Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

O τυφλός τενόρος με τη θεϊκή φωνή

Ο Αndrea Βocelli στο Ηρώδειο κατά του καρκίνου του μαστού
Ακούστε το στο Con te Partiro

Για μια ακόμα φορά ο Αντρέα Μποτσέλι, ο τυφλός τενόρος με τη θεϊκή φωνή, έρχεται στην Αθήνα για να μας χαρίσει αξεπέραστες μουσικές στιγμές. Αυτή τη φορά η συναυλία του στο Ηρώδειο στις 7 Σεπτεμβρίου τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Εσωτερικών και τα έσοδα θα πάνε στο Ίδρυμα Δράσης για τον καρκίνο του μαστού.
Ο Αντρέα Μποτσέλι είναι ο δημοφιλέστερος τενόρος όλων των εποχών. Οι δίσκοι του έχουν πωλήσει πάνω από 65 εκατομμύρια αντίτυπα, πράγμα που σημαίνει ότι ακούγεται από ένα τεράστιο ποπ κοινό και όχι μόνο από αυτό της όπερας, ενώ έχει ψηφισθεί ως ένας από τους γοητευτικότερους άνδρες του πλανήτη. Με άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε με ένα τενόρο με επιτυχίες και «ίματζ» που θα ζήλευαν πολλοί ποπ καλλιτέχνες.
Όμως όλα αυτά δεν οφείλονται σε κάποια τεχνική μάρκετινγκ, αλλά σε μια μοναδική φωνή. «Αν ο Θεός τραγουδούσε, θα ακουγόταν σαν τον Αντρέα Μποτσέλι». Αυτή η φράση της Σελίν Ντιόν δεν κρύβει καμιά υπερβολή για το ταλέντο ενός τενόρου, που ο κόσμος της όπερας, λες και τον περίμενε χρόνια, για να της φέρει φρέσκο αέρα και να την ξανακάνει ένα «λαϊκό» είδος, όπως την εποχή του μεγάλου Ενρίκο Καρούζο.

Φωνή που μιλά στην ψυχή
Η φωνή του Μποτσέλι είναι μελαγχολική αλλά γεννά στην ψυχή του ακροατή μια λάμψη, ένα φως. Μια φωνή με ένα ηχόχρωμα που του επιτρέπει να τραγουδά από μπελ κάντο μέχρι θρησκευτικές άριες και ποπ μπαλάντες. Από την άλλη, το γεγονός ότι είναι τυφλός από τα 12 του, τον οδήγησε σε μία απομόνωση, γεγονός που φόρτωσε τις ερμηνείες του με περισσότερη ευαισθησία. Αυτό τον βοήθησε να ξεπεράσει τα όρια της κλασικής και ποπ μουσικής και να γίνει ο βασιλιάς του classical crossover (Τρεις Τενόροι, Έμμα Σάπλιν κλπ).
Το τραγούδι με το οποίο έγινε διάσημος το 1996 είναι το οπερατικό ποπ «Time to Say Goodbye» (στα ιταλικά «Con de Partiro») σε ντουέτο με την Σάρα Μπράιτμαν και συνοδευόμενος από την Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. Το 1994, ο Ζούτσερο έγραψε το «Il Mare Calmo della Serra», με το οποίο ο Μποτσέλι κέρδισε το βραβείο καλύτερου νέου καλλιτέχνη στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, ενώ το άλμπουμ με τον ίδιο τίτλο θα γινόταν πλατινένιο μέσα σε εβδομάδες. Ακολούθησαν τα άλμπουμ «Bocelli» και «Romanza», από τα δημοφιλέστερα ποπ άλμπουμ όλων των εποχών στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Ήταν όμως το «Sogno» του 1999, που άρχισε την Μποτσελιμανία. Το άλμπουμ συμπεριελάμβανε το «The Prayer», το ντουέτο του με τη Σελίν Ντιόν από την ταινία κινουμένων σχεδίων «Η κατάκτηση του Κάμελοτ», που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Τραγουδιού.
Παράλληλα, ο Μποτσέλι θα ξεκίναγε την καριέρα του ως «σύγχρονος, αλλά παλαιομοδίτης τενόρος». Το 1994, έκανε το οπερατικό του ντεμπούτο με τον ρόλο του ΜακΝτάφ από τον «Μακμπέθ» του Βέρντι. Το 1995 ηχογράφησε ο πρώτο του άλμπουμ με άριες, το «Viegno Italiano». Το 1998, κέρδισε τον πρώτο πρωταγωνιστικό του ρόλο, ως Ροντόφλο στη «Μποέμ» του Πουτσίνι και ακολούθησε το άλμπουμ «Aria - The Opera Album». Το 1999, έκανε το αμερικάνικό του ντεμπούτο στην Όπερα του Ντιτρόιτ με τον «Βέρθερο» του Μανεσέ. Από εδώ και πέρα, τα κοντσέρτα του θα δίνονταν υπό τη μπαγκέτα των πιο διάσημων μαέστρων των καιρών μας.

