Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Συνεκμετάλλευση μέσω εγκατάλειψης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ

Η διαχρονική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων και η παρέμβαση των ιμπεριαλιστικών οργανισμών έχουν νομιμοποιήσει τις αξιώσεις της Τουρκίας

Στο κέντρο της προσοχής των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, στον πυρήνα της στρατηγικής των ιμπεριαλιστικών επιτελείων, καθώς και στους σχεδιασμούς των πολυεθνικών μονοπωλίων έχουν μπει, ειδικά την τελευταία δεκαετία, τα ζητήματα της ενέργειες, δηλαδή οι φυσικοί πόροι (πετρέλαιο και φυσικό αέριο), οι δρόμοι μεταφοράς τους (αγωγοί και θαλάσσια περάσματα) και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα ελληνοτουρκικά ζητήματα που αφορούν στο Αιγαίο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, επικαιροποιούνται και συνδέονται άμεσα με τις νέες ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις στην ευρύτερη περιοχή.

Καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ, μετά το έτος 2000, ενέταξε στους στόχους του και την εξασφάλιση της «ενεργειακής ασφάλειας» και αυτό αποτυπώνεται και στο νέο στρατηγικό του δόγμα, που αναμένεται να επικυρωθεί τον επόμενο μήνα στη Σύνοδο Κορυφής των χωρών - μελών του στη Λισαβόνα.

Στην ίδια ρότα κινείται και η λεγόμενη «στρατηγική συνεργασία» Ελλάδας και Ισραήλ, που, εκτός από τις στρατιωτικές διευκολύνσεις εκ μέρους της ελληνικής πλευράς στην πολεμική μηχανή του Ισραήλ, ανοίγει και τις προοπτικές για την είσοδο των Ισραηλινών στο ενεργειακό παιχνίδι της Μεσογείου.
Εγκατάλειψη - εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων

Μέσα σε αυτό τα πλαίσιο, οι ελληνικές κυβερνήσεις, διαχρονικά, αλλά ιδιαίτερα στην παρούσα φάση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπό τον Γ. Παπανδρέου, που εμπλέκει δυναμικά τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, έχουν εγκαταλείψει - απεμπολήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή. Στην ουσία, τα έχουν εκχωρήσει, τα έχουν ενσωματώσει στους διεθνικούς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ενωση.

Αμεση αντανάκλαση αυτών των εξελίξεων αποτελούν οι επιλογές που αφορούν στη μη αξιοποίηση των φυσικών πόρων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) στο Αιγαίο και στην αδρανοποίηση μέχρι εγκατάλειψης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Επιλογές που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ίδια την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας στην περιοχή.

Πάνω σε αυτό το υπόβαθρο, η μη άσκηση του κατοχυρωμένου από το Διεθνές Δίκαιο αποκλειστικού - κυριαρχικού δικαιώματος ορισμού Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στην προέκταση των ελληνικών ηπειρωτικών και νησιωτικών ακτών, αποτελεί εγκατάλειψη των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αφού αυτό είναι προϋπόθεση για να μπορεί να προχωρήσει η τυχόν εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σε διάφορες θαλάσσιες περιοχές πέρα από τη στενή ζώνη των χωρικών υδάτων των 6 ν. μιλίων, όπως αυτή έχει οριστεί έως σήμερα. Ετσι, το κενό αυτό δίνει το έδαφος για να προχωρήσουν άλλες μορφές διαχείρισης, όπως αυτή της ελληνοτουρκικής συνεκμετάλλευσης.
«Γκρίζα» περιοχή η ελληνική ΑΟΖ

Χρήσιμο είναι για την κατανόηση του όλου θέματος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στο Αιγαίο και την ανοιχτή Μεσόγειο, να επισημανθούν ορισμένα βασικά στοιχεία του Διεθνούς Δικαίου, αλλά και της γεωγραφίας της περιοχής.

