Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Χαιρετισμός Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην εκδήλωση παρουσίασης της έκδοσης του ΕΔΟΕΑΠ

'Ήταν κάποτε ένας πόλεμος' για τους 41 Έλληνες δημοσιογράφους που κάλυψαν τον ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-1941

Αιδεσιμολογιότατε,

Κυρία Πρόεδρε της Βουλής,
Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Κύριοι Αρχηγοί του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ,
Κυρίες και Κύριοι,

Θέλω εκ μέρους της Κυβέρνησης να ευχαριστήσω και να τιμήσω τον ΕΔΟΕΑΠ και την Πρόεδρό του, την κα. Ελένη Σπανοπούλου, που είναι από μόνη της ένας τεράστιος πολιτιστικός και επικοινωνιακός μηχανισμός, γι’ αυτή την πρωτοβουλία.

Τιμώντας σαρανταένα μυθικά ονόματα της δημοσιογραφίας, ο ΕΔΟΕΑΠ τιμά και τον ρόλο του, τον καθιστά ευρύτερο και περνά κατά πολύ τα όρια ενός οργανισμού κοινωνικής ασφάλισης, όπως μας τον παρουσίασε η κα. Σπανοπούλου. Άλλωστε, είχα την χαρά και την τύχη πριν από 17 χρόνια, ως αρμόδιος τότε Υπουργός Τύπου, να παρακολουθήσω από κοντά τις προοπτικές και τις δυνατότητες του ΕΔΟΕΑΠ.

Θέλω λοιπόν να συγχαρώ τον οργανισμό και την διοίκησή του γι’ αυτή την πρωτοβουλία και προσωπικά τον κ. Αγαμέμνονα Φαράκο για την επιμέλεια αυτού του εξαιρετικού τόμου. Βεβαίως, οι μεταφορικοί πόλεμοι είναι εύκολοι. Ο κατά κυριολεξία πόλεμος είναι δύσκολος και τα αποτελέσματά του είναι σε κάθε περίπτωση αρνητικά. Γι’ αυτό στόχος μας είναι, εφαρμόζοντας το αμυντικό και αποτρεπτικό δόγμα, να καταστήσουμε στην πραγματικότητα μηδενική την πιθανότητα να ζήσουμε ξανά στην περιοχή μας μια τέτοια εμπειρία.

Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε κάθε είδους εθνικό και πατριωτικό μιθριδατισμό, ότι αποδεχόμαστε την διολίσθηση. Γι’ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να έχουμε πλήρη συνείδηση του συσχετισμού των δυνάμεων, έχει πολύ μεγάλη σημασία να έχουμε ένα ισχυρό εθνικό μέτωπο και να καλλιεργούμε ένα υγιές φρόνημα πατριωτικό στην ελληνική κοινωνία, στον ελληνικό λαό. Για την ακρίβεια, γιατί αυτό είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα, αυτός είναι ο κυριότερος πολλαπλασιαστής της δύναμής μας.

Και θέλω να σας διαβεβαιώσω, μιλώντας προς τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης και κάτω από τη στήλη με τα υποβλητικά ονόματα των ανταποκριτών του πολέμου του ’40, ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις, σύγχρονες, ετοιμοπόλεμες, είναι πάντα σε θέση να προφέρουν αυτό που ζητά η πατρίδα και ο Έλληνας πολίτης: ένα αίσθημα ασφάλειας που είναι τόσο πολύ αναγκαίο σε έναν ρευστό, αμήχανο και αβέβαιο κόσμο, σε μία συγκυρία δημοσιονομική και οικονομική εξαιρετικά αρνητική και δύσκολη, που προφανώς περιορίζει τη δημοσιονομική και οικονομική κυριαρχία της χώρας, προφανώς συστέλλει το περιθώριο ελιγμών που έχουμε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θίγει και δεν θίγει τον ουσιώδη και ουσιαστικό πυρήνα της εθνικής ανεξαρτησίας, της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής αξιοπρέπειας.

Βεβαίως, τα δεδομένα από το ’40 μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει ριζικά. Δεν ξέρω αν θα ξαναζήσουμε αυτού του είδους την πολεμική δημοσιογραφία, αν μπορούν να εμφανιστούν τέτοια ταλέντα, τέτοιες πένες, τέτοια ονόματα στο κοινό πεδίο μεταξύ δημοσιογραφίας και λογοτεχνίας –για να χρησιμοποιήσω το πεδίο το οποίο είναι πιο εντυπωσιακό από αυτά που αναδεικνύει το βιβλίο. Γιατί τότε υπήρχε ένα κρατικό ραδιόφωνο, το παράρτημα ήταν το κύριο μέσο ενημέρωσης, ενώ τώρα πληροφορούμαστε και εμείς πάρα πολύ συχνά στο διαδίκτυο, στην «μπλογκόσφαιρα», γεγονότα που θα έπρεπε να έχουμε μάθει υπηρεσιακά πριν την δημοσιοποίησή τους, αλλά αυτό είναι μια πραγματικότητα διεθνής με την οποία πρέπει να συμβιώσουμε. Και γι’ αυτό κι ένας πόλεμος που είναι στα όρια του μεταφορικού και του κυριολεκτικού είναι ο «κυβερνοπόλεμος», η «κυβερνοάμυνα», που είναι ένα πεδίο πολύ μεγάλου ενδιαφέροντος για όλες τις χώρες και για τη δική μας.

Χαίρομαι γιατί έχουμε στην αίθουσα ανθρώπους που συνδέονται και προσωπικά και συναισθηματικά με τους 41 τιμώμενους. Χαίρομαι γιατί υπάρχουν άνθρωποι στο τραπέζι που με πολύ μεγάλη εγκυρότητα θα παρουσιάσουν την έκδοση αυτή του ΕΔΟΕΑΠ και τα συμφραζόμενά της. Με τις λέξεις αυτές θέλω για μια ακόμη φορά να σας ευχαριστήσω κα. Σπανοπούλου και να σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε με τον ίδιο τρόπο την ευρύτατη δράση του οργανισμού σας.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: