Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Μαρτύρων και ήρώων αίμα

Επειδή η Κύπρος και οι αγώνες των ΕΛΔΥΚάριων δεν εγιναν για ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ!
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΕΝΟΣ ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΥ

Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1960 με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης-Λονδίνου στη Λευκωσία με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ΕΛΔΥΚ αποτελούνταν από τη Διοίκηση, το Επιτελείο, το 1ο και 2ο Τάγμα Πεζικού, το Λόχο Υποστήριξης και Λόχο Διοίκησης. Το σύνολο της ήταν 950 αξιωματικοί και οπλίτες. Η εγκατάσταση της ήταν σε στρατόπεδο δυτικά της Λευκωσίας στην περιοχή Γερόλακκος και υπαγόταν στο Τριμερές Στρατηγείο, ενώ σήμερα υπάγεται στον Α' Υπαρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Σήμερα η ΕΛΔΥΚ εδρεύει στην ευρύτερη περιοχή της πόλης της Λευκωσίας.

Αγνοούμενοι του ελληνοκυπριακού αγώνα τον Ιούλιο του 1974, μόλις έχουν συλληφθεί από Τούρκους στρατιώτες. Οι κύκλοι που τους περιβάλουν είναι από την αναγνώρισή τους το 1976 από τους οικείους τους.
Τουρκική εισβολή Ιουλίου 1974
Κατά την Τουρκική εισβολή τον Ιούλιο του 1974, η ΕΛΔΥΚ πραγματοποίησε μαζί με την Εθνική Φρουρά πολεμική δράση κατά των Τούρκων εισβολέων και συμμετείχε σε πολλές μάχες μεταξύ των οποίων σημαντικότερες θεωρούνται:

α) 20 Ιουλίου 1974, επίθεση κατά του τουρκοκυπριακού χωριού Κιόνελι
β) 21 Ιουλίου 1974, νυχτερινή επίθεση στο Κιόνελι
γ) 7 Αυγούστου 1974, μάχη διάβασης του χωριού Βασιλεία
δ) 14 - 16 Αυγούστου 1974, μάχες στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.

Χρονικό Μαχών

Την 20η Ιουλίου του 1974, οι Ελλαδίτες αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και Οπλίτες που υπηρετούσαν στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου με κύριο εφόδιο τους την υπέρμετρη αγάπη τους προς την πατρίδα μαζί με τον αδελφό Ελληνοκυπριακό λαό ρίχτηκαν στη μάχη κατά των ιταμών Τούρκων εισβολέων, γράφοντας με τα αιματοβαμμένα τους κορμιά σελίδες άφθαστου ηρωισμού.
Όπου και να κλήθηκαν, σε όποιες μάχες και να έλαβαν μέρος, με αποκορύφωμα την τριήμερη επική μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ, υπερασπίστηκαν με σθένος τα ιερά και τα όσια της πατρίδας.
Η ΕΛΔΥΚ που είχε το στρατόπεδο της δίπλα στη Λευκωσία, στον δρόμο προς το Γερόλακκο, ήταν κυριολεκτικά σαν τη μύγα μες στο γάλα στο εκτεταμένο και επίπεδο κάμπο. Χτυπήθηκαν λυσσαλέα και οι βόμβες Ναπάλμ κατέκαιαν τα πάντα.Οι μισοί από τους ηρωικούς μαχητές είχαν αφιχθεί μόλις την προηγούμενη το βράδυ από την Ελλάδα. Αυτοί δε, που είχαν φύγει με το Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ για να απολυθούν ξαναγύρισαν εθελοντικά για να πολεμήσουν. Οι Τούρκοι πίστεψαν ότι μετά τον βομβαρδισμό θα μπορούσαν εύκολα να καταλάβουν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ. Όμως γελάστηκαν, αφού οι ΕΛΔΥΚάριοι όχι μόνο δεν εκάμθησαν από τους βομβαρδισμούς, αλλα κατέλαβαν το στρατόπεδο της ΤΟΥΡΔΥΚ και επιχείρησαν και νυχτερινή επίθεση προς το ΚΙΟΝΕΛΙ, εναντίον των Τουρκικών μονάδων, που είχαν φτάσει στον Τουρκικό θύλακα με ελικόπτερα και αλεξίπτωτα.
Οι Τούρκοι λόγω της αρχικής πικρής εμπειρίας τους στη σύγκρουση με την ΕΛΔΥΚ, συγκέντρωσαν τα επίλεκτα συντάγματά τους (καταδρομών και αλεξιπτωτιστών) και αμέσως με την υπογραφή της ανακωχής (22 Ιουλίου 1974 ώρα 16.00) άνανδρα επιτέθηκαν το ίδιο βράδυ κατά της ΕΛΔΥΚ, ώστε να ξεκαθαρίσουν αυτό το ισχυρό εμπόδιο.Οι ΕΛΔΥΚάριοι είχαν εντολή να μην κάνουν χρήση πυρών λόγω της ανακωχής. Οι Τούρκοι πλησίασαν ανενόχλητοι μέχρι τα 150 μέτρα και κανείς από την ΕΛΔΥΚ δεν έβαλε λόγω της απαγορευτικής διαταγής... Είχε αρχίσει να πέφτει σκοτάδι όταν μια κραυγή έσκισε τον αέρα: «ΒΑΡΑΤΕ ΤΟΥΣ ΘΑ ΜΑΣ ΦΑΝΕ ΟΛΟΥΣ».
Ήταν ο Λοχαγός Αρώνης Σπύρος του 6ου Λόχου όπου παρέβη την απαγορευτική εντολή και έτσι άρχισε μια από της μεγαλύτερες μάχες της πρώτης φάσης του ΑΤΤΙΛΑ όπου και διαλύσαμε τους Τούρκους.Οι Τούρκοι Κομάντος είχαν βάλει στην πρώτη σειρά Κούρδους για να σκοτωθούν αυτοί πρώτα από τα πυρά μας (το ομολόγησαν άλλωστε οι συλληφθέντες αιχμάλωτοι). Δεν μπορούσαν να χωνέψουν την αποτυχία τους από μια μονάδα αριθμητικά κατώτερη, που δεν ήταν σε ισχυρό έδαφος και την όλη επιχείρηση την είχαν χαρακτηρίσει σχετικά εύκολη.Μετά την αποτυχία τους προσπάθησαν να κυκλώσουν την ΕΛΔΥΚ και γι’αυτό άρχισαν τις μετακινήσεις βαρέων αρμάτων και πυροβολικό προς το αεροδρόμιο της Λευκωσίας που ήταν στα νώτα της ΕΛΔΥΚ. Οι Τούρκοι αργά αλλά σταθερά άρχισαν να μεταφέρουν τις πιο επίλεκτες μονάδες τους γύρω από την ΕΛΔΥΚ και την 14η Αυγούστου το πρωί, ολόκληρο το 50ον Σύνταγμα ενισχυμένο με δύο επιπλέον Τάγματα, με 45 άρματα μάχης και Πυροβολικού, με συνεχή υποστήριξη από την αεροπορία, επιτέθηκαν κατά του Στρατοπέδου. Το Στρατόπεδο το υποστήριζαν δύο Λόχοι των 100 περίπου ανδρών (2ος και 4ος Λόχος) και ορισμένα κομμάτια του Λόχου διοικήσεως, όπως οι Μουσικοί, το Μηχανικό, οι γραφείς οι Στρατονόμοι και άλλοι. Μόλις που έφθαναν τους 300ους, πιθανώς να τους ξεπερνούσαν κατά τι. Όλοι αυτοί οι άνδρες ήμασταν καταταλαιπωρημένοι από τον πρώτο γύρο του πολέμου. Υποφέραμε από τη ζέστη, την έλλειψη νερού και φαγητού καθώς και αϋπνία. Η κρούση της πρώτης επίθεσης ήταν εξαιρετικά βίαιη κυρίως λόγω των βομβών Ναπάλμ από τον αέρα. Σε όλη τη διάρκεια των βομβαρδισμών χωνόμαστε μέσα σε χωμάτινα ορύγματα και μόλις οι Τούρκοι έφθαναν σε απόσταση βολής τους χτυπούσαμε με φονικό πυρ.Όλη η Κύπρος έπεφτε από την άνευ αντιστάσεως προέλαση των Τούρκων και στην ΕΛΔΥΚ, η καλύτερη Τουρκική δύναμη δεν είχε προχωρήσει ούτε μέτρο. Ενώ οι επιθέσεις διαδέχονταν η μια την άλλη χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Πρωί πρωί της Παναγίας οι Τούρκοι αναμένονται αλλά δε φαίνονται πουθενά. Οι φήμες έλεγαν ότι έγινε ανακωχή. Όμως κατά τις 11.00 η ώρα οι Τούρκοι με ξαφνικό και συντονισμένο πυρ επιτέθηκαν ξανά κατά των ΕΛΔΥΚάριων. Παρά τις λυσσώδεις επιθέσεις μιας ολόκληρης μέρας, η ΕΛΔΥΚ δεν πέφτει. Το πιο σημαντικό όμως είναι οι απώλειες, αφού η πεδιάδα είχε στρωθεί με τα κορμιά των Τούρκων στρατιωτών.Οι απώλειες της ΕΛΔΥΚ είναι μικρές και όσο προχωρεί ο πόλεμος είναι ακόμα μικρότερες λόγω της εμπειρίας των μαχητών...
Όταν άρχισε να σκοτεινιάζει της Παναγίας για πρώτη φορά το πυροβολικό των Τούρκων σταμάτησε. Για μας η νύχτα ήταν λυτρωμός από την αεροπορία και εκείνο το καταραμένο όπλο που λέγεται όλμος. Με την κατάσταση στην ΕΛΔΥΚ άρχισαν πλέον να ασχολούνται Τούρκοι, Έλληνες, ΟΗΕδες μη μπορώντας να εξηγήσουν τα συμβαίνοντα μέσα σε μια γενική κατάρρευση. Ακόμα και ο Στρατηγός της εισβολής ΝΤΕΜΙΡΕΛ το μνημονεύει.Έτσι φθάσαμε στην αποφράδα ημέρα της 16ης Αυγούστου.Αυτή η μέρα δεν μπορεί να περιγραφεί με τίποτα. Ήταν μια μέρα που άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως. Ενίσχυση δεν ερχότανε, αλλά και ο απεγκλωβισμός των ΕΛΔΥΚάριων δεν απασχολούσε κανέναν!!!Πίστευαν ότι τελικά δεν θα ζούσαμε κανένας.Η Τουρκική επίθεση άρχισε με το σύνολο των δυνάμεων της και των πυρών.
Τα άρματα άρχισαν να καβαλούν τα ορύγματα και εκεί έγινε μάχη σώμα προς άρμα. Οπότε άρχισαν και οι απώλειες.Τι θαύμα και πάλι!! Οι 300 ΕΛΔΥΚάριοι κράτησαν και δε χάσανε το Στρατόπεδο ώσπου ήρθε η διαταγή στις 13.45 από τον Υποδιοικητή και Στρατοπεδάρχη Σταυρόπουλο Παναγιώτη για οπισθοχώρηση. Οπισθοχώρηση βέβαια την ημέρα είναι ένας θάνατος. Πράγματι κινηθήκαμε προς τα πίσω στη Σχολή Γρηγορίου με σκοπό να απεγκλωβιστούμε από τους Τούρκους.
Μερικοί δεν ειδοποιήθηκαν εγκαίρως για την οπισθοχώρηση και έμειναν εκεί, πολεμώντας, πέφτοντας νεκροί ή συλλαμβανόμενοι τραυματίες από τους Τούρκους. Μεταξύ αυτών και ο γίγαντας του 4ου Λόχου Ανθ/της Κέντρας Κ. με τη Διμοιρία του.Τότε άρχισαν και οι πολύ μεγάλες απώλειες. Όσοι σωθήκαμε μπήκαμε κατά της 18.00 στις γραμμές μας οπότε έγινε και ανακωχή.

