Πατριωτισμός και Ελευθερία.

Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας; Η ελευθερία.

Και ποιο είναι το μυστικό της ελευθερίας; Η ανδρεία.

Περικλής

Η ελευθερία είναι μία από τις σημαντικότερες αξίες του ανθρώπου. Είναι συνυφασμένη με την ίδια την ζωή, για την ακρίβεια νοηματοδοτεί την ύπαρξή της, δίνει περιεχόμενο και αξία.
Η ελευθερία στον νεότερο Ελληνισμό συνδέθηκε με την Εθνεγερσία του 1821. Την κερδίσαμε, δεν μας την χάρισαν. Και την κερδίσαμε με αίμα και δάκρυα, στα πεδία των μαχών, με αρετή και τόλμη.

Ποιο ήταν το πρόταγμα για τους Έλληνες του 1821; Ήταν η διάσωση της θρησκείας τους ή μήπως συνέτρεχαν διάφοροι οικονομικοί λόγοι και για αυτό ξεσηκώθηκαν; Τίποτα από τα δύο. Διότι οι Τούρκοι είχαν συμβιβασθεί - μετά από αιώνες καταπιέσεως - με την διατήρηση της Ορθοδόξου χριστιανικής μας πίστεως, ήμασταν το «μιλιέτ των Ορθοδόξων Ελλήνων». Στην δε οικονομία υπήρχε η φορολόγηση της δεκάτης, καμία σχέση με την σημερινή φορολογική επιδρομή που υφίστανται οι Έλληνες εργαζόμενοι!

Τότε γιατί ξεσηκωθήκαμε;
Για να μπορούν οι Έλληνες να αποφασίζουν για το μέλλον τους ελεύθερα, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν δυνάστη. Για να αποφασίζουν και να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους ελεύθερα.
Για να κυβερνούν Έλληνες τους Έλληνες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εντός του Έθνους εσωτερικές συγκρούσεις και ανταγωνισμοί, φιλονικίες και προσωπικές φιλοδοξίες, έριδες και λάθη. Αλλά, ακόμη και τότε, αυτά τα λάθη είναι δικά μας, εμείς τα διαπράξαμε και εμείς θα τα διορθώσουμε. Με την δική μας βούληση και δράση. Ελεύθερα.

Ποιος ήταν ο μηχανισμός εκείνος και το θεσμικό πλαίσιο που εξασφάλιζε την ελευθερία; Ήταν - και είναι - το εθνικό κράτος, παιδί της Γαλλικής επαναστάσεως.
Το εθνικό κράτος εγγυήθηκε την συλλογική εθνική ελευθερία μέσω της δημιουργίας τακτικού στρατού και παράλληλα προστάτευε τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών μέσω της συμμετοχικής δημοκρατίας.

Πριν την ύπαρξη του εθνικού κράτους τα έθνη και οι πολίτες ήταν υπόδουλοι σε πολυεθνικά αυτοκρατορικά μορφώματα.

Κατ’ αυτό τον τρόπο ο πατριωτισμός, η αφυπνισμένη εθνική συνείδηση και ταυτότητα, ο εθνικισμός, συνδέθηκαν με την ελευθερία. Ταυτίστηκαν ως αξίες, με διαχρονική ισχύ και καθολικότητα. Αν ένα κράτος ή ένας δυνάστης ήθελε να καταργήσει την ελευθερία ενός λαού έπρεπε να κατακτήσει το εθνικό κράτος που προστάτευε το έθνος και τους πολίτες του.

Παλαιότερα, η κατάλυση της ελευθερίας γινόταν μέσω του πολέμου. Σήμερα που είμαστε «πολιτισμένοι» γίνεται μέσω διαφόρων «συμμαχιών» στις οποίες υπάρχουν υποτελή έθνη, τα οποία απλώς νομιμοποιούν τις ανεξέλεγκτες αποφάσεις των ισχυρών.

Σήμερα δεν χρειάζεται να περάσουν οι στρατοί τα σύνορα. Υπάρχει σε πολιτικό επίπεδο το Ευρωσύνταγμα και η εκχώρηση των αρμοδιοτήτων του εθνικού κοινοβουλίου στους μη-εκλεγμένους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, καθώς και η κερκόπορτα του «πολιτιστικού ιμπεριαλισμού»: η υπονόμευση της γλώσσας και του θρησκευτικού αισθήματος, η διαστρέβλωση της ιστορίας, η αμερικανοποίηση του πολιτισμού και η φολκλοροποίηση της παραδόσεως.

Για να υπάρξει όμως πραγματική ελευθερία πρέπει να υπάρχουν επιλογές. Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα διαφορετικής επιλογής τότε ουσιαστικά δεν υφίσταται ελευθερία. Σήμερα η παγκοσμιοποίηση θέλει άτομα-καταναλωτές χωρίς ρίζες, ανέστιους, δίχως παραδόσεις και βιώματα. Θέλει άτομα χωρίς διαχρονικούς δεσμούς με το περιβάλλον τους. Η ποικιλομορφία, που αποτελεί τον πλούτο της ανθρωπότητος, είναι εχθρός για την παγκοσμιοποίηση.

Για αυτό και η παγκοσμιοποίηση μάχεται τα εθνικά κράτη, τις εθνικές ταυτότητες, τις παραδόσεις και τους πολιτισμούς. Μάχεται την ίδια την ελευθερία.

Και ελευθερία είναι να είσαι ο εαυτός σου. Να μην έχεις αλλοτριωθεί. Σημαίνει ότι έχεις αίσθηση της ιστορίας σου, της καταγωγής σου, έχεις συλλογικά βιώματα και αντιστάσεις, έχεις νόημα ζωής. Έχεις ακόμη και άλλη αντίληψη του χρόνου, διότι αποτελείς μέρος μίας αδιάσπαστης αλυσίδος που χάνεται στην ιστορία.

Δεν ζεις στο εφήμερο σήμερα, αλλά ατενίζεις την ζωή και το ιστορικό γίγνεσθαι μέσα από τις γενεές που πέρασαν και αυτές που θα έρθουν.

Επειδή ακριβώς το σημερινό διεθνιστικό πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται την δύναμη και την αξία της ελευθερίας προσπαθεί να την διαστρεβλώσει.
Προσπαθεί να της δώσει μία καταναλωτική σημασία, να την αποσυνδέσει από τις ιστορικές και νοηματικές της διαδρομές, να την κάνει ακίνδυνη για την παγκοσμιοποίηση και την Νέα Τάξη.

Εδώ έγκειται η δική μας ιστορική αποστολή.
Να νοηματοδήσουμε ξανά την έννοια και την αξία της ελευθερίας. Να την επανασυνδέσουμε με το Έθνος, την κοινωνία και τους πολίτες. Να την κάνουμε ασπίδα προστασίας του πολιτισμού μας.

Τα μυθεύματα της παγκοσμιοποιήσεως καταρρέουν. Δεν υπάρχουν «πολίτες του κόσμου» και «παγκόσμια δημοκρατία», διότι ότι είναι παντού είναι και πουθενά. Η ελευθερία και η δημοκρατία έχουν εθνικά σύνορα. Συνδέονται με πατρίδες και πολιτισμούς.
Δεν μπορεί να ισχυρίζεται κάποιος ότι υπερασπίζεται την ελευθερία και παράλληλα να λοιδορεί την εθνική ταυτότητα, να υπονομεύει τις εξουσίες του εθνικού κράτους και τις νομοθετικές αρμοδιότητες του εθνικού κοινοβουλίου.

Η σύζευξη του Πατριωτισμού και της Ελευθερίας είναι η ιστορική πρόκληση της εποχής μας. Το πατριωτικό κίνημα σήμερα είναι ο τελευταίος υπερασπιστής της ελευθερίας των Ελλήνων. Και για αυτό ο πατριωτισμός δεν είναι απομεινάρι του χθες αλλά προπομπός του αύριο.

Στην ιστορία ενός έθνους, αλλά και στην δημοκρατία, δεν υπάρχουν μονόδρομοι και αναπόδραστες πολιτικές. Διότι τότε φαλκιδεύεται η βούληση του λαού και του έθνους και εκχωρείται η διακυβέρνηση της χώρας σε ξένα κέντρα αποφάσεων και σε μία αποεθνικοποιημένη ελίτ, αυτό που ο Καστοριάδης ονόμαζε ως «κοινοβουλευτική ολιγαρχία».

Ο Πατριωτισμός λοιπόν είναι οργανικά συνδεδεμένος με την Ελευθερία και την Δημοκρατία. Το Σύνταγμα των Ελλήνων, στο τελευταίο άρθρο του, εναποθέτει την υπεράσπισή του στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας έναντι του Έθνους και της Ιστορίας. Η ιστορία δεν θα μας χαρισθεί αν φανούμε ανάξιοι των περιστάσεων. Και ο μόνος δρόμος για να υπερασπισθούμε την ελευθερία είναι να αγωνιζόμαστε για την εθνική ανεξαρτησία.

Για κάποιους αυτό ήταν απλώς ένα σύνθημα.

Για εμάς όμως είναι κοσμοθεωρία και τρόπος ζωής.

Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας; Η ελευθερία.
Και ποιο είναι το μυστικό της ελευθερίας; Η ανδρεία. -Περικλής-

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2010/09/blog-post_9151.html#ixzz17bglyI3q
Διαβάστε περισσότερα...

Μήπως εἶστε ἐθνικιστής;

«Ο Πατριωτισμός είναι έμφυτος, και εγώ είμαι εθνικιστής!»

Κωστής Παλαμάς

Τό ἀνωτέρω γελοῖο ἐρώτηµα τό ἔχουµε πολλάκις ἀπαντήσει, ἔµµεσα ἤ ἄµεσα, ἀλλά ἡ προεκλογική ἐκστρατεία τό ἔφερε πάλι µιά δυό φορές µπροστά µας. Ἔτσι, κι ἐπειδή δέν ἔχουµε πάντοτε τήν εὐχέρεια νά ἀπαντήσουµε ὅπως πρέπει, παραθέτουµε κατωτέρω ἕναν διάλογο πού συνοψίζει στό περίπου τήν ἀπάντησή µας.

- Μήπως εἶστε ἐθνικιστής;

- Γιά νά κάνω διάλογο µαζί σας χρειάζοµαι µερικές πληροφορίες, ποιός ρωτάει. Ρωτάει ἕνας ἄσχετος; Ἕνα λαµόγιο; Ἤ ἕνας κρετίνος; Γιατί ἄλλη κατηγορία ἀνθρώπων πού νά τήν ἀπασχολεῖ τό ἐρώτηµα αὐτό ΔΕΝ ὑπάρχει. Γιά νά ἀπαντήσω λοιπόν κατάλληλα πρέπει νά ξέρω τό πνεῦµα τῆς ἐρώτησης. Λοιπόν; Εἶστε κάποιο ἀπό τά σιχαµένα τρωκτικά πού ψάχνουν τρόπους νά ἐξουδετερώσουν τούς ἐπικριτές τους; Κάποιος ἀπό τούς ΗΠΑνθρωπους πού ποινικοποιοῦν τήν ἀντίσταση τῶν λαῶν καί τήν ἐλεύθερη σκέψη; Ἕνας ἠλίθιος πού τοῦ εἶπαν κάτι καί τό ἀναπαράγει; Ἤ κάποιος πού ἁπλῶς ἄκουσε µιά φήµη καί ρωτάει ὄντως γιά νά µάθει;
- …
- Ὡραῖα, ἄς πάρουµε τήν καλή περίπτωση, πώς εἶστε µόνον ἕνας ἄσχετος. Θέλω τώρα νά µοῦ πεῖτε τί σηµαίνει ἤ τί ἐννοεῖτε µέ τή λέξη «ἐθνικισµός». Γιατί ἄν τό ταυτίζουµε µέ τήν ἀγάπη γιά τό ἔθνος καί τή σχέση οἰκειότητας µέ τήν πατρίδα µας, ναί εἶµαι ἐθνικιστής. Ἄν τό µπερδεύετε µέ θεωρίες γιά «ΕΛ», µέ ναζιστικά ἀπολειφάδια καί αὐταρχικά καθεστῶτα, προφανῶς καί αὐτονοήτως δέν ἔχω καµµία σχέση καί τό ἐρώτηµα µέ προσβάλλει.

- Ναί, ἀλλά αὐτή ἡ ἀγάπη γιά τό ἔθνος δέν εἶναι πού φέρνει τόν ἐθνοκεντρισµό, τήν ἀπόρριψη τοῦ Ἄλλου, τήν ξενοφοβία καί τόν ρατσισµό;

- Μέ τή λογική ὅτι ἡ τροφή φέρνει τήν παχυσαρκία καί αὐτή µετά τά ἐµφράγµατα κι αὐτά µετά τόν θάνατο, δέν συµφωνῶ. Ἄν ἐσεῖς πιστεύετε ὅτι µή τρώγοντας θά ζήσετε αἰώνια, δικαίωµά σας.

- Μά ὁ ἐθνικισµός ἔφερε τόσα κακά, τόσους πολέµους…

- Τούς πολέµους δέν τούς φέρνει ὁ ἐθνικισµός, γιατί δέν εἶναι τά ἔθνη πού κυβερνᾶνε. Τά καθεστῶτα ἴσως χρησιµοποιοῦν ἐθνικές ἰδέες ἤ συνθήµατα γιά νά κινητοποιήσουν πολεµικά τούς λαούς, ὅµως οἱ αἰτίες εἶναι ἄλλες. Ἡ ἀντίληψη σήµερα, δυό αἰῶνες µετά τόν Μάρξ καί 2,5 χιλιετίες µετά τόν Θουκυδίδη, ὅτι οἱ ἐθνικισµοί παράγουν πολέµους, δέν εἶναι οὔτε γιά Ἀβορίγινες µέ Ἀλτσχάιµερ.

- Ἡ ἀντίληψη γιά τήν ἀνωτερότητα τῆς καταγωγῆς µας δέν εἶναι ἡ µήτρα γιά ἀντιπαραθέσεις καί στερεότυπα;

- Ἐσεῖς ἀγαπᾶτε τή µάνα σας;

- Φυσικά.

- Νά συµπεράνω λοιπόν ὅτι θεωρεῖτε τίς µάνες τῶν ἀλλωνῶν πουτάνες; Ὅτι ἔτσι κρύβετε µιάν ἀνοµολόγητη ἀπόρριψη ὅλων τῶν ἄλλων µανάδων καί κατά βάθος θέλετε νά τίς ξεπαστρέψετε;
-……
- Καί τί θά κάνατε ἄν εἴχατε τή µάνα σας στό νοσοκοµεῖο καί ἀκούγατε διαρκῶς τίς χειρότερες συκοφαντίες γι’ αὐτήν καί µάλιστα ἀπό ἐκείνους πού τήν ἔστειλαν στό νοσοκοµεῖο; Τί θά λέγατε ἄν τά ἴδια τ’ ἀδέρφια σας συµφωνοῦσαν πώς «ἐντάξει, δέν εἶναι καί τέλεια ἡ µάνα µας, ἔχει κάνει τόσα λάθη στή ζωή της», καί νά λέγονται ὅλα αὐτά πάνω ἀπό τό κρεββάτι ὅπου ἐκείνη θά ἔδινε µάχη ζωῆς καί θανάτου;

- Ὅλοι δέν εἴµαστε πατριῶτες; Ὑπάρχει τρόπος νά µετρηθεῖ ὁ πατριωτισµός τοῦ καθενός;

- Φυσικά καί ΔΕΝ εἴµαστε ὅλοι τό ἴδιο πατριῶτες, ὅπως δέν ἦταν ὁ Ἐφιάλτης µέ τόν Λεωνίδα ἤ ὁ Πήλιος Γούσης µέ τόν µοναχό Σαµουήλ. Ὅλοι εἴµαστε τό ἴδιο ἔντιµοι, τό ἴδιο εὐαίσθητοι, τό ἴδιο ὀξύνοες; Πῶς θά εἴµαστε τό ἴδιο πατριῶτες; Ὁ πατριωτισµός τοῦ καθενός µετρᾶται ἀπό τίς πράξεις του.

- Ὅµως τό φαινόµενο τοῦ ἐθνικισµοῦ εἶναι διεθνές, δέν εἶναι µόνον ἑλληνικό.

- Διεθνής εἶναι ἡ προπαγάνδα τῶν ἀφεντικῶν κατά τῶν συνεκτικῶν ἐθνῶν. Ποιός καταγγέλει τόν ἐθνικισµό τῶν ἀµερικανῶν πού συνοδεύει τόν αἱµοποτικό ἰµπεριαλισµό τους ἤ ποιός τολµάει νά καταδικάσει τόν ρατσιστικό ἐθνικισµό τῶν ἰσραηλινῶν; Τό µόνο πού ξέρουν οἱ γελοῖοι τζουτζέδες τῶν ΜΚΟ καί τῶν ΜΜΕ εἶναι νά καταδικάζουν τούς ἕρµους τούς Ἕλληνες πού δέν ἔχουν ἴχνος ξένου αἵµατος στά χέρια τους µά καί δέν συναινοῦν στή διάλυση τῆς πατρίδας τους. Σ’ αὐτούς λοιπόν πετᾶνε τίς γνωστές ρετσινιές γιά «ἀντιαµερικανισµό» κι «ἀντισηµιτισµό».

