Σκέψεις για τα νέα εγχειρίδια ιστορίας. Η αναγκαιότητα της αλλαγής των εγχειριδίων ιστορίας”, η κ. Ρεπούση μας εξηγεί τι νέο κομίζει το καινούργιο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Σταχυολογούμε από εκεί τα ακόλουθα:

«Στο εγχειρίδιο αυτό προσπαθήσαμε να αποφύγουμε μια σειρά από στερεότυπα που μέχρι σήμερα αποτελούν τη δομή της διδασκόμενης ιστορίας. Για να μην τα απαριθμήσω, εθνοκεντρικό, γεγονοτολογικό, ηρωικό…να πω ότι γίνεται προσπάθεια να φύγουμε από αυτά τα στερεότυπα (…) Γενικά επιλέγεται η στροφή από τις ηρωικές προσωπικότητες στην ανωνυμία, από τα γεγονότα και δη τα ηρωικά στην κοινωνία, στον πολιτισμό (…) Τα δύσκολα υπάρχουν, δεν αποσιωπούνται. Στην Επανάσταση του 1821, στο Κυπριακό, στον Εμφύλιο Πόλεμο… Δεν τους λέμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτή η ιστορική δικανική»21.

Αναλυτική κριτική στο βιβλίο της έχουμε κάνει αλλού22. Εδώ θα αρκεστούμε σε μια συνοπτική έκθεση των βασικότερων γνωρισμάτων του βιβλίου, που βρίσκονται έξω από το πεδίο των κατ’ επίφασιν διορθώσεών του, που, άλλωστε, επιβλήθηκαν έξωθεν στη συγγραφέα23.

Τα χειροπιαστά και εμπειρικώς αποδείξιμα γνωρίσματα του βιβλίου της ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού είναι τα ακόλουθα:

• Περιορίζει τις αναφορές του βιβλίου στην τουρκική κυριαρχία. Κατά πρώτον περιορίζει κατά 50%, όλως αναίτια, την παράθεση πηγών (δηλ. τη μαθητεία στην ιστορία) σ’ εκείνες τις ενότητες του βιβλίου που πραγματεύονται: α) την περίοδο της τουρκοκρατίας και β) την Επανάσταση του 1821 (βλ. σελ. 15-66). Επιπλέον, στο καθ’ ύλην αρμόδιο κεφάλαιο, “Η κυριαρχία στον ελληνικό χώρο: Λατίνοι και Οθωμανοί”, από τις 20 σειρές του κειμένου, αφιερώνονται μόνο 3 σειρές στην τουρκοκρατία, ενώ στη λατινοκρατία αφιερώνονται οι 17 σειρές. Τα εκεί παρατιθέμενα τεκμήρια και πηγές αναφέρονται αποκλειστικά στη λατινοκρατία24. Δηλαδή, η ιστορία της ξένης κυριαρχίας στην Ελλάδα υφίσταται κατάφορη παραμόρφωση.

• Εξαλείφει τον ανελεύθερο και καταπιεστικό χαρακτήρα του οθωμανικού δεσποτισμού εξοβελίζοντας παντελώς από το βιβλίο τις έννοιες -σκλαβιά, καταπίεση, ταπεινώσεις- παρότι το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών (ΑΠΣ) θέτει ως ρητό στόχο την εκμάθηση και κατανόησή τους από τους μαθητές . Παράλληλα, διαστρέφει ριζικά τις έννοιες ραγιάς, παιδομάζωμα, αλύτρωτος, εθνική ολοκλήρωση. Πράξη κραυγαλέου εξωραϊσμού της τουρκοκρατίας αποτελεί η παράθεση μαρτυρίας πως, στους κόλπους της, επικρατούσε, δήθεν, θαυμαστή τάξη (σελ. 19). Παράλληλα, αποκρύπτεται επισταμένως κάθε είδους τεκμήριο και μαρτυρία που αποδείχνει και κάνει απτό τον δεσποτικό, τυραννικό χαρακτήρα της.