ΣΧΟΛΙΑ

Αυτοί οι ήρωες και όλοι οι υπόλοιποι που καταφέραμε και επιβιώσαμε πιστεύουμε ότι πράξαμε στο ακέραιο το καθήκον μας απέναντι στην πατρίδα. Η πατρίδα όμως όλα αυτά τα χρόνια έλαμψε και εξακολουθεί να λάμπει δια της απουσίας της.
Στην πατρίδα μας την Ελλάδα όμως όλα μπορεί να συμβούν. Το τι υπεστήκαμε από την πρώτη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας επιστρέφοντας στην Ελλάδα από την φρίκη και την αγριότητα του πολέμου, με νωπές τις μνήμες της αθλιότητας και τα βιώματα μας, δεν περιγράφεται. Περιμέναμε από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να μας καλέσουν κάποια στιγμή όταν ηρεμήσουν τα πράγματα και να μας δώσουν να καταλάβουμε ότι η πολιτεία αναγνωρίζει των αγώνα μας, την προσφορά μας και ότι μας τιμούν σαν ήρωες πολέμου. Αντ’ αυτών όμως εισπράξαμε αδιαφορία, εγκατάλειψη, κλειστές πόρτες, περιφρόνηση και βέβαια το στίγμα του Χουντικού. Λες και εμείς οι Έφεδροι που μας έστειλε στην Κύπρο η ίδια μας η Πατρίδα για να την υπηρετήσουμε οργανώσαμε και κάναμε το Πραξικόπημα!!! Βέβαια αν ανατρέξουμε στην Ιστορία μας θα θυμηθούμε το τέλος του Αθηναίου Ναυάρχου Θεμιστοκλή νικητή της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, του Λακεδαιμόνιου αντιβασιλιά Παυσανία νικητή της μάχης των Πλαταιών, την καταδίκη σε θάνατο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, τον Ελευθέριο Βενιζέλο κλπ. Εμείς οι μικροί και ταπεινοί γιατί να έχουμε διαφορετική αντιμετώπιση;;;
Η σκέψη μας καθημερινά εδώ και 34 χρόνια κάποια στιγμή του 24ώρου επιστρέφει και περιηγείται τα πεδία του ηρωισμού και της θυσίας και συγκινούμαστε και ξακρίζουμε. Η καρδιά μας όμως σας διαβεβαιώνουμε δεν έφυγε ποτέ από την Κύπρο μας. Βρίσκεται πάντα εκεί, για να συντροφεύει τους συμπολεμιστές μας που έγειραν στη γη της μαρτυρικής Μεγαλονήσου, και λέω έγειραν γιατί όπως όλοι θα γνωρίζετε, οι ήρωες δεν πεθαίνουν ποτέ, αλλά γέρνουν για να ξαποστάσουν.
Επαναλαμβάνουμε, ότι όλοι εμείς πράξαμε το καθήκον μας προς την πατρίδα στο ακέραιο και θεωρούμε πως μας αντιπροσωπεύει πλήρως ο παρακάτω στίχος:

Εμείς ήμασταν πάντα με τον Έκτορα
Που ήξερε πως δεν έχει ελπίδα,
Μα βγήκε από τα Τείχη και σκοτώθηκε,
Για της ψυχής του την Πατρίδα!!
diplomatia.gr Διαβάστε περισσότερα...

Αίσχος! Εκπομπή που προσέβαλλε τη μνήμη όσων έζησαν και εξακολουθούν να ζουν την τραγωδία της εισβολής στην Κύπρο.



Ντροπή κε Μυλωνάκη.
Πριν από λίγο τέλειωσε η εκπομπή του Α.Μυλωνάκη στην οποία κατηγορήθηκε Αξιωματικός που συμμετείχε στις επιχειρήσεις στην Κύπρο το 1974 δίχως να παρευρίσκεται ο ίδιος, σπιλώνοντας αφ’ενός το όνομα ενός Αξιωματικού, ο οποίος όπως φαίνεται εκτέλεσε διαταγές, και αφ’ετέρου δίνοντας λαβή για πολλά σχόλια εις βάρος του σώματος των Ελλήνων Αξιωματικών.
Θα έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικός ο εν λόγω παρουσιαστής, ο οποίος ήταν και αδιάβαστος όπως μας είπαν τηλεθεατές οι οποίοι παρακολούθησαν την εκπομπή και ΑΛΛΑΞΑΝ κανάλι ( θα έπρεπε να είχε διαβάσει το περιβόητο βιβλίο για το οποίο έκανε εκπομπή τουλάχιστον), μάλιστα σε εποχές περίεργες όπως οι σημερινές όπου όλα και όλοι είναι εναντίον των ενστόλων, υπέρ της καταργήσεως της θητείας κλπ και αφορμή ζητούν να πέσουν ως όρνεα στους συναδέλφους στρατιωτικούς κε Μυλωνάκη.
Όλα για την τηλεθέαση; Στο βωμό του κέρδους; Ακόμη και οι «συνάδελφοί» σας; Να σταματήσουν πλέον να καπηλεύονται όλοι την Κύπρο εκτός και αν έχουν τα ΚΟΤΣΙΑ να τα πουν έξω από τα δόντια! Διαβάστε περισσότερα...

Αεροδρόμιο Λάρνακας:Ψηφίζουμε Τάσσος Παπαδόπουλος


Από σήμερα και μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη, οι αναγνώστες του portal μας θα μπορούν μπαίνοντας στο www.inbusinessnews.com να ψηφίσουν για το όνομα που θα ήθελαν να δοθεί στο νέο Αεροδρόμιο Λάρνακας τα εγκαίνια του οποίου θα γίνουν στις 7 Νοεμβρίου του 2009.
Συγκεκριμένα μπορείτε μέσω δέκα υποψήφιων ονομάτων να διαλέξετε αυτό που πιστεύετε ότι αρμόζει στο νέο στολίδι της Κύπρου και να στείλετε το δικό σας μήνυμα για την διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί.
Ψηφίζουμε Τάσσος Παπαδόπουλος Διαβάστε περισσότερα...

Τι έπαθαν οι "γείτονες κουμπάροι;"


Επιθεώρηση είχαν,αλλιώς δεν εξηγείται η..καθυστέρηση!
ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΝΑΕΡΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΝΟΝΩΝ ΕΝΑΕΡΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ (ICAO)
Την 30 Οκτωβρίου, 1 σχηματισμός αποτελούμενος από 6 συνολικά τουρκικά αεροσκάφη, πραγματοποίησε 1 παράβαση των Κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας και 4 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου. 2 από τα τουρκικά αεροσκάφη ήταν οπλισμένα. Όλα τα αεροσκάφη αναγνωρίσθηκαν και αναχαιτίσθηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια τακτική. Διαβάστε περισσότερα...

Επανένταξη των εκσυγχρονισμένω ΤΠΚ ΜΠΛΕΣΣΑΣ – ΤΠΚ ΜΥΚΟΝΙΟΣ στον Πολεμικό Στόλο




Πραγματοποιήθηκε χθές Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009 στα ναυπηγεία Ελευσίνας, η τελετή επανένταξης στο Πολεμικό Ναυτικό των πυραυλακάτων ΤΠΚ «Πλωτάρχης ΜΠΛΕΣΣΑΣ» (P-21) και ΤΠΚ «Υποπλοίαρχος ΜΥΚΟΝΙΟΣ» (P-22) μετά την ολοκλήρωση εργασιών εκσυγχρονισμού μέσης ζωής.
Μετά την ΤΠΚ ΛΑΣΚΟΣ που παραδόθηκε τον Απρίλιο του 2008, είναι η δεύτερη και η τρίτη κατά σειρά, από τις τέσσερις συνολικά πυραυλακάτους τύπου COMBATTANTE III, οι οποίες εκτελούν το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού.
Στην τελετή παρέστησαν ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κος Θεόδωρος Πάγκαλος, βουλευτές, ο Αρχηγός Στόλου Αντιναύαρχος Ιωάννης Καραΐσκος ΠΝ, Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί καθώς και πλήθος λοιπών προσκεκλημένων. Διαβάστε περισσότερα...

Σαν σήμερα:31/10/1921


Στοιχεία Α/Φ Breguet
Πλήρωμα 2 Κινητήρες Renault 300 HP Βάρος Κενό 1.127 kg Διαστάσεις Εκπέτασμα 14,33 m Μήκος 9 m Υψος 3,3 m Επιφάνεια πτερύγων 51 m² Επιδόσεις Μεγ. Ταχύτητα 185 km/h Επιχειρ. Οροφή 5750 m Οπλισμός Vickers ή Lewis πολυβόλα των 7,7 mm (0,303 in) και φορτίο βομβών 300 Kg

Οι αεροπόροι Ανθυπολοχαγός Ν. Σπανάκης και Υπολοχαγός Π. Αγγελόπουλος αναγνώρισαν και βομβάρδισαν με αεροσκάφος Breguet της Γ’ Μοίρας Αεροπλάνων αεροδρόμιο κοντά στο Μπουκαρούζ, το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες αποτελούσε ορμητήριο της Τουρκικής Αεροπορίας. Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Έκθεση της HRW για λαθρομετανάστες στην Ελλάδα


Στο τέλος θα μας αναγκάσουν να φύγουμε εμείς!

Έλληνες «λαθρομετανάστες» στην πατρίδα μας!

Η διεθνής οργάνωση προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch ζητά απ' την Ευρωπαϊκή Ένωση να πιέσει την νέα κυβέρνηση της Ελλάδας να σταματήσει την, όπως την χαρακτηρίζει, βάναυση μεταχείριση των λαθρομεταναστών. Η διεθνής οργάνωση αναφέρει σε νέα έκθεση της ότι οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων και παιδιών που φθάνουν χωρίς γονείς, συγκεντρώνονται, φυλακίζονται και συχνά επιστρέφονται δια της βίας στη Τουρκία.
Επίσης η έκθεση της Human Rights Watch αναφέρει ότι η Ελληνική αστυνομία δημιουργεί εμπόδια στο να υποβάλλουν οι λαθρομετανάστες αίτηση για άσυλο και ότι οι αρχές αρνούνται να εξετάσουν αιτήσεις για άσυλο. Η διεθνής οργάνωση παραθέτει το παράδειγμα συνεντεύξεων λαθρομεταναστών που ζητούσαν άσυλο στη βόρεια Ελλάδα και οι οποίοι δήλωσαν ότι κρατούνταν σε υπερπλήρης εγκαταστάσεις, υπό άθλιες συνθήκες, με λίγο φαγητό και ότι κακοποιούνταν από τους φρουρούς τους.
Οι Ελληνικές αρχές δηλώνουν ότι έχουν κατακλυστεί από λαθρομετανάστες από την Αφρική, το Αφγανιστάν και το Ιράκ και επισημαίνουν ότι η βοήθεια που παίρνουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η συνεργασία της Τουρκίας στο θέμα είναι ανεπαρκής. Πολλοί λαθρομετανάστες μπαίνουν στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας.
Greek American News Agency Διαβάστε περισσότερα...