Πρώτα απ' όλα, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), σύμφωνα με την εν ισχύει Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, γεωγραφικά ταυτίζεται με την υφαλοκρηπίδα, με τη διαφορά ότι η υφαλοκρηπίδα αφορά στην εκμετάλλευση του βυθού και του υπεδάφους του, ενώ η ΑΟΖ καλύπτει όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, που μπορούν να αναπτυχθούν στα υπερκείμενα ύδατα. Δηλαδή η ΑΟΖ, ως νομικό δικαίωμα ενός κράτους, είναι ευρύτερο της υφαλοκρηπίδας, αλλά γεωγραφικά επικαλύπτονται.

Με βάση την ισχύουσα σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, που η Ελλάδα την επικύρωσε το 1994, η παράκτια χώρα έχει το δικαίωμα να ορίσει ως ΑΟΖ, μια ζώνη πλάτους μέχρι 200 ν. μίλια από τις ακτές της, με την προϋπόθεση ότι δε θα συναντάει την ΑΟΖ της απέναντι χώρας, οπότε το όριο μπαίνει από τη μέση απόσταση.

Ηδη, πολλά παράκτια κράτη έχουν ορίσει την ΑΟΖ, ανάμεσά τους η ΗΠΑ (όρισε το 1983 ζώνη 200 μιλίων) και η Τουρκία, η οποία αν και δεν έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, έχει οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, με βάση τη μέση απόσταση από τις ακτές της Ρωσίας, της Ουκρανίας κ.λπ. Δεν έχει κάνει το ίδιο όμως και στις νότιες ακτές της στη Μεσόγειο, γιατί, αν εφάρμοζε την ίδια αρχή, θα έπρεπε να αποδεχθεί την ΑΟΖ του Καστελόριζου και της Κύπρου, που κλείνουν την τουρκική ΑΟΖ προς τη Μεσόγειο.

Σημειώνεται ότι τα νησιά - εκτός από τους βράχους που δεν έχουν οικονομική ζωή - με βάση το ισχύον Δίκαιο της Θάλασσας, έχουν το ίδιο δικαίωμα σε ΑΟΖ όπως οι ηπειρωτικές περιοχές, πράγμα που σημαίνει ότι στο Αιγαίο η ελληνική ΑΟΖ - υφαλοκρηπίδα σχεδόν ταυτίζεται με την αρμοδιότητα ελέγχου των πτήσεων, το γνωστό ως FIR.
Η Τουρκία καλύπτει το κενό

Λόγω της γεωγραφίας του Αιγαίου, της διάταξης των ελληνικών νησιών απέναντι στα μικρασιατικά παράλια, το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου αποτελεί ελληνική ΑΟΖ. Σε γενικές γραμμές, η ΑΟΖ και το FIR σχεδόν ταυτίζονται ως προς τα γεωγραφικά τους όρια, με τη διαφορά ότι η ΑΟΖ συνιστά κυριαρχικό και κατά συνέπεια αποκλειστικό δικαίωμα του παράκτιου κράτους στο θαλάσσιο χώρο των διεθνών υδάτων, ενώ το FIR συνιστά αποκλειστική αρμοδιότητα ελέγχου και ασφάλειας των πτήσεων στον εναέριο χώρο που είναι πάνω από τα διεθνή ύδατα, η οποία ανατίθεται από το διεθνή οργανισμό αεροπλοΐας (ICAO).

Η πραγματικότητα που υπάρχει σήμερα είναι ότι ο θαλάσσιος χώρος του Αιγαίου και της Μεσογείου που αντιστοιχεί στην ελληνική ΑΟΖ έχει μετατραπεί εκ των πραγμάτων σε μια γκρίζα περιοχή, αφού η παράκτια χώρα στην οποία ανήκει το δικαίωμα, δηλαδή η Ελλάδα, δεν το ασκεί με τον ορισμό ζωνών ΑΟΖ, πράγμα που δεν απαιτεί καμία διμερή διαπραγμάτευση με μιαν άλλη χώρα αλλά μονομερείς εσωτερικές ρυθμίσεις. Εξάλλου, μόνο τότε, αν υπήρχε κάποια θιγόμενη χώρα θα μπορούσε να αντιδράσει.