• Ελαχιστοποιεί πέραν του μέτρου τις αναφορές στα πολεμικά συμβάντα και τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821, καταστρατηγώντας και εδώ το ΑΠΣ25. Η πράξη αυτή αποκτά όλη τη σημασία της σε συνάρτηση και συνάφεια με το ακόλουθο γεγονός:

• Απογυμνώνει από ιδανικά και αξίες την Επανάσταση του 1821, αποσιωπώντας κάθε αναφορά στα αίτια και τους σκοπούς της. Αποκρύπτει ότι επρόκειτο για αγώνα κατά της τυραννίας, για αγώνα ελευθερίας, εθνικής αποκατάστασης και ευνομίας, για αγώνα υπέρ πίστεως και πατρίδος. Η κ. Ρεπούση καμουφλάρει την απογύμνωση και απαξίωση της Επανάστασης του 1821 με το επιστημονικοφανές πρόσχημα της ιστοριογραφικής ουδετερότητας, μιας ουδετερότητας που, όλως τυχαία, έχει ως αποτέλεσμα την καθόλου ουδέτερη συγκάλυψη του εκμεταλλευτικού, καταπιεστικού χαρακτήρα της οθωμανικής κυριαρχίας26.

• Εξοβελίζει από τη διδακτέα ύλη του βιβλίου τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης - παρά τη ρητή πρόβλεψη του ΑΠΣ - και αποκρύπτει την εγκληματική πολιτική εθνοκάθαρσης των Τούρκων εθνικιστών κατά των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας. Μέρος αυτής της απόκρυψης είναι και η αποσιώπηση της καταστροφής της Σμύρνης.

• Αμαυρώνει την ενσωμάτωση στο ελληνικό κράτος όσων περιοχών απελευθερώθηκαν μετά το 1832. Η ένταξη των περιοχών αυτών, οι οποίες περιλαμβάνουν τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, την Κρήτη, τη Δυτική Θράκη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θεωρείται από την κ. Ρεπούση και τους συνεργάτες της πως αποτελεί πράξη προσάρτησης και κατάληψης, όχι απελευθέρωσης27.

• Όσον αφορά την Κύπρο, εμφανίζει ως τετελεσμένη τη διχοτόμησή της, ως το status quo που τη διέπει, και αποκρύπτει την κατοχή του βόρειου τμήματός της από τον τουρκικό στρατό.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε την απαρίθμηση. Περιττεύει, όμως, καθότι έχει καταστεί ολοφάνερο ότι το προοδευτικό έργο που ανέλαβε η κ. Ρεπούση είναι να μεταπλάσει σε διδακτέα ύλη σχολικής ιστορίας το ηγεμονικό πρόγραμμα της Νέας Τάξης και να το προωθήσει στους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του δημοτικού σχολείου. Δεν είναι, ασφαλώς, τυχαίο το γεγονός πως η κ. Κουλούρη πρωτοστατεί στην υπεράσπιση του βιβλίου της κ. Ρεπούση28.
Η υπαγωγή της ελληνικής στην τουρκική ιστοριογραφία

Το 2001, ψηφίστηκε ο νόμος 2929 που κυρώνει τη διακρατική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας για την πολιτιστική συνεργασία, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 2000 μεταξύ των τότε υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, Γεωργίου Παπανδρέου και Ισμαήλ Τζεμ.

Η συμφωνία αυτή, μεταξύ άλλων, προβλέπει ότι τα δύο μέρη θα λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να ενισχύσουν τη συνεργασία τους στους τομείς της επιστήμης και της εκπαίδευσης. Για τον σκοπό αυτό, «θα συνεργάζονται στην παρουσίαση της ιστορίας, της γεωγραφίας, του πολιτισμού και της οικονομίας της άλλης χώρας, ιδιαίτερα στα σχολικά βιβλία. Με αυτόν τον στόχο, θα συστήσουν μία Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, η οποία θα ανταλλάξει και θα μελετήσει τα σχολικά βιβλία, για να προτείνει τη διόρθωση των ανακριβειών» 29.