Αυστραλία: Ανησυχούν για τους μουσουλμάνους


Εμείς πότε θα ανησυχήσουμε;
Τι περιμένουμε να γίνει για να ξυπνήσουμε;
H αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού και η τάση του να συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένες περιοχές της Αυστραλίας προκαλούν "ανησυχία" σε πολλούς Αυστραλούς και αντιδράσεις πολιτικών.
Ο πρώην υπουργός Μετανάστευσης, Κέβιν Άντριους, ζητά να γίνει μια "πολιτισμένη συζήτηση" για το θέμα της αύξησης του μουσουλμανικού πληθυσμού στην Αυστραλία, τονίζοντας ότι "οι άνθρωποι θα πρέπει να μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους".
Πρόσθεσε, επίσης, ότι η δημιουργία του κόμματος της Πωλίν Χάνσον, "Ένα Έθνος", οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην έλλειψη δημόσιας συζήτησης σε θέματα ζωτικής σημασίας, όπως είναι η μετανάστευση.
Χαρακτήρισε ακόμη, "επικίνδυνη τη συγκέντρωση μιας εθνικής κοινότητας στην ίδια περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα".
"Ο κ. Άντριους διαστρεβλώνει τα πράγματα, όταν ζητά δημόσια συζήτηση για το θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής. Γνωρίζει πολύ καλά, ως πρώην υπουργός Μετανάστευσης, ότι το μεταναστευτικό πρόγραμμα της Αυστραλίας δεν επιτρέπει τις διακρίσεις με βάση τη φυλή ή τη θρησκεία", δήλωσε ο υπουργός Μετανάστευσης και Πολιτογράφησης, Κρις Έβανς.
Η Σαρίν Χασάν, εκπρόσωπος του Μουσουλμανικού Συμβουλίου Βικτώριας, δήλωσε ότι "είναι φυσικό όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν να ζήσουν σε μια ξένη χώρα να συγκεντρώνονται στο ίδιο μέρος, ακριβώς όπως κάνουν οι Αυστραλοί όταν πηγαίνουν στο Λονδίνο. Αυτή είναι η φύση του ανθρώπου και δεν αποτελεί αποκλειστικότητα των Μουσουλμάνων".
Χαρακτηριστικό, ότι ο Γκρεκ Χαντ, ένα από τα ηγετικά στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διαχώρισε τη θέση του από τα σχόλια του Άντριους, λέγοντας ότι "η προσέγγισή μας θα πρέπει να αγνοεί παντελώς χρώμα, εθνικότητα και χώρα προέλευσης, να επικεντρώνεται δε μόνο στην ικανότητα των ατόμων να προσφέρουν. Πιστεύω σε μια πολυεθνική και πολυπολιτισμική Αυστραλία".
Ιδιαίτερα καυστικός ήταν ο πρωθυπουργός της Βικτώριας, Τζον Μπράμπι, ο οποίος, αναφερόμενος στα σχόλια του Άντριους, είπε: "Ο Κέβιν Άντριους έχει το δικαίωμα να εκφέρει την άποψή του για οποιοδήποτε θέμα θελήσει. Εκείνο, όμως, το οποίο οφείλει, είναι να είναι καλά πληροφορημένος. Στη Βικτώρια είμαστε περήφανοι για τα οφέλη που πρόσφερε η μετανάστευση στην Πολιτεία μας".
Ο ομοσπονδιακός βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, Κέβιν Τόμσον, ο οποίος εκπροσωπεί την έδρα Γουίλς (Wills), όπου ζουν πολλοί μουσουλμάνοι, δήλωσε ότι η Αυστραλία βαδίζει σε περιβαλλοντική καταστροφή, δεδομένου ότι ο πληθυσμός της υπολογίζεται να φτάσει τα 25 εκατ. μέχρι το 2050.
Τόνισε ότι αν δεν λάβει έγκαιρα τα μέτρα της, η χώρα θα είναι πολύ πιο φτωχιά για τις επόμενες γενιές.
"Η Μελβούρνη, το Σίδνεϊ και η Βρισβάνη θα μετατραπούν σε τερατώδεις τσιμεντουπόλεις", κατέληξε.
Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Αυστραλίας από το 1996 μέχρι το 2006, σημείωσε αύξηση της τάξης του 70%. Το 2006, 1,7% των κατοίκων της Αυστραλίας δήλωσαν ότι είναι μουσουλμάνοι, ενώ τα δύο τρίτα Χριστιανοί.
Ο Αγγλικανός ιερωμένος, Φίλιπ Νιούμαν, αναφερόμενος στα σχόλια του Άντριους, τα χαρακτήρισε "άστοχα".
"Είναι ανόητο να λέει κάποιος ότι οι μουσουλμάνοι είναι ενωμένοι. Δεν είναι περισσότερο ενωμένοι απ' ό,τι οι χριστιανοί. Μένουν στη μητροπολιτική Μελβούρνη και στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία. Ούτε αποκομμένοι είναι ούτε περιθωριοποιημένοι".
athina984.gr Διαβάστε περισσότερα...

Θλιβερή υποδοχή



Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα πραγματοποίησε επίσκεψη την Πέμπτη στην αεροπορική βάση του Ντόβερ (Ντέλαγουερ, βορειοανατολικές ΗΠΑ) για να παραστεί στην τελετή υποδοχής των σορών των αμερικανών στρατιωτών, οι οποίοι σκοτώθηκαν αυτή την εβδομάδα στο Αφγανιστάν.
Ο πρόεδρος Ομπάμα αναχώρησε από το Λευκό Οίκο λίγο πριν από τα μεσάνυχτα χτες, Τετάρτη, συνοδευόμενος από δημοσιογράφους, προκειμένου να παραστεί σε επίσημη τελετή του επαναπατρισμού των νεκρών αμερικανών στρατιωτών από το Αφγανιστάν.
Η επίσκεψη αυτή που δεν είχε ανακοινωθεί, δείχνει μια μια διαφοροποίηση όσον αφορά τις πρακτικές του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους, ο οποίος είχε απαγορεύσει οποιαδήποτε κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης του επαναπατρισμού αμερικανών στρατιωτών που είχαν χάσει τη ζωή τους στο εξωτερικό.
Η επίσκεψη σημειώνεται την ώρα που ο Ομπάμα πρέπει να αποφασίσει μέσα στις επόμενες εβδομάδες αν θα στείλει ή όχι ενισχύσεις στο Αφγανιστάν, όπου ήδη βρίσκονται 68.000 αμερικανοί στρατιώτες Ο Οκτώβριος είναι ο πλέον αιματηρός μήνας για τις αμερικανικές δυνάμεις καθώς υπέστησαν τις μεγαλύτερες απώλειες στις τάξεις τους, μετά την έναρξη του πολέμου το 2001.
Τα φέρετρα με τους 15 αμερικανούς στρατιώτες και τα τρία μέλη της αμερικανικής υπηρεσίας κατά των ναρκωτικών-όλοι τους σκοτώθηκαν τη Δευτέρα στο Αφγανιστάν-έφθασαν σήμερα το πρωί στην αεροπορική βάση Ντόβερ με στρατιωτικό αεροσκάφος.
Ο πρόεδρος Ομπάμα συνάντησε τους συγγενείς τους σε παρεκκλήσι που βρίσκεται μέσα στη βάση.
Οι εικόνες με τα φέρετρα των στρατιωτών να επιστρέφουν στις ΗΠΑ στη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, είχαν συγκλονίσει την αμερικανική κοινή γνώμη.
ATHINA984 Διαβάστε περισσότερα...

Φως ή τρένο «στην άκρη του τούνελ» για υποβρύχια & ναυπηγεία;



Ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Π. Μπεγλίτης επιβεβαίωσε επίσημα την πρόθεση παραλαβής των τριών υποβρυχίων Τύπου 214 ελληνικής ναυπήγησης, αλλά όχι και του γερμανικής κατασκευής ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ. Πρόκειται για θέση με καίριες αντιφάσεις και κινδύνους για το Πολεμικό Ναυτικό.
Αναλυτικότερα, σε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 984» και στους δημοσιογράφους Μ. Κοττάκη και Β. Πάικο στις 20 Οκτωβρίου, ο κ. Μπεγλίτης δήλωσε κατηγορηματικά: «Βεβαίως το υποβρύχιο που είχε παρουσιάσει προβλήματα δεν πρόκειται να το πάρει το Πολεμικό Ναυτικό. [...] Εμείς με βάση τις εισηγητικές εκθέσεις των αρμοδίων του Πολεμικού Ναυτικού και του ΓΕΝ δεν πρόκειται να το παραλάβουμε. Θα συνεχίσουμε την πολιτική που είχε ακολουθήσει και η τελευταία κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός τότε, ο κ. Μεϊμαράκης. Βεβαίως θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί η διαδικασία κατασκευής των τριών υποβρυχίων στο ναυπηγείο του Σκαραμαγκά, που δεν έχουν πρόβλημα γιατί είχαν ενσωματώσει αλλαγές και μετατροπές στο πλαίσιο των τεχνικών προδιαγραφών και της επιχειρησιακής ικανότητας που είχε περιγραφεί στη σύμβαση του...»
Για πρώτη φορά εμφανίζεται επίσημη αναφορά σε «αλλαγές και μετατροπές» των τριών υποβρυχίων του Σκαραμαγκά σε σχέση με το ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, δημιουργώντας εύλογες απορίες με βάση το χρονοδιάγραμμα κατασκευής των υποβρυχίων. Κατά το αρχικό χρονοδιάγραμμα, η καθέλκυση των τριών τελευταίων υποβρυχίων πραγματοποιείται ακριβώς 12 μήνες μετά την ενοποίηση των 5 τμημάτων του ανθεκτικού σκάφους. Η καθέλκυση του υποβρυχίου ΠΙΠΙΝΟΣ πραγματοποιήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2007, με καθυστέρηση τεσσεράμισι μηνών έναντι της πρόβλεψης του χρονοδιαγράμματος για την 1η Οκτωβρίου 2006. Η καθυστέρηση αυτή πιθανότατα ήταν αποτέλεσμα κυρίως της αρχικής σειράς μετατροπών -τοποθέτηση βαλβίδων στις οπές θαλασσέρματος, διεύρυνση των σχισμών αποστράγγισης της ελεύθερα κατακλυζόμενης υπερκατασκευής καταστρώματος, τοποθέτηση φρακτών στο εσωτερικό του κατά μήκος- μετά την παρατήρηση για υπερβολική κλίση διατοιχισμού κατά τις δοκιμές εν πλω του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ. Ωστόσο δεν αποκλείεται να καθυστέρησε επίσης η ενοποίηση του ανθεκτικού σκάφους, η οποία προβλεπόταν για τις 30 Σεπτεμβρίου 2005. Οι όποιες «αλλαγές και μετατροπές» μετά την ενοποίηση του ανθεκτικού σκάφους ασφαλώς και μπορούν να εφαρμοσθούν αναδρομικά στο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ. Ωστόσο οι δοκιμές αποδοχής εν πλω του τελευταίου -όπου καταγράφηκαν οι παρατηρήσεις, περιλαμβανόμενης της κλίσης διατοιχισμού- πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 2006, πολύ αργότερα από την ενοποίηση των τμημάτων ανθεκτικού σκάφους του ΠΙΠΙΝΟΣ!
Όταν ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Γ. Καραμαλίκης ΠΝ αποκάλυψε την πρόθεση απόρριψης του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ στους διαπιστευμένους συντάκτες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στις 27 Μαΐου 2009, ουδέν ανέφερε για «αλλαγές και μετατροπές» των επόμενων τριών υποβρυχίων. Αντίθετα τόνισε πως η πλέον πρόσφατη σειρά μετατροπών του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ -μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2009- εξάλειψε όλες τις τεχνικές παρατηρήσεις, ενδεικτικά περιορίζοντας την κλίση διατοιχισμού στις 18°. Έτσι, ο Α/ΓΕΝ διέψευσε προκαταβολικά τον κ. αναπληρωτή υπουργό!
Για να δικαιολογήσει την εγκατάλειψη του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ο Α/ΓΕΝ ανέφερε πως θα απαιτηθεί σύντομα η αντικατάσταση του συσσωρευτή κόστους €4 εκατομμυρίων και πως δεν είναι σαφής για το ΠΝ η κατάσταση του υποβρυχίου, μετά τις διαδοχικές μετατροπές για την εξάλειψη των παρατηρήσεων. Επικαλέσθηκε μάλιστα ακόμη και λόγους... γοήτρου του ΠΝ, επειδή το υποβρύχιο είναι πλέον... «δυσφημισμένο»! Επομένως ο Α/ΓΕΝ υποστήριζε ουσιαστικά πως τα ναυπηγεία HDW, έχοντας ναυπηγήσει από το 1959 περί τα 74 υποβρύχια στο Κίελο και έχοντας επισκευάσει, μετασκευάσει και αναβαθμίσει δεκάδες, διέπραξαν... κακοτεχνίες στις μετατροπές του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ! Ταυτόχρονα ο Α/ΓΕΝ και ο κ. αναπληρωτής υπουργός προεξοφλούν την αποδοχή του πρώτου, δεύτερου και τρίτου υποβρυχίου ελληνικής ναυπήγησης στην ιστορία, καθώς και του ΩΚΕΑΝΟΣ (S118) μετά την πλήρη ανακατασκευή του στα Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ, στο πλαίσιο του προγράμματος Neptune II, πάντα υπό την επίβλεψη της... κακότεχνης HDW!
Υπενθυμίζεται πως μόνον το ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ υποβλήθηκε στην πλέον πρόσφατη σειρά μετατροπών για τον περιορισμό της κλίσης διατοιχισμού, περιλαμβάνοντας ενδεικτικά την κατάργηση της δεξαμενής ψύξης καυσαερίων βάρους 5 τόνων από την υπερκατασκευή, η οποία αντικαταστάθηκε από οχετό καυσαερίων διπλού τοιχώματος, με κυκλοφορία ύδατος ενδιάμεσα για ψύξη. Η απόρριψη του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ ουσιαστικά αφαιρεί το έδαφος στο οποίο στηρίζεται η πρόθεση αποδοχής των επόμενων τριών υποβρυχίων Τύπου 214.
Βεβαίως, στις 9 Ιανουαρίου 2009 ο Α/ΓΕΝ δήλωνε στους διαπιστευμένους συντάκτες του ΥΠΕΘΑ πως δεν απέμενε παρά η αναθεώρηση της σχετικής σύμβασης εντός διμήνου ή τριμήνου, για να εφαρμοσθούν οι τελικές μετατροπές στα υπόλοιπα υποβρύχια και να παραληφθεί επίσημα το ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου!
Στην προαναφερόμενη συνέντευξη, ο κ. Μπεγλίτης ανέφερε επίσης πως «...μπορούμε να πάρουμε το αντίτιμο της πώλησης» του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, καθώς υπάρχουν «...όροι μέσα στη σύμβαση που μπορούν να ενεργοποιηθούν για μια τέτοιου είδους συναλλακτική πράξη.»
Υπενθυμίζεται πως η Σύμβαση 012Β/00 κατασκευής τριών υποβρυχίων Τύπου 214 υπεγράφη στις 15 Φεβρουαρίου 2000 και ήταν ύψους 430,84 δισ. δρχ. (€1.264,39 εκατ). Στις 31 Μαΐου 2002 υπεγράφη η Τροποποίηση Νο 3 της προαναφερόμενης σύμβασης, ύψους €409 εκατ. για την κατασκευή ενός ακόμη υποβρυχίου. Το άθροισμα έφθανε τα €1.673,43 εκατ, επομένως το μέσο κόστος κάθε υποβρυχίου ήταν €418,35 εκατ. Εάν το αντίτιμο της πώλησης σε τρίτο είναι περί τα €350 εκατ, όπως αναφέρεται σε ορισμένα δημοσιεύματα, το ελληνικό δημόσιο θα υποστεί ζημία σχεδόν €70 εκατ! Είναι σύννομο αυτό; Και ποιος ακριβώς θα αναλάβει την ευθύνη;
Επιπλέον, είναι αποδεκτή για το ΠΝ η απώλεια ενός υποβρυχίου αξίας τουλάχιστον €418,35 εκατ. με ζημία δεκάδων εκατομμυρίων, για να μην επιβαρυνθεί το ελληνικό δημόσιο με το κόστος... €4 εκατ. του συσσωρευτή;
Τελικά, οι «...εισηγητικές εκθέσεις των αρμοδίων του Πολεμικού Ναυτικού και του ΓΕΝ...» για απόρριψη του ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, συγκαλύπτουν ακριβώς τις τεράστιες ευθύνες «των αρμοδίων» και της προηγούμενης κυβέρνησης συνολικά για το αδιέξοδο στα προγράμματα υποβρυχίων -με αποτέλεσμα την καταγγελία των σχετικών συμβάσεων στις 21 Σεπτεμβρίου από τους αναδόχους- ενώ είναι εύπεπτες από την παρούσα κυβέρνηση, για λόγους δημοσιονομικής και ταμειακής διευκόλυνσης. Για την απώλεια ενός πλήρως λειτουργικού και αξιόμαχου υποβρυχίου, ποιος νοιάζεται;
Όσο για το μέλλον των ΕΝΑΕ του Σκαραμαγκά, οι εξεταζόμενες λύσεις με εξαγορά τους από εταιρείες επιεικώς σε οικονομική καχεξία, προδικάζουν την επιστροφή στην εποχή των «θαλασσοδανείων» από τράπεζες υπό κρατικό έλεγχο, των παράνομων κρατικών επιδοτήσεων, των προστίμων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
hellenicdefense.gr Διαβάστε περισσότερα...

Στο West Point ο Διοικητής της ΣΣΕ


Επίσημη επίσκεψη στη Στρατιωτική Ακαδημία West Point θα πραγματοποιήσει ο Στρατηγός Διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων στις 02 Νοεμβρίου 2009.
Στη Βεργίνα όμως πότε θα πάνε επίσκεψη οι Ευέλπιδες δεν μας είπατε Στρατηγέ!
Διαβάστε περισσότερα...

Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΜΙΑΣ ΑΣΚΗΣΗΣ




«Τάπαιξαν» οι Τούρκοι στον Έβρο όταν είδαν παρατεταγμένα δεκάδες τανκς με τα πυροβόλα στραμμένα ακριβώς απέναντί τους…
Οι Έλληνες φαντάροι έκαναν διάλειμμα σε προγραμματισμένη άσκηση, ήταν δίπλα στα οχήματα κι απολάμβαναν με τις στολές το αναψυκτικό τους
Ο σκοπός του απέναντι τουρκικού φυλακίου που είδε την κίνηση ειδοποίησε και σε χρόνο ρεκόρ αντιπαρατάχθηκαν από την άλλη όχθη του Έβρου επίσης τουρκικά τανκ με το προσωπικό τους σε …ετοιμότητα
Χρειάστηκε να γίνει επικοινωνία επιτελικών του στρατού από τις δύο πλευρές και να διαλυθεί η όποια παρεξήγηση, να μην υπάρξει τελικά θερμό επεισόδιο εκ του μηδενός στον ποταμό Έβρο
Η ιδέα να παραταχθούν όλα τα τανκς που συμμετείχαν στην πρόσφατη στρατιωτική άσκηση κατά μήκος του ποταμού Έβρου με στραμμένα τα πυροβόλα τους προς την Τουρκία φυσικά στο ελληνικό έδαφος και να κάνουν διάλειμμα χειριστές και φαντάροι εκεί απολαμβάνοντας το αναψυκτικό τους, θορύβησε έντονα την τουρκική πλευρά που έβλεπε από απόσταση ανάσας την ανεξήγητη γι αυτήν αυξημένη κινητικότητα των ελληνικών τανκς και των στρατιωτικών οχημάτων.
Στο σημείο του βόρειου Έβρου η άσκηση γινόταν δίπλα στον ποταμό που αποτελεί το φυσικό όριο με την Τουρκία. Ο Τούρκος σκοπός από το παρατηρητήριο βλέποντας να έχει γεμίσει η ελληνική πλευρά με στρατό ειδοποίησε τους ανωτέρους του και αμέσως σήμανε συναγερμός αυξημένης ετοιμότητας.
Σε χρόνο ρεκόρ άρχισε και από την τουρκική όχθη του ποταμού Έβρου να παρατηρείται ανάλογη κινητικότητα.
Όπως μας ενημερώνουν οι γνωρίζοντες σ΄ εκείνο το σημείο βόρεια του νομού προσεγγίζουν πολύ οι όχθες του ποταμού και η ορατότητα είναι πεντακάθαρη. Άρχισαν λοιπόν να φθάνουν στρατιωτικά οχήματα, πεζοπόρα τμήματα και από την τουρκική πλευρά, τα οποία επίσης παρατάχθηκαν με στραμμένα τα όπλα τους στην Ελλάδα. Η αναμονή των δύο στρατών πραγματικά ήταν άνευ λόγου και αιτίας.
Στο ελληνικό έδαφος πραγματοποιούνταν προγραμματισμένη άσκηση και δεν υπήρχε ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου, όμως διαφορετικά το εξέλαβαν οι Τούρκοι που ήταν κυριολεκτικά με το χέρι στην σκανδάλη.
Η όλη ετοιμότητα εκτονώθηκε με την υποχώρηση ένθεν κι ένθεν των στρατιωτικών οχημάτων, αφού προηγήθηκε επικοινωνία των επιτελικών του στρατού των δύο κλιμακίων, ενώ επί ώρες τουλάχιστον η τουρκική πλευρά βρισκόταν υπό ένταση. Ήταν η αθέατη πλευράς μιας άσκησης και η διάσταση που μπορεί να πάρει όταν γίνεται σε μια ευαίσθητη περιοχή και μάλιστα απέναντι σε καλούς γειτόνους.

Μελαχροινή Μαρτίδου
ΧΡΟΝΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ Διαβάστε περισσότερα...