- Ἄρα νά συµπεράνω ὅτι θεωρεῖτε τόν ἑαυτό σας πατριώτη.

- Ὄχι, ἁπλῶς θέλω νά πιστεύω ὅτι δέν εἶµαι ἠλίθιος καί προσπαθῶ νά µήν γίνω διαπλεκόµενος. Ὅποιος διαθέτει κοινόν νοῦ καί εἰλικρίνεια δέν χρειάζεται ταµπέλες, πόσο µᾶλλον γιά τά αὐτονόητα. Ὅσο γιά τούς κακόπιστους, τούς ἔχω γραµµένους ἐκεῖ πού τούς ἀξίζει.
/antifonitis.gr/online
Διαβάστε περισσότερα...

AYTOΣ EIMAI

Αφιερώνεται σε αυτούς που χάθηκαν μη καταδεξάμενοι να παραδώσουν τα Άγια τοις κυσί.. και σε όσους έταξαν εαυτούς να φυλάσσουν Θερμοπύλες.

Ευχαριστούμε τον Αντγο Παντελή Μαυρουδόπουλο για την αποστολή του υπέροχου αυτού βίντεο. "Είναι εξαιρετικό και ανεπανάληπτο, με έκανε να δακρύσω, καλό σου βράδυ.
Συνιστώ να το δείτε όλο, οι αποδέκτες προς κοινοποίηση και να το διαδώσετε στους φίλους - φίλες σας.Θερμά συγχαρητήρια στους δημιουργούς".

Διαβάστε περισσότερα...

Ενωμένοι και οι 300 υπέρ (αρ)πάρ(χ)της!

Παχυλά επιδόματα στους βουλευτές!

Του Γιωργου Σ. Μπουρδαρα

Αίσθηση προκλητικής πολυτέλειας αναδύεται από τη συζήτηση, σήμερα το πρωί στην Ολομέλεια της Βουλής, επί του Προϋπολογισμού του Κοινοβουλίου για το 2011: Σε μία εξαιρετικά κρίσιμη για τα δημοσιονομικά της χώρας συγκυρία, οι «300» αναμένεται να εγκρίνουν διαφόρων ειδών «επιδόματα» και παροχές για τους ιδίους που υπό προϋποθέσεις οδηγούν έως και σε διπλασιασμό των ετήσιων αποδοχών τους!

Η προϋπολογιζόμενη ετήσια αποζημίωση για τους βουλευτές ανέρχεται στο ποσό των 21.226.400 ευρώ. Πέραν αυτών, όμως, προβλέπονται και τα ακόλουθα: α) Αποζημίωση βουλευτών για τη συμμετοχή τους στα τμήματα διακοπών της Βουλής και τις επιτροπές αυτής: 5.000.000 ευρώ, β) Επίδομα οργάνωσης γραφείου: 8.086.300 ευρώ, γ) Οικογενειακή παροχή βουλευτών: 212.800 ευρώ, δ) Εξοδα κίνησης βουλευτών: 1.715.600 ευρώ, ε) Ταξίδια στο εσωτερικό: 1.670.000 ευρώ, στ) Ταξίδια στο εξωτερικό: 1.500.000 ευρώ. Αθροισμα; 18.184.700 ευρώ!

Σε αυτά, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και μέρος του ποσού των 9.373.000 ευρώ, που εμπεριέχονται στους κωδικούς οι οποίοι αφορούν την κάλυψη λογαριασμών σταθερής και κινητής τηλεφωνίας.

Οι δραστικές περικοπές που επιτεύχθηκαν στον φετινό προϋπολογισμό της Βουλής –μεγαλύτερες συγκριτικά με παρελθόντα έτη, και οι οποίες ξεπερνούν ελάχιστα το 9%– έχουν τη σημασία τους. Ωστόσο, και με τη δημόσια συζήτηση να εστιάζεται στην ανάγκη δραστικής περικοπής είτε επιδομάτων υπαλλήλων του Δημοσίου, είτε ακόμα και δαπανών ύψους μερικών χιλιάδων ή και εκατοντάδων ευρώ σε Νομαρχίες και ΚΑΠΗ, τα σχετικά με τις αποδοχές των βουλευτών, βρίσκονται τουλάχιστον σε αναντιστοιχία με το πνεύμα των καιρών. Το «πρόβλημα» προσλαμβάνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, για δύο επιπρόσθετους λόγους: Αφενός, διότι είναι γνωστό ότι μέρος των αποδοχών τους οι βουλευτές το λαμβάνουν δίχως αντικειμενικά να το δικαιούνται, καθώς αμείβονται για ανύπαρκτη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις της Ολομέλειας και των Επιτροπών. Και αφετέρου, καθώς από καιρό έχει τεθεί στο τραπέζι και απορριφθεί η πρόταση του ΚΚΕ να καταργηθεί η πρόσθετη αμοιβή των «300» για τη «συμμετοχή» τους στις κοινοβουλευτικές Επιτροπές, με το αιτιολογικό αποτελεί μέρος της συνολικότερης εργασίας και υποχρεώσεών τους.

Νέα ερωτήματα

Παράλληλα προς τα παραπάνω, και ενώ έχει καταγραφεί στα θετικά ότι αποφασίστηκε η περικοπή δαπανών για περιττές σε τέτοιους καιρούς δραστηριότητες όπως η αγορά «έργων τέχνης», προσεκτική μελέτη του Προϋπολογισμού της Βουλής οδηγεί σε νέο κύκλο ερωτημάτων αναφορικά με σειρά άλλων κωδικών: Ενδεικτικά αναφέρονται οι Κωδικοί:

- 851 και 871: Περιλαμβάνουν ποσά για έργα τα οποία, ωστόσο, εμφανίζονται κάθε χρόνο να απορροφούν επαναλαμβανόμενα κονδύλια. Πρόκειται για εκπόνηση μελετών και εργασίες ανακαίνισης των ιδίων κτιρίων (Καπνεργοστάσιο, Μπενάκειος Βιβλιοθήκη, Διατηρητέο οδού Βουλής, κτίριο οδού Φιλελλήνων). Για το 2011 προβλέπεται αθροιστικά το ποσό των 3.943.000 ευρώ.

- 899: Υπό τον τίτλο «Λοιπές ειδικές αμοιβές», εμπεριέχει κονδύλια τα οποία προορίζονται για τεχνικά ζητήματα λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής – για τον οποίο έκανε, ως γνωστόν, λόγο ο κ. Προβόλουλος στην τελευταία Εκθεσή του. Για το 2011 το ποσό που έχει εγγραφεί είναι 1.800.000 ευρώ, κατά διακόσιες χιλιάδες λιγότερα σε σύγκριση με τον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους.
http://news.kathimerini.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Να ο τερματοφύλακας για την Εθνική Ελλάδος!

Δ. Χιώτης: Το να καις ΕΛΛΗΝΙΚΗ σημαία σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ έδαφος..είναι φρικιαστικό...αυτός ο τόπος είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ .

Ξεπεράστηκαν τα όρια. Ένας οπαδός της Ομόνοιας στο ντέρμπι με το ΑΠΟΕΛ έβαλε φωτιά στην ελληνική σημαία και την κρατούσε με καμάρι την ώρα που καιγόταν! Αυτή η κίνηση δεν πέρασε απαρατήρητη από τους Έλληνες ποδοσφαιριστές του ΑΠΟΕΛ. Κόντη, Πουρσαϊτίδη και Χιώτη και με πρωτοβουλία του τελευταίου πήραν μια ελληνική σημαία και πανηγύρισαν το τελικό 3-0 στο τέλος του αγώνα, επιδεικνύοντας την σε όλο το γήπεδο.«Είμαστε όλοι Έλληνες. Μην ξεχνάτε ότι αυτό το νησί έχει και Έλληνες νεκρούς», τόνισε –αρχικά στη συνέντευξη Τύπου ο Διονύσης Χιώτης και συνέχισε: «Δεν ανέχομαι από κανέναν να θίγει την αξιοπρέπειά μου. Ελπίζω αυτό να πείσμωσε και τους Ελλαδίτες της Ομόνοιας. Ήταν ένα φρικιαστικό θέαμα», κατέληξε.

Αίσχος ... έκαψαν Ελληνική σημαία
http://ethnikolaikometwpo.blogspot.com/2010/10/blog-post_04.html

Στην Κύπρο του 21 αιώνα ο ανθελληνισμός καλπάζει ...

Δεν πέρασαν παρά μόνο κάποια χρόνια που κάποιοι έχυσαν ποτάμια αίμα για να παραμείνει τούτος ο τόπος Ελληνικός. Έδωσαν ότι πιο σημαντικό, την ίδια τους την ζωή, για να μας παραδώσουν την γη των προγόνων τους όπως την παρέλαβαν, ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Λίγες δεκαετίες μετά, χρήμα από τις ξένες μεγάλες δυνάμεις, και τα "κατάλληλα" άτομα (πολιτικάντηδες & διάφοροι θολόκουλτουριάρηδες) ήταν αρκετά για να μπει το σχέδιο να αφανιστεί ο Ελληνισμός από αυτό το τόπο.

Όσα δεν κατάφεραν, με κατοχή, βία, τρομοκρατία και καταπίεση, τα καταφέρνουν εν καιρό ειρήνης και "δημοκρατίας".

Στην Κύπρο του 21ου αιώνα ξεχάστηκαν αξίες και ιδανικά, μα πάνω από όλα τα Ελληνικά ιδεώδη που μεγάλωσαν τόσες και τόσες γενιές των προγόνων μας. Ο κόσμος παρακολουθεί, μέσα στο λήθαργο που του επέβαλαν να είναι, χωρίς να αντιδρά! Επιτρέπει να του μιλάνε για "λύσεις" ξεπουλήματος, τύπου ομοσπονδίας σαν να είναι το θείο δώρο, να δίνουν συγχωροχάρτι στον εισβολέα κατακτητή που λεηλάτησε την γη μας και τις πατρογονικές μας εστίες, να παρουσιάζουν τον βάρβαρο Τούρκο εισβολέα ως "αδελφό", και να παρουσιάζουν πλέον, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ μας αδέλφια, που έδωσαν την ίδια τους την ζωή για να παραμείνει αυτή η γη ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ως εισβολείς (!!!), και να λέει και ευχαριστώ.

Αποκορύφωμα όλων αυτών, των δραματικών γεγονότων που συμβαίνουν, ήρθε να δέσει σαν κερασάκι στην τούρτα, το κάψιμο Ελληνικής σημαίας σε ποδοσφαιρικό αγώνα που έγινε χθες. Δεν θα ασχοληθούμε με το ποιος το έκανε, αλλά με την πράξη, που δείχνει που έχουμε καταντήσει σαν κοινωνία, με τους αδέξιους πολιτικούς χειρισμούς όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και την αντεθνική νοοτροπία που συντηρείτε, με την ανοχή όλων των κομμάτων πάσης αποχρώσεως και όχι μόνο.

Αν είναι ποτέ δυνατόν ένας "φίλαθλος", που μιλάει ελληνικά και έχει ως Εθνικό Ύμνο τον ελληνικό, έβαλε φωτιά στην ελληνική σημαία, που χιλιάδες κόσμος, Ελλαδίτες και Κύπριοι, πολέμησαν για να μείνει όρθια. Είναι ντροπή όχι μόνο για τον ίδιο, είναι ντροπή όλων μας. Γιατί κάποιοι έχουν φανατίσει αυτά τα άτομα και πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους. Ευτυχώς υπάρχουν και σωστά σκεπτόμενοι φίλαθλοι και αμέσως προσπάθησαν να τη σβήσουν.

Όποιος λαός δεν σέβεται την ιστορία και τα σύμβολα, δεν έχει μέλλον ...

Υ.Γ.: Σχόλιο Δ. Χιώτη: Το να καις ΕΛΛΗΝΙΚΗ σημαία σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ έδαφος..είναι φρικιαστικό...αυτός ο τόπος είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ...
Τα συγχαρητήρια μας, που ακόμα υπάρχουν αθλητές που σκέπτονται Εθνικά, ανεξαρτήτως από πια ομάδα και αν προέρχονται, οποιασδήποτε απόχρωσης.

Γιάννης Γεωργιάδης
Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο
(Ε.ΛΑ.Μ.)
ΣΤΟΧΟΣ
Διαβάστε περισσότερα...

Η σχέση του στελέχους με το σύστημα στη διαδικασία ενσωμάτωσης είναι αμφίδρομη.

Ο μέγας Ναπολέων, έλεγε για να τονίσει τη σημασία της φιλοδοξίας των αξιωματικών στην ανέλιξη τους, ότι καλός στρατιώτης, είναι αυτός που έχει στο σακίδιο του τη στραταρχική ράβδο.

Και είδατε τα αποτελέσματα από επαναστάτης έγινε αυτοκράτορας .
Εμείς εδώ πάλι τα ίδια!
Εξηγείστε μου σας παρακαλώ: Τι εστί κωλοτούμπα;
Πότε στην Ελλάδα δεν γινόταν πολιτικές και στρατιωτικές κωλοτούμπες.
Ρίξτε μια ματιά στην ιστορία…
Στην ελληνική και την παγκόσμια…
Πληθώρα παραδειγμάτων…
Αποστρατείες αντικαθεστωτικών, επαναφορά αρεστών, προώθηση υμετέρων, αντεκδικήσεις, εξορίες…
Συνηθισμένα πράγματα …
Ακόμη και οι «εθνάρχες» Μεταξάς, Πλαστήρας, Παπάγος, Κονδύλης, Πάγκαλος, κλπ δεν ανήκαν ή ίδρυσαν κόμματα;
Δεν είχαν φιλοδοξίες;
Αντιθέσεις, συγκρούσεις, ανταγωνισμούς;
Δεν υπηρετούσαν παρατάξεις;
Δεν ήταν διαπλεκόμενοι πολιτικά με την αυλή, τους φιλελεύθερους, το λαϊκό κόμμα;
Δεν είχαν στηρίγματα στους άγγλους, τους γάλους, Γερμανούς, Ιταλούς κλπ.
Δεν συμμετείχαν σε πραξικοπήματα;
Δεν έκαναν κωλοτούμπες;
Συμβιβασμούς, συμμαχίες, εκπτώσεις;
Σήμερα βέβαια η εποχή των κινημάτων και των πραξικοπημάτων έχει περάσει…
Ζούμε στην κοινωνία της αγοράς, του ανταγωνισμού, του μάρκετινγκ, των αλλαγών, των ευκαιριών, των golden buys, της απαξίωσης των αξιών.
Σε ένα διαρκώς εναλλασσόμενο περιβάλλον!
Πρέπει κατά τη γνώμη σας ο στρατιωτικός να είναι ευπροσάρμοστος στο πεδίο της μάχης και απροσάρμοστος στο πεδίο της επαγγελματικής του ανέλιξης;
Γιατί οι αξιωματικοί πρέπει να έχουν σταθερές αξίες;
Λόγω … γραφικότητας;
Ποιες πρέπει να είναι αυτές οι «σταθερές αξίες» του αξιωματικού;
Ποιος τις καθορίζει;
Το … ARMY ALERT.
Πρέπει να αποφασίζει χωρίς να λαμβάνει υπόψη του το εκάστοτε πολιτικό, κοινωνικό, επαγγελματικό περιβάλλον;
Πως θα προχωρήσει;
Με βάση τις … αρχές του;
Και αυτός είναι ρεαλισμός κατά τη γνώμη σας;
Δε μάθατε να κάνετε εκτίμηση καταστάσεως;
Θέλετε ο αξιωματικός να κερδίζει τις πολεμικές μάχες και να φυγομαχεί ή να αδιαφορεί για τη μάχη της καριέρας του.
Αν έκαναν όλοι έτσι δεν θα είχαμε αρχηγούς.
Όλοι θα έφευγαν συνταγματάρχες.
Και τότε τι νόημα θα είχαν οι λέξεις «αξιωματικός καριέρας»;
Πρέπει να έχει φιλοδοξίες η όχι;
Να είναι ρεαλιστής ή αιθεροβάμων;
Ή κατά τη γνώμη σας πρέπει τις φιλοδοξίες του να τις εξαρτά αποκλειστικά από το ένα ή το άλλο κόμμα.
Χωρίς ευελιξία. Να παραμένει αταλάντευτος;
Ή το χειρότερο να μείνει μακριά από κόμματα.
Από το κατεστημένο, την εξουσία που αποφασίζει για αυτόν, την καριέρα του και τη ζωή του.
Και αυτό, το θεωρείτε εξυπνάδα;
Και αν τυχόν ένας τέτοιος αξιωματικός ανέλθει (δια θαύματος) στα ύπατα αξιώματα, θα μπορεί να «συνεργαστεί» με το σύστημα: Τους πολιτικούς προϊστάμενους, να προωθήσει την αμυντική ή εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, να συνεργαστεί με τους συμμάχους, να «κουμαντάρει» τους υφισταμένους, να συμφωνήσει με τους εμπόρους όπλων;
Δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι;
Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι!
Είναι παράδοξο στην ανταγωνιστική κοινωνία που ισχύει το Homo homini lupus (Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος) να έχουμε την απαίτηση το στράτευμα να παραμείνει μια ανέγγιχτη ανεπηρέαστη νησίδα αγίων. Η σχέση του στελέχους με το σύστημα στη διαδικασία ενσωμάτωσης είναι αμφίδρομη. Είναι σχέση αλληλεπίδρασης. Όμως πάντα τον τελικό και κυρίαρχο ρόλο έχει πάντα το σύστημα. Γι’ αυτό η μόνη ελπίδα εξυγίανσης μας, είναι ο αγώνας, για ανατροπή του συστήματος της διαφθοράς.
Αυτό που κάνει το Army ALERT!
Διαβάστε περισσότερα...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