Αποτέλεσμα του μη ορισμού ΑΟΖ είναι να μην είναι δυνατό να αναπτυχθούν και άλλου είδους οικονομικές δραστηριότητες στα διεθνή ύδατα, όπως παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τα κύματα ή τον αέρα.

Το κενό που υπάρχει λόγω του μη ορισμού ΑΟΖ από την ελληνική πλευρά, επιχειρεί να καλύψει η Τουρκία, με μονομερείς ενέργειες, κάνοντας - μέσω των ερευνών για υποθαλάσσια κοιτάσματα - ένα είδος μονομερούς οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο.

Η Τουρκία διαμορφώνει στο Αιγαίο μια ντε φάκτο κατάσταση, που είναι πρόπλασμα των διευθετήσεων που επιδιώκονται με ΝΑΤΟική ομπρέλα. Τυχόν εξασφάλιση του δικαιώματος οικονομικής εκμετάλλευσης των θαλάσσιων περιοχών που εκτείνεται ανάμεσα σε δύο τμήματα της ελληνικής επικράτειας ή πολύ περισσότερο όλης της θαλάσσιας περιοχής γύρω από ελληνικά νησιά, θα είχε άμεσες συνέπειες σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ασφάλειας.
Επιπτώσεις στην εθνική κυριαρχία και ασφάλεια

Η υιοθέτηση μιας τέτοιας λύσης θα οδηγούσε σε περικύκλωση ελληνικών νησιών από τουρκική ΑΟΖ - υφαλοκρηπίδα ή σε παρεμβολή τουρκικής ΑΟΖ - υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά και τουρκική παρεμβολή στους θαλάσσιους δρόμους επικοινωνίας των ελληνικών νησιών.

Αυτό πρακτικά θα σήμαινε ότι ανάμεσα στα ελληνικά νησιά, ενδεχομένως, θα στήνονταν τουρκικές πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου ή φυσικού αερίου, ανεμογεννήτριες κ.λπ., πράγμα που θα συμπαρασύρει τον έλεγχο του εναέριου χώρου, την αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης, αλλά και το συνολικό επιχειρησιακό - στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής αυτής, αφού η Τουρκία θα επικαλείται την προστασία και την ασφάλεια των «ζωτικών» της συμφερόντων, τα οποία η ελληνική πλευρά έχει αποδεχθεί με τη Συμφωνία της Μαδρίτης του 1997.

Η υποβάθμιση του ελληνικού δικαιώματος σε ΑΟΖ δεν είναι κάτι άσχετο με όσα συντελούνται σε επίπεδο μυστικής διπλωματίας. Η τουρκική πλευρά έχει ξεκαθαρίσει στις διμερείς μυστικές διαπραγματεύσεις ότι δεν πρόκειται να αποδεχτεί το δικαίωμα της Ελλάδας να ορίσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, εκεί όπου θεωρεί ότι έχει «ζωτικά συμφέροντα».

Απλά, δέχεται μόνο μια κουτσουρεμένη ελληνική ΑΟΖ που παραπέμπει στον ορισμό της υφαλοκρηπίδας σύμφωνα με όσα ορίζονταν στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1958, όπου αυτή οριοθετούνταν μέχρι τα 200 μέτρα βάθος βυθού, δηλαδή όσα είχε πει πρόσφατα ο Θ. Πάγκαλος περί υφαλοκρηπίδας. Απώτερος στόχος είναι να ανοίξουν οι δρόμοι για τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου από εταιρείες των δυο χωρών και πολυεθνικούς ομίλους.

