ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Ο ΙΣΛΑΜΙΚΟΣ

Αχμέτ Νταβούτογλου: Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες

Παναγιώτης Ήφαιστος,Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Το βιβλίο του τούρκου Υπουργού Εξωτερικών και καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου, Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες. Η επίδραση της ισλαμικής και της δυτικής κοσμοθεωρίας στην πολιτική (Εκδόσεις Ποιότητα 2011) είναι το κοσμοθεωρητικό και φιλοσοφικό θεμέλιο του νέο-Οθωμανισμού και η πνευματική δεξαμενή των νεότουρκων ισλαμιστών ηγετών.
Το γιατί αφορά την εθνική στρατηγική μας το λέει ο Sun Zu: «Εάν γνωρίζεις τον εχθρό σου και τον εαυτό σου, δεν έχεις ανάγκη να φοβάσαι το αποτέλεσμα ακόμη και εκατό μαχών. Εάν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό, για κάθε νίκη που κερδίζεις θα έχεις και μια ήττα. Εάν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου, ούτε τον εχθρό, θα νικηθείς σε κάθε μάχη». Και το νέο-Οθωμανικό ιδεολόγημα είναι για τους έλληνες ακραία απειλητικό.
Στο Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες, ο Νταβούτογλου επιχειρεί μια αυτό-εκπληρούμενη προφητεία: Προετοιμάζει πνευματικά το έδαφος για ένα ανερχόμενο ηγεμονικό ισλαμικό νεοτουρκικό κράτος. Πολιτικός σκοπός: Να καταστεί η Τουρκία πόλος και άξονας της ισλαμικής αναβίωσης στο «πλανητικό στρατηγικό βάθος» όπου ζουν 1,5 δισεκατομμύρια μουσουλμάνοι, ένας άλλος κόσμος απέραντος, τόσο κοντινός αλλά και τόσο άγνωστος σ’ εμάς. Ο τίτλος του βιβλίου που ακολούθησε το Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες και που κυκλοφόρησε ήδη στα ελληνικά τον περασμένο Ιούνιο είναι δηλωτικός: Το στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας (Εκδόσεις Ποιότητα 2010). Η ελληνική μετάφρασή του προκάλεσε κοσμογονία σχολίων και αφυπνιστικών αναλύσεων για την νέο-Οθωμανική απειλή. Μερικές από αυτές τις αναλύσεις, δυστυχώς, ήταν αχρείαστα συναισθηματικού χαρακτήρα.
Αυτό που χρειάζεται είναι γνώση και ορθολογιστικές εκτιμήσεις. Ψύχραιμη ανάγνωση δείχνει πως ο Νταβούτογλου δεν είναι τυχαίος: Ξέρει τι λέει, ξέρει πώς να το πει και δείχνει πως μπορεί να το πει ιδεολογικοπολιτικά περίτεχνα. Προπαντός χωρίς συμπλέγματα. Στηρίζει χωρίς αναστολές την πίστη του, την πατρίδα του και τον σκοπό του. Όμως, επειδή μας απειλεί ευθέως, απερίφραστα και εμπράγματα, είναι πολύ επικίνδυνος. Αποτελεί απειλή όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη και την Δύση εν γένει: Στον ελληνικό και δυτικό πολιτικό πολιτισμό από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη μέχρι σήμερα, με κοσμοθεωρητικά θεοκεντρικό τρόπο, κάθετα, και ασυμβίβαστα, αντιπαραθέτει την δική του ισλαμική πίστη και κοσμοθεωρία. Ο Νταβούτογλου, βέβαια, ρητά, ολόρθος, με αυτοπεποίθηση και χωρίς αναστολές, τον δικό του σκοπό και την δική του πίστη υπηρετεί. Εμείς τι; Χθες, για παράδειγμα, έτυχε να δω μια τηλεοπτική εκπομπή για το 1821, εκτιμώ εθνομηδενιστική, και ανέτρεξα στον Θουκυδίδη: «Περισσότερο φοβούμαι τα δικά μας σφάλματα παρά τα σχέδια των εχθρών μας» (Περικλής). Τα σύνδρομα εχθρολαγνείας, σε όποια κοινωνία και αν αναπτύσσονται, βλάπτουν.
Τέλος, είναι ένα πράγμα το νέο-Οθωμανικό πλασματικό ιδεολόγημα και άλλο το 1,5 δισεκατομμύρια του κόσμου του Ισλάμ. Τα δύο δεν ταυτίζονται κατ’ ανάγκη πλην Ερντογάν και Νταβούτογλου το ριψοκινδυνεύουν. Οι νέο-Οθωμανοί ρίχνουν το ιδεολόγημά τους μέσα στην δίνη της μεταβατικής διεθνούς πολιτικής μέσα σε ένα ασταθές, ρευστό και δυναμικό περιβάλλον όπου όλα συμπλέκονται άναρχα. Άμα σμίξουν πίστη και πολιτική, το μίγμα είναι σίγουρα εκρηκτικό. Η Τουρκία είναι ανθρωπολογικά, θεσμικά και οικονομικά ισχυρή και σε αυτό ποντάρει. Στη διεθνή πολιτική, μύριες αντίρροπες τάσεις αναμειγνύονται δυναμικά: Κοντόφθαλμοι ηγέτες, οραματικοί ηγέτες, ροκανισμένες κοινωνίες, ασταθή καθεστώτα, μεθυσμένοι παρακμάζοντες ηγεμόνες, εξεγέρσεις στο πεδίο της απέραντα αστάθμητης ανθρωπολογίας, διπλωματικές μπλόφες που τελικά μετράνε, πλουτοπαραγωγικά συμφέροντα, και τόσα άλλα. Στους νέο-Οθωμανικούς σκοπούς δυνητικά βαίνουν αντίρροπα οι αξιώσεις ανεξαρτησίας των εθνών της περιφέρειάς μας, τα συμφέροντα μεγάλων δυνάμεων, μνήμες της Οθωμανικής δεσποτείας, και όπως φαίνεται πλέον και το συμφέρον επιβίωσης των πανίσχυρων Εβραίων. Η Ελλάδα; Το ζήτημα είναι αν κοιμόμαστε ή αν είμαστε ξύπνιοι και ζωντανοί! Ακόμη ένα βιβλίο, λοιπόν, που προσφέρεται για ορθολογισμό και αφύπνιση.