«βλέπομεν γαρ άρτι δι' εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον»
(Α΄ Κορινθίους 13/ιγ΄ 12).
Είναι φυσικό και στο εσωτερικό των ΕΔ να αντικατοπτρίζονται παραμορφωμένα τα αδιέξοδα του συστήματος.
Ενώ λοιπόν η έρευνα καταδεικνύει, ότι η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία, έχει προ πολλού απολέσει την εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας των στελεχών, εμείς απευθυνόμαστε στους ίδιους τους αναξιόπιστους για να επιλύσουν τα προβλήματα του κλάδου μας.
Ψάχνουμε για υποσχέσεις, πολιτικές δεσμεύσεις, που θα μας επιλύσουν τα προβλήματα.
Ή αναζητούμε εναγωνίως πεφωτισμένο ηγέτη, αρχηγό, προστάτη να μας σώσει.
Κάποιο τίμιο, αδιάφθορο πατριώτη, που θα πατάξει τη διαφθορά, θα τιμωρήσει τους επίορκους, θα νοικοκυρέψει τα πράγματα.
Πολλοί αποδέχονται ή προτείνουν και τη λύση του πραξικοπήματος.
Ένας «σκληροτράχηλος» αλλά ελληνοψυχος συνταγματάρχης ίσως ήταν μια λύση, λένε.
Από τα περισσότερα σχόλια, γίνονται εμφανή τα βιοποριστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος μας.
Επίσης σε κάποια άλλα, φαίνεται η επιρροή της άρχουσας ιδεολογίας, η συντεχνιακή νοοτροπία, η υπεραπλουστευτική σκέψη, η επαγγελματική υπεροψία.
Το παράδοξο είναι ότι στην πραγματικότητα, είμαστε στην πλειονότητα μας και λόγω συνθηκών εργασίας (μεταθέσεις κλπ), χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι, που παλεύουμε στα όρια της φτώχειας, να συντηρήσουμε την οικογένεια μας.
Με αντικειμενικά εισοδηματικά κριτήρια, ανήκουμε στην εργατική τάξη, είτε μας αρέσει είτε όχι.
Εκεί μας έχει κατατάξει η άρχουσα τάξη.
Με βάση τις συνθήκες δουλειάς ή τα εργασιακά δικαιώματα, ίσως ακόμη χαμηλότερα.
Δε βλέπουμε λοιπόν από τη σωστή οπτική γωνία τα πράγματα ...
Δεν έχουμε κάμει σωστή εκτίμηση καταστάσεως.
Δεν αντιληφθήκαμε το βάθος και το πλάτος του προβλήματος.
Η υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των στρατιωτικών, η απαξίωση της προσφοράς των, η αποδόμηση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση που αφορά τον κλάδο μας.
Δεν έγινε τυχαία, ούτε οφείλεται, στην υπαρκτή ομολογουμένως, ανικανότητα ή φαυλότητα των πολιτικών.
Εμείς υφιστάμεθα όπως όλοι οι εργαζόμενοι τις συνέπειες της καπιταλιστικής ανασυγκρότησης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Του ευτελισμού της ζωντανής εργασίας, έναντι της νεκρής.
Ο καπιταλισμός είναι υποχρεωμένος για να επιβιώσει, να μετασχηματίζεται συνεχώς, να επεκτείνει την εκμετάλλευση σε νέους χώρους, να αυξάνει τα κέρδη του κεφαλαίου σε βάρος των εργαζομένων, να ανακαλύπτει νέες αγορές, να υποβαθμίζει την εργατική δύναμη, να αναπροσαρμόζει το εργασιακό περιβάλλον σύμφωνα με τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
Στα πλαίσια αυτά προωθούνται και η διευθέτηση των ελληνοτουρκικών με παραχώρηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στη γείτονα και παρεπόμενη παράδοση της οικονομικής διαχείρισης πλουτοπαραγωγικών πηγών σε εταιρείες υπερατλαντικών συμμάχων.
Είναι αφελές, μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό να αναζητούμε σωτηρία σε συντεχνιακό επίπεδο.
‘Όσο εθελοτυφλώντας δεν αποδεχόμαστε αυτήν την πραγματικότητα…
Όσο νομίζουμε, ότι η παραίτηση ένα ή δύο στρατηγών, μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα μας.
Όσο έστω και ενδόμυχα ελπίζουμε ότι ο … Καρχιμάκης ή ο … Λεονταρίτης θα αγωνισθούν για εμάς:
Πλανώμεθα, πλάνην οικτρά…
Γινόμαστε αιώνια εκούσια ή ακούσια θύματα.
Μόνο με συστράτευση στο λαϊκό κίνημα, χωρίς κομματικές αγκυλώσεις οποιασδήποτε κατεύθυνσης, με κριτήριο δράσης το συμφέρον του λαού μας, έχουμε ελπίδα και δικής μας διάσωσης.
Σήμερα είναι τέτοια τα προβλήματα ώστε μόνο με συλλογική δράση αντιμετωπίζονται…
Πρέπει το εγώ να ταυτιστεί με το εμείς.
Αλλιώς, οι έννοιες κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια, που αρκετοί επικαλούνται εδώ, είναι κενές περιεχομένου.

Διαβάστε περισσότερα...

“Στόχος της ΕΛΔΥΚ να κυματίσει η σημαία της στον Πενταδάκτυλο”

Τάδε έφη ο νέος διοικητής της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου στην ομιλία του για τα 50 χρόνια της ΕΛΔΥΚ.

Στόχος της ΕΛΔΥΚ, αν οι περιστάσεις το επιβάλουν, είναι η πολεμική σημαία της να ξανακυματίσει στον Πενταδάκτυλο", αυτή ήταν η ακριβής φράση του νέου διοικητή Σχη Συμεών Κεβεντζίδη, για να ξεκαθαρίσει ότι η ΕΛΔΥΚ θα παραμείνει μια απ' τις πιο αξιόμαχες μονάδες του Ελληνικού Στρατού.
newsit.gr
Διαβάστε περισσότερα...

ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ ΣΕ ΤΖΑΜΙ; ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ! ΟΧΙ ΣΤΟ Π.Ο.Ν.!!

Δείτε σχετικό βίντεο

Διαβάστε περισσότερα...

Καθημερινοί Ήρωες

Σε κάποια στάση στο μετρό, συζητούν δύο νέοι, με αφορμή το τραγικό συμβάν της πτώσης του F-16 και την απώλεια των δύο χειριστών. Ο ένας από τους νεαρούς σε κάποια στιγμή γυρνάει προς τον άλλον και λέει: «τι τα θες, καλοί, χρυσοί οι πιλότοι αλλά κορόιδα. Γιατί τρέχουν και σκοτώνονται χωρίς να πληρώνονται, μήπως πρόκειται και ποτέ να γίνει πόλεμος;» Ο καθημερινός μίζερος αστός, έβγαλε το συμπέρασμά του, με βάση αυτά που σκέφτεται ίσως ένα μεγάλο ποσοστό των συμπολιτών μας. Κορόιδα οι πιλότοι. Και κάθομαι και αναρωτιέμαι: τόσο πολύ πια αυτός ο λαός έχει χάσει τις όποιες ευαισθησίες και τα αντανακλαστικά του; Τόσο πολύ έχει υποδουλωθεί σε μία πραγματικότητα που δεν του αφήνει περιθώρια για περαιτέρω σκέψεις και προβληματισμούς; Οι πιλότοι μας, είναι συνηθισμένοι άνθρωποι, όπως όλοι μας. Απλά το όνειρό τους ήταν να πετάνε. Μπήκαν στην Σχολή Ικάρων, προσπάθησαν, ζορίστηκαν και τελικά κατάφεραν να κάνουν καθημερινότητα το όνειρό τους. Να πετάνε με πολεμικό αεροσκάφος και να υπερασπίζονται τον εθνικό μας εναέριο χώρο.

Για κουρασμένους στη νοοτροπία και στις απόψεις και εφησυχασμένους αστούς, αυτό ίσως να ηχεί ακραίο. Οι πιλότοι μας δεν ξέρουν αργίες, γιορτές. Χάνουν πολύτιμες στιγμές ξεκούρασης και ηρεμίας. Όταν οι υπόλοιποι νεοέλληνες γλεντάνε και κάνουν διακοπές, εκείνοι βρίσκονται δίπλα στο αεροπλάνο τους, στην Σκύρο, στην Λήμνο, στην Αγχίαλο, στην Ανδραβίδα και όπου αλλού, περιμένοντας το τηλέφωνο για να απογειωθούν. Να απογειωθούν για να αναχαιτίσουν τουρκικά αεροπλάνα που έχουν εισέλθει στον εθνικό εναέριο χώρο. Τον εθνικό εναέριο χώρο που οι πολιτικές ηγεσίες αυτού του τόπου ίσως να μην κατάλαβαν ποτέ τι σημαίνει και ποια είναι η σημασία του. Για αυτό και τον ξεπουλάνε. Με την αδρεναλίνη στα ύψη και με κίνδυνο κάθε λεπτό, αυτοί οι άνθρωποι δίνουν καθημερινά τεράστιο αγώνα. Δεν ήταν τα χρήματα το ζητούμενο για αυτή τους την επιλογή ζωής, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των συμπολιτών τους, ούτε σώζονται με κάποια αύξηση πτητικού επιδόματος, που και αυτό στην άσχημη οικονομική κατάσταση που βρισκόμαστε, φροντίζουν «κάποιοι» να τους το μειώσουν.

Αυτοί οι άνθρωποι στερούνται τις οικογένειές τους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους, λόγω του καθήκοντός τους. Προβλήματα στην προσωπική τους ζωή δημιουργούνται από τον δικό τους τρόπο ζωής. Από έναν τρόπο ζωής που δεν τους επιτρέπει να ξέρουν αν θα γυρίσουν το βράδυ σπίτι τους, από έναν τρόπο ζωής που τους κάνει ασυναίσθητα να αφήνουν τα κλειδιά πάνω στο αυτοκίνητο μέσα στην Βάση που υπηρετούν, γιατί μπορεί να χρειαστεί να το γυρίσει πίσω κάποιος άλλος... Και δυστυχώς, κάποιος άλλος γυρνάει πίσω τα αυτοκίνητα κάποιων. Κάποιος άλλος γύρισε το αυτοκίνητο του Σιαλμά, του Κώστα του Ηλιάκη. Κάποιοι άλλοι τις προάλλες του Τάσου Μπαλατσούκα και του Σήφη Αναστασάκη και τόσων άλλων νεκρών πιλότων μας. Ξεκίνησαν όλοι ένα πρωινό για την καθημερινή τους μάχη. Για την μάχη της υπεράσπισης των ελληνικών ουρανών. Τους ήταν γραφτό να μην γυρίσουν. Έπεσαν κάνοντας το καθήκον τους, έπεσαν με το αεροπλάνο τους, φορώντας την φόρμα του πιλότου Η έκφραση κορόιδα, μπορεί να γίνεται αποδεκτή από κάποιους. Δεν γίνεται αποδεκτή από εμάς, όσο και αν βλέπουμε γύρω μας μία πατρίδα που καθημερινά μας πληγώνει.

Για μας αυτοί οι άνθρωποι είναι καθημερινοί ήρωες. Ζουν έναν ηρωικό τρόπο ζωής, η καθημερινότητά τους είναι όμορφη, δεν είναι μίζερη και ανούσια. Είναι τυχεροί, γιατί μπορούν και κάνουν αυτό που θέλουν, είναι τυχεροί αφού κάθε στιγμή είναι έτοιμοι να πολεμήσουν για την πατρίδα. Όσοι από αυτούς φεύγουν, είναι ακόμα πιο τυχεροί αφού πετάνε για πάντα στον Ουρανό των Ηρώων. Από κει που όλα φαίνονται τόσο μικρά και ασήμαντα...
.elkosmos.gr
Τάσος Δημητρακόπουλος
Διαβάστε περισσότερα...

Το γράμμα ενός πιλότου

Το γράμμα ενός πιλότου της πολεμικής αεροπορίας. Μετά την περικοπή του πτητικού επιδόματος και τη λάσπη που δέχτηκαν από μερικούς δημοσιογράφους ότι δήθεν απείχαν από τα επιχειρησιακή τους καθήκοντα. Ότι σε περίπτωση σύρραξης θα ζητούσαν χρήματα για να πολεμήσουν.

το είδαμε στο hellenicrevenge.blogspot.
Διαβάστε περισσότερα...

Σχολιασμοί...

Πότε θα κάμει ξαστεριά !!!

Πολεμικό Ναυτικό

ΕΥΓΕ ΝΑΥΑΡΧΕ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ !!!

Πολεμικό Ναυτικό
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ κε ΑΓΕΝ. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια εσείς και οι
κομματικοί ¨ινστρούχτορές¨ σας διαλύσατε το Πολεμικό Ναυτικό. Για
πληροφορία των μή γνωριζόντων, μετά τις παραιτήσεις των δύο
προηγουμένων Ναυάρχων, υπήρχε ΜΙΑ ΚΕΝΗ θέση Ναυάρχου, αφού μετά τους
ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΥΣ των κρίσεων του Μαρτίου ουδείς από τους υπολοίπους
Ανωτάτους Αξιωματικούς είχε τα τυπικά προσόντα. Τώρα με τη νέα
παραίτηση ΟΙ ΚΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ. ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΝΣ.
Είναι εξακριβωμένο ότι η νέα παραίτηση οφείλεται στις μεθοδεύσεις του
ΑΓΕΝ και των κομματικών.

ΕΥΓΕ ΝΑΥΑΡΧΕ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ !!!!
Ο αντικαταστατης του Ναύαρχου Φενεκου (που παραιτήθηκε μετα την επίθεση που δέχτηκε και τους απαξιωτικους τίτλους για τις Ε.Δ από τoν Μπενυ (χιλ)),Ναυαρχος Παπαϊωάννου παραιτήθηκε για τους ίδιους λόγους σήμερα. Μα το θεό είμαι υπερήφανος που υπαρχουν τετοιοι άξιοι αξιωματικοι ακόμα στο ναυτικό μας . Αντε τωρα Κατσαροπουλα και ολοι η τετραδα να αναρριχηθείτε ποιο πάνω στο κομματικό διορισμό σας . Προσοχή όμως όσο πάτε γινόσαστε και λιγότεροι ΠΡΟΔΟΤΕΣ. Κοντοζυγώνει η ώρα τ’ ακούς κουλουριωτη !!!
Μετά τιμής
arcangelo

Πότε θα κάμει ξαστεριά !!!
Πότε θα κάμει ξαστεριά,
πότε θα φλεβαρίσει,

να πάρω το ντουφέκι μου,
την έμορφη πατρόνα,

να κατεβώ στον Ομαλό,
στη στράτα του Μουσούρου,

να κάμω μάνες δίχως γιους,
γυναίκες δίχως άντρες,

να κάμω και μωρά παιδιά,
να κλαιν' δίχως μανάδες,

να κλαιν' τη νύχτα για νερό,
και την αυγή για γάλα,

και τ' αποδιαφωτίσματα
τη δόλια τους τη μάνα...

H Ιστορία απλά επαναλαμβάνεται
Μετά τιμής
arcangelo

Διαβάστε περισσότερα...

Στρατιωτικό Σύμφωνον Γερμανών-ΕΛΑΣ

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!

Διαβάστε περισσότερα...

Μεγαλώνει η ΟΡΓΗ στις Ένοπλες Δυνάμεις

Κε ΥΕΘΑ πάρτε την σωστή απόφαση γρήγορα. Σας την προτείνουμε σε άρθρο μας....