Έκρηξη σε τανκ στον Έβρο με 5 τραυματίες



Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας Ο ΧΡΟΝΟΣ έκρηξη σε τανκ στον Έβρο είχε ως αποτέλεσμα 4 στελέχη να υποστούν ελαφρούς τραυματισμούς στο πρόσωπο. Από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοινώθηκε ότι το συμβάν οφείλεται σε εκτόνωση καυσαερίων της εξάτμισης του άρματος. Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Oι άνθρωποι των Ειδικών Δυνάμεων




Η ώρα είναι 7 το πρωί. Την ώρα που η πόλη αρχίζει να βγαίνει από το λήθαργο της νύχτας μπαίνοντας σιγά σιγά στη σκληρή και δύσκολη καθημερινότητα, μια ομάδα ανθρώπων είναι έτοιμη να φύγει κυριολεκτικά για μια άλλη πραγματικότητα. "Συντροφιά" με τα σύννεφα και με την αδρεναλίνη... να κτυπά κόκκινο, μια ομάδα καταδρομέων ετοιμάζεται για μία ακόμα αποστολή ρίψης με αλεξίπτωτο. Η αποστολή της Διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων είναι έτοιμη να ανοίξει τα φτερά της, με τη βοήθεια ενός C- 130, και να απογειωθεί με προορισμό τη Ρόδο. Είναι η ώρα όπου τα λόγια και η θεωρία γίνονται πράξη και οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί της ΔΕΔ αποδεικνύουν πως, παρά την παραμονή τους σε θέσεις γραφείων, δεν έχουν ξεχάσει την αποστολή και εκπαίδευση τους και ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να κάνουν άλματα με αλεξίπτωτο. Την αποστολή αυτή παρακολούθησε λεπτό προς λεπτό η "θητεία". Το στρατιωτικό αεροπλάνο που μας μετέφερε προσγειώθηκε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Κω, όπου και επιβιβάστηκαν στελέχη του 5ου ΕΤΕΘ (Ειδικό Τμήμα Εθνοφυλακής) με τον διοικητή τους αντισυνταγματάρχη Κ. Χαρακλειά. Λίγο αργότερα, το γεμάτο από προσωπικό και αλεξίπτωτα αεροπλάνο προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Ρόδου. Εκεί εντάχθηκε στην αποστολή και το 6ο ΕΤΕΘ, με διοικητή τον ανχη Β. Κολίγρη, άνδρες του οποίου θα πραγματοποιούσαν άλμα μαζί με το υπόλοιπο προσωπικό. Αξίζει να σημειωθεί πως στην αποστολή επικεφαλής αξιωματικός ήταν ο διευθυντής της ΔΕΔ υποστράτηγος κ. Κ. Τραχανατζής, ενώ παρών και επιβλέπων αξιωματικός ήταν ο διοικητής της ΣΧΑΛ ανχης Γ. Ζορμπάς.
Η διαδικασία ελέγχου του αλεξιπτώτου

Ένα είναι βέβαιο, πως τίποτα δεν γίνεται στην τύχη. Από τη στιγμή που το προσωπικό επιβιβάσθηκε στο αεροπλάνο, όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες τηρήθηκαν με ευλαβική προσήλωση. Όχι επειδή οι στρατιωτικοί είναι τυπολάτρες, όπως ίσως κάποιοι προτρέ-ξουν να πουν, αλλά διότι είναι πάρα πολύ εύκολο να γίνει κάτι που θα στοιχίσει έναν τραυματισμό. Μπαίνοντας στο αεροσκάφος, οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν είναι πολύ σαφείς και συγκεκριμένες. Τα αλεξίπτωτα θα πρέπει να τοποθετηθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρξει περίπτωση να πειραχτεί η χειρολαβή του εφεδρικού ή να μπερδευτεί ο ιμάντας. Η ταξινόμηση λοιπόν απαιτεί σωστή τακτική και τυπικότητα. Τα αλεξίπτωτα δεν είναι αποσκευές, είναι αυτό που δένει τον άνθρωπο με τη ζωή όταν βρίσκεται στο κενό.
Αξιοπρόσεχτη επίσης είναι η σημασία που δίδεται στην επανάληψη των οδηγιών και διαδικασιών για το τι πρέπει να γίνει πριν, κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά το άλμα. Είναι αξιοπρόσεχτη διότι αφενός οι εκπαιδευτές δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην επανάληψη των διαδικασιών και των ενεργειών που πρέπει να ξέρει ο αλεξιπτωτιστής, άσχετα με το εάν πρόκειται για πολύπειρα στελέχη των Ειδικών Δυνάμεων. Αφετέρου όμως διότι τα στελέχη παρακολουθούν με ιδιαίτερη προσοχή τις οδηγίες, παρά το γεγονός ότι έχουν ακούσει τα ίδια πράγματα πολλές φορές. Όσες δηλαδή είναι και τα άλματα τους, που πολλές φορές έχουν ακόμα και τριψήφιο αριθμό.
Σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας το κλίμα είναι πολύ καλό ανάμεσα στα στελέχη. Όλοι μιλούν με όλους και αυτοί που βρίσκονται δίπλα φροντίζουν να ελέγξουν αν ο συνάδελφος τοποθέτησε σωστά το αλεξίπτωτο του. Λίγο αργότερα θα περάσει και ο επιβλέπων αξιωματικός ο οποίος θα δώσει και την τελική έγκριση. Πρώτα όμως θα πρέπει να ελέγξει τον αλεξιπτωτιστή κυριολεκτικά από την κορφή ως τα νύχια.
Ο έλεγχος ξεκινά από το κράνος -αν είναι σωστά τοποθετημένο και κουμπωμένο. Στη συνέχεια ελέγχεται ο ιμάντας -θα πρέπει να είναι τυλιγμένος με σωστό τρόπο, ώστε να μην υπάρξει περίπτωση μπερδέματος. Εξετάζονται με προσοχή οι ασφάλειες που κρατούν το αλεξίπτωτο πάνω στον αλεξιπτωτιστή, αλλά και αυτές που κρατούν το εφεδρικό αλεξίπτωτο. Το εφεδρικό αλεξίπτωτο ελέγχεται με προσοχή τόσο στη χειρολαβή όσο και στο μηχανισμό του.
Όταν όλα είναι έτοιμα, τότε μια νέα διαδικασία ξεκινά. Τα στελέχη ενημερώνονται για το μέρος που θα προσγειωθούν, για την ποιότητα του εδάφους και για το εάν θα υπάρξουν ενδεχομένως δέντρα ή ηλεκτροφόρα σύρματα. Όλες οι παράμετροι θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή και χωρίς προβλήματα ολοκλήρωση του άλματος.
Το χερσαίο άλμα
Την ημέρα που ακολουθήσαμε την αποστολή των Ειδικών Δυνάμεων είχαν προγραμματιστεί δύο άλματα -ένα χερσαίο και ένα θαλάσσιο. Η διαφορά τους έγκειται μόνο στην προσγείωση. Φυσικά και τα δύο έχουν διαφορετικές δυσκολίες. Στο θαλάσσιο, για παράδειγμα, ο αλεξιπτωτιστής θα πρέπει λίγο πριν την επαφή του με το νερό να αφαιρέσει το κράνος του, να αποδεσμευτεί από το αλεξίπτωτο και να απομακρυνθεί έγκαιρα από αυτό, ώστε να μη βρεθεί από κάτω.
Εμείς παρακολουθήσαμε και τα δύο άλματα. Το χερσαίο από το αεροσκάφος και το θαλάσσιο από τα "μάγκνα", τα νέα ταχύπλοα που έχουν εφοδιαστεί οι Ειδικές Δυνάμεις τον τελευταίο χρόνο και τα οποία έχουμε παρουσιάσει σε προηγούμενο ρεπορτάζ.
Όταν όλα πλέον ήταν έτοιμα, τα στελέχη επιβιβάσθηκαν στο αεροπλάνο και ετοιμάστηκαν για το άλμα που δεν θα αργούσε να ξεκινήσει. Η πλαϊνή πόρτα του C-130 άνοιξε και ο υπεύθυνος για το άλμα αξιωματικός ενημέρωσε τους αλεξιπτωτιστές για το χρόνο που απέμενε μέχρι να φθάσουν στο σημείο ρίψης. Το πρώτο στικ ετοιμάστηκε, το πράσινο λαμπάκι άναψε, και ξαφνικά οι έξι πρώτοι βρέθηκαν στο κενό. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Το αεροπλάνο πήρε τη στροφή και προσέγγισε για άλλη μια φορά στο σημείο. Έφυγε και η δεύτερη ομάδα, Η διαδικασία επαναλήφθηκε ξανά και ξανά. Επιστρέφοντας στο αεροδρόμιο, μας συνόδευε η εικόνα της αποφασιστικότητας που διαγραφόταν στα πρόσωπα των ανθρώπων αυτών.

Περίπου η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε και για το θαλάσσιο άλμα που θα επακολουθούσε λίγο αργότερα. Στον εξοπλισμό όμως αυτή τη φορά προστέθηκε και ένα σωσίβιο. Επιβιβαστήκαμε στα "μάγκνα" και περιμέναμε να ξεκινήσει το άλμα. θα ήταν παράλειψη μας να μην αναφερθούμε στο έργο των ανθρώπων που αποτελούν τα συνεργεία περισυλλογής των αλεξιπτωτιστών. Οι ενέργειες τους θα πρέπει να είναι γρήγορες και συντονισμένες ώστε οι αλεξιπτωτιστές να μη μείνουν πολύ στο παγωμένο νερό. Τα ρούχα που φορούν και ο εξοπλισμός τους έχουν τόσο βάρος, όταν πέφτουν στο νερό, που είναι δύσκολο να κρατηθούν στην επιφάνεια για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και αυτό αποτελεί μέρος της εκπαίδευσης, ένα από τα πιο σημαντικά.
Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των αλμάτων μιλήσαμε με τον διοικητή της Σχολής Αλεξιπτωτιστών ανχη κ. Ζορμπά. Ο κ. Ζορμπάς μας εξήγησε το λόγο που τα άλματα αυτά γίνονται: "Τα άλματα συντήρησης γίνονται για να διαπιστωθεί ότι τα στελέχη είναι ικανά να τα πραγματοποιήσουν. Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης ενός άλματος πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο ώστε αυτό να είναι επιτυχές. Η εκπαίδευση, ο εξοπλισμός, ακόμα και το αεροπλάνο. Όλα αυτά συντελούν στην επιτυχή ολοκλήρωση του".
Τα πηγαδάκια είχαν ήδη στηθεί και το κουβάρι των εντυπώσεων άρχισε να ξετυλίγεται. Μας έκανε εντύπωση η λάμψη και το χαμόγελο που κυριαρχούσε στο πρόσωπο όσων πήραν μέρος σε αυτή την αποστολή. Ο ανθυπολοχαγός Β. Τσατσάγκος μας μίλησε για την εμπειρία του: "Το καλύτερο, όταν πέφτεις, είναι να είσαι πρώτος στο στικ. Τότε έχεις το περιθώριο να δεις τι σε περιμένει κάτω και να απολαύσεις τη θέα. Διαφορετικά όλα γίνονται τόσο γρήγορα που, όταν πλέον μπορείς να δεις, είσαι ήδη πολύ χαμηλά". Ο ανθυπασπιστής Ν. Βαλκανιώτης, λιτός αλλά και ουσιαστικός, σημείωσε ότι "Το να πηδάς με αλεξίπτωτο από τα 1.200 πόδια είναι η απόλυτη αδρεναλίνη. Είναι το μόνο πράγμα όπου ο φόβος και η ευχαρίστηση συνυπάρχουν τόσο αρμονικά", για να συμπληρώσει ο ανθλγος Γ. Τσιρογιάννης: "Η πτώση με το αλεξίπτωτο ήταν ένας από τους πολλούς λόγους που με οδήγησαν να επιλέξω τις Ειδικές Δυνάμεις για τη σταδιοδρομία μου".
Ένα άλμα δύο αστέρων
Αναμφισβήτητα η παρουσία και μόνο του διευθυντή της ΔΕΔ υποστράτηγου κ. Κ. Τραχανατζή στην αποστολή αποτελούσε από μόνη της ένα ηθικό έρεισμα για τους υπολοίπους να προσπαθήσουν ακόμα περισσότερο. Τα τραχιά χαρακτηριστικά του προσώπου του υποδήλωναν έναν άνθρωπο που στην πολύχρονη σταδιοδρομία του στις Ειδικές Δυνάμεις έχει δει πολλά και έχει ζήσει ακόμα περισσότερα. Πίσω όμως από το σκληροτράχηλο πρόσωπο του διακρινόταν ένα ζεστό χαμόγελο προς όλους τους συναδέλφους του. Η εμπειρία του δε πραγματικά μεγάλη.
Αμέσως μετά το άλμα συνομιλήσαμε για λίγο μαζί του. Όταν ρωτήθηκε για τη διεξαγωγή του άλματος και το στόχο αυτών των ασκήσεων, μας απάντησε: "Ήταν ένα άλμα συντήρησης ικανότητας αλεξιπτωτιστού. Συνδύαζε την ετοιμότητα των στελεχών στα άλματα σε διαφορετικούς χώρους και με διαφορετικές συνθήκες. Δεν περιοριζόμαστε μόνο στο γράμμα του νόμου, προσπαθούμε να κάνουμε το στέλεχος όσο πιο αξιόμαχο γίνεται". Μας χαμογέλασε λίγο όταν του ζητήσαμε να μας πει τις εντυπώσεις του από το δικό του άλμα, αλλά και τον αριθμό των αλμάτων που έχει κάνει, και μας απάντησε ευγενικά: "Το κάθε άλμα είναι κάτι ξεχωριστό. Έχει τις δικές του συνθήκες και τα δικά του ποσοστά επικινδυνότητας. Τα άλματα μου έχω σταματήσει να τα μετρώ απ' όταν ήμουν λοχαγός. Τότε είχα γύρω στα 200".
Οι γυναίκες των Ε.Δ.