Προδημοσίευση - Σύντομα εδάφια από το βιβλίο
Μια κοσμοθεωρία για όλους τους μουσουλμάνους
Ισλαμική κοσμοθεωρία: «είναι η τελική συναίνεση πάνω σε τρία θεμελιώδη δόγματα του Ισλάμ, δηλαδή την πίστη στην ενότητα του Αλλάχ (οντολογική αρχή), την πίστη στην προφητεία (επιστημολογική αρχή) και την πίστη στη μετά θάνατον ζωή (εσχατολογική αρχή). Αυτές οι διαστάσεις καθορίζουν και το αξιολογικό πλαίσιο της ισλαμικής κοινωνικής σκέψης». «Η γνώση της οντολογικής σχέσης του ανθρώπου με τον Αλλάχ είναι η θεμελιώδης ουσία του ισλαμικού τρόπου πίστης, σκέψης και ζωής».
Αντιδυτικός
Στο Ισλάμ και στην Δύση, υποστηρίζει διαρκώς, αναπτύχθηκαν δύο κάθετα διαφορετικές και βαθύτατα ασύμβατες κοσμοθεωρίες: «Η ισλαμική κοσμοθεωρία που περιλαμβάνει τα πάντα, κοσμοθεωρία που είναι πλήρως εναλλακτική της δυτικής κοσμοθεωρίας και όχι συμπληρωματική της, παρέχει επαρκή θεωρητικά και αντιληπτικά εργαλεία για μια τέτοια προσπάθεια». «Οι συγκρούσεις και αντιθέσεις μεταξύ της Ισλαμικής και της Δυτικής πολιτικής σκέψης πηγάζουν κυρίως από το φιλοσοφικό, μεθοδολογικό και θεωρητικό τους υπόβαθρο και όχι από απλές θεσμικές και ιστορικές διαφορές». Τα δύο παραδείγματα είναι ασύμβατα γιατί «Η πίστη στην ενότητα της ανθρώπινης ευθύνης και στην ενότητα της ζωής πηγάζει άμεσα από την πεποίθηση στην υπερβατική ενότητα του Αλλάχ. Αυτές είναι οι δύο κύριες βάσεις πάνω στις οποίες εδράζονται όλες οι διαδικασίες κοινωνικοοικονομικής και κοινωνικοπολιτικής νομιμοποίησης στο Ισλάμ».
Η ισλαμική κοσμοθεωρία περιλαμβάνει τα πάντα
«Η βασική αρχή της ισλαμικής θεοκεντρικής κοσμολογίας είναι η πεποίθηση του ταουχίντ (λα ιλάχα ίλλα Αλλάχ, δεν υπάρχει έτερος Θεός πλην του Θεού) και η αντίληψη που έχει για τον Αλλάχ. Η καρδιά της ομολογίας της ενότη­τας του Αλλάχ (ταουχίντ) και το αληθινό θεμέλιο της πίστης αποτελούνται από αυτό το υποχρεωτικό δόγμα: Πιστεύω στον Αλλάχ, στους αγγέλους Του, στα βιβλία Του, στους αποστό­λους Του, στην ανάσταση μετά θάνατον, στην απόφαση του Αλλάχ για το καλό και το κακό, στον υπολογισμό των αμαρτι­ών, στη ζυγαριά, στον παράδεισο και στην κόλαση και στο ότι όλα αυτά είναι αληθινά. Ο Αλλάχ ο τιμημένος είναι ένας, όχι υπό την έννοια του αριθμού, αλλά υπό την έννοια του ότι δεν έχει άλλο. Δεν γεννά και δεν γεννιέται και δεν υπάρχει κανείς σαν Αυτόν (112). Δεν μοιάζει με κανένα δημιουργημένο πράγμα ούτε κάποιο δημιουργημένο πράγμα μοιάζει μ’ Αυτόν. Υπάρχει ανέκαθεν με τα ονόματα και τις ιδιότητές Του· αυτά που ανή­κουν στην ουσία Του κι αυτά που ανήκουν στη δράση Του». Αυτά τα χωρία επηρέασαν τη λαϊκή πίστη των μαζών ανά τους αιώνες».
Ισλαμικό κράτος ως άμυνα στον εκδυτικισμό – Μέση Ανατολή
«Η αμφισβήτηση των παραδοσιακών πολιτικών κουλτουρών και δομών από τους πρωτοπόρους των νέων δο­μών του συστήματος των εθνών-κρατών αποσκοπούσε στο να δημιουργήσει μια νέα αντίληψη περί κράτους. Το κράτος άρχι­σε να απεικονίζεται ως κυρίαρχο στοιχείο εντός του διεθνούς συστήματος, αντί ως πολιτικό εργαλείο για τα ηθικο-νομικά ιδεώδη του ισλαμικού συστήματος πίστης. Έτσι, η αντίληψη για τον Νταρ αλ-Ισλάμ ως εναλλακτικής διεθνούς τάξης αντικατα­στάθηκε από την αντίληψη του ανήκειν σε ένα στοιχείο του διε­θνούς συστήματος το οποίο ιδρύθηκε από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις και εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Αυτός ο μετασχηματισμός ήταν πραγματικό σοκ για τις μουσουλμανικές μάζες, οι οποίες καθόλη τη διάρκεια της μέ­χρι τότε ιστορίας έβρισκαν ζωτικό χώρο (Lebensraum) για την πραγμάτωση των ηθικονομικών ιδεωδών τους. Αυτές οι συν­θήκες τις έφεραν σε διάσταση με τις εκδυτικισμένες ελίτ που αρνούνταν τα ηθικονομικά ιδεώδη του κράτους και της πα­ραδοσιακής κουλτούρας καθώς και με το διεθνές σύστημα το οποίο εξάλειψε τον πολιτικό ζωτικό χώρο για την πραγμάτωση αυτών των ηθικονομικών ιδεωδών. Η σύγχρονη αντίληψη περί ισλαμικού κράτους προέκυψε ως αποτέλεσμα του μηχανισμού άμυνας της ισλαμικής κουλτούρας».

Διαβάστε περισσότερα...