Αξίζει να αναφέρουμε πως η καλλιέργεια μιας τέτοιας προοπτικής ανιχνεύεται ήδη το 1999, στο 2ο Ετήσιο Συμπόσιο Σύμης του Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου (του οποίου πρόεδρος είναι ο Γιωργάκης). Στα πορίσματα του συνεδρίου του διαβάζουμε ότι «οι μετέχοντες συμφώνησαν ότι απαιτείται μια πιο ολιστική προσέγγιση στο θέμα της παιδείας (και ότι) προτάθηκε να διδάσκεται σε όλα τα παιδιά της περιοχής μια πιο ισόρροπη εκδοχή της ιστορίας, που να αντανακλά τις διάφορες ερμηνείες των γειτονικών χωρών (…). Θα μπορούσε να ιδρυθεί ένας φορέας, ο οποίος θα λειτουργεί ως εποπτικό όργανο, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η ιστορία διδάσκεται, με όσο γίνεται πιο αμερόληπτο τρόπο, σ’ όλη την περιοχή»30.

Η Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, που συστάθηκε βάσει του νόμου 2929, εξέτασε το 2003 τη δυνατότητα οι Έλληνες και Τούρκοι μαθητές «να διδάσκονται από κοινά βιβλία ιστορίας»31.

Θα ήταν σημαντικό να γνωρίζαμε σε τι στάδιο βρίσκονται σήμερα οι εργασίες της. Οι τεράστιες δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει αναδεικνύονται μέσα από ενστάσεις, σαν αυτή λ.χ. που είχε διατυπώσει ο ιστορικός Β. Κρεμμυδάς: «Πώς μπορούμε να συμφωνήσουμε, όταν το σημερινό τουρκικό κράτος στηρίζεται στη μικρασιατική εκστρατεία και η δική μας καταστροφή είναι η δική τους σημαία;32»

Τώρα γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δυσκολίες σαν κι αυτές τείνουν να “ξεπεραστούν” με τον συνδυασμό παραδοχών του τύπου: Η καταστροφή δεν ήταν καταστροφή, κι αν υπήρξε, ήταν κάτι που μας άξιζε!Είναι σαφές ότι, στην Τουρκία, τα σχολικά βιβλία προωθούν στους μαθητές τους απόψεις επί της ιστορίας, που σε κρίσιμα σημεία αποκλίνουν ή αντιφάσκουν ριζικά προς τις ευρύτατα παραδεκτές στην Ελλάδα _αλλά και το εξωτερικό_ θεωρήσεις της νεοελληνικής ιστορίας.

Ασφαλώς, σοβαρές αποκλίσεις στην ιστοριογραφία είναι συχνές, φυσιολογικές και αναμενόμενες, συναντώνται δε και στους κόλπους εκάστου των κρατών. Είναι σύνηθες να αποκλίνει σημαντικά η ανάγνωση του παρελθόντος –όπως και του παρόντος– ανάλογα με τις φιλοσοφικές, ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, τις αξιολογήσεις και τις στοχεύσεις εκάστου.
Τα ερωτήματα που στην περίπτωσή μας ανακύπτουν είναι:

• Ποιοι και για ποιο λόγο απαιτούν να εξαλειφθεί η διαφορετικότητα των προσεγγίσεων;
• Μπορεί να γίνει σύνθεση αμοιβαία αποκλειόμενων απόψεων;

• Μπορεί αυτό να επιτευχθεί με όρους επιστημονικής εγκυρότητας και με όρους σεβασμού της ιστορικής διαδρομής και της πολιτικής οντότητας των εμπλεκόμενων χωρών;