ΑΓΑΠΗΤΟ ARMY ALERT,

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ-ΦΙΛΟΥΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΙΛΟΤΟΥΣ

ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΜΑΜΗ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΠΑ.
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΙΦΗ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ.
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΗΣ 69ης ΣΕΙΡΑΣ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ. ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΜΕ ΗΘΟΣ, ΑΡΧΕΣ, ΑΞΙΕΣ & ΙΔΑΝΙΚΑ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ.
ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ΠΟΥ ΤΑ ΤΕΛΕΥΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΚΦΥΛΙΣΟΥΝ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ, ΦΙΛΟΙ & ΚΑΤ' ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ. (ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΤΟ ΣΙΦΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ & ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ) .
ΟΠΩΣ Ο ΣΙΦΗΣ ΕΤΣΙ & ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΕΔ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑΝ "ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ" ΑΠΟ ΕΠΙΤΕΙΔΙΟΥΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ. ΣΤΕΡΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ, ΤΗ ΔΜ & ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ.
ΥΠΟΚΙΝΟΥΝ ΠΙΟΝΙΑ ΤΩΝ ΜΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΟΠΩΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΟΥΝ. ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΥΝ "ΑΥΤΟΙ" ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ, ΤΟ ΧΡΗΜΑ & ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ.
ΟΛΟΙ "ΕΣΕΙΣ" ΠΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΑΣ ΠΕΤΑΤΕ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΜΑΣ ΒΡΙΖΕΤΕ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ, ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙΤΕ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΑ ΟΤΙ ΛΙΓΟΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ. ΔΕΝ ΣΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΣΑΣ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΣΤΕ. ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ & ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ & ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΕΤΕ ΣΕ ΧΩΜΑΤΑ ΙΕΡΑ. ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΑΞΙΩΝ & ΗΘΩΝ ΑΠΟΡΩ ΠΩΣ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ & ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ.
ΕΠΡΕΠΕ ΟΜΩΣ ΟΙ ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΜΠΟΥΡΙΑ & ΜΕ ΤΙΣ ΣΠΑΘΕΣ & ΝΑ ΜΗΝ ΣΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝ ΟΡΘΙΟΥΣ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΑΣΙΟ. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ & ΕΣΕΙΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΑΙΜΑ. ΒΛΕΠΕΤΕ ΟΜΩΣ ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΜΑΛΘΑΚΕΨΕΤΕ ΑΚΟΜΗ & ΤΟΥΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΥΣ "ΓΑΛΑΤΕΣ". ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ & ΚΟΝΤΕΥΕΙ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΣΚΙΑΖΕΣΤΕ. Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΕΞΕΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΖΥΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ & ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΟΡΙΑ & ΕΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΕΙ.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΗΚΕ Η ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΧΑΜΟ ΕΝΟΣ ΕΦΗΒΟΥ. ΤΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΜΕ 3 ΑΞΙΟΜΑΧΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΕΔ, ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ? ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟΧΤΥΠΗΜΕΝΟΙ ΗΡΩΕΣ. Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΟΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΔΕΞΙΟΥΣ Η' ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΕΝ ΤΕΛΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ.
ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΛΟΙ ΜΑΣ, ΑΣ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ ΜΑΣ & ΑΣ ΜΗΝ ΚΑΘΗΛΩΝΩΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΝΑΡΚΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ.
ΤΕΛΟΣ ΟΜΩΣ ΕΔΩ, ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΣΚ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΛΗ ΑΝΑΡΩΣΗ & ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ & ΔΩΣΩ ΤΑ ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΜΗΝΑΓΟΥ. Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ. ΣΙΦΗ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ & ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΕ ΣΕΝΑ.

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑ.

"Όσοι το χάλκεον χέρι

βαρύ του φόβου αισθάνονται,

ζυγόν δουλείας ας έχωσι

θέλει αρετήν και τόλμην

η ελευθερία."

Ανδρέας Κάλβος

Μέσα στον ορυμαγδό της αλλαγής του κόσμου και τον πόνο ψυχής του σήμερα που χάνει, σαν άμμο μέσα από τα δάχτυλά του, τις αξίες του χθες, έρχονται στιγμές, που μου λεν κάποιοι φίλοι: «Τί αγωνίζεσαι, άνθρωπε! Δεν καταλαβαίνεις ότι το ποτάμι μας είναι στραβό, ότι είναι ο φταίχτης, αυτό που έχει στραβές όχθες, και, σα λαός, πρέπει να πληρώσουμε! Να πληρώσουμε, γιατί ο ρους μας, ρεμπελεύοντας στα "ρόζνοα", "ρόζπνοα" και "ροζοφανή" ρεζιλέματα των “realities”, "ρουτίνιασε τη ρουτίνα του στο ραχατλίδικο ραγιαδισμό και στον παχυδερμιαίο ωχαδερφισμό· στο ρυπαρό ρασιοναλιστικό ρεαλισμό, αλλά κι ακόμα, στην ρεπιασμένη και ρηξοθέμιδα ρουσφετολογία, στις χρηματικές ή χρηματιστηριακές ραδιουργίες, ρεμούλες και ρεγάλα, ως και στην αλλαξοραχιαία τρυφηλότητα"!
Εξάλλου, στη διακυβέρνηση των πέντε ηπείρων τα ατομικά δικαιώματα δε μετράνε, αφού, σαν αποστήματα τα σπάνε, ενώ και τα εθνικά θέματα δε χωρούν κι ούτε χωράνε ως έχουν, αλλά, ως "ομελέτα", τα μαγειρεύουν κατά τις ορέξεις τους! Δεν βλέπεις ότι η υπόθεση είναι χαμένη! Η παγκόσμια διακυβέρνηση είναι εδώ και δεν αστειεύεται. Δεν σου το δείχνει, ξεκάθαρα, το ξεθάρρεμα των μουγκρητών των υποχθόνιων οντοτήτων! Τί θέλεις τώρα; καμιά εξορία στης ιστορίας τα περίχωρα; ή σε κάποιο σκαρί Αιγαιοπελαγίτικο, όπου το Ελληνικό σου διαβατήριο δε θα έχει, πλέον, καμιά ισχύ! Δεν το βλέπεις ότι θα βγεις ζημιωμένος; Γιατί "δεν κάθεσαι … στ’ αυγά σου"! Και εν τέλει, γιατί αγωνίζεσαι! Ποιός είναι ο λόγος»!
Απαντώ, λοιπόν, και λέω…
Παίρνω την άδεια από τον ουρανό της καρδιάς μου, και με την αξίνα του πνεύματος, σκαλίζω διασαλπίζοντας την ΑΛΗΘΗ αλήθεια στους τόμους των σαλπισμάτων των αιώνων, με τούτα τα, εντελέχεια έχοντα, και εκ Θεού, αείποτε, εκπορευόμενα και εντελλόμενα ρήματα:
Ακόμα κι αν των αιώνων, ο μεγαλύτερος φταίχτης, ήμουν! Ακόμα κι αν δε στάθηκα πάντοτε, στο ύψος του υψηλού προορισμού μου. Κι αν εθελοτυφλούσα στο κατρακύλημα του σκάφους μου, ακόμα και τότε. Κι αν, ακόμα, ναρκώθηκα από συβαρίτικους επίπλαστους παραδείσους. Κι αν έβλαψα τον εαυτό μου, ιδιοχείρως. Ακόμα και τότε: Θέλω, ως εννοιόσημος και ενδόκαρπος λαός, αυτεξούσιος να είμαι! να μη με ορίζουν άλλοι!
Δικαιούμαι να έχω και να εφαρμόζω, απαρέγκλιτα, το Σύνταγμά μου. Αυτό που έφτιαξα με αγάπη, ιδρώτα, πόνο και αίμα, μέσα από τις προαιωνίως αιώνιες παρακαταθήκες των προγόνων μου· από την αυτοθυσία του τιτάνα Προμηθέα και των ημίθεων Ορφέα και Ηρακλή· από τη σύλληψη και εφαρμογή των πανανθρώπινων οραματισμών των πολιτών, πρώτα, και πολιτικών, ύστερα, Σόλωνα και Λυκούργου, Κλεισθένη και Περικλή· από τις ένθεες θεωρήσεις, της ψυχής και του σύμπαντος κόσμου, των φιλόσοφων Πυθαγόρα και Ηράκλειτου, Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη, και από τα υψηλόθωρα δημιουργήματα τόσων άλλων, πανυφήλιου ακτινοβολίας προσωπικοτήτων, ων ουκ έστι αριθμός, μέχρι τους αστερισμούς των κοινοτήτων των Αμπελακίων και της Χάρτας και του Θούριου του Ρήγα, το ελπιδόχρωο, ανθρωπογενές και φιλάνθρωπο, πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου, τα αγνά και λαμπερά, διαχρονικώς, ήθη, έθιμα και παραδόσεις του τόπου αυτού, κι ακόμα, τους άχραντους πόθους του Έλληνα, όπως αυτοί αναβρύζουν από τα δημοτικά τραγούδια του, και τους αμέτρητους πηγαίους αγώνες του απλού λαού, για αγάπη και δημοκρατία, για δικαιοσύνη, για ελευθερία, ανεξαρτησία, μέσα από το σεβασμό κάθε υπόστασης.
Επιπλέον, δεν απεγκλιμάτισα κανένα περιβάλλον, τουλάχιστον συνειδητά, και δεν εγκλημάτησα κατ’ ουδενός, πολύ δε περισσότερο, δεν δημιούργησα με βόμβες, εκατόμβες θυμάτων αθώων, είτε παγκόσμιες συρράξεις, προκαλώντας, είτε αναλαμβάνοντας καθήκοντα παγκόσμιου αστυνόμου ή τρομοκράτη. Κι ακόμα, ουδέποτε έχτισα οποιοδήποτε κοσμοφόνο ή ρεβανσιστικό ράιχ.
Κι αν, διψασμένο ποτάμι εγώ, χρωστώ σε κάποιους, υλικές ασημαντότητες, οι πιστωτές μου, αυτές οι ορφνόνερες ορδές κυνηγών υποψήφιων θυμάτων, δεν είναι λιγότερο άμοιροι ευθυνών από μένα!
Έπειτα, δε ζήμιωσα κανένα, περσσότερο, απ’ ό,τι, η συναλλαγή μαζί του, ζήμιωσε και πλήγωσε βάναυσα τα μύχια μου και κάθε προοπτική αληθούς προόδου του έρμου αυτού τόπου! Ούτε, φυσικά, το αγνάντι θεατό χρέος μου είναι το πραγματικώς υπάρχον, αυτό που θα είχα την υποχρέωση να πληρώσω, αν οι ερπετόκυνες των παγκόσμιων αρχόντων δεν έδειχναν με τα ιοβόλα τους δήγματά το γνωστό σενάριο! Και, πάντως, δε θα υπήρχε αυτή η ανάγκη και δε θα υπέκυπτα ως κράτος, αν, ως κράτος, δεν τελούσα υπό ζυγόν θιάσου, πρωτοφανούς αθλιότητας, ασελγούντος επί παντός ζωτικού στοιχείου, κάθε ικμάδας, της πατρίδας μου, με προφανή, απεριφράστως, σκοπό, την εξόντωσή της· θιάσου, δωσίλογου, συναποτελούμενου εξ εκπροσώπων της παγκόσμιας κλίκας αταξίας πραγμάτων και απαξίας ιδεών, εντεταλμένων να διαφεντεύουν, με αυτή τη συνταγή, ως επίσημοι κυβερνήτες μου, τον τόπο, έως την πλήρη απόθεμελίωσή του! Αυτοί, οι υποτιθέμενοι Έλληνες κυβερνήτες μου (ουχ ήττον Εφιάλτες), εκλεγμένοι, δήθεν, με δημοκρατικές διαδικασίες, στην πραγματικότητα, όμως, έχοντας υφαρπάσει την λαϊκή ψήφο με δόλια μέσα!
Όμως, υπάρχει Νέμεση! Η Θεία Αρμονία του Σύμπαντος, η οποία ως Θεία Δίκη, ως Λόγος Αγάπη - Λόγος Θεού, ως το απόλυτο Φως των αιώνων, θα επιφέρει την κάθαρση. Μέσα από τη θετική ενέργεια και ακτινοβολία που, ως πνεύμα, πρέπει να εκπέμψω, κάνοντας πράξη τον αρχαίο χρησμό "συν Αθηνά και χείρα κίνει". Έχει καταγραφεί, ήδη, πλειστάκις, στις αετόρραχες σελίδες της ιστορικής αξιοπρέπειας, πως "του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει"! Γι’ αυτό, λοιπόν, αγωνίζομαι…
Αγωνίζομαι για μια πάμφωτη ιδέα που λέγεται Πατρίδα! Να! Αυτή η ίδια μου φεγγοβολά και μου δείχνει το δρόμο. Αυτή που είν’ ο φωτοδότης, η καρδιά και η ουσία της Ευρώπης· όλων των μεγάλων, πνευματικά, πολιτειών της ανθρωπότητας· αυτή η παγκόσμια πατρίδα που λέγεται Ελλάδα!
Είμαι κι εγώ, μια στάλα από τους πόθους της διαδρομής σου πατρίδα. Στάλα τη στάλα να φτιάξουμε το μεγάλο ποτάμι που θα φέρει το γαλάζιο σκάφος μας στη θάλασσα του προορισμού του! Χωρίς κλυδωνισμούς, σκαμπανεβάσματα και πισωγυρίσματα! Με όλα τα διαμαντένια στολίδια του Αιγαιοπελαγίτικου γιορντανιού σου να κοσμούν το στήθος σου με τον αγέρωχο παφλασμό του Αιγαιογάλαζου χαμογέλιου τους. Με μια, μόνο, Μακεδονία, Ελληνίδα βυζάστρα, που μαζί με τις ομογενείς και ομογάλακτες αδερφές της, την Θράκη και την Ήπειρο, θα αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο με τα υπόλοιπα κύτταρά σου· να τραγουδάν, και ν’ αντιλαλούν τα πελάγη, το αγερόχρωμο τραγούδι αυτής της γης, της Ελληνίδας γης, πατρίδα φιλημένη! ΜΑΝΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
Με οδηγεί το φωτοβόλο πνεύμα του Ελληνισμού· το πνεύμα αυτό που δίδαξε την, μέχρι αυτοθυσίας, ανιδιοτελή αγάπη στο σύνολο και στο συνάνθρωπο!
Με εμπνέει η ανθρωπιά αυτού του λαού που, μέσα από τη μοναδικότητα και απλότητα της μονάδας, ανακάλυψε, με το υψιμέλαθρο πνεύμα του, τη σύνθεση και το όλον· και από το πλήθος, την ποσότητα και τη δύναμη, με την ψυχότροφη φλόγα της αγάπης, ξεχώρισε και σεβάστηκε το άτομο, τον ανίσχυρο, τον διαφορετικό.
Με πυργώνουν οι αρχές της Ελληνικής κοινωνίας, αυτής, που έλαβε ένα σκληρό και ισχυρό και ανελέητο «εγώ» και το μετέτρεψε στο πράο, αλλά και πανίσχυρο θώρακα του «εμείς».
Αγωνίζομαι και κλαίω για τα τραύματά σου πατρίδα!
Όμως, δε θα συμπλεύσω με την άναρχη εξουσιάζουσα Αρχή. Το χατίρι στους καταπιεστές σου, δεν θα το κάνω. Όσο μπορώ θα αντισταθώ στην άρνηση και στο σκότος που σε πνίγουν, με πνίγουν αγαπημένη. Δε θα κρίνω άλλον Συνέλληνα. Θα σεβαστώ όλες τις απόψεις. Αγαπώ όλους τους ανθρώπους· όχι, μόνο, αυτούς που, ως άνθη, ανθίζουν δίπλα μου ανθίζοντας τη μέρα μου· αλλά, ακόμα, κι αυτά τα μαραμένα λούλουδα της υφηλίου, τους άμοιρους λαθρομετανάστες, αυτούς που, άθελά τους, γίνονται το όχημα της εγκαθίδρυσης καθεστώτος ημισελήνου στον τόπο μου· του καθεστώτος που θα με κάνει ιθαγενή και πρόσφυγα στην πατρίδα μου!
Λατρεύω το θείο πολίτευμα που υποτίθεται ότι έχουμε - και που τόσο, τόσο μου λείπει – με κορωνίδα του το Σύνταγμα που κατάφωρα παραβιάζεται· μισώ δε, την κάθε μορφής τυραννία και βία. Αλλά, ίσως και γι’ αυτούς τους λόγους, κι επειδή, είναι, πλέον, φανερό ότι όλοι αυτοί οι θεατρίνοι βαρόνοι της ελιτίστικης "νομενκλατούρας" της νέας τάξης, απεργάζονται, όχι, μόνο, τον ηθικό, αλλά και τον φυσικό θάνατο της πατρίδας μου, το στιλέτο στο στήθος ή στην πλάτη της, ΔΕΝ θα είμαι ζωντανός για να το δω μπηγμένο!! Αν καταφέρουν, τελικά, να έμπουν, πλησίστιοι, για την ολοκλήρωση των σχεδίων τους, η σημαία μου ΔΕΝ θα κυματίζει στο μπαλκόνι του σπιτιού μου για να τους υποδεχτεί, έστω μεσίστια. ΘΑ ΜΟΥ ΣΦΟΥΓΓΙΖΕΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΡΕΕΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ «ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ» ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

Υ.Γ. 1. Αδερφοί μου Συνέλληνες, σας ευχαριστώ για να μηνύματα συμπαράστασης που μου στέλνετε κατά καιρούς, γι’ αυτές τις προαιώνιες Ελληνικές σκέψεις, ιδέες, στάση ζωής. Ευχαριστώ ακόμα και όσους πατριώτες ανθυπομειδιούν ειρωνικώς, θεωρώντας τα, γραφικά όλα αυτά, αλλά, κρύβονται πίσω απ’ το δάχτυλό τους, μην τολμώντας να τα αντικρούσουν στον εαυτό τους! Χαίρομαι, γιατί θα συμφωνήσω μαζί τους, αφού, πράγματι, αν τά ’βλεπα τα δεδομένα, μ’ αυτή την νοοτροπία, την ιδική τους, θα αντιδρούσα, κι εγώ, με τον ίδιο τρόπο. Αλλά, ας μην ξεχνάμε ότι, ακριβώς, αυτή η νοοτροπία, μας έφερε εδώ, στην τραγική κατάσταση που είμαστε τώρα. Καιρός, λοιπόν, ν’ αλλάξετε κι εσείς αδέρφια μου και να θυμηθείτε τον πραγματικό σας εαυτό, αφήνοντας ελεύθερο να εκφραστεί το ορμέφυτο του Έλληνα που μένει αναλλοίωτο στο διηνεκές! Αυτή, την αληθινά ανυπέρβλητη δύναμη, που μας έκανε τους ημίθεους της παγκόσμιας ιστορίας. Μόνο, έτσι, θα νικήσουμε!