Ισλαμιστές απειλούν τη ζωή του Μητροπολίτη Πειραιώς

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΚΙΝΔΥΝΟ

Ο ηρωικός Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ κλήθηκε από την Κρατική Ασφάλεια και προειδοποιήθηκε: «Πρόσεχε, Σεβασμιώτατε, έχουμε την πληροφορία ότι οι Ισλαμιστές έχουν θέσει στόχο τους να σε εξοντώσουν. Πολύ περισσότερο ύστερα από τις πρόσφατες δηλώσεις σου εναντίον του Ισλάμ».

Πράγματι ο κ. Σεραφείμ είχε προ ημερών δηλώσει ξεκάθαρα (Ε.Ω. Κυριακής, 9 Ιανουαρίου 2011) ότι «ο Μουσουλμανισμός αποτελεί καταστροφική λατρεία, μη συμβατή με το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδας» και ότι «ο Ισλαμισμός a priori προωθεί, ως μέσον εξάπλωσής του τη βία, το έγκλημα, την τρομοκρατία και το θάνατο. Συνεπώς ο Νόμος που εψηφίσθη δια την δημιουργία Ισλαμικού τεμένους στην Πρωτεύουσα της Χώρας τυγχάνει οπωσδήποτε αντισυνταγματικός διότι αναγνωρίζει ως γνωστή θρησκεία δυναμένη να επιτελεί ακωλύτως τη λατρεία της, μία θρησκευτική παραδοχή που ευθέως αντίκειται στην δημοσία τάξη, τα χρηστά ήθη και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο».

Ο κ. Σεραφείμ καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει το Νόμο, ειδάλλως «θα είναι υπεύθυνη παρομοίων (με τις δολοφονίες Χριστιανών στην Αίγυπτο) εγκληματικών ενεργειών στη χώρα μας των φονταμενταλιστών ισλαμιστών».

serafeim_metzelopoulosΑυτονόητο επίσης είναι ότι το σχέδιο εξόντωσης του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ από τους Ισλαμιστές έχει απόλυτη συνάφεια και με τους εβραιοσιωνιστές τους οποίους, επίσης προσφάτως, ξεμπρόστιασε ο ίδιος αποκαλύπτοντας τα τρομερά και φοβερά σχέδιά τους για υποδούλωση των λαών σε μια Παγκόσμια Κυβέρνηση που μέχρι κεραίας θα ελέγχεται από τους Εβραιοσιωνιστές. Ηλείου φαεινότερο είναι ότι τουλάχιστον εμπνέονται και συνοδοιπορούν στο φρικιαστικό σχέδιο εξόντωσης του κ. Σεραφείμ.

Τούτο διεφάνη και από τις επιθέσεις που δέχθηκε πρόσφατα από τους απανταχού Ραββίνους, για να φθάσουμε και στο έσχατο σημείο κατεξευτιλισμού του Έθνους ο Πρωθυπουργός (ατυχώς) της Ελλάδας Γιώργος Π., να δέχεται τις… παρατηρήσεις του γνωστού ιέρακος της Ιουδαίας Αβανγκορ Λίμπερμαν (ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας) και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να καταδικάζει τις δηλώσεις (περί Σιωνιστών κλπ) του ογκόλιθου της Ορθοδοξίας, Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ.

Χαρακτηριστικό, δε, της «στοχοποίησής» του είναι και το γεγονός ότι μέχρι και ο καθηγητής Ισραηλινού πανεπιστημίου Amikam Nachmani, μιλώντας σε συνέδριο στην Αθήνα με θέμα τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις των δυο χωρών δεν έχασε την ευκαιρία να επιτεθεί φραστικά στον κ. Σεραφείμ. Τυχαίο;
Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΠΟΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

ΑΥΤΈΣ ΤΙΣ ΗΜΈΡΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑ ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ-ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΙΣΛΑΜ, ΚΕΜΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

Η αντιπαράθεση του κεμαλικού κατεστημένου με την ισλαμογενή κυβέρνηση Ερντογάν οξύνεται. Επικαλούμενο τα ισχύοντα στις ώριμες δυτικές δημοκρατίες, το κυβερνών κόμμα στηλιτεύει τις αντιδράσεις των στρατιωτικών και των συμμάχων τους ως ασύμβατες με τον εξευρωπαϊσμό της χώρας, τον οποίο, κατά τα λοιπά, οι κεμαλικοί ανέκαθεν ευαγγελίζονται, και άρα ως ιδιοτελή προσκόλληση σε προνόμια.


Η πραγματικότητα είναι, ωστόσο, κάπως πιο πολύπλοκη. Παρά την επιδίωξη της ηγεσίας του να το εμφανίσει ως το μουσουλμανικό ισοδύναμο των Χριστιανοδημοκρατών της Δυτικής Ευρώπης, το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης παρουσιάζει ιδιαιτερότητες που προβληματίζουν σημαντικό τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης και αρκετούς παρατηρητές εκτός Τουρκίας. Καθώς μήτρα του είναι το ισλαμικό «Κόμμα της Ευημερίας» του κ. Ερμπακάν – το οποίο ο στρατός απεμάκρυνε από την εξουσία στα τέλη της δεκαετίας του ’90, φοβούμενος τον εξισλαμισμό της τουρκικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Και του οποίου ο κ. Ερντογάν – όπως άλλωστε και πολλά άλλα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος – υπήρξε ένθερμος οπαδός.. Ήταν τότε που ο σημερινός πρωθυπουργός απεφάνθη ότι «η δημοκρατία είναι σαν ένα λεωφορείο. Όταν φθάσεις στη στάση σου, κατεβαίνεις.» (βλ. Deborah Sontag, The Erdogan Experiment, “New York Times”, 11-5-2003).

Και ναι μεν, ο κ. Ερντογάν έχει έκτοτε παράσχει τη διαβεβαίωση ότι αναθεώρησε τις απόψεις του, πλην όμως δεν εκπλήσσει ότι οι κοσμικοί επικριτές του δεν είναι πεπεισμένοι για την ειλικρίνεια της μεταμέλειάς του αυτής. Τόσω μάλλον που του καταμαρτυρούν αυταρχισμό και συκοφάντηση των κοσμικών αντιπάλων του. Ενώ ερωτήματα εγείρει και η τάση του να συγχρωτίζεται διεθνώς, εν ονόματι και της θρησκευτικής συγγένειας, με αμφιλεγόμενους εταίρους, όπως οι Ιρανοί αγιατολάδες και ο καταζητούμενος από την Χάγη πρόεδρος του Σουδάν.