Το ασθενές φύλο τελικά δεν είναι και τόσο... ασθενές. Φυσικά και δεν ανακαλύψαμε την Αμερική με αυτό το συμπέρασμα. Όμως άλλο είναι να το λες στη θεωρία και άλλο να το βλέπεις στην πράξη.
Οι τέσσερις γυναίκες υπαξιωματικοί, που συμμετείχαν στην αποστολή, όχι μόνο πραγματοποίησαν με απόλυτη επιτυχία το άλμα τους, αλλά έκαναν το θαλάσσιο που για κάποιους είναι και το πιο δύσκολο.
Η λοχίας Ξ. Γιαννόπουλου σημείωσε χαρακτηριστικά: "Αισθάνομαι υπέροχα που έκανα για άλλη μια φορά ένα άλμα. Στην αρχή φοβόμουν λιγάκι, όμως αυτό είναι φυσιολογικό. Νιώθω πολύ τυχερή που υπηρετώ στις Ειδικές Δυνάμεις, ήταν μια επιλογή μου που με κάνει να νιώθω υπερήφανη".
Οι λοχίες Γ. Κατσώλη και Χ. Βαβουλιώτη, φανερά χαρούμενες για τη δυναμική εμπειρία που είχαν για άλλη μια φορά, αν και ταλαιπωρημένες, χαμογελούσαν διαρκώς. "Προς τι το χαμόγελο;" ρωτήσαμε. "Το μόνο κακό που έχουν τα άλματα είναι πως σου δημιουργούν μια ακατανίκητη προσμονή για το επόμενο. Το θαλάσσιο άλμα είναι μοναδική εμπειρία. Ανυπομονώ να το επαναλάβω. Όπως και θα γίνει φυσικά".
Η λοχίας Δ. θεοδωροπούλου μας είπε: "Αυτό ήταν το δεύτερο μου άλμα. Είναι μια εμπειρία που, αν δεν τη ζήσεις, δεν μπορείς να την καταλάβεις. Τα λόγια δεν αρκούν, πρέπει να το ζήσεις. Το άλμα μου ήταν πολύ καλό. Ακόμα και όταν έπεσα στο νερό, δεν πάγωσα. Ίσως έφταιγε η αδρεναλίνη".
Η ώρα της επιστροφής έφτασε. Τα μέλη της αποστολής επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο, μαζί τους και εμείς. Επιστρέφαμε προς την Αθήνα και τη δική της καθημερινότητα. Στη διάρκεια της πτήσης αναλογιζόμασταν τα όσα είδαμε και καταγράψαμε με το μάτι του δημοσιογράφου. Όμως η τεχνική αρτιότητα και η σκληρή εκπαίδευση, στοιχεία που καταγράφηκαν, δεν αρκούν. Πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι που να μπορούν και να θέλουν να εκπαιδευτούν σκληρά. Άνθρωποι που να θέλουν να βρεθούν αντιμέτωποι με συνθήκες ασυνήθιστες για την ανθρώπινη φύση. Αυτοί είναι οι άνθρωποι των Ειδικών Δυνάμεων.
Διαβάστε περισσότερα...

Νέοι ΟΥΚάδες



Τελετή Απονομής Πτυχίων 170ου Σχολείου Υποβρυχίων Καταστροφών
1. Τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009 έλαβε χώρα στη ΔΥΚ η τελετή απονομής πτυχίων στους αποφοιτήσαντες του 170ου Σχολείου Υποβρυχίων Καταστροφών.
2. Στην τελετή παρέστησαν, ο Αρχηγός Στόλου, Αντιναύαρχος Ιωάννης Καραϊσκος ΠΝ, ο Διοικητής του Β’ ΣΣ Αντιστράτηγος Σ. Παπαδάκης, ο Διοικητής της 13ης ΔΕΕ Ταξίαρχος Α. Χατζηαλεξιάδης καθώς και άλλοι ανώτατοι και ανώτεροι Αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού και πλήθος προσκεκλημένων, συγγενών των αποφοίτων.
3. Από το 170ο Σχολείο Υποβρυχίων Καταστροφών αποφοίτησαν τελικά ένδεκα (11) μαθητές όπως παρακάτω:
α. Ένας (1) Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς.
β. Τρεις (3) Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού.
γ. Ένας (1) Υπαξιωματικός του Στρατού Ξηράς.
δ. Δύο (3) Υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού.
ε. Τρεις (3) Στρατιώτες ΕΠ.ΟΠ. του Στρατού Ξηράς.
Διαβάστε περισσότερα...

Ευχές του ΓΕΣ για τους τραυματίες Αστυνομικούς


Νοσηλεία Δόκιμου Ειδικού Φρουρού στο 401 ΓΣΝΑ
Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι, σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ), ο Γενικός Αρχίατρος κ. Σέργιος Γκιζάρης, Διευθυντής Χειρουργικού Τομέα, ανέφερε ότι:
«Την 27 Οκτ 2009, περί της 22:00, ο Δόκιμος Ειδικός Φρουρός Γ.Τ., 22 ετών, διεκομίσθη στο 401 ΓΣΝΑ, με τραύματα πυροβόλου όπλου στην κοιλιακή χώρα και στην αριστερή κνήμη.
Ο τραυματίας εισήχθη εκτάκτως στο χειρουργείο για ερευνητική λαπαροτομία, όπου δεν κατεδείχθη τρώση ζωτικών οργάνων. Επακολούθησε ολόσωμη αξονική τομογραφία για επανέλεγχο.
Ακολούθως εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Νοσοκομείου και μέχρι τώρα η πορεία του δεικνύει ότι έχει διαφύγει τον κίνδυνο για την ζωή του. Θα συνεχίσει να βρίσκεται σε στενή παρακολούθηση για την εμφάνιση τυχόν όψιμων επιπλοκών».
Το Γενικό Επιτελείο Στρατού, εύχεται την ταχεία ανάρρωση και πλήρη αποκατάσταση της υγείας του τραυματισθέντος Ειδικού Φρουρού. Διαβάστε περισσότερα...

Δήλωση ΥΕΘΑ κ. Ευάγγελου Βενιζέλου για το τρομοκρατικό κτύπημα



Από την Θεσσαλονίκη όπου βρίσκεται εκπροσωπώντας την κυβέρνηση στις εορταστικές εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με το χθεσινοβραδινό τρομοκρατικό κτύπημα στην Αθήνα:

«Η Δημοκρατία έχει κανόνες, βασίζεται στον σεβασμό της νομιμότητας. Κάθε τρομοκρατική εκδήλωση, κάθε εκδήλωση οργανωμένης βίας, αντιμετωπίζεται όπως προβλέπουν οι νόμοι, με αποφασιστικότητα και αυστηρότητα. Δεν αρκεί όμως να λειτουργούν οι κρατικοί μηχανισμοί, που πρέπει να λειτουργούν άψογα και αποτελεσματικά. Πρέπει να υπάρξει και αντίδραση της κοινωνίας και είμαι βέβαιος ότι εκφράζω με την δήλωσή μου αυτή όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της χώρας. Δεν θα αφήσουμε το αυγό του φιδιού να εκκολαφθεί στη χώρα μας». Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Τα “ΟΧΙ” θέλουν ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ.



ΤΟΤΕ ο Ιωάννης Μεταξάς είπε ΟΧΙ!
ΣΗΜΕΡΑ οι “δημοκράτες” πολιτικοί μας λένε ΝΑΙ!!
Τι θα έκαναν οι σημερινοί καθ’έξιν και κατά πλειοψηφία φυγόστρατοι πολιτικοί;
Κι όμως πλημμυρίζουν τη Βουλή οι Αστράτευτοι!