Πρόκειται για μια διαπραγμάτευση επί των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με γνώμονα τις τουρκικές διεκδικήσεις και τους ευρύτερους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Ολα αυτά τίποτα καλό δεν προοιωνίζονται για τον ελληνικό και τον τούρκικο λαό, αφού περιέχουν το σπέρμα μελλοντικών εντάσεων και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριάκος ΖΗΛΑΚΟΣ


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Η πληροφόρηση όντως πολύ καλή,…στο διά ταύτα όμως δεν είδαμε κάτι ρεαλιστικό, εκτός και αν εννοείς να βγούμε ΟΛΟΙ στους(«εθνικούς») δρόμους για να διεκδικήσουμε την ΑΟΖ μας,…μετά της υφαλοκρηπίδας μας ! Από τη μια λες σωστά ότι οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί(ΝΑΤΟ κτλ) ετοιμάζονται για τη προώθηση της ενεργειακής πολιτικής των μονοπωλίων που υπηρετούν στον Ελλαδικό χώρο, στη βάση «δόκιμων» και εγκεκριμένων προφανώς «χειρισμών»(απειλών) της υποτακτικής τους Τουρκίας… που άλλοτε παρουσιάζεται τάχα μου, όχι και τόσο υποτακτική (…σε άλλες βολικές γεωπολιτικές «αναλύσεις», ως ένα διαμορφούμενο αυτόνομο τάχα μου κέντρο διαχείρισης και ελέγχου των πραγμάτων της Μ .Ανατολής….Εδώ γελάμε βέβαια!!!) και από την άλλη… «πετάς τη μπάλα στην εξέδρα» για να παίζουμε, ως λαός, τις «εθνικές» μας(πολλές φορές «εν υστερία») πασούλες, μπας και ξεθαρρέψουμε…και μπούμε στο «γήπεδο»…. και ορίσουμε μόνοι μας την ΑΟΖ μας και ό,τι τέλος πάντων εθνικά μας ενδιαφέρει ! Με άλλα λόγια, στο οικόπεδο ενός άδικα καταχρεωμένου φουκαρά, όπου πρόκειται να περάσει ένας καίριας σημασίας δρόμος, του νεύουμε,…ότι η λύση είναι να βγει στους δρόμους, για ν’ ακυρώσει το κράτος τη χάραξη, για την οποία και μόνο έχει πέσει πολύ χρήμα των ΑΜΕΣΑ ενδιαφερομένων μεγάλων συμφερόντων κτλ Ξέρουμε όλοι μας βέβαια, ότι μετά τις «έννομες» κρατικές προειδοποιήσεις,… κάποιες «φάπες» …και ανάλογη με τις αντοχές του φουκαρά «αποζημίωση», θα δούμε σύντομα τις μπουλντόζες…να υλοποιούν, χωρίς παρέκκλιση, τη χάραξη, πάνω στα συντρίμμια του πατρογονικού του !! Εξ ίσου σύντομα,… αν οι «φάπες» ήταν λίγες και η «αποζημίωση»…ικανοποιητική για τα άθλια δεδομένα του, ο ίδιος θα τόχει ξεχάσει, στο «σύγχρονο» διαμέρισμα που θα βρεθεί, με τα λεφτά της αποζημίωσης…..
Λοιπόν παλικαράδες…της «εθνικόφρονος» κομουνιστικής ή όποιας «αριστεράς», ο σκεπτόμενος πλέον λαός μας, δεν «μασάει»… και αυτή τη φορά «θα πετάξει τη μπάλα» στο «εθνικό» (μας ;) γήπεδο, για να συνεχιστεί ο «αγώνας», μεταξύ του «εθνικού φεουδάρχη» του και του μεγάλου «άρχοντα»-χωροδεσπότη, για το νέο μοίρασμα του χώρου- φέουδου,… όπου τυχαίνει να κατοικεί ! Μετά, θα βρει αυτός την άκρη,...αρκεί να μη χυθεί σταγόνα αίματός του, σ’ ένα στημένο άθλια «αγώνα»…. «και ο νοών νοείτω»….
Στράτος Νικο-λάου

Ανώνυμος είπε...