Εν πάση όμως περιπτώσει, η μανιχαϊκή ερμηνεία των εσωτερικών τουρκικών δρωμένων ως σύγκρουσης μεταξύ δημοκρατικών δυνάμεων και στρατοκρατίας απέχει αρκετά της πραγματικότητας – και πάντως δυσκολεύει την κατανόηση της δυναμικής των. Ο κεμαλισμός παραμένει ισχυρός, εδραζόμενος, όχι μόνο στις Ένοπλες Δυνάμεις και τη Δικαιοσύνη, αλλά και σε μεγάλο μέρος της Διοίκησης γενικότερα και – το και κρισιμότερο – της κοινής γνώμης. Και ο Τούρκος πρωθυπουργός ασφαλώς το γνωρίζει. Όπερ αναμφίβολα εξηγεί γιατί αποφεύγει την ευθεία σύγκρουση με τους κοσμικούς αντιπάλους του. Με πιθανότερη έκβαση της κρίσης την επίτευξη ενός συμβιβασμού, που ενώ θα εκχωρεί ευρύτερο πεδίο πρωτοβουλιών στην εκλεγμένη κυβέρνηση, θα διασφαλίζει συγχρόνως τη σχετική αυτονομία του στρατεύματος – και, επομένως, και τον ρόλο του ως αθόρυβου εγγυητή του κοσμικού πολιτεύματος.

Κατά τα λοιπά, θα ήταν μέγα λάθος εμείς οι Έλληνες να επενδύσουμε προσδοκίες στην εσωτερική αυτή τουρκική διαπάλη. Σε ό,τι αφορά στα ελληνοτουρκικά και το κυπριακό, οι δύο ερίζουσες παρατάξεις ουσιαστικά ταυτίζονται. Και συνεπώς έχουμε κάθε λόγο να διατηρούμε ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας και με τις δύο. Σημειωτέον δε ότι οι στρατιωτικοί τυγχάνουν κατ’ αρχήν ασφαλέστεροι συνομιλητές, καθότι ενεργούν με κριτήριο τον στρατηγικό ρεαλισμό – και όχι θρησκευτικές δοξασίες, οι οποίες κατά κανόνα οξύνουν τις αντιπαραθέσεις και δυσχεραίνουν τη γεφύρωση των διαφορών.
Γ. Ε. ΣΕΚΕΡΗ



Διαβάστε περισσότερα...

Γάμος ή παιδεραστία

Ο προφήτης, ( Μωάμεθ) μέσω της άψογης διαγωγής του, που αποτελεί το τέλειο παράδειγμα, παντρεύτηκε σύμφωνα με υπολογισμούς 11 με 13 γυναίκες. Η πρώτη ήταν η Χατίτζα την οποία παντρεύτηκε στα 25 του χρόνια όταν αυτή ήταν 40. Η τελευταία του γυναίκα ήταν η Αίσα, την οποία αρραβωνιάστηκε στα 6 με 7 της χρόνια και ολοκλήρωσε τον δεσμό της με τον προφήτη στα εννέα (9) της χρόνια (!)