Ας εξετάσουμε ορισμένα καίρια θέματα διδασκαλίας της ιστορίας:

1. Οι Τούρκοι μαθητές, όσον αφορά την κοινωνικοπολιτική κατάσταση που επέβαλε στα Βαλκάνια η τουρκική κατάκτηση, διδάσκονται, «ότι οι Οθωμανοί μετά την κατάκτηση βελτίωσαν τη ζωή των λαών των Βαλκανίων και ότι ικανοποίησαν και το ισλάμ και τη χριστιανοσύνη(…) Οι Έλληνες εμφανίζονται ότι απολάμβαναν όλες τις ελευθερίες που τους επιδαψίλευε ένα δίκαιο οθωμανικό κράτος και ότι η κατάστασή τους ήταν προνομιακή(…) Άλλα εγχειρίδια υπογραμμίζουν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία επέτρεπε σε κάθε υπήκοό της να ζει ελεύθερα σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμά του, να παραμένει πιστός στη θρησκεία του, να μιλάει τη γλώσσα του33».

Στην Ελλάδα, έως τώρα, τα σχολικά βιβλία ιστορίας του δημοτικού και του γυμνασίου έκαναν γνωστές στους μαθητές μας τις καταπιεστικές και συχνά οδυνηρές συνθήκες ζωής των Ελλήνων επί τουρκοκρατίας. Αναφέρονταν στη σκλαβιά, την καταπίεση, την υποτελή θέση των ραγιάδων, τη δυσβάσταχτη φορολόγησή τους, το παιδομάζωμα, την υποχρεωτική ναυτολόγηση, τους βίαιους εξισλαμισμούς.

Διαπιστώσαμε πως, σήμερα, αυτή η θεώρηση απορρίπτεται εν πολλοίς από τους αναθεωρητές ιστορικούς. Η τουρκική εκδοχή καθίσταται, τρόπον τινά, εμβληματική στο προαναφερθέν εγχειρίδιο του CDRSEE. Αυτήν είδαμε να διατυμπανίζει και η κ. Κουλούρη προς το ελληνικό κοινό μέσα από την εφημερίδα Το Βήμα. Όσο για την κ. Ρεπούση, σε πρώτο πλάνο, προωθεί στους μαθητές της ΣΤ΄ Δημοτικού, επί λέξει σχεδόν, την τουρκική άποψη, γράφοντας πως «κατά την περίοδο της ξένης κυριαρχίας οι υπόδουλοι ελληνικοί πληθυσμοί διατηρούν πολλά από τα ήθη και τα έθιμα, διατηρούν δηλαδή την ταυτότητά τους. Αυτό γίνεται διότι έχουν το δικαίωμα να κρατήσουν τη θρησκεία και τη γλώσσα τους και να λειτουργούν σε κοινότητες εκλέγοντας τους άρχοντές τους», (βλ. σελ. 36). Επιπλέον, για να συμπληρωθεί η παραχάραξη της ιστορίας, η κυρία αυτή, με το δικαίωμα στην αυθαιρεσία που απολαμβάνει ως πανεπιστημιακός, διαστρέφει ριζικά τις έννοιες ραγιάς, παιδομάζωμα34.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται -και μάλιστα επί τα χείρω- το νεόκοπο βιβλίο της Γ΄ Γυμνασίου, που έχουν συγγράψει οι αγωνιστές της εθνικής αποδόμησης Ε. Λούβη (θυμηθήκατε το όνομα;) και Δ. Ξιφαράς.

2. Η τουρκική εκδοχή για την Επανάσταση του 1821 είναι πως αποτέλεσε «εκδήλωση αγνωμοσύνης προς τους Οθωμανούς, οι οποίοι κυβερνούσαν με δικαιοσύνη και ανοχή»35. Οι αιτίες των εξεγέρσεων των υπόδουλων εθνοτήτων αναζητούνται γενικά στη Γαλλική Επανάσταση και στην έξωθεν χειραγώγηση36.