Υ.Γ. 2. Κι εσείς, ω! εκπρόσωποι, ω! συνοδοιπόροι των καταπιεστών μου, που καγχάζετε σαδιστικά και απροκάλυπτα! Καιρός να μελετήσετε λίγο ιστορία και να αναλογιστείτε, τί θα επακολουθήσει, αν πιάσουν τόπο αυτά τα λόγια. Τότε, σίγουρα, δε θα γελάτε, αλλά θα πικροκλαίτε! κι αν, θα προλάβετε, κιόλας!

Υ.Γ. 3. Και νά ’τος ο άνεμος της ιστορίας!. Τον αφουγκράζομαι που καλπάζει στο πεπρωμένο του! Κι εμείς; Τί περιμένουμε εμείς! Για να φανούμε συνεπείς στην υπόσχεση, στον όρκο, στο χρέος!

Υ.Γ. 4. Συνέλληνες, εμπρός, ξανά, να ορθώσουμε νέες Θερμοπύλες. Και είθε, όλοι μαζί, να τις μετατρέψουμε σε Μαραθώνες και Σαλαμίνες! Μα αν, δεν είναι το βόλεμα του καιρού, κι οι Θερμοπύλες πέσουν, ας περιγράψουμε, για άλλη μια φορά, με το αίμα μας, αυτό που θα σημάνει, τελικά, την αναγέννηση του Γένους. Αυτό που οι εννέα ρίγες της Σημαίας μας συμβολίζουν. Αυτό που σηματοδοτεί και η λέξη ΕΛΛΗΝ, ως ιστορία, ως ιδέα, ως ελπίδα, ως οντότητα: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ»…

Κι ας γίνουμε όλοι Σαμουήλ, κι οι γειτονιές μας Κούγκι!
Κι ας γίνει ο δρόμος μας χορός, στο δρόμο του Ζαλόγγου!

Κι ας αποθάνει το εγώ, μετά των αλλοφύλων!
Για ν’ ανασάνει η Ελευθεριά, στο ματωμένο χώμα!

και να αναγεννηθούμε, όπως ο Φοίνικας, που αναγεννάται από τις στάχτες του…
γιατί, αληθινά ζει, μόνο, όποιος το θάνατο μπορεί να αψηφήσει…

Υ.Γ. 5. Όσοι μπορούν να σηκώσουν τη σημαία της ΑΓΑΠΗΣ και της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και της αληθούς ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ και της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, και να πέσουν γι’ αυτή, ας είναι, αν πέσω πριν απ’ αυτούς, ο εκτελεστής της διαθήκης μου.
Ιωάννης Παναγάκος
Άνχης (ΠΖ) ε.α.
Δάσκαλος Σκακιού – Λογοτέχνης
Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών

Ποιά ζωή αξίζει να ζεις και τί νόημα έχει, χωρίς λευτεριά και αξιοπρέπεια!
syndesmos71.blogspot.
Διαβάστε περισσότερα...

Τα βόδια και τα λιοντάρια

του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Sayeret Matkal σημαίνει Μονάδα Αναγνώρισης του Γενικού Επιτελείου. Πρόκειται για τους επίλεκτους των επιλέκτων των Ισραηλινών Αλεξιπτωτιστών. Ιδρύθηκε από τον Αβραάμ Αρνάν το 1957 με αποστολές την αναγνώριση πίσω από τις γραμμές του εχθρού, την απελευθέρωση ομήρων και γενικά ειδικές επιθετικές επιχειρήσεις που συχνά αφήνουν άφωνη την παγκόσμια κοινότητα με την τόλμη και την επιτυχία τους. Σημειωτέον ότι αποτελείται, όπως σχεδόν όλη η Τσαχάλ (ο Ισραηλινός Στρατός) αποκλειστικά από εφέδρους.

Ήταν λοιπόν τρία αδέρφια, ο Γιόναταν (Γιόνι), ο Μπέντζαμιν (Μπίμπι) και ο Ίντο, όλοι με σπουδές στα καλύτερα αμερικάνικα πανεπιστήμια (Χάρβαρντ, ΜΙΤ κλπ), από τα οποία γύριζαν για να πολεμήσουν. Ο πατέρας τους ήταν καθηγητής Ιστορίας στο Κορνέλ.

Ο Γιόνι ξεκίνησε να σπουδάζει Ιστορία και Φιλοσοφία στο Χάρβαρντ αλλά γύρισε στο Ισραήλ, συνέχισε τις σπουδές του στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και υπηρέτησε στην Sayeret Matkal. Έγινε Διοικητής της Μονάδας. Ο Αντισυνταγματάρχης Γιόναταν Νετανυάχου σκοτώθηκε στην επιχείρηση «Αστραπιαίο Χτύπημα» στο Έντεμπε της Ουγκάντα και είναι από τους μεγαλύτερους ήρωες του Ισραήλ.

Ο Ίντο, ο μικρότερος, είναι ακτινολόγος και θεατρικός συγγραφέας, υπηρέτησε κι αυτός στην ίδια μονάδα και είδε πολεμική δράση.

Ο άλλος αδερφός, ο Μπίμπι, όπως τον φωνάζουν, σπούδασε κι αυτός στην Αμερική. Το 1967 και κατατάχθηκε στους Αλεξιπτωτιστές. Διακρίθηκε στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, υπηρέτησε στην Sayeret Matkal υπό τις διαταγές του Εχούντ Μπάρακ και αμέσως μετά, όντας ήδη Λοχαγός, ανέλαβε Διοικητής της μονάδας.

Στις 9 Μαΐου 1972, δεκαέξι άνδρες της Μονάδας εισέβαλαν αστραπιαία στο αεροσκάφος της πτήσης SABENA 572, που τέσσερις παλαιστίνιοι αεροπειρατές, δυο άνδρες και δυο γυναίκες, είχαν οδηγήσει από την Βιέννη στο αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του Τελ Αβίδ. Σκότωσαν τους δυο άνδρες αεροπειρατές και συνέλαβαν τις δυο γυναίκες απελευθερώνοντας τους 90 επιβάτες και το πλήρωμα. Στην επιχείρηση συμμετείχαν δύο μελλοντικοί Πρωθυπουργοί του Ισραήλ, ο Εχούντ Μπάρακ και ο Μπέντζαμιν Νετανυάχου, ο οποίος μάλιστα τραυματίστηκε από φίλια πυρά. Εκλέγεται εδώ και πολλά χρόνια βουλευτής, ήταν Πρεσβευτής του Ισραήλ στις ΗΠΑ, διιετέλεσε κατ’ επανάληψη Υπουργός και τώρα είναι για δεύτερη φορά Πρωθυπουργός.

Οι Ισραηλινοί λοιπόν, αδέρφια, συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την πολιτική τους, διαλέγουν την ηγεσία τους από τα λιοντάρια τους κι όχι από τα ευνουχισμένα βόδια τους.

Εκεί ο Στρατός, που είναι ο ίδιος ο Λαός, βασίζεται αποκλειστικά σε εφέδρους. Μεγάλη θητεία και συνεχείς μετεκπαιδεύσεις στην ίδια μονάδα ώσπου ν’ ασπρίσουν τα γένια σου κι ότι άλλο ασπρίζει στον άντρα. Από 18 ως σαράντα φεύγα οι άντρες και σ’ ένα βαθμό κι οι γυναίκες κάποιες βδομάδεςς το χρόνο ζουν μαζί, κάνουν βολές, πορείες, ενημερώνονται στα νέα όπλα, εξοικειώνονται μαζί τους, τα ‘χουν στο σπίτι τους. Το πνεύμα μονάδος που φτιάχνουν είναι μπετόν αρμέ. Στα άρματα μάχης το πλήρωμα μπορούν να το αποτελούν ένας μηχανικός, ένας αγρότης, ένας δικηγόρος κι ένας υδραυλικός που γνωρίζονται 10-15 χρόνια, γνωρίζουν κάθε βίδα και βέβαια στις περίφημες μακρινές βολές τους «σκίζουν».

Σε αυτή τη χώρα με την σχεδόν ανύπαρκτη ενδοχώρα, αυτοί οι πολίτες – οπλίτες με πολεμικούς ηγήτορες εφέδρους και πολιτική ηγεσία αποτελούμενη από την αφρόκρεμα των διακεκριμένων βετεράνων πολεμιστών, σχεδόν όλοι όμως και με λαμπρές σπουδές, κέρδισαν όλους τους πολέμους: 1948, 1956, 1973, 1982, απελευθέρωναν ομήρους στην Αφρική, βομβάρδιζαν πυρηνικούς αντιδραστήρες, που τους απειλούσαν στο Ιράκ, καταλάμβαναν το μισό Λίβανο και παράλληλα έκαναν την έρημο κήπο.

Μόνο όπου χάθηκε το ηθικό πλεονέκτημα, όπως στον Λίβανο με την Χεζμπολλάχ, η οποία κατέκτησε επίπεδα εκπαίδευσης πρωτόγνωρα για Άραβες μαχητές και με πληθυσμό φανατικά υπέρ της, η Τσαχάλ γνώρισε ήττα. Όπως η πειθαρχία και το ηθικό κλονίστηκαν και από την υπέρμετρη χρήση βίας σε βάρος αμάχων. Πριν από λίγο καιρό μια σειρά στελεχών και απλών στρατιωτών της Sayeret Matkal έδωσε στην δημοσιότητα επιστολή προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, με την οποία αρνούνταν την υπηρεσία στις κατεχόμενες παλαιστινιακές περιοχές και μιλούσαν για δίκαια των Παλαιστινίων. Η πρωτοβουλία αυτών των επίλεκτων των επιλέκτων, σύμβολα της ισραηλινής στρατιωτικής ισχύος συγκλόνισε το Ισραήλ. Απομακρύνθηκαν από την Μονάδα και ο Νετανυάχου, όπως και άλλοι βετεράνοι της, καταδίκασαν την πρωτοβουλία τους, κανείς όμως δεν παραπέμφθηκε στο Στρατοδικείο.

Αφήστε στην άκρη τις συνωμοσιολογικές φαντασιώσεις, τις αντισημιτικές τρίχες και κάντε απλώς τις συγκρίσεις με τα μουνουχισμένα ανδράποδα που μας κυβερνούν, που κατά κανόνα ήσαν ταβλαδόροι των Επιτελείων, φύλαγαν την Δεξαμενή και την Πατριάρχου Ιωακείμ.

Σε μια σοβαρή χώρα, μια χώρα με αξίες, αξιοκρατία, ευνομία, όπου η έμπρακτη αγάπη για την Πατρίδα θα ήταν αυτονόητη αρετή κι οι λουφαντζήδες απόβλητοι, θα ήταν αδιανόητο ανεπάγγελτοι κι αστράτευτοι να διεκδικούν δημόσιες θέσεις.

Εδώ, στην χώρα της ήσσονος προσπαθείας, των εκατοντάδων χιλιάδων «Ηρώων του Πολυτεχνείου» και της χοντροκώλας κρατικοδίαιτης διανόησης, ο Λαλάκης γιος του Λάκη Λαμόγιου, που στην θητεία του ήταν, όπως μου είπε κάποιος ειρωνικά, «κατάσκοπος στο Λονδίνο», διεκδικεί την ψήφο σου, μοστράρει στις σελίδες λάϊφ στάϊλ και θεωρεί κορόϊδο αυτόν που φύλαξε, για λογαριασμό του, σκοπιά στην προκάλυψη κι εντελώς ηλίθιο αυτόν που σκοτώθηκε σε άλμα ή σε άσκηση με αληθινά πυρά.

Ο Ευάγγελος Μαντζουράτος, αρχέτυπο Λοκαντζή, το 1974 τραυματίστηκε τρεις (3) φορές, και τις τρεις το ‘σκασε από το Νοσοκομείο, παρά τις εντολές των γιατρών και γύρισε στη μάχη και στους άντρες του. Την τρίτη φορά μια ριπή πολυβόλου τον άφησε αιμόφυρτο σε μια ταράτσα. Την γλύτωσε και διοικούσε το Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών το 1991, με υποδιοικητή ένα άλλο «θηρίο» της Κύπρου, τον Ηλία Γλεντζέ. Τους ξέρετε οι περισσότεροι; Δεν νομίζω. Τους ξέρει το Μεγάλο Βιβλίο της Ιστορίας αλλά σε μια σοβαρή χώρα αυτοί, όπως κι άλλοι, π.χ. ο Σταυριανάκος, ο Καλμπουρτζής, ο Μπικάκης, ο Τάσος Μάρκου, ο Κατούντας, θα ήσαν τουλάχιστον προβεβλημένα πρότυπα, αντί για τις ξέκωλες συμβούλους των Υπουργών, τις χαζογκόμενες που γίνονται βουλευτίνες και τους ηλίθιους γόνους που έκαναν βουλευτές οι ακόμη πιο ηλίθιοι πατεράδες τους.

Όμως ας πούμε και κάτι άλλο επί του θέματος. Σοβαρότερο. Η ισραηλινοτουρκική συμμαχία πέθανε. Έχουμε μπροστά μας το μεγαλύτερο πολιτικό άνοιγμα που είχαμε τα τελευταία 40 χρόνια. Το αρμενικό και το εβραϊκό λόμπυ στις ΗΠΑ, συνεργαζόμενα πλέον στενά, κάνουν κλύσμα στους Τούρκους με γαρμπίλι οδοποιΐας. Ο Ομπάμα τους απειλεί με άρνηση πώλησης αεροσκαφών, η συνεργασία της ΜΙΤ με τις Ιρανικές μυστικές υπηρεσίες είναι κοινό μυστικό και άναβει το φως του συναγερμού στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίδ.

Τα πλέον σκληρά άρθρα για τα εγκλήματα των Τούρκων σε βάρος του Ελληνισμού, την ανομία τους στην Κύπρο και αλλού τα βρίσκω πια στις πιο σοβαρές αμερικανοεβραϊκές ιστοσελίδες.

Η Τουρκία θέλει να επιστρέψει ηγεμονικά στις παλιές της οθωμανικές επαρχίες, παίζει το χαρτί του Ισλάμ κι η σύγκρουση της με το Ισραήλ είναι πλέον μετωπική.

Έχουμε την δυνατότητα, στην βάση των ολοφάνερων πια κοινών συμφερόντων να έχουμε σύμμαχο ενάντια στον Ισλαμοφασισμό την ισχυρότερη πολιτική και οικονομική μηχανή κι έναν από τους καλύτερους και τολμηρότερους στρατούς στον κόσμο.

Φωνάξτε όσο θέλετε κάποιοι. Η φωνή της Ιστορίας λέει καθαρά: ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου.

Ήδη προγραμματίσθηκε η πρώτη κοινή άσκηση των Αλεξιπτωτιστών μας. Οι καλύτεροι μας με τους καλύτερους του κόσμου. Μόνο κέρδος θα ‘χουμε.

Όταν δε φύγουν και τα βόδια κι έχουμε κι εμείς λιοντάρια στην ηγεσία, τότε θα μπορούν να γίνουν πολλά.
antinews.gr
Διαβάστε περισσότερα...

"Εάλω ο στρατός!!!"

Μετά από 26 χρόνια υπηρεσίας (ΥΠΛΓΟΣ ΣΜΥ΄86) και αφού πάλεψα (προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις) για το καλό της Πατρίδας , της υπηρεσίας (όπως λέμε τον στρατό) και φυσικά τον δικό μου βιοπορισμό , παραδέχομαι ότι νικήθηκα. Έχασα, ηττήθηκα , πως αλλιώς να το πω; με πούλησαν!!!...