Περί την 3ην πρωινήν ώραν της 28ης Οκτωβρίου 1940, ο εν Αθήναις Πρεσβευτής της Ιταλίας Γκράτσι, επεσκέφθη εις την εν Κηφισσία οικίαν του τον Πρωθυπουργόν Ιωάννην Μεταξάν, όπως επιδώση εις τούτον το Ιταλικόν τελεσίγραφον.
Τα της επιδόσεως του τελεσιγράφου, ο Πρεσβευτής Γκράτσι, περιγράφει ως κάτωθι:
«Εν τω μεταξύ από κοινού μετά των γραμματέων και των στρατιωτικών ακολούθων ελήφθησαν όλα τα αναγκαία μέτρα δια την εκτέλεσιν του θλιβερού καθήκοντος που είχεν ανατεθή εις την πρεσβείαν, καθώς και δια την προστασίαν των συμφερόντων της ιταλικής παροικίας των Αθηνών και του Πειραιώς. Απεδώσαμεν ιδιαιτέραν προσοχήν εις το να ληφθούν όλαι αι προφυλάξεις.
Είναι πάντως εύκολον να φαντασθή τις, τι επερίμενε την πρεσβείαν αν παρείχεν έστω και την μικροτέραν λαβήν να κατηγορηθή ότι είχεν αφήσει να διαφύγη το μυστικόν.
Δεδομένου ότι ο στρατηγός Μεταξάς διέμενεν εις την Κηφισσίαν, εν προάστειον παραθερισμού εις απόστασιν δεκαπέντε περίπου χιλιομέτρων από του κέντρου των Αθηνών, απεφασίσαμεν, δια να αποφύγωμεν να κινήσωμεν την προσοχήν, πράγμα όπερ θα συνέβαινεν ίσως αν εθεάτο εις τοιαύτην ώραν το αυτοκίνητον της πρεσβείας, να επιχειρήσωμεν την διαδρομήν με το ολιγότερον θεαματικόν αυτοκίνητον του στρατιωτικού ακολούθου, ο οποίος μάλιστα θα το διηύθυνεν ο ίδιος. Συμπερελάβομεν μόνον τον διερμηνέα δια να συνεννοηθή με τον σκοπόν.
Την ωρισμένην ώραν, εις τας τρείς παρά δέκα, ευρισκόμεθα έξω από την είσοδον της μικράς επαύλεως εις την οποίαν διέμενεν ο Μεταξάς. Ο διερμηνεύς ανέφερεν εις τον σκοπόν ότι ο Πρεσβευτής της Ιταλίας ήθελε να κάμη εις τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως επείγουσαν ανακοίνωσιν. Ο χωροφύλαξ ήρχισε να κτυπά ένα ηλεκτρικό κουδούνι. Ουδείς όμως ήκουε. Επεριμέναμεν και οι τρείς μας ολίγα λεπτά της ώρας, άτινα μας εφαίνοντο ατελείωτα, με την καρδίαν σφιγμένην εις την σκέψιν, ότι το καθήκον μας καθίστα συνενόχους μιας τιαύτης ατιμίας.
Εις το τέλος ο ίδιος ο Μεταξάς ενεφανίσθη εις μίαν μικράν θύραν της υπηρεσίας, με αναγνώρισε και διάταξε να μου επιτραπή η είσοδος. Οι δύο συνοδοί μου παρέμειναν εις τον δρόμον.
Ο Μεταξάς ήτο ενδεδυμένος δια νυκτερινού επενδύτου μέσα από τον οποίον εφαίνετο το κολλάρο ενός βαμβακερού νυκτικού. Μου έσφιξε την χείρα και με ωδήγησεν εις μικράν αίθουσαν υποδοχής, ήτις θα ηδύνατο να υπάρχη εις την οικίαν οιασδήποτε οικογενείας μικροαστού. Μόλις εκαθήσαμεν του είπον ότι η κυβέρνησίς μου με είχεν επιφορτίσει να τω επιδώσω μίαν επείγουσαν ανακοίνωσιν, χωρίς να προσθέσω τίποτε άλλο, και του έδωσα το έγγραφον.
Ο Μεταξάς ήρχισε να το αναγιγνώσκη. Αι χείρες του κατά την ανάγνωσιν του κειμένου έτρεμον ελαφρά και δια μέσου των διοπτρών του είδα τους οφθαλμούς του δακρύζοντας, όπως συνέβαινεν όταν ευρίσκετο υπό το κράτος συγκινήσεως.
Ο Έλλην Πρωθυπουργός όταν ετελείωσε την ανάγνωσιν του κειμένου, με προσέβλεψε και με φωνήν συγκεκινημένην, αλλά σταθεράν μου είπεν:
- Ώστε έχομεν πόλεμον;
- Εδόθη η απάντησις ότι τούτο δεν ήτο απαραίτητον και ότι η Ιταλική Κυβέρνησις ήλπιζεν, ότι η Ελληνική θα εδέχετο την αξίωσίν της και θα άφηνε τα Ιταλικά στρατεύματα να διέλθουν δια να καταλάβουν τα στρατηγικά σημεία της χώρας.
- Και που είναι τα στρατηγικά σημεία, περί των οποίων ομιλεί η διακοίνωσις; Ηρώτησεν ο Έλλην Πρωθυπουργός.
- Δεν δύναμαι να σας είπω Εξοχώτατε. Η Κυβέρνησίς μου δεν με επληροφόρησε. Εκείνο το οποίον γνωρίζω είναι ότι το τελεσίγραφον εκπνέει την 6ην ώραν.
- Εν τοιαύτη περιπτώσει η διακοίνωσις αύτη αποτελεί κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
- Όχι Εξοχώτατε, είναι τελεσίγραφον.
- Είναι ισοδύναμον προς κήρυξιν πολέμου.
- Αλλά θα παράσχετε βέβαια τας ευκολίας τας οποίας ζητεί η κυβέρνησίς μου.
- «ΟΧΙ» απάντησεν ο Έλλην Πρωθυπουργός. Δεν δύναται ουδέ λόγος καν να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως. Ακόμη όμως, εξηκολούθησεν, και αν υπετίθετο ότι έδιδα μίαν τοιαύτην διαταγήν – διαταγήν την οποίαν δεν είμαι διατεθειμένος να δώσω, είναι τώρα τρείς το πρωί. Πρέπει να ετοιμασθώ να κατέβω εις τας Αθήνας, να εξυπνήσω τον βασιλέα, να καλέσω τον υπουργόν των Στρατιωτικών και τον Αρχηγόν του Γενικού Επιτελείου, να θέσω εις κίνησιν όλας τας στρατιωτικάς τηλεγραφικάς υπηρεσίας, ούτως ώστε μία τοιαύτη απόφασις να καταστή δυνατόν να γίνη γνωστή εις τα πλέον προκεχωρημένα τμήματά μας εις τα σύνορα. Όλα αυτά είναι πρακτικά αδύνατα. Η Ιταλία η οποία δεν μας παρέχει καν την δυνατότητα να εκλέξωμεν μεταξύ πολέμου και ειρήνης, κυρήσσει ουσιαστικώς τον πόλεμον εναντίον της Ελλάδος. Έπειτα, εγειρόμενος και υποδεικνύων εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι η συνομιλία των είχε τελειώσει, προσέθεσεν, «πολύ καλά λοιπόν έχομεν πόλεμον».
Την στιγμήν εκείνην εμίσησα το επάγγελμά μου, το οποίον μοι επέβαλε ένα τόσον θλιβερόν και ταπεινωτικόν καθήκον. Υπεκλίθην με βαθύτατον σεβασμόν πρό του υπερηφάνου γέροντος, ο οποίος δεν εδίστασεν ουδ’ επί στιγμήν να εκλέξη δια την Πατρίδα του την οδόν της θυσίας αντί της ατιμώσεως και απεχώρησα.
Ο Ελληνο-ιταλικός Πόλεμος 1940 – 41
Διεύθυνσις Ιστορίας Στρατού Διαβάστε περισσότερα...

28 Οκτωβρίου 1940: Ο πρώτος νεκρός Έλληνας στρατιώτης



Βασίλειος Τσιαβαλιάρης
Ήταν 28 Οκτωβρίου 1940. Ελληνοαλβανικά σύνορα. Ώρα 5η πρωινή. Η ιταλική σφαίρα βρίσκει τον στόχο της: Ο στρατιώτης Βασίλειος Τσιαβαλιάρης ήταν ο πρώτος πεσών του Ελληνικού Έπους. Η σάλπιγγα έδινε το σύνθημα της μάχης ως ένα προσκλητήριο στον υπέρτατον αγώνα για την Ελευθερία. Πίσω από τά σκόπευτρα μέ τό δάκτυλο στήν σκανδάλη οι φρουροί τών προκεχωρημένων φυλακίων προσπαθούσαν νά διαπεράσουν τό σκοτάδι. Απέναντι σέ απόστασι λίγων μέτρων, ο εχθρός μόλις είχε αρχίσει τήν επίθεσί του. Προτού ακόμη εκπνεύσει τό τελεσίγραφό τους, οι Ιταλοί είχαν εξαπολύσει τίς ταξιαρχίες τους καί οι πρώτες σφαίρες έσκιζαν τήν νυκτερινή σιωπή πάνω στά βουνά τής Ηπείρου. Εκεί, στήν γραμμή τών συνόρων σέ ένα απομεμακρυσμένο φυλάκιο, έπεφτε νεκρός ο πρώτος Έλληνας στρατιώτης, ο Βασίλειος Τσιαβαλιάρης. Ένας φαντάρος πού έτυχε νά κάνη τήν πρωινή σκοπιά. Χωρίς ποτέ νά γίνει ήρωας, χωρίς ποτέ νά βγή από τήν ανωνυμία. Σύμφωνα μέ μαρτυρίες, οι τελευταίες λέξεις τού Έλληνος φαντάρου ήταν «τί θ’ απογίνουν τά παιδιά μου;».

Σήμερα στήν πατρίδα του Πιάλεια Τρικκάλων, κάθε χρόνο, γίνονται εκδηλώσεις μνήμης, καί βεβαίως τά παιδιά του δίδουν τό δικό τους «παρών»! Σέ ένα κεντρικό σημείο τής Πιαλείας δεσπόζει σήμερα, η προτομή τού Βασιλείου Τσιαβαλιάρη. Στήν σκιά τού ανδριάντα, γυρίζει τό ρολόϊ τού χρόνου γιά τόν ξεχασμένο στρατιώτη του μετώπου. «Ήταν ο πρώτος νεκρός τού πολέμου», λέγει ο στρατηγός Ιωάννης Κακουδάκης, ο επί κεφαλής τής Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού. «Υπηρετούσε στό 21ο φυλάκιο τής Πίνδου στό 51 Σύνταγμα τό οποίο είχε σχηματισθή από Θεσσαλούς. Τά ιταλικά στρατεύματα είχαν προχωρήσει σέ απόστασι αναπνοής από τά ελληνικά τμήματα προκαλύψεως. Στίς 5 τό πρωί ο Τσιαβαλιάρης είδε κάτι νά κινείται, φώναξε «άλτ, τίς εί» καί πυροβόλησε στόν αέρα».
Πηγή : Ο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ Διαβάστε περισσότερα...

Ποιός είπε το ΟΧΙ;



Από τον Μάρτιο του 1939 είχε αποφασίσει να πει το «όχι».
Της Ιωάννας Φωκά
«Ποιός είπε το “όχι”;»
Μα φυσικά ο ελληνικός λαός πολεμώντας με ηρωισμό και αυτοθυσία. Είπε το δικό του «όχι» ο κάθε Ελληνας και Ελληνίδα. Το «όχι» όμως προς τον Γκράτσι το είπε ο Ιωάννης Μεταξάς όταν ο Ιταλός πρέσβης τον επισκέφθηκε στην οικία του στις τρεις παρά δέκα τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου. Το είπε με την ηρωική φράση:
«Alors c’ est la guerre» – «Επομένως έχουμε πόλεμο» – που ήταν το αποτέλεσμα και το αποκορύφωμα τεσσάρων ετών σοφής προετοιμασίας, του στρατού και των οπλισμών, του λαού και της ηθικής προπαρασκευής του, των διπλωματικών ενεργειών και συμφώνων, που ο Ιωάννης Μεταξάς είχε χειρισθεί μόνος του ως υπουργός των Εξωτερικών καθ’ όλη την τετραετία. Υπέγραψε σύμφωνα με τα βαλκανικά κράτη και την Τουρκία. Και με την Αγγλία, ήταν μεν σύμμαχος αλλά υπό τους όρους που ο ίδιος ο Μεταξάς της έθετε, για την καλύτερη ασφάλεια της Ελλάδος.
Στο ημερολόγιό του ο Ιωάννης Μεταξάς περιγράφει και όλες τις άλλες διπλωματικές ενέργειες και συνομιλίες του με τον Ιταλό πρέσβη (παράλληλα και στο βιβλίο του Γκράτσι) που μεσολάβησαν μέχρι την πρωινή επίσκεψη της 28ης, προκειμένου να διατηρήσει ένα ήπιο κλίμα με τους Ιταλούς και να μην τους προκαλέσει, ακόμα και να τους παραπλανήσει, ενώ συγχρόνως πυρετωδώς προετοίμαζε το έθνος.
Η «γραμμή Μεταξά», που αναφέρεται σε όλα τα στρατιωτικά συγγράμματα του κόσμου με τα 21 μόνιμα οχυρά της σε μήκος 200 χιλιομέτρων συνόρων από το Μπέλες μέχρι τον Νέστο και τα εκατοντάδες ημιμόνιμα, δεν κατασκευάστηκε σε μία νύχτα. Καιρός να πούμε την αλήθεια στον δοξασμένο ελληνικό λαό και να μην τον υποτιμάμε με ψέματα για έργα που εκείνος κατασκεύασε.
Οσο για την απόφαση του Ιωάννη Μεταξά, για την στάση της Ελλάδος κατά των δύο δυνάμεων του Αξονα, ούτε αυτή του την υπαγόρευσε ο ελληνικός λαός, όπως μερικοί ισχυρίζονται. Την απόφαση αυτή, που ήταν καθαρά προσωπική του και με ευθύνη απέναντι στην ιστορία της Ελλάδος, στις παραδόσεις της και στον όρκο του του αξιωματικού, την πήρε μόνος του 18 μήνες προ του τορπιλλισμού της «Ελλης».
Στο ημερολόγιό του ο Ιωάννης Μεταξάς γράφει: «12 – 19 Μαρτίου 1939… Τι εβδομάδα! – Τώρα όμως θα κινηθή ο Μουσολίνι; Μπορεί να μην κινηθή; Και τι έχουμε να υποστούμε εμείς; Ανησυχίες μου φοβερές απόψε. 18 Μαρτίου. Φοβερά απόφασίς μου εν περιπτώσει Ιταλικής απειλής. 20 Μαρτίου. Ησυχωτέρα κατάστασις. – Αλλά υπερήφανος δι’ απόφασίν μου».