Συνηθίσαμε να ακούμε για το θέμα της μαντήλας, τόσο στην Τουρκία, όσο και σε ευρωπαϊκές χώρες όπως τη Γαλλία εάν θα πρέπει να απαγορεύεται ή όχι σε εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μέσα-μέσα ακούμε και για εγκλήματα τιμής τα οποία όμως μας αφήνουν σχετικά αδιάφορους και αφoρούν άλλη κουλτούρα με άλλα ήθη. Το σημερινό θέμα που αγγίζει το άρθρο αυτό αφορά κάτι πολύ πιο ευαίσθητο αφού σχετίζεται με παιδιά. Μάλιστα, όταν αυτά παντρεύονται σε πολύ παιδικές ηλικίες, ούτε καν στην εφηβεία, με την αποδοχή των γονέων και του κοινωνικού συστήματος. Την περασμένη χρονιά, η δίκη για τον γάμο μίας οκτάχρονης με ένα 47 χρονών δίχασε την κοινή γνώμη της Σαουδικής Αραβίας. Το σημειώνω και αριθμητικώς, για να μην νομίσετε ότι υπάρχει κάποιο λάθος, 8 χρονών. Αυτές τις μέρες μία άλλη δίκη, η οποία όμως έχει ανακληθεί, αφορά μία δωδεκάχρονη (12) για τον γάμο την με έναν ογδοντάχρονο… νεαρούλη των 80 ετών. Σύμφωνα με ισχυρισμούς της μητέρας της, η μικρή κακοποιήθηκε σεξουαλικά. Στο τέλος η δωδεκάχρονη ανακάλεσε την κατηγορία για να σεβαστεί τη θέληση του πατέρα της, δίνοντας τη συγκατάθεση της για το γάμο της με τον 80χρονο. Και στις δύο περιπτώσεις, οι γονείς ήταν χωρισμένοι και οι λεγόμενοι πατέρες έδωσαν τις κόρες τους για παντρειά έναντι αμοιβής, ή αλλιώς για την προίκα. Το αποτέλεσμα ήταν οι μητέρες να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη, στα μέσα ενημέρωσης και όπου αλλού μπορούν να βρουν στήριξη για να αποτρέψουν αυτές τις πράξεις. Τα γεγονότα αυτά, καθώς και άλλες περιπτώσεις γάμων ανηλίκων, δημιούργησαν την αντίδραση διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων, αλλά και της Πριγκίπισσας Αδέλα Μπίν Αμπτάλλαχ.
Μπορεί να φαίνεται κάπως απίστευτο, αλλά είναι όμως αδιαμφισβήτητο γεγονός το ότι υπάρχουν κράτη και μάλιστα με μεγάλη επιρροή που να επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Κάτι άλλο που φαινομενικά μπορεί να ξενίζει είναι ο «κοινωνικός συντηρητισμός» ο οποίος διακατέχει την κουλτούρα της Σαουδικής Αραβίας και επιτρέπει τέτοια φαινόμενα. Οι Σαουδάραβες είναι σουνίτες Μουσουλμάνοι της παράδοσης του Αμπτ-αλ Γουαχαπ, που έζησε τον 18ο αιώνα. Η παράδοση αυτή ονομάζεται Γουαχαπισμός, που προνοεί την εξάγνιση του Ισλάμ από διάφορες καινοτομίες. Ο Γουαχαπισμός θεωρείται ότι ακολουθεί την πλέον αυστηρή ερμηνεία και εφαρμογή της Σαρίας, του Ισλαμικού νόμου και δεν επιτρέπει εκτροπές. Η Ισλαμική παράδοση, Σούνα, προνοεί ότι ο Προφήτης Μοχάμεντ αποτελεί το τέλειο ανθρώπινο παράδειγμα και έτσι βασίζεται στα λόγια και τις πράξεις του. Δηλαδή για ότι έκανε και ότι είπε ο προφήτης ήταν όλα άψογα, ο οποίος έφερε στον κόσμο την αποκάλυψη για την τελευταία και τελειότερη θρησκεία, το Ισλάμ. Με αυτό τον τρόπο ακύρωσε όλες τις άλλες θρησκείες, και παράλληλα τους θεούς των, επιβάλλοντας τον απόλυτο μονοθεϊσμό του Ισλάμ. Και σίγουρα θα αναρωτιέστε τι σχέση έχει ο προφήτης με τους γάμους ανηλίκων.
Οι θρησκευτικοί δικαστές στη Σαουδική Αραβία παραπέμπουν το σκεπτικό των αποφάσεων τους για γάμους ανηλίκων, στην Ισλαμική παράδοση και τη Σαρία. Ο προφήτης, μέσω της άψογης διαγωγής του, που αποτελεί το τέλειο παράδειγμα, παντρεύτηκε σύμφωνα με υπολογισμούς 11 με 13 γυναίκες. Η πρώτη ήταν η Χατίτζα την οποία παντρεύτηκε στα 25 του χρόνια όταν αυτή ήταν 40. Η τελευταία του γυναίκα ήταν η Αίσα, την οποία αρραβωνιάστηκε στα 6 με 7 της χρόνια και ολοκλήρωσε τον δεσμό της με τον προφήτη στα εννέα (9) της χρόνια. Η Αίσα, η οποία τον μοιραζόταν με την άλλη σύζυγο του, τη Χάφσρα, λέγεται ότι ήταν η εκλεκτή του σύζυγος, ίσως επειδή ήταν και η μόνη παρθένα. Στην Ισλαμική κουλτούρα, οι γυναίκες δεν θεωρούνται ισότιμες με τον άντρα, αλλά τονίζεται η διαφορετικότητα τους. Δίνεται έμφαση στον βιολογικό τους ρόλο ως γυναίκα και μητέρα και η θέση τους στην κοινωνία είναι περιορισμένη σε σχέση με αυτή του άντρα, και ιδιαίτερα στη Σαουδική Αραβία. Το νεοσύστατο συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σαουδική Αραβία προσπαθεί να προωθήσει ρυθμίσεις για βελτίωση αυτών των καταστάσεων σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς. Η έλλειψη ρυθμίσεων σχετικά με γάμους ανηλίκων δείχνει την ανεπάρκεια του νομικού συστήματος που στηρίζεται από το Ισλαμικό Συμβούλιο(Ουλεμά) που ερμηνεύει τη Σαρία. Ανάμεσα στο συμβούλιο αυτό, υπάρχει και η φωνή του Σεΐχη Αμπτουλλάχ αλ Μανί, ο οποίος στηρίζει ότι ο γάμος του Προφήτη με μία εννιάχρονη πριν 14 αιώνες δεν μπορεί να δικαιολογεί τους γάμους ανηλίκων. Φαινομενικά λογικό, σχετικά αποδεκτό εγχείρημα, αλλά και αρκετά δύσκολο σε μία ισλαμική κοινωνία που επικρατεί η αυστηρή και ανελαστική παράδοση του Γουαχαπισμού.
Μιχάλης Ι. Παπαθεράποντος
geopolitics-gr.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...

ΒΗΜΑ:Εριδα στην Ιεραρχία για τους μετανάστες

Ο Αρχιεπίσκοπος αποφεύγει να πάρει δημοσίως θέση για την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας

Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας δίνει αφορμή για το ξέσπασμα διενέξεων και αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στη χαραυγή του σωτηρίου έτους 2010. Χωρίς να υπάρχει ως τώρα κάποια τοποθέτηση της 12μελούς Διαρκούς
Ιεράς Συνόδου και με τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο να αποφεύγει επίσης να παίρνει δημοσίως θέση για το ζήτημα, κάποιοι ιεράρχες «έσπασαν» τη σιωπή που επέβαλλαν οι γιορτές των Χριστουγέννων. Οι απόψεις τους εκ διαμέτρου αντίθετες. Ορισμένοι τάσσονται υπέρ του νομοσχεδίου, άλλοι εκφράζουν την έντονη αντίδρασή τους και άλλοι αποφεύγουν να τοποθετηθούν και στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις τους δεν
κρύβουν τον προβληματισμό τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα και από αυτή τη σύγκρουση που δείχνει να έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό της Ιεραρχίας διαφαίνονται έντονα οι διαχωριστικές γραμμές οι οποίες έχουν διαμορφωθεί εδώ και πολλές δεκαετίες, αλλά και οι προσωπικότητες που επιθυμούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στις μελλοντικές εξελίξεις στη διοίκηση της Εκκλησίας όποτε και αν αυτές προκύψουν.
Από την πρώτη στιγμή της ανάρρησής του στον μητροπολιτικό θρόνο του Πειραιά ο κ. Σεραφείμ αναδείχθηκε σε άτεγκτο ηγέτη της «αυστηρής» και «συντηρητικής» πλευράς της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον ελλαδικό χώρο. Θέματα όπως ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, οι μασονικές στοές, οι σχέσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποτέλεσαν ζητήματα στα οποία ο Μητροπολίτης Πειραιώς κατέγραψε τις αυστηρές και υπερορθόδοξες απόψεις του. Εκτός από την μήνιν οργανώσεων, προκάλεσε και τον προβληματισμό στενών συνεργατών του Αρχιεπισκόπου. Ωστόσο ο κ. Σεραφείμ Μετζελόπουλος δεν δείχνει να πτοείται από τις αντιδράσεις που προκαλεί. Γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας και μεγαλωμένος σε ένα μορφωμένο και με οικονομική ευμάρεια περιβάλλον, ο Μητροπολίτης Πειραιώς σπούδασε Νομική και Θεολογία και προέρχεται από τη λεγόμενη σεραφειμική πτέρυγα της Ιεραρχίας, αν και εξελέγη επί αρχιεπισκοπίας Χριστόδουλου Παρασκευαΐδη.