Ποια είναι στο θέμα τούτο η άποψη των Ελληνίδων ιστορικών που, υποτίθεται, ανανεώνουν την ιστοριογραφία μας;

Στο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού, το ερώτημα αυτό η κ. Ρεπούση το αντιπαρέρχεται ακροποδητί. Το ερώτημα σχετικά με τις αιτίες της Επανάστασης δεν τίθεται καν, ούτε με άμεσο ούτε με έμμεσο τρόπο. Μάταια αναζητά κανείς οποιαδήποτε απάντηση, μια δηλωτική, έστω, φράση, ακόμη και στις παρατιθέμενες πηγές. Η επίπλαστη ουδετερότητά της (Δεν τους λέμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτή η ιστορική δικανική) εξισώνει θύματα και θύτες και συγκαλύπτει την απανθρωπιά του τουρκικού δεσποτισμού.

Στον τόμο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία», το CDRSEE ρητά αποφεύγει να υπεισέλθει στη χρονική αυτή περίοδο. Σταματά σκόπιμα στις αρχές του 19ου αιώνα, παρ’ όλο που δεν συντελείται τότε το τέλος της.

Στον τόμο «Έθνη και κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη» του CDRSEE, αφήνεται σαφώς να εννοηθεί -σε αγαστή αρμονία με την τουρκική εκδοχή- πως η Επανάσταση του 1821 (κι όχι μόνο) ήταν απότοκος του εθνικισμού37. Τα φιλελεύθερα εθνικά κινήματα της εποχής, χαρακτηριζόμενα ως εθνικιστικά, επιβαρύνονται με την αρνητική νοηματοδότηση που έχει προσλάβει ο όρος στην εποχή μας.

Δι’ αυτού του τρόπου, και κυρίως με την απερίφραστη αποδοχή της άποψης ότι ουδέποτε υπήρξε τουρκικός ζυγός επί των χριστιανικών πληθυσμών, η γενική συντονίστρια και διευθύντρια εκδόσεων του CDRSEE, κ. Κουλούρη, συγκαλύπτει αναιδώς τον τυραννικό χαρακτήρα του τουρκικού δεσποτισμού, καταρρακώνει τον αγώνα για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και ευνομία των υπόδουλων Ελλήνων. Με τον τρόπο αυτό ενσωματώνεται πλήρως στην τουρκική ιστοριογραφία.

3. Το τουρκικό βιβλίο ιστορίας (έκδοση 1996), που συστηματικά διδάσκεται σήμερα στις μεγαλύτερες τάξεις του υποχρεωτικής οκταετούς φοίτησης σχολείου της γείτονος χώρας, τιτλοφορείται: «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Ege Denizinde Turk Haklari)38. Πρώτη φορά κυκλοφόρησε στη γείτονα χώρα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή ιστορίας Μεχμέτ Σακά. Από το βιβλίο αυτό οι Τούρκοι μαθητές, μεταξύ άλλων, διδάσκονται ότι:

• «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή», και «η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη».

• «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα τής επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

• «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

Στο βιβλίο της ΣΤ΄ τάξης, η κ. Ρεπούση απλώνει χείρα αποδοχής των τουρκικών απόψεων υιοθετώντας τη διατύπωση, «Ο ελληνικός στόλος καταλαμβάνει πολλά νησιά του ανατολικού Αιγαίου»39.

4. Σε ό,τι αφορά στο πρόβλημα της Κύπρου, το βιβλίο της κ. Ρεπούση, αποδέχεται την τουρκική προσέγγιση πως η διχοτόμηση και όχι η κατοχή αποτελεί το status quo του μαρτυρικού νησιού, αποκρύπτοντας από τους μαθητές πως το βόρειο τμήμα κατέχεται από τα τουρκικά στρατεύματα40. Πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση κραυγαλέας προσχώρησης στις τουρκικές απόψεις.