Συνέχεια…
Το ιστορικό προηγούμενο, για να μη ξεχνιόμαστε, που φωτίζει ζωηρά το παρόν μας είναι η Μικρασιατική καταστροφή,…ως λύση του Ανατολικού Ζητήματος, που επινόησαν οι μεγάλες τότε Δυνάμεις με προεξάρχουσα την Αγγλία !
Ο Ελληνικός λαός «μάσησε»… «εθνικά» τη «μεγάλη ιδέα», κατά τα «κελεύσματα» του «εθνάρχη» Βενιζέλου και μπήκε καταματωμένος, μετά από 10 χρόνια πολέμου, στη βρετανική «παγίδα» της Σμύρνης ! Στη συνέχεια και αφού ο εισάγων σ’ αυτή «εθνάρχης»… την έκανε για Γαλλία, διά εκλογών…εν μέσω εκστρατείας, ήλθαν οι άλλοι, οι βασιλικοί και αντί να τα «μαζέψουν και να φύγουν», όπως έλεγαν, ως αντιπολίτευση, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα στον Ελληνικό λαό τους φοβερούς κινδύνους που θα διέτρεχε, αυτός και μόνο, με το εγχείρημα αυτό φιάσκο (που αφορούσε στη λύση ενός μεγάλου μεν ζητήματος, αλλά άσχετου με τον Ελληνικό λαό-διάλυση Οθωμ. Αυτοκρ. και σύσταση εθνικού Τουρκικού κράτους), με δόλωμα τη «μεγάλη ιδέα», …την έκαναν «σημαία» τους, φέρνοντας τον τάχα μου αντιΑΝΤΑΝΤτικό, βασιλιά (χυδαίο πρόσχημα εγκατάλειψης της Ελλάδος από τους μέχρι τότε συμμάχους της Αγγλογάλλους),…ως στρατηλάτη, για να τη πάει στη «κόκκινη μηλιά», δηλαδή μέσα για μέσα στη «παγίδα»!!! Όταν ξύπνησε ο λαός, «υπνωτισμένος» απ’ το «εθνικό» του «όνειρο» που τον υπέβαλαν, βρέθηκε στη τραγική κατάσταση που όλοι ξέρουμε, με χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες …και 1,5 εκατ. πρόσφυγες !!!
Μετά ήλθαν οι κατά (βρετανική) παραγγελία «επαναστάτες»…και για να τον μερέψουν…σκότωσαν έξη,… ως τάχα μου υπαίτιους του φοβερού εγκλήματος!
Η κοροϊδία προφανής σήμερα , αλλά τότε ο λαός «μάσησε» και πάλι…..
Ακολούθησαν άλλα ανομολόγητα δεινά του(Β΄ΠΠ, εμφύλιος)…για την αλλαγή των αρχόντων-χωροδεσποτών του, στο φέουδο «Ελλάς» (από Αγγλία σε ΗΠΑ)…και πάλι «μάσησε» απ’ τη κομουνιστική, αυτή τη φορά, αριστερά για την επιτέλους ανεξαρτησία και απαλλαγή του, από τους τοπικούς «φεουδάρχες» του και «χωροδεσπότες» άρχοντές του,…και ήλθαν τέλος οι Παπανδρέου για να «ξαναμασήσει» «δημοκρατία»… αλά αμερικανικέν…μετά «σοσιαλισμού», χωρίς τους παλιούς βασιλιάδες βέβαια, αλλά με τους σύγχρονους του μονοπωλιακού καπιταλισμού !!! Πολλά δεν «μάσησε»; Τι λέτε εσείς ; Μήπως ήλθε η ώρα να τους τα «ξεράσει» όλα στα μούτρα και να βρει ο ίδιος τις άκρες του ;
Στράτος Νικο-λάου