Το ζήτημα της ελληνικής ιθαγένειας είναι μείζονος σημασίας για τον Μητροπολίτη Πειραιώς, ο οποίος έχει δηλώσει: «Η γεωπολιτική θέση της χώρας μας δεν επιτρέπει μια ελευθεριότητα ή μια αντίληψη πολυπολιτισμικής κοινωνικής συνθέσεως του λαού μας. Αυτό ισοδυναμεί με κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας και με αλλαγή του στάτους και των ηθών και των εθίμων της πατρίδας μας, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον».

Η Μητρόπολη Πειραιά από την εποχή όπου ποιμαινόταν από τον Μητροπολίτη πρώην Πειραιώς κ. Καλλίνικο έως και σήμερα προσφέρει φαγητό και στέγη σε πολλούς μετανάστες που στερούνται τα προς το ζην και, όπως τονίζει ο κ. Σεραφείμ, «ο άνθρωπος, όποιος και αν είναι, ό,τι και αν είναι, είναι σεβαστό ως πρόσωπο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να εκχωρήσουμε την αυτοσυνειδησία μας, τη γη μας και την πατρίδα μας, που είναι σπαρμένη με τα οστά και τα αίματα αδελφών μας που πολέμησαν για ιδεώδη και ελευθερία του γένους».

Στο ίδιο μήκος κύματος, αν και σε διαφορετικό τόνο, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος μέσα από το μπλογκ που διατηρεί εξέφρασε την έντονη αντίδρασή του για την παραχώρηση της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες. «Ως έλλην πολίτης και ιεράρχης διαφωνώ οριζοντίως και καθέτως» δήλωσε ο κ. Αμβρόσιος και ζήτησε την τοποθέτηση της 12μελούς Ιεράς Συνόδου και των μελών της Ιεραρχίας έναντι του ζητήματος. Στην άλλη «όψη του νομίσματος» δείχνει να βρίσκεται ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος. Προερχόμενος και αυτός από τη λεγόμενη σεραφειμική πτέρυγα, αν και εξελέγη επί αρχιεπισκοπίας Χριστοδούλου, ο κ. Χρυσόστομος ζήτησε τον σεβασμό της ετερότητας του προσώπου και τάχθηκε εμμέσως αλλά σαφέστατα υπέρ της παραχώρησης της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες. Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, αποφοίτησε από αυτήν, καθώς και από την Ανώτερη Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών στο τέλος της δεκαετίας του ΄80. Σύντομα βρέθηκε κοντά σε έναν γνωστό θεολόγο και κοσμοπολίτη ιεράρχη του οικουμενικού θρόνου, τον μακαριστό Μητροπολίτη Γέροντα Εφέσου Χρυσόστομο Κωνσταντινίδη, με τη βοήθεια του οποίου γνώρισε τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες και εντρύφησε στη θεολογία.

Η ποιμαντορία του στην Καλαμάτα δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Διαδέχθηκε μια σεβάσμια μορφή τής πάλαι ποτέ πρεσβυτέρας Ιεραρχίας, τον μακαριστό μητροπολίτη Χρυσόστομο Θέμελη. Προκάλεσε αναταραχή στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη αρχιεπισκόπου, όταν δήλωσε ότι δέχεται πιέσεις έως και εκβιασμούς από κύκλους προσκείμενους στον καταγόμενο από τη Μεσσηνία Μητροπολίτη Σπάρτης κ. Ευστάθιο. Ο κ. Χρυσόστομος δέχεται στην Καλαμάτα τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. Βρίσκεται επίσης στην ιδιαίτερη θέση να ποιμαίνει την περιοχή από την οποία κατάγεται ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς. Ωστόσο τα προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι πολλά καθώς οι θέσεις που εξέφρασε για το μεταναστευτικό προκάλεσαν ποικίλες και έντονες αντιδράσεις στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δέχθηκε μάλιστα τα φίλια πυρά των Μητροπολιτών Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου, οι οποίοι έβαλαν εναντίον του. Εξάλλου ορισμένοι αρχιερείς στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις τους χρεώνουν στον κ. Χρυσόστομο ότι στοχεύει στην καλλιέργεια ενός σύγχρονου προφίλ, αφού πρόκειται για έναν φέρελπι μητροπολίτη.

«Ο φόβος του Ισλάμ»
ΠΑΡΑ το γεγονός ότι κανένας ιεράρχης δεν τοποθετείται ευθέως κατά του νομοσχεδίου, δεν αρνούνται στις κατ΄ ιδίαν συζητήσεις τους ότι φοβούνται την ενίσχυση του μουσουλμανικού στοιχείου στην Ελλάδα. Οι Αλβανοί που ζουν στη χώρα μας δεν δείχνουν να τους προβληματίζουν καθώς πάρα πολλοί βαφτίστηκαν ορθόδοξοι.

Οπως όμως εκτιμούν, η συντριπτική πλειονότητα των μεταναστών που ζουν στη χώρα μας προέρχεται από μουσουλμανικές χώρες. Μάλιστα προβάλλουν το ότι πρόκειται για ανθρώπους που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ανατράφηκαν μέσα σε φανατικές μουσουλμανικές κοινωνίες, όπου κυριαρχεί η σαρία και τα φαινόμενα σκληρών τιμωριών σε όσους παραβιάζουν τα όσα υπαγορεύει.

Πάνω απ΄ όλα, όμως, βλέπουν ότι με την παραχώρηση υπηκοότητας και ιθαγένειας στους μουσουλμάνους που ζουν στη χώρα μας το 98% των ορθοδόξων που με καμάρι δήλωνε ο μακαριστός Χριστόδουλος ότι ζουν στην Ελλάδα θα αποτελέσει ένα μακρινό στην αρχή και πολύ μακρινότατο μερικές δεκαετίες αργότερα παρελθόν. Ετσι, πολλοί είναι εκείνοι που εκτιμούν ότι θα διεκδικήσουν οι έλληνες μουσουλμάνοι πολίτες πλέον ανέγερση τζαμιών τουλάχιστον στις μεγάλες πόλεις της χώρας, κατασκευή νεκροταφείων κτλ. Οπως μάλιστα φοβούνται, ορθόδοξα ελληνόπουλα θα αρχίσουν να εντρυφούν στο Μπαϊράμι και στο Ραμαζάνι.