Το αξιοθρήνητο αυτό γεγονός ανάγκασε το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου να αποστείλει με υπόμνημά του προτάσεις για την ανασκευή των απόψεων που υιοθετεί το βιβλίο41. Το γεγονός πως οι προτάσεις αυτές δεν φαίνεται να έγιναν δεκτές από την κ. Ρεπούση και δεν συμπεριλήφθηκαν στις διορθώσεις του βιβλίου αποτελεί πρωτοφανή πρόκληση και όνειδος κατά της ελληνικής κυβέρνησης.

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η προσέγγιση της ελληνικής με την τουρκική ιστορία διεξάγεται με όρους υπαγωγής της ελληνικής στην τουρκική ιστοριογραφία, με όρους υποστολής και απαξίωσης των αγώνων για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και ευνομία.

Το αποτέλεσμα –και, προφανώς, το ζητούμενο– του εγχειρήματος είναι η απόλυτη ιστορική νομιμοποίηση και δικαίωση της οθωμανικής κυριαρχίας, ο τεχνητός εξαγνισμός της και το ξέπλυμα –διά της επιστήμης, βεβαίως– του τουρκικού δεσποτισμού.

Παράλληλα, οι αναθεωρητές ιστορικοί στερούν από την Επανάσταση του 1821 την πνευματική, ηθική και πολιτική της δικαίωση και υποσκάπτουν τη νομιμότητα και την εδαφική ακεραιότητα του ελληνικού κράτους.