Στροφή στον Χριστιανισμό
Να πούμε εδώ, ότι για πολλά χρόνια ο Μποτσέλι υπήρξε αγνωστικιστής, αλλά το 1994, εντρυφώντας στο έργο του Τολστόι ξαναβρήκε την πίστη του. Αυτό τον οδήγησε τα Χριστούγεννα του 1994 να τραγουδήσει το διάσημο ύμνο Adente Fidelis στο ναό του Αγίου Πέτρου, ενώπιον του Πάπα Ιωάννη-Παύλου. Θα τραγουδούσε επίσης το 1996 στο διεθνές Ευχαριστήριο Κογκρέσο της Καθολικής Εκκλησίας. Το δε «Sacred Arias»του 1999, ένα από τα κορυφαία του επιτεύγματα, συμβολίζει τη σημασία που έχει ο Χριστιανισμός για το διάσημο τενόρο. Και δεν είναι σύμπτωση ότι αυτό είναι το δημοφιλέστερο άλμπουμ κλασικής μουσικής όλων των εποχών από ένα σόλο καλλιτέχνη. Η κορυφαία δε, ομολογία της πίστης του υπήρξε η ερμηνεία του στο «Ellens dritter Gesang» του Σούμπερτ στη διάρκεια εκδήλωσης μνήμης για τα θύματα της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου.
Μετά το 2000, κυκλοφόρησε τα βραβευμένα και δημοφιλή άλμπουμ «Verdi», «Cieli di Toscani» και «Sentimento», ενώ το «Incant», που κυκλοφόρησε στα 50α γενέθλια ήταν ένας φόρος τιμής στις ιταλικές ρίζες του. Παράλληλα θα κυκλοφορούσε οκτώ ολοκληρωμένες όπερες με καλύτερη την «Κάρμεν».
Ο Μποτσέλι έχει παίξει για όλους τους ηγέτες του πλανήτη, από τον Μπερλουσκόνι μέχρι και για τον Μεντβέντεβ. Το 2006 ανακηρύχθηκε Επίσημος Αξιωματούχος του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας, ενώ φέτος απόκτησε το δικό του αστέρι στο Μονοπάτι της Δόξας του Χόλλυγουντ. Ο ίδιος όμως παραμένει ταπεινός και δηλώνει: «Όσο περισσότερο βυθίζομαι στο τραγούδι, τόσο λιγότερο καταλαβαίνω. Ξέρω μόνο ότι ο Θεός μου έδωσε μια φωνή, με την οποία μπορώ να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι, και με αυτήν την έννοια μπορώ να την περιγράψω ως αναγνωρίσιμη φωνή». Αυτόν τον μεγάλο, γοητευτικό, αλλά ταυτόχρονα ταπεινό καλλιτέχνη διάλεξε το Ινστιτούτο Δράσης για την καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού για την φιλανθρωπική συναυλία του στις 7 Σεπτεμβρίου.
www.elkosmos.gr
Γιώργος Πισσαλίδης

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

«Όχι» του Γκοντάρ στο Φεστιβάλ Καννών λόγω της Ελλάδας

Εμείς σταθερά Eurovision!