Διαβάστε περισσότερα...

Μόνο η Ελλάδα εφαρμόζει τη σαρία...!

ΟΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΕΣ λεπτομέρειες για την κακοποίηση ανήλικου κοριτσιού το οποίο εξέδιδε η ίδια η μητέρα του, θύμισαν τη διαρκή κακοποίηση που υφίστανται ανήλικα κορίτσια στη Θράκη. Ένα παράδειγμα ανέδειξε πρόσφατα ο Γιάννης Κτιστάκις, λέκτορας στη Νομική Σχολή Κομοτηνής (Βήμα Ιδεών 1/11/2009).
Την 21η Μαΐου 2007 ο μουφτής- ιεροδίκης Ξάνθης δημοσιεύει την ακόλουθη «ιερονομική άδεια γάμου παρθένος»: «Η παρούσα είναι ιερονομική άδεια με την οποία βεβαιώνεται ότι η Μπατζάκ..., Ελληνίδα υπήκοος, παρθένα, κάτοικος Νομού Ξάνθης, δεν έχει κανένα νομικό ή ιερονομικό κώλυμα για να τελέσει τον γάμο της μετά του Έλληνος υπηκόου, κατοίκου Νομού Ξάνθης, Οτουζμπίρ.., ο οποίος την εζήτησε σε νόμιμο γάμο προς θεμιτή συμβίωση και ότι με βάση τα παραπάνω τελέστηκε ο γάμος του ενώπιον της Μουφτείας Ξάνθης.
Η εμπρόθεσμη Δωρεά αιτία λύσεως γάμου ορίστηκε στις 61 λίρες». Τρεις μόλις μήνες μετά, την 20ή Αυγούστου 2007, ο ίδιος μουφτής - ιεροδίκης δημοσιεύει την απόφαση διαζυγίου των νεονύμφων!Κηρύσσει λυμένο τον γάμο και υποχρεώνει τον Οτουζμπίρ να καταβάλει τα μισά της εμπρόθεσμης Δωρεάς αιτία λύσεως του γάμου, δηλαδή 30 χρυσές λίρες.
Με άλλα λόγια, ο Οτουζμπίρ παντρεύτηκε την ανήλικη- παρθέναΜπατζάκ και μέσα σε δύο μήνες τη χώρισε χωρίς καν την υποχρέωση να της δίνει διατροφή. Αυτή είναι συνηθισμένη πρακτική στη Θράκη και είναι σύμφωνη με τον ιερό ισλαμικό νόμο, την περίφημη σαρία. Αν η Μπατζάκ δεν ήταν μουσουλμάνα τότε για να παντρευτεί θα έπρεπε το Πρωτοδικείο Ξάνθης να κρίνει αν συντρέχει σπουδαίος λόγος (π.χ., εγκυμοσύνη), αλλιώς θα έπρεπε να περιμένει την ενηλικίωσή της. Και τότε, σε περίπτωση διαζυγίου θα έπρεπε να περάσει ένας χρόνος, ενώ η εκδίκαση της αίτησης από το Πρωτοδικείο Ξάνθης θα εξεταζόταν σε δύο συνεδριάσεις που θα απείχαν τουλάχιστον έξι μήνες, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια «ικανή περίοδος περίσκεψης των συζύγων». Ασφαλώς η Μπατζάκ θα δικαιούνταν μηνιαία διατροφή.
Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που εφαρμόζει τη σαρία, δηλαδή το δίκαιο του Ισλάμ για τους μουσουλμάνους πολίτες της. Καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ούτε η Τουρκία, δεν επιτρέπει την υποκατάσταση του εθνικού δικαίου της από τους ιερούς κανόνες οποιασδήποτε θρησκείας.
Μαρία Νταλιάνη
ΝΕΑ Διαβάστε περισσότερα...

Η Άγκυρα, η Ισλαμική Διάσκεψη και τα εθνικά μας ζητήματα

Τις χώρες της Ισλαμικής Διάσκεψης φιλοξένησε η Τουρκία, για να συζητήσουν θέματα οικονομικής ανάπτυξης και συνεργασίας των μουσουλμανικών χωρών. Η ώθηση που επιδιώκεται να δώσει στον εν λόγω τομέα η Άγκυρα συνδέεται άμεσα με τις επιδιώξεις της στην περιοχή μας. Η 25η σύνοδος της Μόνιμης Επιτροπής Οικονομικής και Εμπορικής Συνεργασίας (COMCEC) συνήλθε την εβδομάδα που κύλησε στην Κωνσταντινούπολη. Οι ισλαμικές χώρες, και κυρίως οι όμορες χώρες της Τουρκίας, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον στο γεγονός, όπως προκύπτει και από τη συμμετοχή 54 χωρών. Αρκετές από τις χώρες αυτές μάλιστα εκπροσωπήθηκαν σε πολύ υψηλό επίπεδο: 11 αρχηγοί κρατών, 6 πρωθυπουργοί και 18 υπουργοί.
Στη σύνοδο συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη σύσφιγξη της οικονομικής συνεργασίας και την ανάπτυξη εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των χωρών του ισλαμικού κόσμου. Στο τέλος των εργασιών υιοθετήθηκε κείμενο με γενικές αρχές. Η «Διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης», όπως αποκαλείται, παροτρύνει τα κράτη μέλη της Διάσκεψης να καταβάλουν περισσότερες προσπάθειες για τη μείωση της φτώχειας, να αναπτύξουν επιχειρηματικές συνεργασίες μεταξύ τους, να αυξήσουν το επίπεδο των συναλλαγών τους κατά 20% μετά το 2015, να βελτιώσουν την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών τους, να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντολογικών ζητημάτων και να δημιουργήσουν κοινά προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.