Τέλος, διαβάλλουν ως εκδήλωση εθνικισμού το αναφαίρετο δικαίωμα του ελληνικού λαού να αρθρώνει εθνικό -όχι εθνικιστικό- πολιτικό και ιστορικό λόγο, να προασπίζει δια της αλήθειας τα δίκαιά του και να παρέχει στα παιδιά του εθνική διαπαιδαγώγηση.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Απ. Βακαλόπουλος: Ιστορία του νέου Ελληνισμού, τόμος Δ΄, σελ. 673-4, εκδόσεις Ηρόδοτος 1973, 2005.
2. Όπ.π.
3. Όπ.π.
4. Αδαμάντιος Κοραής: Άπαντα, τόμος 2ος, σελ. 13-27, εκδόσεις Μπίρης, 1970.
5. Στο ίδιο.
6. Βλέπε συνέντευξη του πρώην υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου κατά την περίοδο 1999-2003 κ. Ουράνιου Ιωαννίδη, στην εφημερίδα Μακεδονία 29/3/2007.
7. State, November 2000. Βλ. www.state.gov/documents/organigation/83352.pdf. Βλέπε επίσης την ιστοσελίδα www.greekalert.com.
8. Στην επιτροπή αυτή, από ελληνικής πλευράς, συμμετείχε η κ. Χριστίνα Κουλούρη.
9. Χορηγοί του CDRSEE είναι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Οργανισμός των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη (USAID), τα υπουργεία Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Νορβηγίας, το Σύμφωνο Σταθερότητας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, το υπουργείο Εξωτερικών, το Ίδρυμα Ανοιχτή Κοινωνία του Τζωρτζ Σόρος, το Ίδρυμα Λεβέντη κ.ά.
10. H ιστοσελίδα του CDRSEE είναι: www.cdsee.org. Για το Κοινό Πρόγραμμα Ιστορίας βλέπε ειδικότερα: www.see-jhp.org/about_project.html.
11. Χριστίνα Κουλούρη: Γενική Εισαγωγή στην τετράτομη έκδοση του CDRSEE. Βλ. στον 1ο τόμο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία», σελ. 9-17.
12. Τα άλλα 3 βιβλία είναι κατά σειρά: Έθνη και κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
13. Εναλλακτικό Εκπαιδευτικό Υλικό, «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία», διεύθυνση σειράς: Χριστίνα Κουλούρη, έκδοση του CDRSEE, Θεσσαλονίκη 2005 (βλ. σελ. 41).
14. Στο ίδιο, σελ. 46.
15. Στο ίδιο, σελ. 14.
16. Βλ. σελ. 127.
17. Εφημερίδα Το Βήμα, 06/02/2000. (Ο τονισμός των γραμμάτων είναι δικός μου).
18. “Παρατηρητής” 5-12-2002. (Ο τονισμός των γραμμάτων δικός μου).
19. Όπ. παρ. σελ. 12.
20. Εξ όσων γνωρίζω, η εισήγηση αυτή δεν έχει γίνει ως τώρα αποδεκτή από το ΥΠΕΠΘ.
21. Η Αυγή 12/032006 (Ο τονισμός των γραμμάτων είναι δικός μου).
22. Βλ. περιοδικό Άρδην, τεύχος 62 και www.antibaro.gr.
23. Όταν η κυβέρνηση, στα τέλη Ιουλίου, καλλιεργούσε στην κοινή γνώμη ψευδώς την εντύπωση πως η συγγραφική ομάδα δέχτηκε να προβεί στις ευρείες αλλαγές που υπέδειξε η Ακαδημία Αθηνών, 40 μέρες πριν η κ. Ρεπούση δήλωνε στο Βήμα (17 Ιουνίου) ότι «οι αλλαγές στο βιβλίο έχουν ολοκληρωθεί (…) Προχωρήσαμε σε αλλαγές που είναι συμβατές με τη φιλοσοφία του βιβλίου (…) Αυτό το βιβλίο έχει αξία γιατί υπερασπίζεται μια συγκεκριμένη προσέγγιση για τη διδασκαλία της ιστορίας (…) Δε θα κάναμε σε καμία περίπτωση αλλαγές που αντιστρατεύονται αυτή την προσέγγιση».
24. Βλ. σελ. 16-17 του βιβλίου του μαθητή.
25. Τα ΑΠΣ αποτελούν νόμο του κράτους και τα βιβλία πρέπει να γράφονται σύμφωνα με αυτά. Τα νέα ΑΠΣ δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ 303, τ. Β΄ στις 13/03/2003.
26. Μεστή νοήματος είναι η προαναφερθείσα ρήση της κ. Ρεπούση: «Δεν τους λέμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτή η ιστορική δικανική».
27. Βλ. Ιστορία ΣΤ΄ Δημοτικού, σελ. 71 και 94. Η σημασία της λέξης προσάρτηση στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλος – Φυτράκης, ορίζεται ως η υπαγωγή εδαφών στην κυριαρχία ξένου γειτονικού κράτους.