Παγκόσμια αίσθηση έχει προκαλέσει η απόφαση του διάσημου Γάλλου σκηνοθέτη Ζαν Λικ Γκοντάρ, να μην παραστεί στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη στάση της διεθνούς κοινότητας απέναντι στα προβλήματα της Ελλάδας. Ο θρύλος του κινηματογράφου δήλωσε, ότι «όταν η Ελλάδα περνάει κρίση, δεν πηγαίνω σε πανηγύρια». Πριν από λίγες ημέρες δε, είχε εκφράσει σε συνέντευξή του το θαυμασμό του για την Ελλάδα.
Όπως είχε πει «όλοι χρωστάμε λεφτά στην Ελλάδα. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να απαιτήσουν από τον σύγχρονο κόσμο χιλιάδες δισεκατομμύρια για πνευματικά δικαιώματα». Ο 80χρονος σκηνοθέτης δήλωσε ακόμη, ότι αισθάνεται ντροπή να παρευρίσκεται σε τέτοια κοσμικά πάρτυ, τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται προ των πυλών της κατάρρευσης. Η Γαλλική εφημερίδα Liberation χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα, γράφει ότι ο Γκοντάρ δεν δέχεται να στριμωχτεί ανάμεσα σε Ferrari και ηλιοκαμένες Μπίμπο, αρνείται δηλαδή να γίνει η βιτρίνα αυτού του πανηγυριού.
Πηγή: ALPHA
Επιμέλεια: Π. Γραμμέλης
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

Ξεχάστε τα γλυπτά του Παρθενώνα

Τουλάχιστον για όσο διάστημα θα είναι πρωθυπουργός της Βρετανίας ο Ντέιβιντ Κάμερον

Ο νέος πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον τον Σεπτέμβριο του 2003 είχε δημοσιεύσει άρθρο στην Guardian όπου δήλωνε αποφασισμένος να αποκαλεί τα Σκόπια Μακεδονία, διότι «ο πληθυσμός είναι στη συντριπτική πλειονότητά του μακεδονικός, με ξεχωριστή γλώσσα, πολιτισμό και ιστορία». Και ότι την Ελλάδα θα την αποκαλεί «Πρώην Οθωμανική Κτήση».
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Εφυγε από τη ζωή η Άννα Καλουτά

Πλήρης ημερών έφυγε από τη ζωή η απόλυτη εκπρόσωπος της αθηναϊκής επιθεώρησης Άννα Καλουτά σε ηλικία 92 ετών,

μετά από σύντομη ταλαιπωρία με την υγεία της. Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη στις 3 το μεσημέρι από το πρώτο νεκροταφείο της Αθήνας. Με το θάνατό της σφραγίζεται το τέλος μιας εποχής. Ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης γεννήθηκε στην Αθήνα το Σεπτέμβριο 1918. Αποφοίτησε από την Ιόνιο Σχολή θηλέων και σπουδάζοντας, παράλληλα, πιάνο αφοσιώθηκε στο θέατρο κι άρχισε να εμφανίζεται και σε ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες. Ασχολήθηκε με τη χορογραφία, τη σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση. Ήταν όμως μόλις τεσσάρων ετών, όταν με την αδερφή της Μαρία (που έφυγε από τη ζωή το 2006) πρωτοεμφανίστηκαν σχεδόν νήπια στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη και μάλιστα σε έργο πρόζας. Ετσι δημιούργησαν τα περίφημα Καλουτάκια παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης σε όλα τα είδη του μουσικού θεάτρου. Σε οπερέτες όπως "Γλυκιά Νανά", "Βαφτιστικός", "Απάχηδες των Αθηνών", "Μοντέρνα κορίτσια διέγραψε μια λαμπρή πορεία ενώ σε ηθογραφίες όπως το "Φιντανάκι" του Χορν, σε κωμειδύλλια όπως "ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας", η "Γκόλφω" και η "Μαρία η Πενταγιώτισσα" έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο κοινό. Επί 15 χρόνια έκανε περιοδείες σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Αφρική και Νέα Ζηλανδία, ενώ εμφανίστηκε και στα σημαντικότερα θέατρα σε όλο τον κόσμο. Με την αδερφή της Μαρία ηχογράφησαν πολλούς δίσκους σε Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ελευθέριος Βενιζέλος". Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, τιμήθηκε με διπλώματα ελληνικών πρεσβειών για τις περιοδείες της και επίσης με πολλές στρατιωτικές μνείες για την ψυχαγωγία του στρατού σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Θρυλική θα μείνει ακόμα για τις πολεμικές επιθεωρήσεις του 1940, ιδιαίτερα στο "Ευζωνάκι" αλλά και αργότερα σε ρόλους Σμυρνιάς.

© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ


Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Η Σφαγή του Κατύν



Η συγκλονιστική αντικομμουνιστική ταινία «Κατύν» σήμερα στον ΑΝΤ1

Η σφαγή του Κατύν (πολωνικά: zbrodnia katyńska), υπήρξε μαζική δολοφονία χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών, αστυνομικών, διανοούμενων, πολιτικών κρατουμένων και αιχμαλώτων πολέμου, τον Απρίλιο του 1940. Μεθοδεύτηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης και βασίστηκε πάνω σε εισήγηση, την 5η Μαρτίου 1940, του σοβιετικού πολιτικού Λαβρέντι Μπέρια σχετικά με την εκτέλεση όλων των αιχμαλώτων Πολωνών αξιωματικών.

Το έγγραφο για την μαζική εκτέλεση υπογράφτηκε και από τον Ιωσήφ Στάλιν. Ο αριθμός των θυμάτων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 22.000, με τις περισσότερες πηγές να αναφέρουν τον αριθμό των 21.768. Τα θύματα δολοφονήθηκαν στο δάσος Κατύν στην Ρωσία, στις φυλακές Καλίνιν (Τβερ) και Χάρκοβο και σε διάφορα άλλα μέρη. Περίπου 8.000 από τους δολοφονηθέντες υπήρξαν Πολωνοί αξιωματικοί που αιχμαλωτίστηκαν κατά την διάρκεια της σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία το 1939, ενώ οι υπόλοιποι, επίσης Πολωνοί υπήκοοι, αιχμαλωτίσθηκαν με τις κατηγορίες ότι υπήρξαν πράκτορες, πολιτοφύλακες, δολιοφθορείς, μεγαλογαιοκτήμονες, εργοστασιάρχες, ιερείς και αξιωματούχοι. Πολλοί από τους οποίους ήταν εξέχοντα μέλη της εβραϊκής, ουκρανικής, γεωργιανής και λευκορώσικης κοινότητας της Πολωνίας.
Η σφαγή του Κατύν αναφέρεται στην μαζική δολοφονία Πολωνών υπηκόων, που διαπράχθηκε όχι μόνο στο δάσος του Κατύν, αλλά και σε άλλες τοποθεσίες στην υπό σοβιετικό έλεγχο περιοχή, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κάτω από τις διαταγές του Ιωσήφ Στάλιν, βάσει πρότασης από το σοβιετικό Υπουργείου Εσωτερικών. Το 1943, η Ναζιστική Γερμανία, στην προσπάθειά της να εκμεταλλευτεί πολιτικά το γεγονός, ανακοίνωσε την ανακάλυψη μαζικών τάφων στο δάσος του Κατύν, ως αποτέλεσμα σοβιετικών εγκλημάτων πολέμου. Η αποκάλυψη αυτή οδήγησε στο πάγωμα των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Μόσχας και της εξόριστης τότε πολωνικής κυβέρνησης στο Λονδίνο.

Μεταπολεμικά, η Σοβιετική Ένωση αρνιόταν κάθε αναφορά στην συγκεκριμένη σφαγή μέχρι και το 1990, οπότε και ανακοίνωσε ότι πράγματι διαπράχθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα και ομολόγησε την όλη προσπάθεια να αποσιωπηθεί η αλήθεια επί πενήντα χρόνια. Έρευνες που πραγματοποιήθηκαν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, από την Ρωσία πλέον, απέδειξαν ότι η ευθύνη βαρύνει εξολοκλήρου την σοβιετική πλευρά. Παρόλα αυτά οι ρωσικές αρχές δεν χαρακτήρισαν το γεγονός ξεκάθαρα ως έγκλημα πολέμου ή γενοκτονία. Έτσι, δεν κινήθηκαν νομικές διαδικασίες κατά τυχόν επιζώντων υπαιτίων, όπως απαίτησε η πολωνική κυβέρνηση.



Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

Αλέκος Τζανετάκος: Ο «τεντιμπόης» που χάριζε γέλιο

«Εσβησε» στα 73 του ο δημοφιλής ηθοποιός, που έπαιξε στο πλευρό μεγάλων κωμικών του ελληνικού σινεμά και του θεάτρου
O Αλέκος Τζανετάκος ήταν ένας δημοφιλής δευτεραγωνιστής του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Χθες, σε ηλικία 73 ετών, άφησε την τελευταία του πνοή στις 3.30 μ.μ. στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο όπου είχε εισαχθεί το Σάββατο.