Ο ρόλος της Άγκυρας στην COMCEC ανάγεται στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν η Τουρκία, με τον τότε Πρόεδρό της Κενάν Εβρέν, είχε αναλάβει την προεδρία της Επιτροπής. Έκτοτε, ωστόσο, ο θεσμός αυτός διέγραψε μηδαμινή πρόοδο παραμένοντας σχεδόν στην αφάνεια. Το ενδιαφέρον της Άγκυρας να δραστηριοποιήσει την Επιτροπή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν είναι τυχαίο γεγονός. Εντάσσεται στα ευρύτερα στρατηγικά της σχέδια για την ενίσχυση της πολιτικής και οικονομικής της ανεξαρτησίας. Με άλλα λόγια, η Άγκυρα βρίσκεται σε τροχιά γενικότερης απεξάρτησης από τη Δύση, σχέδιο όμως που απαιτεί αφενός την ανεύρεση τεράστιων οικονομικών πόρων, γεγονός που δυσχεραίνει το εγχείρημα, ιδίως τη στιγμή αυτήν που η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, και αφετέρου ισχυρούς φίλους στον υπόλοιπο κόσμο. Συνεπώς η νέα φιλοσοφία της πάση θυσία αναβάθμισης της διεθνούς θέσης της χώρας, την οποία προωθεί ο ιθύνων νους της τουρκικής διπλωματίας, απαιτεί σύσφιγξη των οικονομικών σχέσεων με τις ισλαμικές χώρες, κυρίως τις όμορες, όπως το Ιράν, η Συρία και το Ιράκ, ούτως ώστε τα αμοιβαία οφέλη που θα προκύψουν να εκμηδενίσουν κάθε πιθανότητα εμφάνισης πολιτικών διαφορών. Το κατάλληλο ιδεολογικό πλαίσιο εντός του οποίου θα επιδιωχθεί το εγχείρημα προσφέρεται από τον ισλαμικό θεσμό (Ισλαμική Διάσκεψη). Να γιατί η Άγκυρα δεν άφησε να περάσει ανεκμετάλλευτη η ευκαιρία, όταν παρουσιάστηκαν οι κατάλληλες συγκυρίες, να διεκδικήσει τη θέση του γενικού γραμματέα της Διάσκεψης.

Το θέμα ενδιαφέρει άμεσα τη χώρα μας, καθώς η Άγκυρα χρησιμοποιεί το βήμα της Διάσκεψης όλο και πιο συχνά και επίμονα για να προωθήσει τα συμφέροντά της στο Κυπριακό. Έτσι, η σύνοδος της COMCEC προσφέρθηκε για μία ακόμη διπλωματική εκστρατεία της Άγκυρας. Ο Πρόεδρος Γκιουλ είχε την ευκαιρία να απευθύνει έκκληση στα κράτη-μέλη της Διάσκεψης «να προσφέρουν κάθε δυνατή βοήθεια στους τουρκοκύπριους αδελφούς τους για να αρθούν οι άδικες πιέσεις και αποκλεισμοί». Τα ίδια περίπου είπε και ο τουρκοκύπριος ηγέτης Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο οποίος βρέθηκε παρών εκπροσωπώντας το ψευδοκράτος, που συμμετέχει στις εργασίες της Διάσκεψης με το καθεστώς του παρατηρητή. Προφανής στόχος της Άγκυρας είναι να ενθαρρυνθούν οι μουσουλμανικές χώρες να εγκαινιάσουν οικονομικές και εμπορικές σχέσεις με τα κατεχόμενα, γεγονός που θα σήμαινε παγιοποίηση της κατάστασης και de facto αναγνώριση του παράνομου καθεστώτος. Το θέμα, όμως, δεν σταματά εκεί. Ο Γκιουλ επέστησε την προσοχή της Διάσκεψης στη σημασία της ένταξης, στο πλαίσιο συνεργασίας και αλληλοϋποστήριξης που επιδιώκεται να διαμορφωθεί μεταξύ των μελών της Διάσκεψης, και των μουσουλμανικών κοινοτήτων, με ρητή αναφορά σʼ εκείνες των Βαλκανίων!

Το παραπάνω θα πρέπει να εξεταστεί υπό το φως των όσων αποκαλυπτικών σημείωσε σε άρθρο του ο έγκριτος τούρκος δημοσιογράφος Σαμί Κοέν στην ημερήσια «Μιλιέτ» (11/11/2009) αναφορικά με το περιεχόμενο της επιστολής που απηύθυνε ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον έλληνα ομόλογό του. Κατʼ αυτόν, τέσσερα είναι τα επίμαχα σημεία της επιστολής: το Κυπριακό, το Αιγαίο, τα μειονοτικά και η παράνομη μετανάστευση. Είναι πασιφανές πλέον ότι η Άγκυρα επιδιώκει να εξασφαλίσει στη μειονότητα της Θράκης το καθεστώς του παρατηρητή στη Διάσκεψη, δρομολογώντας έτσι μια νέα κυπριακή τραγωδία, που θα την υλοποιήσει μόλις θα της προσφερθεί η κατάλληλη ευκαιρία.

Η Ισλαμική Διάσκεψη έχει εξελιχθεί σε όχημα της Άγκυρας, μιας κατά τα άλλα «σεκουλαριστικής» και «δυτικόστροφης» χώρας, για την προώθηση των εθνικών της συμφερόντων. Ουδεμία αντίδραση έχει σημειωθεί, ωστόσο, για το σουρεαλιστικό αυτό πάρε δώσε που παρατηρείται μεταξύ της Τουρκίας και του ισλαμικού κόσμου. Να είναι, άραγε, προνόμιο μόνο της Τουρκίας και των ισλαμικών χωρών να συστήνουν, να συμμετέχουν και να ηγούνται περιφερειακών οργανισμών θρησκευτικού χαρακτήρα; Αν όχι, ίσως τελικά να μην ήταν και τόσο παράλογη ιδέα να συσταθεί κάποτε ένας ανάλογος με τη Διάσκεψη θεσμός από τις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, που θα έδινε στην Αθήνα την ευκαιρία να ξαναμπεί δυναμικά στη διεθνή πολιτική σκηνή. Αυτό που χρειάζεται είναι υπεύθυνη και σοβαρή δουλειά που θα έχει διάρκεια.

Κ. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Το Παρόν της Κυριακής - 15/11/2009 Διαβάστε περισσότερα...