28. Ήδη από τις 7/1/2007, με άρθρο της στο ΒΗΜΑ, έσπευσε να υποστηρίξει πως «τα θετικά στοιχεία του βιβλίου είναι ακριβώς εκείνα για τα οποία κατηγορείται».
29. ΦΕΚ τεύχος πρώτο, αρ. φύλλου 142, 27 Ιουνίου 2001. Ο τονισμός των γραμμάτων είναι δικός μου.
30. Βλέπε www.agp.gr/agp/content/Document. Στο συμπόσιο αυτό, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν δυο Τούρκοι καθηγητές, δύο Αμερικανοί καθηγητές του Χάρβαρντ και δύο μέλη του Ιδρύματος για την Ανοιχτή Κοινωνία του περιβόητου Σόρος.
31. Βλέπε το άρθρο της Ν. Τρίγκα «Κοινό βιβλίο ιστορίας για Έλληνες και Τούρκους;», εφημερίδα το Βήμα, 16/11/2003.
32. Στο ίδιο.
33. Θεόδωρος Μπατρακούλης: Ο ελληνικός αγώνας για ανεξαρτησία και τα τουρκικά εγχειρίδια, εφημερίδα Ρήξη, 16 Ιουλίου 2007, αρ. φύλλου 15.
34. Η κ. Ρεπούση ορίζει το παιδομάζωμα ως «στρατολόγηση των παιδιών των χριστιανών από τους Οθωμανούς». Σύμφωνα με τους Μπογκντάν Μουργκέσκου και Χαλίλ Μπερκτάυ, συγγραφείς του βιβλίου “Η Οθωμανική Αυτοκρατορία” του CDRSEE, το παιδομάζωμα ήταν «ένα πρωτότυπο σύστημα στρατολόγησης, το οποίο μετέτρεπε νεαρούς μη μουσουλμάνους σε μια προνομιακή κοινωνική ομάδα». Οι δύο αυτές ερμηνείες συμπίπτουν στην απόκρυψη αυτού, το οποίο θρηνεί στο διάβα των αιώνων ο ελληνικός λαός. Ο σπαραγμός του εκφράζεται στο ακόλουθο δημοτικό τραγούδι: «Ανάθεμά σε, βασιλιά, και τρις ανάθεμά σε,/ με το κακό οπόκαμες, και το κακό που κάμεις./ Στέλνεις, δένεις τους γέροντας, τους πρώτους τους παππάδες/ να μάσης παιδομάζωμα, να κάμεις γενιτσάρους./ Κλαιν’ οι γοναίοι τα παιδιά, κ’ οι αδελφές τα’ αδέλφια,/ κλαίγω κι εγώ και καίγομαι και όσο ζω θα κλαίγω./ Πέρσι πήραν το γιόκα μου, φέτο τον αδελφό μου», βλέπε Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. Ι΄, σελ. 65, Εκδοτική Αθηνών.
35. Όπ.π. Το Βήμα 16/11/2003.
36. Βλ. Θεόδωρος Μπατρακούλης, όπ.π.
37. Στη σελ. 13 λ.χ. διαβάζουμε: «Από τον 19ο αιώνα και μετά, η δύναμη των εθνικιστικών ιδεολογιών διαμορφώνει τους τρόπους με τους οποίους δρουν και συμπεριφέρονται μεγάλες ομάδες ανθρώπων». Και στη σελ. 27: «Ο εθνικισμός σιγά σιγά κέρδιζε έδαφος, οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες αποδεικνύονταν ολοένα και περισσότερο εύθραυστες και στο τέλος κατέρρευσαν. Έτσι, η μια μετά την άλλη, οι πολιτικές οντότητες άρχισαν να οργανώνονται ως εθνικά κράτη».
38. Οι πληροφορίες αντλούνται από το άρθρο του Φαίδωνα Χατζάκη, «Οι Τούρκοι μαθητές του δημοτικού διδάσκονται έναν αλυτρωτισμό που ξεπερνά τα όρια του παραλόγου», βλ. http://www.antibaro.gr/society/xatzakhs_tourkikabiblia.php.
39. Βλ. σελ. 94 του βιβλίου. Εκεί συναντούμε και τη φράση, «Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει εδάφη της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Απελευθερώνει σημαντικές πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα». Οι λέξεις επιλέχθηκαν προσεκτικά.
40. Για τις αντιδράσεις που προκάλεσε το βιβλίο αυτό στην Κύπρο, βλέπε τη συνέντευξη του πρώην υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, κ. Ουράνιου Ιωαννίδη, στην εφημερίδα Μακεδονία στις 29 Μαρτίου 2007.
41. Βλέπε τις προτάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας στο βιβλίο: Γιατί δεν διορθώνεται – Ντοκουμέντα, έκδοση της εφημερίδας Χριστιανική, 2007.
· Άρδην τ. 66
· Εκπαιδευτικά
· 2007
· Εκπαίδευση και Ιστορία
· Κορκόβελος, Χρήστος πηγη hellenic nexus
Αναρτήθηκε από THIVA-HELLAS
Διαβάστε περισσότερα...