με πρόδωσαν!!! Με κατατρόπωσαν!!! με έριξαν στο καναβάτσο και έμεινα εκεί να μου μετρούν χωρίς να μπορώ να σηκωθώ!!!
Εγώ φταίω, δικό μου είναι το λάθος. Δεν ρίχνω ευθύνες σε κανέναν. Ήμουν από μικρός φιλότιμος και ευκολόπιστος. Δεν αντιδρούσα εύκολα όταν με κακομεταχειρίζονταν κάποιος, ήμουν υπομονετικός, καρτερικός και υπάκουος. Μου έμαθαν να αγαπώ τον ΘΕΟ, να αγαπώ και να σέβομαι τους γονείς μου, να ριγώ από συγκίνηση όταν μιλώ για την ΕΛΛΑΔΑ και να θεωρώ την ΠΑΤΡΙΔΑ μου μοναδική, ιερή και ξεχωριστή από τις άλλες. Καλύτερη, ομορφότερη, πλουσιότερη, ιδανική.
Αυτά μου έμαθαν, αυτά διδάχθηκα από γονείς παπούδες και δασκάλους.
Όταν τελείωσα το λύκειο και αποφάσισα να μπω στο στρατό πάλι με προέτρεψαν γονείς, γνωστοί και φίλοι. Και όταν μπήκα στη Σ.Μ.Υ πάλι μπράβο μου είπαν όλοι. Εγώ πετούσα από χαρά, ένοιωθα ότι έκανα κάτι ξεχωριστό, καλό, χρήσιμο.
Στην σχολή μου επιβεβαίωσαν ότι η Πατρίδα, η Θρησκεία και η Οικογένεια είναι ιδανικά υψηλά και εγώ χάρηκα που ήμουν έστω και κατ΄ελάχιστον μυημένος σε αυτά.
Μετά από εκπαίδευση σωματική και ψυχική και αφού πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια , έτοιμος πια , πλήρης γνώσεων και ηθικού ονομάσθηκα Λοχίας Πυροβολικού.
Ένοιωσα ότι μου εμπιστεύθηκαν ένα ιερό καθήκον. Μετά δε και την ορκωμοσία μου , ήμουν σίγουρος ότι αυτό που έπρεπε να κάνω ήταν κάτι ξεχωριστό και δεν το αναθέτουν σε όλους.
Στο μυαλό μου τριγυρνούσαν φράσεις Ηρώων:

"Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος"
« πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών»
"Ίτε παίδες Ελλήνων"
"Όταν πιάσαμε τ' άρματα είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και ύστερα υπέρ Πατρίδος"
Με λάβαρο τις φράσεις αυτές, με σκληρή και κοπιαστική από μέρους μου προσπάθεια, ακόμα μεγαλύτερη περηφάνια και αγάπη για την ΕΛΛΑΔΑ και παρακαλώντας να με έχει καλά Ο ΘΕΟΣ πήγα στην ακριτική Λήμνο τον Μάιο του ΄87 μέσα στην περίοδο της κρίσης με τους ανατολικούς γείτονές μας. Τότε πίστεψα ότι «φυλάσσω Θερμοπύλες» και πρέπει να το κάνω καλά.
Τα δύο καλύτερα μου χρόνια στο στρατό. Η μονάδα μου σκληρή και δύσκολη, ανέσεις ελάχιστες, υποχρεώσεις άπειρες , νερό καθόλου, παντού σκόνη το καλοκαίρι και λάσπη, κρύο και αέρα τον χειμώνα . Ξύρισμα με εμφιαλωμένο νερό, εγκαταστάσεις λίγες και παλιές, ξυλόσομπες και οχήματα «Μ» σειράς, πυροβόλα ρυμουλκούμενα παλιάς τεχνολογίας δυσκολοκίνητα στο χειρισμο και την μάχη και χίλια άλλα τέτοια που έκαναν την ζωή μας δύσκολη. Και ο Λοχίας χαρούμενος (τώρα ξέρω) λόγω άγνοιας και ενθουσιασμού δούλευε ασταμάτητα απ΄το πρωί ως το βράδυ ακούραστα και μεθοδικά.
Ο Δοιηκητής μου τότε ήταν ένας Άριστος (κατά την φτωχή μου γνώμη) Αξιωματικός, ο οποίος με βοηθούσε συνέχεια και με πολλούς τρόπους. Ήταν παράδειγμα για εμένα αλλά και για τους υπόλοιπους. Του είχαμε τυφλή εμπιστοσύνη και του ανταποδίδαμε την αγάπη του με σεβασμό και πειθαρχία.
Με βοήθησε προσωπικά να πάω στη Σχολή Ξένων Γλωσσών του Στρατού και να ανοίξει για εμένα ένα άλλο κεφάλαιο στη στρατιωτική μου ζωή: εκπαίδευση στο εξωτερικό και τοποθέτηση στα πλέον σύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα της Πατρίδας. Από τότε μέχρι σήμερα που γράφω υπηρετώ σε αυτά (με ένα μικρό διάλειμμα) και είναι το μεράκι μου να τα επισκευάζω και να τα συντηρώ για να είναι ετοιμοπόλεμα και σε άριστη κατάσταση.
Κύριε Διοικητά (Κρυστάλη Δημήτριε) ευχαριστώ για όλα.
Εσύ είσαι απόστρατος τώρα σίγουρα και θα βλέπεις πως μας έχουν καταντήσει στο στρατό και είμαι απόλυτα σίγουρος ότι λυπάσαι.
Εμάς τον τελευταίο καιρό μας απαξίωσαν, μας κούρασαν ψυχολογικά , μας μείωσαν τον μισθό, μας αφήνουν με τις ίδιες φόρμες 6 χρόνια (και στις εφημερίδες μιλούν για επίδομα στολής οι άθλιοι), μας φέρονται σαν ιθαγενείς δίνοντάς μας καθρεφτάκια και χάντρες (βλέπε τιμητική άδεια από Γ.Ε.ΕΘ.Α 4ήμερη Παρασκευή- Σάββατο-Κυριακή-Δευτέρα 7/2010 και 2 ώρες να φύγουμε νωρίτερα την Παρασκευή 13/08/2010.). Μας έκοψαν τα τρίμηνα, μας μείωσαν τα επιδόματα , τα δώρα και το επίδομα άδειας, μας προετοιμάζουν και για πολύ χειρότερα (εφάπαξ, ΜΤΣ, ΒΕΑ).
Τέλος μας είπαν Δημόσιους υπαλλήλους και αυτό δεν το αντέχουμε!!!
Θυμάσαι κύριε διοικητά που μας έλεγες ότι εμείς δεν είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι με ωράριο και πενθήμερο; με δι καίωμα απεργίας και κλιματιστικά; Ότι εμείς είμαστε οι φύλακες που ξενυχτάμε για να κοιμούνται ήσυχοι οι υπόλοιποι; Ότι εμείς φυλάγουμε τα σύνορά μας για να δημιουργούν οι πολιτες απερίσπαστοι;
Τα πίστευες και μας τα έλεγες για να μας δείξεις την διαφορά στην σκέψη, τις συνθήκες εργασίας και την διαφορετική μας αποστολή .
Το ξέρω ότι και εσένα σε κορόιδεψαν, ότι σου είπαν ψέμματα και σε έκαναν να εκτεθείς απέναντί μας. Έμείς ξέρουμε ότι και εσύ και οι άλλοι Διοικητές που τα λέγατε τότε τα πιστεύατε και αυτό φαίνονταν στο βλέμμα σας και στην έκφραση του προσώπου σας.
Μας νίκησαν όλους με δόλο. Μας πούλησαν στους εχθρούς μας.
Το 2010 μας αποδεκάτισαν. Όσοι μπορούν αποστρατεύονται ή παραιτούνται φοβούμενοι τα χειρότερα.
Κάποιοι λίγοι μείναμε ακόμα.
Σαν Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες που γνώριζαν τι θα τους συμβεί αλλά έμειναν και αντιστάθηκαν μέχρι που σκοτώθηκαν όλοι.
Θα συνέχιζα και εγώ κύριε Διοικητά αν ήμουν άγαμος, χωρίς υποχρεώσεις και οικογενειακά βάρη (αλήθεια σας λέω).
Τώρα τα πράγματα άλλαξαν και οι οικογένειές μας δεν οφείλουν σε τίποτα να υποφέρουν «για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιάν Ελένη».
Είμαστε μάρτυρες ξεπουλήματος της αγαπημένης μας Πατρίδας, αλλά και ταυτόχρονα γενοκτονίας των Ελλήνων από σκοτεινά κέντρα.
Συγνώμη πατέρα-μάνα, συγνώμη συμπατριώτες, συγνώμη συνάδελφοι αλλά κουράστηκα να με χρησιμοποιούν έτσι γιατί με θεωρούν δεδομένο και ευκολόπιστο ιθαγενή που τον ξεγελούν και του κλέβουν τον θησαυρό του, ανταλλάσοντάς τον με χάντρες και καθρεφτάκια.
Κύριε Διοικητά σας υποβάλλω την παραίτησήμου και σας παρακαλώ να την κάνετε δεκτή γιατί δεν μπορώ να μάχομαι πια τα δεδομένα.
Δέχομαι ότι με νίκησαν γιατι συνεχώς αλλάζουν τους κανόνες.
Θα παρέδιδα και το ξίφος μου ακόμη στα πόδια τους εμπρός σαν απόδειξη της ήττας μου (αλλά μου το χρωστούν κι αυτό 5 χρόνια τώρα).
Δεν το θέλω πια, τους το χαρίζω, δεν μου πρέπει έτσι όπως με κατάντησαν, είναι λάφυρο δικό τους.

Εάλω η Ελλάς!!!
Εάλω ο Στρατός!!!

Διαβάστε περισσότερα...

Λαός προσκυνημένος, λαός χαμένος!

Ἀφορμή γιὰ τοῦτες τὶς σκέψεις ἦταν ἓνα ἂρθρο τοῦ Σᾶββα Καλεντερίδη καὶ κάποιες σημειώσεις τοῦ Βασίλη Τριανταφυλλίδη. ΕΥΓΕ ΧΑΡΥ

Ἦλθαν νύχτα στὸ σπίτι μας... Μᾶς ξύπνησαν μὲ χτυπήματα καὶ κλωτσιὲς. Μᾶς βίασαν καὶ κάποιους τοὺς σκότωσαν....Ὃσους ζήσαμε μᾶς πέταξαν στὸν δρόμο καὶ μᾶς εἶπαν «βαδίζετε»... Ποιὸς νὰ ῥωτήσῃ; Ποιὸς νὰ τολμήσῃ νὰ ῥωτήσῃ; Ἀτέλειωτες ὧρες πορείας κάτω ἀπό καυτό ἣλιο ἢ ἀσταμάτητη βροχή. Μέσα σὲ κρύα καὶ σὲ χιόνια!! Τὰ κορμιά ἒπεφταν κατά γῆς σὰν μυίγες!!! Ἀγαπημένα πρόσωπα ἒμεναν γιά πάντα πίσω, ἂψυχα, χωρίς χαμόγελο καὶ μὲ μίαν πίκραν στὸ βλέμμα. Ἓνα "γιατί;" γέμιζε τὸ εἶναι μας... Ἀλλά, ποιὸς νὰ ἀπαντήσῃ; Κάποιοι ἒφυγαν νύχτα. Φίλησαν πολυαγαπημένα μάτια καὶ χαιρέτησαν γιὰ πάντα. Ξέφυγαν; Ἲσως... Ἲσως νὰ μὴν τοὺς θέρισε ἡ πείνα καὶ ἡ δίψα... Ἲσως νὰ μὴν τοὺς ἒκοψε σπαθί βαρβάρου... Ἲσως νὰ ἀλλαξοπίστησαν γιὰ νὰ ζήσουν... Ἲσως ἁπλῶς νὰ ἒσβησαν λίγα μέτρα παραπέρα.... Ποτέ δὲν θὰ μάθουμε...

Μετά ἦλθε ἓνας πολιτικάντης, μαζί μὲ κάποιους ἂλλους «μεγάλους» καὶ ὑπέγραψαν κάτι χαρτιά.... «Θὰ φύγετε» μᾶς εἶπαν.... Ἀπό ποῦ μωρὲ νὰ φύγουμε; Ἀπό τὸ σπίτι μας; Ὃσοι τόλμησαν ὃμως τὴν ἐρώτησι, κόπηκαν.... Καὶ ξεκίνησε ὁ μεγάλος ξερριζωμός....
Ἂλλους μᾶς φόρτωσαν σὲ καράβια, ἂλλους μᾶς πέταξαν μέσα σὲ ἐρήμους νὰ πλανευόμαστε κι ἂλλοι ἒφυγαν μόνοι τους γιὰ πιὸ βόρεια μέ τὸν πόθο νὰ ξαναγυρίσουν κάποτε.... Τελικά τὰ κατάφεραν, «μικροί», «μεγάλοι» καὶ μᾶς ΞΕΡΡΙΖΩΣΑΝ!!! Ἒτσι πίστεψαν.... Ἒτσι ἢθελαν νὰ πιστεύουν... Οἱ ἂθλιοι!!!! Μπορεῖς μωρὲ νὰ ξερριζώσῃς τὸ βουνό; Μπορεῖς νὰ ξερριζώσῃς τὴν μνήμη; Μπορεῖς νὰ ξερριζώσῃς τὴν ἱστορία; Δὲν μπορεῖς, ὃσα κι ἐάν σβήσῃς, δὲν μπορεῖς... Θἂναι πάντα ἐκεὶ τὸ αἷμα καὶ θὰ βοᾶ, θὰ θυμίζη καὶ θὰ ψιθυρίζη στὴν γῆ, στὸν ἂνεμο, στὸ νερό τὴν ῥίζα του!!! Ξεπάτωσε καὶ τὰ βουνὰ, ἐὰν μπορῆς... Ἀπό κάτω τους θὰ μᾶς βρῆς... Γιατὶ τοῦτος ὁ τόπος ποὺ μᾶς ἒκλεψες μὲ τόσο δόλο γράφει τὸ ὂνομα μας, εἶναι σπαρμένος ἀπό τὰ κόκκαλὰ μας καὶ ποτισμένος ἀπό τὸ αἷμα μας.... Τοῦτος ὁ τόπος εἶναι ἡ μήτρα ποὺ μᾶς γέννησε!! Ἡ μήτρα μας!!! Καὶ τὸ παιδί πάντα ζητᾶ τὴν μήτρα τῆς μάνας.... Εἶναι ἡ φύσις του ἒτσι... Τὶ πίστεψες λοιπόν; Μπορεῖς ποτὲ νὰ ξεκολλήσῃς τὸ παιδί ἀπό τὴν μάνα του; Δὲν μπορεῖς.... Καὶ τὸ ξέρεις!!!!

Φύγαμε λοιπόν... Ἂφήσαμε πίσω μας ὃμως νεκρούς, μνῆμες κι ἑκατοντάδων ἐτῶν πολιτισμό καὶ ἱστορία... Γίναμε πρόσφυγες, μὰ τὸ κεφάλι μας ἒστεκε πάντα πολύ ὑψηλά, τόσο ποὺ δὲν μποροῦσε κανείς νὰ μᾶς δεῖ στὰ μάτια!!!!

90 χρόνια σχεδόν πέρασαν!! Ἢλθαμε παιδιά στὴν Ἑλλάδα καὶ γεράσαμε. Κυνηγηθήκαμε, ξενιτευθήκαμε, δουλέψαμε, προκόψαμε καὶ ΖΗΣΑΜΕ!!! Μέ ἓνα πιάσιμο, ἓνα σφίξιμο ὃμως στὴν καρδιά κάθε φορά ποὺ ἡ σκέψις πλανιόταν στὸ σπίτι μας καὶ στοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀφήσαμε πίσω... ΖΗΣΑΜΕ!!! Στιγμὲς στιγμές τὰ μάτια βούρκωναν μὰ τὸ πεῖσμα μας νὰ ὑπάρξουμε ἦταν πάντα μεγαλύτερο ἀπό τὸν καϋμό μας.... Μὰ ΖΗΣΑΜΕ!!!! Ἒτσι εἲμαστε ἐμεὶς φτιαγμένοι ἂλλως τε... Νὰ κυττᾶμε πάντα ἐμπρὸς!!!

Κι ἐδῶ, στὴν νέα πατρίδα, τὰ πράγματα δὲν ἦταν εὒκολα... Ἂλλοι ἀγῶνες γιὰ ἐπιβίωσι... Νέες ἀπώλειες... Κάποιοι, πολλοί, ξενιτεύτηκαν γιὰ πάντα. Δεύτερη φορά ξενιτιά.... Τὶ νὰ κάνουμε ὃμως; Ἒπρεπε νὰ συνεχίσουμε.... ὃσο κι ἐὰν πονοῦσε.... Μείναμε κοντά ὁ ἓνας στὸν ἂλλον, κρατῶντας τὴν λαλιά μας ἀλλά σιγά σιγά κι αὐτὴν μᾶς τὴν «χτύπησαν»... Μαζέψαμε κάθε μας ῥημάδι καὶ τὸ ξανακάναμε ἂνθρωπο... Κρατήσαμε ὃσο πιό ζωντανή γινόταν τὴν μνήμη καὶ τὴν ἱστορία!!!!