Ο αγαπητός ηθοποιός ταλαιπωρούνταν τα τελευταία χρόνια από σοβαρά προβλήματα υγείας, με αποκορύφωμα μία εγχείρηση ανευρύσματος στην κοιλιακή αορτή τον Νοέμβριο του 2009. Νευρώδης, συχνά αφελής για τις ανάγκες του ρόλου του, χαριτωμένα γραφικός με τα παρδαλά πουκάμισά του ως τεντιμπόης και τα μεγάλα γουρλωτά μάτια του, πέταγε ατάκες στο λεπτό και στήριζε με τις ερμηνείες του τους πρωταγωνιστές συναδέλφους του.

Στη συνείδηση του ευρύτερου κοινού καθιερώθηκε μέσα από μια πληθώρα ρόλων ως καρπαζοεισπράκτορας σε ταινίες της Φίνος Φιλμς -ειδικότερα στο πλευρό του Διονύση Παπαγιαννόπουλου με τον οποίο συμπρωταγωνίστησε σε 12 ταινίες-, ενώ στο θέατρο είχε μια συνεχή και αξιόλογη πορεία.

Γεννημένος στην Αθήνα το 1937, αδελφός των επίσης ηθοποιών Αννας, Νίκης και Κάσσης Τζάνετ, σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου. Το 1957, πρωτοεμφανίστηκε στο θεατρικό σανίδι με τον θίασο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου στο έργο «Οι δικοί μας άνθρωποι» και συμμετείχε σε τουρνέ ανά την Ελλάδα με το Περιφερειακό Θέατρο Θεσσαλονίκης του Κώστα Χατζίσκου.

Στη συνέχεια καθιερώθηκε ως πρωταγωνιστής του θεάτρου Μπουρνέλη στο πλευρό κωμικών, όπως ο Ορέστης Μακρής, ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Νίκος Σταυρίδης και η Ρένα Βλαχοπούλου. Από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του ήταν ο «Τρελός του Λούνα Παρκ» (σύμπραξη με τους Θανάση Βέγγο και Σμαρούλα Γιούλη σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Νέα Υόρκη). Το 1985, έκανε περιοδεία με δικό του θίασο στις ΗΠΑ, κερδίζοντας ειδική τιμητική πλακέτα.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Αλέκου Τζανετάκου συνέπεσε με το θεατρικό του, καθώς συμμετείχε στην «Αρπαγή της Περσεφόνης». Αργότερα, ήρθαν πολλές ταινίες, ανάμεσά τους ο «Δράκος», ο «Ηλίας του 16ου» (ο γνωστός... Σπανομαρίας), το «Μερικοί το προτιμούν κρύο», ο «Νόμος 4000», το «Κάτι να καίει», το «Ενα κορίτσι για δύο», η Βίλα των οργίων», ο «Εγωισμός», το «Θύμα», η «Ωραία του κουρέα», το «Ενα έξυπνο, έξυπνο μούτρο», το «Μια τρελή, τρελή οικογένεια», ο «Μπαμπάς μου ο τεντιμπόης», τα «Κορίτσια για φίλημα», το «Καλώς ήλθε το δολάριο», ο «Τρελοπενηντάρης», «Δύο μοντέρνοι γλεντζέδες» κ.ά.

Ο Αλέκος Τζανετάκος ασχολήθηκε και με το σενάριο, καθώς στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 αποφάσισε να σταματήσει τις θεατρικές του εμφανίσεις και να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιντεοταινιών με τον ίδιο ως πρωταγωνιστή.

Πίσω του άφηνε 12 χρόνια επιθεώρησης καθώς και άλλα 13 στην πρόζα και την κωμωδία. Είχε, ακόμη, παίξει σε τηλεοπτικές σειρές και είχε ιδιαίτερο πάθος για τους αγώνες ταχύτητας. Πρωταθλητής μοτοσικλέτας, είχε κερδίσει δέκα κύπελλα σε ισάριθμους αγώνες, ενώ είχε λάβει μέρος και σε πρωταθλήματα σκοποβολής.



Μία ανάρτηση αφιερωμένη σε ένα ηθοποιό ο οποίος δε μας χάρησε αφορμές για σκάνδαλα και κουτσομπολιά, αλλά άφθονο γέλιο και ευχάριστες αναμνήσεις.Καλό ταξίδι Αλέκο
Διαβάστε περισσότερα...