Δὲν ἀρέσαμε σὲ πολλούς... Καὶ κυρίως σὲ κάτι πολιτικάντηδες... Τοὺς θυμίζαμε μὲ τὴν παρουσία μας τὰ λάθη, τὶς παραλήψεις καὶ τὶς προδοσίες τους... Προτιμοῦσαν νὰ εἶναι ἀμνήμονες... Καὶ ξεκίνησαν μεθοδικά καὶ ὓπουλα νὰ μᾶς σβήσουν ὃσα σώσαμε....

Στὴν ἀρχή χτύπησαν τὴν γλῶσσα μας.... Ὂχι ἂμεσα.. Ἀλλὰ τὴν χτύπησαν... Ἒκοψαν τόνους καὶ πνεύματα καὶ ξαφνικά ἒπαψαν οἱ λέξεις στὸ χαρτί νὰ δεικνύουν τὴν ῥίζα τους!!! Πότισαν μὲ τὸ ὑβρίδιὸ τους τὰ παιδιά μας καὶ σιγά σιγά ἐτοῦτα ἒπιασαν νὰ χάνουν τὸ τραγούδι ἀπό τὴν λαλιά τους!!! Ὓπουλα πράγματα αὐτὰ... Πολύ ὓπουλα!!!

Μετὰ χτύπησαν τὴν ἱστορία καὶ τὴν μνήμη μας, μέσῳ τῶν παιδιῶν μας πάλι.... Τραγικό!!!! Στὴν Σμύρνη εἶπαν ἒγινε συνωστισμός... Ὁ Πόντος εἶναι μύθος... Ἡ Μικρά Ἀσία, τὸ ἓνα πόδι ποὺ στήριζε πάντα τὸν γίγαντα τοῦ Ἑλληνισμοῦ δὲν ὑφίστατο ΠΟΤΕ!!!!! Ἒτσι μᾶς εἶπαν!!!! Ὁ Ἓλληνισμός, κατ' αὐτοὺς γεννήθηκε χωλός!!! Σκεπτικοί καί πονεμένοι, παρακολουθούσαμε τὰ τεκταινόμενα, ἀδύναμοι νὰ σηκωθοῦμε καὶ νὰ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΜΕ τήν σωστή καταγραφή τῶν γεγονότων... Κάποιες λίγες φωνές πνίγηκαν μέσα στὶς κραυγές τῶν πολιτικάντηδων καὶ τοῦ προοδευτισμοῦ(;;;;;;;;) Κι ἐκεὶ καταλάβαμε, μᾶλλον ἀργὰ πλέον, ὃτι ἡ πραγματική μας ἂλωσις εἶχε γίνει ΕΔΩ, στὴν δεύτερη πατρίδα!!!! Καὶ τότε πιὰ σκύψαμε τὸ κεφάλι γιὰ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ!!! Γονατίσαμε γιὰ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ!!! Ποιοὶ; Ἐμεὶς, οἱ Πόντιοι Ἓλληνες ποὺ εἲμασταν ζωντανά κομμάτια μνήμης μέσα σὲ μίαν κοινωνία ἰσοπεδωμένη... Οἱ Τραντέλληνες!!!!

Τέλος μᾶς κουβάλησαν κάθε "πικραμένο" καὶ τὸν ἒχωσαν μέσα στὰ σπίτια μας... Ἑκατομμύρια ἀλλοφύλων καὶ ἀλλοθρήσκων ἂρχισαν νὰ στριμώχνονται ἀνάμεσα στὶς αὐλὲς μας καὶ τὶς ζωὲς μας!!! Πονόψυχος λαὸς εἲμαστε!! Δώσαμε τροφή, νερό, στέγη... Μὰ συνέχισαν νὰ φέρνουν κι ἂλλους, πολλοὺς... Καραβιὲς ἀτέλειωτες... Σὰν νὰ ἂδειασε ὁ πλανήτης τὰ σπλάχνα του ἐπάνω μας....ἲσα γιὰ νὰ μᾶς πνίξῃ...

Δὲν μιλήσαμε... Δὲν ἀντιδράσαμε... Δὲν σκεφτήκαμε ὃτι σιγά σιγά, ἀργὰ καὶ μεθοδικά ἒκαμπταν κάθε μας ἀντίστασι μνήμης καὶ σθένους... Λίγο τὰ δηλητήρια τόσων ἐτῶν, λίγο οἱ νέες συνήθειες, λίγο τὸ βόλεμα, λίγο ὁ φόβος μὴν ξαναχάσουμε τὰ νέα μας ἀποκτήματα , μείναμε παρατηρητὲς τῶν γεγονότων, μὲ μίαν ἀπορία χαραγμένη στὰ χείλη... Μήπως τελικά ἦταν ὃλα ψέμματα; Μήπως κι ἐμεὶς ψεύτικοι; Μήπως κι ἀνύπαρκτοι; Ἢ ἁπλῶς ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ;;;;;;;

Πρίν ἀπό μερικούς μῆνες ἒφθασε στὴν νέα μας πατρίδα ὁ ἀπόγονος ἐκείνου τοῦ Μογγόλου ποὺ μᾶς ξερρίζωσε... Ὁ νέος σουλτᾶνος!!! Κάτι μυστικά συμβούλια ἒγιναν, κάτι μυστικές συζητήσεις, κάτι σκυμμένα κεφάλια εἲδαμε, κάτι δουλικά νὰ τρέχουν πίσω ἀπό τὸν σουλτᾶνο καὶ νὰ ἐκλιπαροῦν γιὰ μερικά ψίχουλα... Περίεργα πράγματα....Πολύ περίεργα ἒγιναν....

Κι ὃταν ἒφυγε ὁ σουλτᾶνος ἒπιασαν οἱ "φωστῆρες" μας νὰ μᾶς φωτίσουν...

-700.000 βίζες ἐδόθησαν στοὺς Τούρκους!!! Καὶ ὡς ἀντάλλαγμα 1.000 βίζες τὸν χρόνο σὲ Ἓλληνες πρόσφυγες... Ἀπαιτοῦνται δήλα δῆ 700 χρόνια γιὰ νὰ φθάσουμε στὰ ἲδια ἀριθμητικά ἐπίπεδα.... Μὰ τὶ στὰ κομμάτια τὶς χρειάζονται 700.000 βίζες; Μήπως γιὰ νὰ διεκδικήσουν τὰ "πατρογονικά τους;" Τὶ "πατρογονικά" ὃμως; Τὰ κλεμμένα; Δικηγόροι ἀλωνίζουν τὴν Κρήτη, τὰ Ἰωάννινα, τὴν Θεσσαλία, τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Θράκη ἀναζητώντας τὰ χωράφια ποὺ κάποιος σουλτᾶνος μὲ φιρμάνι δώρισε στοὺς γείτονες!!! Χώματα ποτισμένα μὲ τὸ δικό μας αἷμα, χορτασμένα ἀπό τὰ κόκκαλα τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά, θὰ ΠΑΡΑΔΟΘΟΥΝ μέ μίαν δικαστική ἀπόφασι στοὺς σφαγείς μας;;;;;; Κι ἂν τε τώρα ἐσὺ σύγχρονε Ἓλληνα, μὲ τὴν ἀσθενική μνήμη ἀπό τὰ δηλητήρια ποὺ σὲ πότιζαν τόσες δεκαετίες καὶ τοὺς ψεκασμοὺς νὰ καταλάβῃς τὶ δρόμο σοῦ ἒστρωσαν...

-Μετὰ μάθαμε γιὰ τὸ Αἰγαῖον. Κάτι βλέπαμε, κάτι μυριζόμασταν, κάτι φοβόμασταν.... Καὶ μίαν ὡραῖαν πρωίαν, ἒπαψαν τὰ ῥαντάρ νὰ "βλέπουν" τὸ μισό Αἰγαῖο... Ἡ Χίος, ἡ Μυτιλήνη, ἡ Σᾶμος, τὸ Καστελόριζο, ἡ μισή Κρήτη, ὃλα τὰ Δωδεκάνησα, ἡ Θᾶσος, ἡ Σαμοθράκη δὲν λέγονται πιὰ Ἑλλάδα. Δὲν ἀποτυπώνονται στοὺς χάρτες μας. Τὰ μογγολικά ἀεροσκάφη δὲν παραβιάζουν πλέον γιατί δὲν ἒχουμε δικαίωμα ἀναχαιτίσεως σὲ κάτι ποὺ δὲν μᾶς ἀνήκει... Τὰ πετρέλαια τοῦ Αἰγαίου ἀναζητῶνται ἀπό τὰ μογγόλια κι ὂχι ἀπό ἐμᾶς. Τὰ πλοῖα τους φθάνουν ἒως τὸ Σούνιο, τὴν Κέρκυρα καὶ τὴν Κεφαλονιά. Ἡ τουρκική σημαῖα, κυματίζει παντοῦ γύρω μας.... Κι ἐμεὶς παρακολουθοῦμε ἂφωνοι, ἂσκεφτοι, ἀδρανεὶς κι ἀνίκανοι πρὸς κάθε ἀντίδρασι.... Τούτη ὃμως ἡ παραχώρησις κρύβει καί τὸ μέγιστον προσκύνημα... Γιὰ νὰ μὴν μᾶς ξεσκίσουν νύχτα οἱ Τοῦρκοι, δώσαμε γῆ καὶ ὓδωρ ἀμαχητί!!! Τέτοιοι καταντήσαμε!!! Παρωπλίσαμε στρατό, ναυτικό, ἀεροπορία γιατί κάποιοι συμφώνησαν νὰ μοιραστοῦν τὰ κέρδη ἀπὸ τὶς πλουτοπαραγωγικές μας πηγὲς. Ὂχι, δὲν εἶναι ὁ λαός ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀνασάνῃ μέ κάτι τέτοιο... Ὂχι φυσικά... Κάποιοι ἂλλοι, πιὸ πονηροί, πιὸ προδότες, πιὸ πουλημένοι θὰ ἀποκτήσουν τόσο χρῆμα ποὺ τριάντα γενεές δικές τους θὰ χορταίνουν καὶ θὰ περισσεύουν!!!

-Τέλος μᾶς ἒφεραν τὰ τζαμιά, πολλά τζαμιά στὴν Ἀθήνα καὶ σὲ κάθε πόλη μας... Τζαμί στὸν Βοτανικό, σὲ ἰδιοκτησία τοῦ πολεμικοῦ μας ναυτικοῦ. Περιουσία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ!!! Μὲ ἒξοδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ Ἓλληνα φορολογουμένου, ὂχι τοῦ μογγόλου καὶ τοῦ κάθε μουσαφιριοῦ ποὺ μᾶς στρώθηκε ἐδῶ διὰ τῆς βίας!!! Τζαμί κάτω ἀπό τὸν ἱερό βράχο τῆς Ἀκροπόλεως τῶν Ἀθηνῶν!!!! Τζαμί στὴν Θηβῶν.... Τζαμιὰ παντοῦ!!! Παντοῦ!!! Ποῦ μωρὲ τὰ βάζετε τὰ τζαμιά; Ἐκεὶ ποὺ ὁ Καραϊσκάκης ἒπεφτε; Ἐκεὶ ποὺ ὁ Μακρυγιάννης μαχόταν; Ἐκεὶ ποὺ ὁ Γέρος κι ὁ Δυσσέας κι ὁ Διᾶκος κι ὁ Κατσαντώνης κι ὁ Ζαχαριᾶς κι ὁ Ὑψηλάντης κι ὁ Παππᾶς κι ὁ Μπότσαρης κι ὁ Νικηταρᾶς καθάριζαν τὸν τόπο ἀπό τὴν σκλαβιὰ τόσων αἰώνων; Ποῦ μωρὲ; Τὸ σκέφτηκαν ὃμως κι αὐτὸ οἱ φωστῆρες μας.... Νέα ἀνταλλαγή μάθαμε ὃτι μᾶς εἶχαν ἓτοιμη!!! Θὰ λειτουργήση τὸν 15Αὒγουστο ἡ ἐκκλησιά τῆς Παναγιᾶς τῆς Σουμελᾶ καὶ τὸν Ὀκτώβριο ἡ Ἁγιά Σοφιὰ στὴν Πόλη. Δύο λειτουργίες μᾶς ἒδωσαν. Σὰν κόκκαλο σὲ πεινασμένο σκύλο ἦταν αὐτὲς οἱ λειτουργίες.... Δύο λειτουργίες καὶ πάψαμε νὰ θυμόμαστε τὶς σφαγές... Τοὺς παπποῦδες...Τὰ βρέφη... Τοὺς ΝΕΚΡΟΥΣ μας.... Ξεχάσαμε γιὰ πάντα!!! Τρίψαμε εὐχαριστημένοι τὴν κοιλιά μας καὶ εἲπαμε «χαλάλι»... Θὰ γλυκάνουν οἱ ψυχὲς τῶν νεκρῶν.... Θὰ μαλακώσουν οἱ κραυγὲς τους.... Θὰ κοιμόμαστε πιὸ ἣρεμα τὶς νύχτες... Θὰ πᾶμε κι έμεὶς νὰ ἀνάψουμε ἓνα κερί γιὰ κάθε πεθαμένο μας.. Νὰ μᾶς συγχωρνᾶ...

Οὖτε γιὰ μίαν στιγμή δὲν σκεφτήκαμε τὶ δίνουμε... Πήραμε τό κοκκαλάκι καὶ γλυφόμαστε περιχαρείς.... Τέτοιοι καταντήσαμε!!!

Γιὰ σταθεῖτε ὃμως μίαν στιγμή πρώην Τραντέλληνες. Εἶμαι κι ἐγὼ σπόρος ἀπό τὴν γενιά σας... Κι ἒχω κάποια πράγματα νὰ ῥωτήσω...

Φεύγετε ἀπό κάθε ἂκρη τῆς γῆς καὶ τρέχετε τρελλοί ἀπό χαρά στὰ ἁγιασμένα χώματα ποὺ μᾶς ἒκλεψαν.... Γιατί;

-Πληρώνετε μέ τά χρήματὰ σας, ὡς νοικάρηδες, τὸν καταπατητή σας... λέγοντάς του κι ἓνα πολύ μεγάλο δουλοπρεπές «εὐχαριστῶ» .... Γιατὶ;

-Γιὰ νὰ «κατωχυρώσετε» καὶ νὰ «ὑπογράψετε» τὴν καταπάτησι; Σκεφτήκατε μήπως ὃτι μὲ τοῦτα τὰ καμώματα ἀναγνωρίζετε δικαίωμα ἰδιοκτησίας σὲ ἓναν κλέπτη;

-Προσκυνᾶτε σήμερα ἓνα σύμβολο καταπατημένο καὶ διαμελισμένο... πιστεύοντας ἲσως ὃτι ἀποτίετε φόρον τιμῆς σὲ ὃλους τοὺς νεκροὺς σας... Ἲσως... Σκεφθήκατε μήπως, ὃτι οἱ νεκροί σας καὶ οἱ νεκροί μου ἢθελαν πίσω τὸ σπίτι τους; Ἢθελαν νὰ πατοῦν τὰ χώματα τοῦτα Τραντέλληνες κι ὂχι κάτι γραφικοί; Ἢθελαν νὰ προσεύχονται σὲ τοῦτες τὶς ἐκκλησιὲς χριστιανοί κι ὂχι τουρίστες; Ἢθελαν ἐλευθερία κι ὂχι σκύψιμο κεφαλῶν; Ἲσως;

-Ἡ Σύβαρις χάθηκε γιὰ πάντα!!! Καὶ οἱ Ποσειδωνιᾶται τοῦ Καβάφη πνίγηκαν στὴν λήθη.... Γιατί γίναμε ἀμνήμονες; Γιατί; Λαός ποὺ ξεχνᾶ τὴν ἱστορία του εἶναι λαός χαμένος... Κι ἐσεὶς φίλοι μου πλανεμένοι δὲν θυμᾶστε... Νομίζετε ὃτι διατηρεῖτε μνήμη ἀλλά ὡς νέοι Ποσειδωνιᾶται χάσατε λαλιά, χῶμα, ὓδωρ καὶ μνήμη.... Μίαν φορά τὸν χρόνο θὰ κάνετε μίαν ἑορτή καὶ θὰ θυμᾶστε τὰ περασμένα μεγαλεῖα, τὰ ὀνόματα τῶν προγόνων καὶ κάπου κάπου ἓνα ἱστορικό γεγονός, πολύ ξεθωριασμένο ὃμως, λειψό.... Καὶ οἱ ἂθαφτοι νεκροί θὰ περιγελοῦν πικραμένοι τὴν τελευταῖα μας ἂλωσι, τὴν ὁριστική....

-Ἐκεὶ ποὺ εἶστε σήμερα, ὃλοι μαζεμένοι καὶ περιχαρείς, θὰ παρευρίσκεται ὁ πατριάρχης, Τοῦρκος ὑπήκοος. Θὰ μνημονεύση τὶ; Τὸ ὂνομα τῆς Παναγιᾶς; Μόνον; Ποῦ; Σὲ μίαν ἀετοφωλιὰ μέσα; Σὲ ἓνα ἂνδρο λεόντων θὰ «ξεχάσῃ» ὃμως πολύ προσεκτικά νὰ ἀναφέρῃ τοὺς διωγμούς, τὶς σφαγὲς, τὶς δηώσεις καὶ τὸν ξερριζωμό...τῶν ἀετῶν καὶ τῶν λεόντων!!! Τοῦρκος ὑπήκοος γὰρ... Θὰ δώσῃ δήλα δῆ ἂλλο ἓνα χαρτί στὸν καταπατητή γιὰ νὰ παγιώσῃ τὴν καταπάτησι... Διὰ χειρός σας αὐτὴν τὴν φορὰ... Διὰ χειρὸς τῶν Ποντίων... Τὶ μεγαλυτέρα ἀπόδειξις τῆς συγχώριας ἡ παρουσία τοῦ πατριάρχου; Τὶ μεγαλυτέρα ἀπόδειξις τῆς ἀμνημοσύνης μας;

-Τέλος.... Αὐτὸς ὁ πατριάρχης δὲν ἦταν ποὺ ἀπήτησε πρὸ μηνῶν νὰ χρισθοῦν ὃλοι οἱ ἐπίσκοποι καὶ οἱ ἱερεὶς, ποὺ εὐρίσκονται ὑπό τὸν ἒλεγχο τοῦ πατριαρχείου, Τοῦρκοι ὑπήκοοι; Τὶ ἐξυπηρετοῦσε κάτι τέτοιο; Μήπως τὴν πραγματική ἀναβίωσι τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας; Μήπως τελικῶς τὰ πράγματα εἶναι πολύ πιὸ ἂσχημα ἀπό ὃ,τι φανταζόμαστε; Μήπως ἒχουμε τελειώσει καὶ δὲν μᾶς τὸ ἒχουν πεῖ;

Ἐγὼ μένω πίσω σας, στὴν νέα μου Πατρίδα, ὂρθια, μὲ τὴν φωνή καθαρή καὶ τὴν σκέψι διαυγὴ, προσπαθώντας νὰ καταλάβω γιατί καταντήσαμε ἒτσι... Δὲν σᾶς ἀκολουθῶ πατριῶτες... Δὲν προσκυνῶ.... Δὲν συναινῶ... Δὲν παραδίδω Πατρίδα... Δὲν ξεκινῶ πόλεμο γιὰ νὰ πάρω πίσω ὃσα δικαιωματικά μοῦ ἀνήκουν γιατί πρέπει πρῶτα νὰ χτίσω ξανά τὴν κοινωνία μου... Ὃμως ὃσα μοῦ ἒμειναν θὰ τὰ ξαναδομήσω μὲ πεῖσμα καὶ ὑπομονή... Θὰ ξαναδῶ τὴν Ἑλληνική Σημαῖα νὰ κυματίζῃ στὰ Ἲμια καὶ τὴν Λαδοξέρα... Θὰ ξανακούσω τὴν Ἑλληνική λαλιά στὴν γειτονιά μου κι ὂχι τὶς βαρβαρικές φωνὲς τῶν ἀλλοφύλων..... Θὰ ξαναμάθω ἱστορία καὶ γλῶσσα στὰ παιδιά μου καὶ στὰ ἐγγόνια μου.... Θὰ πάω μαζί μὲ ὃσους σφάζουν χοίρους στὰ θεμέλια τῶν τζαμιῶν καὶ θὰ τὰ ποτίσω μὲ αἷμα γιὰ νὰ διώξω τὸν νέο δυνάστη... Θὰ φυλακίσω τοὺς Πακιστανούς ποὺ ἒκαψαν τὴν Ἁγία Τριάδα πρὸ ἡμερῶν καὶ θὰ τοὺς στείλω πακέτο στὸν τόπο τους... Θὰ ὑπερασπιστῶ τὰ σύνορα καὶ θὰ στείλω μήνυμα στὸν νέο σουλτᾶνο ὃτι ὑπάρχω ἀκόμη, ζωντανή, ὂρθια κι ἓτοιμη νὰ ἀναγεννηθῶ ἀπό τὶς στᾶχτες μου... Καὶ τότε, ὃταν ξανακερδίσω ὃσα μοῦ ἒκλεψαν, τότε ἲσως ἀπαιτήσω καί λειτουργίες καὶ ἐκκλησίες καὶ πολλά ἂλλα ποὺ ξέχασα ὃτι μοῦ ἀνήκουν.... Ἀλλά δὲν θὰ δώσω γῆ καὶ ὓδωρ... Γιατὶ καὶ τοῦτα, κερδισμένα μὲ αἷμα εἶναι...

Κυριακή Παπαδοπούλου

Μία Τραντελληνίς


Ἀφορμή γιὰ τοῦτες τὶς σκέψεις ἦταν ἓνα ἂρθρο τοῦ Σᾶββα Καλεντερίδη καὶ κάποιες σημειώσεις τοῦ Βασίλη Τριανταφυλλίδη. Τοὺς εὐχαριστῶ πολύ καὶ τοὺς δύο.
Διαβάστε περισσότερα...

Ποιός θα μας ενημερώσει από το ΓΕΝ ;

Σχόλιο για την ανάρτηση "Ύποπτη ή ατυχής ανάρτηση του ΓΕΝ";

Αγαπητό EPIRUS-ELLAS (το άρθρο αναδημοσιεύθηκε στο συγκεκριμένο ιστολόγιο)
Διάβασα την ανάρτησή σου σχετικά με τον αρχηγό του ΓΕΝ και επίτρεψέ μου να σου πω ότι το πρόβλημα εκτός του ότι είναι σοβαρό, έχει να κάνει με την προσπάθεια απαξίωσης της χώρας (μέρος τις και οι ΕΔ) από το 1974 αλλά με προσπάθεια συγκάλυψης των τεκταινομένων αρχικά, ασύστολα δε και χωρίς να τηρούνται ούτε τα προσχήματα από το 1981 και μετά.
Προέρχομαι δυστυχώς (γι αυτό το δυστυχώς σίγουρα θα με δικαιολογήσετε) από τις Ένοπλες Δυνάμεις και είμαι αυτήν την στιγμή, μαζί με τους συν Έλληνες, έρμαιο, με όλη την σημασία της λέξεως, μιας χωρίς αρχές και ιδανικά σοσιαλιστικής πολιτείας που σκοπό έχει βάλει να πραγματοποιήσει αυτό που στον Ρωσικό και τους λοιπούς λαούς του αλήστου μνήμης υπαρκτού σοσιαλισμού στοίχισε ποταμούς αίματος και ξόδεμα ανθρώπινης ζωής και πνεύματος για το "επίτευγμα"(;) που, εβδομήντα χρόνια μετά την "οχταβριανή επανάσταση" αποδείχθηκε ένα παραμύθι κατάλληλο για ανηλίκους καθώς και ενηλίκους "ανηλίκους τω πνεύματι". Μια φούσκα δηλαδή και ένα πείραμα σήμερα για τις ΗΠΑ και την PAX AMERIKANA στην οποία δυστυχώς πίστεψα σαν Εύελπις και μικρόβαθμος αξιωματικός, με σκοπό την πλήρη εξαθλίωση του Έλληνα και την υπαγωγή του σε μια κατάσταση δουλείας είτε του ΔΝΤ, είτε του οποιουδήποτε παγκόσμιου προστάτη. Σε μια κατάσταση δηλαδή που ο Έλληνας δεν δέχθηκε ούτε και κατά την μακραίωνη υποδούλωσή του στους Τούρκους.
Τα στελέχη του στρατού και των τριών κλάδων, προέρχονται κατά βάση από τις παραγωγικές σχολές (αξιωματικών και υπαξιωματικών) όπου το πρώτο που μαθαίνουν είναι η πίστη και υποταγή στην πατρίδα και υποταγή στους ανωτέρους τους οι οποίοι δεν είναι τίποτε άλλο παρά εκφάνσεις αυτής της πατρίδας σε ότι αφορά την εκτέλεση των υποχρεώσεών τους. Κάποιοι από μας πολέμησαν το 1940 έως και το 1949 (ο θεός να τους δίνει χρόνια και δύναμη) και κάποιοι μπήκαν στις τάξεις του στρατού λίγο πριν αλλά και μετά την μεταπολίτευση υπό αντίξοες συνθήκες και μια και μιλάμε για το σήμερα θα σας απασχολήσω με την πρόσφατη ιστορία.
Βέβαια και παλαιότερα οι αξιωματικοί ήταν χωρισμένοι σε Βενιζελικούς και Βασιλικούς ή "δημοκρατικούς" και "δεξιούς" αλλά με την μεταπολίτευση τόσο οι νεοσσοί όσο και τα μεγαλύτερα στελέχη αντιμετώπισαν, συλλήβδην, την κατηγορία του "σταγονιδίου" και αναγκάσθηκαν να αμυνθούν εκτός λίγων άξιων και υπερήφανων που διάλεξαν τον δρόμο της παραίτησης. Ο μόνος τρόπος άμυνας πλέον ήταν να εκδηλωθούν υπέρ πολιτικών σχηματισμών ή ακόμη και να ενταχθούν σ' αυτούς. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι πλέον φανατικοί "Παπαδοπουλικοί" και "Ιωαννιδικοί" εντάχθησαν ή υποστήριξαν φανατικά το ΠΑΣΟΚ από αντίδραση(;) στην συμπεριφορά του Καραμανλή προς τους πρωτεργάτες της 21ης Απριλίου (δικαιολογίες , απλά εκεί βρήκαν την ιδεολογία που τους ταίριαζε). Τέλος πάντων, έγιναν αυτά που έγιναν, έφυγε μεγάλος αριθμός άξιων και ικανών αξιωματικών τότε, για να έλθει η κορύφωση το 1981-85 που το ΠΑΣΟΚ εξαπέλυσε πογκρόμ διώχνοντας στα καλύτερα και μορφωμένα στελέχη αφήνοντας εμάς τους υπόλοιπους χωρίς δασκάλους και παραδείγματα (πάντα ο ανώτερος πρέπει να είναι δάσκαλος και παράδειγμα για τους υφισταμένους του). Και δεν φθάνει αυτό. Επανέφερε στο στράτευμα σαν αντιστασιακούς, ανθρώπους που είχαν εκδιωχθεί για αρχαιοκαπηλία, για κλοπή, για μοιχεία και οι άνθρωποι αυτοί έγιναν το παράδειγμα ημών των υπολοίπων υπό δύο έννοιες. Έλα μωρέ και τι έγινε; Αύριο θα αλλάξει η κατάσταση , θα αποκατασταθώ (η πρώτη) και. Έλα μωρέ και τι έγινε; Αν εγώ (ο προϊστάμενος) τον κυνηγήσω τώρα και αλλάξουν τα πράγματα τι θα κάνω εγώ; (η δεύτερη). Θέλεις κύριε να αποκαταστήσεις κάποιον; Δώστου τους βαθμούς, δώστου τους μισθούς ή καλύτερα συντάξεις αλλά μην του δίνεις διοίκηση.
Έτσι φθάσαμε στο σημείο να γίνουμε όλοι ένας αχταρμάς , και η κοινωνία; Η κοινωνία με το αλάνθαστο ένστικτό της μας ισοπέδωσε όλους. Εκτός από καραβανάδες (αυτό από παλιά) μας φωνάζει όλους περιπαιχτικά στρατηγούς. Στρατηγός ο στρατηγός, αλλά στρατηγός και ο ταγματάρχης, ο λοχαγός και ο υπολοχαγός. Ο λαός έχει μνήμη και δεν μπορεί να ξεχάσει ότι αρχίσαμε από το 1982 το Πάσχα να βάφουμε τα αυγά αντί για κόκκινα, πράσινα! Ότι κάθε πρωτοχρονιά το νόμισμα της βασιλόπιτας σε Λέσχες και Μονάδες, έπρεπε να πέφτει στον Ανδρέα (ούτε ο Παπαδόπουλος δεν ήταν τόσο τυχερός). Ότι για να πετύχουμε μια καλή μετάθεση έπρεπε να πουλήσουμε τον εγωισμό μας στο κόμμα. Ότι δεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα την γελοία πράξη του Τσοβόλα να μας αποσυνδέσει μισθολογικά από τους δικαστικούς. Ότι δεν είπαμε την αλήθεια στον Ελληνικό λαό όταν, με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντενκτάς το 1983, ο Ανδρέας θέλησε να κάνει το παλληκάρι και να στείλει δύο τεθωρακισμένες ταξιαρχίες στην Κύπρο από την πόλη της Ξάνθης βγήκαν πέντε (5) όλα κι όλα άρματα και άλλα τόσα από την Κομοτηνή λόγω έλλειψης ανταλλακτικών και γελούσαν Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι. Ότι ο ανώτερος εκτελούσε τις "επιθυμίες" του κατώτερου που ήταν μέλος κλαδικής. Και που φθάσαμε;
Φθάσαμε στα Ίμια με έναν αρχηγό (επανελθόντα και μέλος της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ), να μην ξέρει την πολιτική της κυβέρνησης και πώς να αντιδράσει, έναν υπουργό άμυνας να κρύβεται, έναν υπουργό εξωτερικών να ζητά δελτίο καιρού (θα φυσήξει άραγε να πάρει την σημαία;) και έναν πρωθυπουργό να τα 'χει κάνει πάνω του και να ευχαριστεί τον θεό (Αμερικάνο). Η συνέχεια είναι απλή. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανέναν άξιο συνάδελφο και αν και είμαι πολλά, πάρα πολλά χρόνια συνταξιούχος (έφυγα με 25ετή υπηρεσία) η κατηφόρα συνεχίζεται. Δεν έχουν εκλείψει τα φωτεινά μυαλά και οι μορφωμένοι αξιωματικοί και στους τρεις κλάδους (Στρατό, Ναυτικό, Αεροπορία) αλλά η γενική γνώμη είναι ότι δυστυχώς δεν προωθούνται ποτέ οι άξιοι. Πάντα θα βρίσκεται ένας ΥΕΘΑ ή ΥΦΕΘΑ που θα προστατεύει κάποιον. Βλέπετε, μετεωρολόγους υπουργούς δεν έχει μόνον το ΥΠΕΞ. Πάντα κάποιος YΕΘΑ ή ΥΦΕΘΑ θα μετατρέπει την πτέρυγά του σε άντρο Μανιατών ή Κρητικών και θα κάνει στρατηγούς τα εξαδέλφια του. Και αυτοί, οι ελέω εξαδέλφου, στρατηγοί θα διορίζονται μετά πρόεδροι στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού και θα αποδέχονται και θα συνυπογράφουν αποφάσεις της πολιτικής εξουσίας με βάση τις οποίες θα λαμβάνουν συντάξεις και μερίσματα τα αποβράσματα του κομμουνιστικού στρατού χωρίς να έχουν συνεισφέρει στο ταμείο ούτε μία δεκάρα. Και θα ξεπουλούν την περιουσία του Ταμείου για να παιχθεί στο Χρηματιστήριο το παιχνίδι του ελαχιστότατου των ελαχίστων Σημίτη και θα ρίχνουν τα βάρη στους αστυνομικούς για τα χάλια του Ταμείου.
Μην σας φαίνεται λοιπόν παράξενο υπό τις παρούσες συνθήκες που ο Γιωργάκης προσπαθεί να μειώσει ακόμη περισσότερο την πρωθυπουργική ιδιότητα, που ένας υποναύαρχος μεταθέτει αξιωματικούς του όχι επειδή έχουν άποψη για τα εθνικά θέματα αλλά για το ότι έχουν το θάρρος να το διακηρύσσουν . Προσωπικά πιστεύω ότι αυτόν τον υποναύαρχο θα τον δούμε και αρχηγό. Το ΓΕΝ(;) θα έχει την ατυχία, το ΓΕΕΘΑ(;) δεν ξέρω. Η Ελλάδα πάντως σίγουρα θα είναι άτυχη. Με τον Γιωργάκη πρωθυπουργό όλα να τα περιμένουμε.
Κάποτε λέγαμε για την ανικανότητα των Τούρκων στα της θάλασσας "Μάλτα γιοκ". Φοβάμαι ότι με τους σημερινούς δικούς μας θα πούμε "Σάμος, Λήμνος, Ρόδος ...... γιοκ".
Όσο για την ανάρτηση στην ιστοσελίδα του ΓΕΝ, ξέρετε υπάρχει η Διεύθυνση Ιστορίας του Στρατού και αυτή είναι υπεύθυνη για τα συγκεκριμένα θέματα. Κάποιον στρατηγό ή ναύαρχο ή πτέραρχο θα έχει επικεφαλής. Λέτε να είναι σαν τους στρατηγούς της πλάκας που προανέφερα; Λέτε να υπάρξει παραίτηση; Δεν το βλέπω.
Ευχαριστώ Οδυσσεύς

ΥΓ. Ελπίζω να αναρτηθεί όπως ελπίζω να μην το κατεβάσει κάποιος χάκερ όπως έκανε με το "Είμαστε οι Γιαννιώτες θύματα μιας ιδιότυπης ντόπιας BILDERBERG".

Διαβάστε περισσότερα...