Από εκείνη την στιγμή και έπειτα περιμένει εναγωνίως την στάση της Ιταλίας με τη βεβαιότητα ότι έρχεται και η σειρά της Ελλάδος να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του Αξονα.
Στο κείμενό του της 30ής Οκτωβρίου 1940, στις ανακοινώσεις του προς τους ιδιοκτήτας και αρχισυντάκτας του αθηναϊκού Τύπου στο Γενικό Στρατηγείο, συνοψίζει όλη την αλήθεια για την φοβερή του απόφαση. Η «Καθημερινή» είχε δημοσιεύσει παλαιότερα αυτό το κείμενο που θα έπρεπε να υπάρχει αυτούσιο στα σχολικά αναγνώσματα ιστορίας. Οσο για το ερώτημα γιατί ο Μεταξάς καθυστέρησε την επιστράτευση, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ήταν στρατηγός και ότι οι αποφάσεις του είχαν άμεση σχέση με την τέχνη του. Ο αιφνιδιασμός ήταν ένα βασικό όπλο των Ελλήνων εναντίον των Ιταλών, που τελικά πέτυχε. Η καθυστέρηση κάθε ημέρας στην επιστράτευση είχε ως αποτέλεσμα την οικονομία των στρατιωτικών δυνάμεων και δαπανών, απαραίτητο στοιχείο στρατηγικής για να αντέξουν στην μακρόχρονη σύρραξη. Αυτοί ήσαν οι λόγοι και ήταν και πάλι δικές του οι αποφάσεις.
Οι νίκες απέδειξαν την σωστή στρατηγική και τη σταθερή απόφασή του να πολεμήσει με κάθε τρόπο τον Αξονα. Στις 4 Ιανουαρίου 1941, σημειώνει και πάλι στο ημερολόγιό του: «Πολεμικόν Συμβούλιον… να υποταχθώμεν εις Χίτλερ; – Καλλίτερα να πεθάνωμεν… Συνεννόησις δις με Πάλαιρετ. 2α … Αμφιβάλλει διά στάση Σέρβων… Στου Θεού το χέρι! Ολα γυρίζουν στο κεφάλι μου αλλά ατάραχος! Από Αγγλους εγκατάλειψις, από Γερμανούς επίθεσις. Ο χειμώνας απειλητικός. Θάρρος, θάρρος ας πέσωμεν σαν άνδρες». 25 μέρες αργότερα πεθαίνει.

Αυτό το θάρρος δεν υπαγορεύεται από τον λαό στον αρχηγό, μάλλον ο αρχηγός οδηγεί και εμπνέει τον λαό. Ηταν το ίδιο θάρρος και ελληνική αξιοπρέπεια που είχε δείξει σε όλη του τη ζωή, στις οικογενειακές συμφορές, στα πεδία των μαχών, στην πολιτική του σταδιοδρομία, ακολουθώντας τον δρόμο της ειλικρίνειας και της τιμιότητος απέναντι σε όλους, είτε την δέχονταν και αντιλαμβάνονταν την σπουδαιότητά της, είτε την απέρριπταν. Με το ίδιο μετά γνώσεως θάρρος αντιμετώπισε στις 14 και 15, και 17 Ιανουαρίου την αγγλική επιμονή μεταφοράς ελαχίστων στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη. Στις 18 Ιανουαρίου συντάσσει σχετικό κείμενο προς την βρετανική κυβέρνηση. Είναι το τελευταίο. Η έντονή του αντιπαράθεση με τους Αγγλους και η γερμανική προπαγάνδα είναι οι αιτίες των φημών περί δολοφονίας και όχι η από φυσικού θανάτου αποδημία του. Το ιατρικό ανακοινωθέν υπογράφεται από 12 Ελληνες ιατρούς την 29η Ιανουαρίου 1941.
Για τον ηρωισμό των Ελλήνων μίλησε και ο ίδιος ο Μεταξάς απευθυνόμενος στο υπουργικό Συμβούλιο στις 7 Ιανουαρίου του 41: «Εμείς δεν δημιουργήσαμε τας ηθικάς δυνάμεις τας οποίας αναπτύσσει σήμερον ο Ελληνισμός. Αύται ήσαν μέσα του αλλά ήταν εν μέρει εις λήθαργον. Εμείς τας αφυπνίσαμε, τας συντονίσαμε και τας ωθήσαμε προς τα εμπρός. Το θαύμα που επιτελείται είναι έργο του ελληνικού λαού».
Στο θαύμα πρέπει να συμπεριληφθεί άλλη μία παρεξηγημένη ιστορία, που είναι το έργο που επιτελέστηκε από την Ε.Ο.Ν, την Εθνική Οργάνωση Νεολαίας, προ, κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά και στην κατοχή με αντιστασιακή δράση.
Η μέχρι σήμερα ιστοριογραφία για τον Ιωάννη Μεταξά είναι σπασμωδική, ελάχιστη, φτωχή σχετικά με το έργο του, κακόβουλη και υστερόβουλη. Πολιτικά πάθη την οδηγούν και όχι ιστορική επιστήμη βασισμένη σε ντοκουμέντα. Ακόμα και τα ντοκουμέντα τακτικά κρίνονται κατά την ανάγκη του συγγραφέα. Η συνέχεια είναι έργο και ευθύνη των νέων ιστορικών. Εγώ τρέφω απέραντο σεβασμό και θαυμασμό στον άνθρωπο και στο έργο του, όπως άλλωστε όλοι όσοι διάβασαν το ημερολόγιό του ή έζησαν κοντά του.
Η κ. Ιωάννα Φωκά είναι εγγονή του Ιωάννη Μεταξά.
Πηγή: Παλαιό δημοσίευμα της Καθημερινής Διαβάστε περισσότερα...

Καλπάκι: Ένας τόπος πολύ γνωστός από τις ηρωικές μάχες



Το στρατιωτικό Μουσείο του πολέμου 1940 - 41 που βρίσκεται στο Καλπάκι, έναν τόπο πολύ γνωστό από τις ηρωικές μάχες που έγιναν εδώ στην πρώτη φάση του ελληνοιταλικού πολέμου του 40-41, στις οποίες οι λιγοστές Ελληνικές δυνάμεις πέτυχαν με την σθεναρή τους αντίσταση να αποτρέψουν την διείσδυση του εχθρού στον χώρο της Ηπείρου, επισκέφθηκε η κάμερα του Εθνικού Πρακτορείου.

Ο χώρος μικρός αλλά πολύ υποβλητικός, καθώς τα εντυπωσιακά εκθέματα μας ταξιδεύουν στον χρόνο--ανάμεσα τους πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος, φορητός οπλισμός, στολές, μετάλλια, φωτογραφίες , χάρτες και άλλα αντικείμενα της εποχής.

Εδώ βρίσκεται και η φωτογραφία του ανθυπολοχαγού Αλέξανδρου Διάκου, του πρώτου Έλληνα αξιωματικού που «έπεσε» στο ελληνοαλβανικό μέτωπο (ο Ελύτης έγραψε στη μνήμη του το «Άσμα ηρωικό και πένθιμο»), καθώς και ο κινητήρας του αεροπλάνου του υποσμηναγού Ιωάννη Σακελλαρίου, ο οποίος σκοτώθηκε ύστερα από άνιση αερομαχία με τέσσερα ιταλικά αεροπλάνα.

Μέσα από τη γραφική αναπαράσταση και την προβολή ντοκιμαντέρ για τις μάχες του ελληνοϊταλικού πολέμου ο επισκέπτης αισθάνεται μεγάλη συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια, καθώς βρίσκεται στον τόπο όπου έγινε πράξη το ηρωικό ΟΧΙ.

Το μουσείο χτίστηκε το 1975 και σήμερα ο Δήμος Καλπακίου σε συνεργασία με το Υπουργείο Άμυνας προωθεί την επέκταση του, αλλά και συνολικά την ανάδειξη της ιστορικής περιοχής του αλβανικού μετώπου.

Απέναντι από το Μουσείο υπάρχουν οι προτομές του Αλέξανδρου Παπάγου, του Γεωργίου Β’ και του Ιωάννη Μεταξά.

Τέλος πολύ κοντά στο μουσείο βρίσκεται και η σπηλιά που στη διάρκεια του πολέμου ήταν το τακτικό στρατηγείο του Διοικητή της 8ης Μεραρχίας Χαράλαμπου Κατσιμήτρου, ο οποίος με την επιμονή του να υπερασπιστεί την γραμμή αμύνης Ελαίας - Καλαμά (παρά τις αντίθετες διαταγές) καθήλωσε τις εχθρικές δυνάμεις στο Καλπάκι και «έγραψε» μαζί με τη Μεραρχία του το αθάνατο έπος του '40.

Εκεί υπάρχει η προτομή του Κατσιμήτρου και μια πλάκα που θυμίζει το απόσπασμα διαταγής της 8ης Μεραρχίας της 30ης Οκτωβρίου του 1940.

Η διαταγή καταλήγει με τα παρακάτω λόγια: “ΟΥΔΕΜΙΑ ΙΔΕΑ ΕΙΣ ΟΥΔΕΝΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΩΣ. ΠΑΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΟΥ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΘΩΜΕΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝ ΑΝΑΓΚΗ ΘΑ ΠΕΣΩΜΕΝ ΟΛΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΕΝΟΙ ΑΥΤΑΣ”. Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

28η Οκτωβρίου 1940

Διαβάστε περισσότερα...

Τα παιδιά στην Παρέλαση!


Συνέλληνες μην ξεχάσετε να πάτε τα παιδιά σας αύριο στην παρέλαση του Δήμου σας.
Μην αφήσετε να τους περάσει όσων θέλουν να καταργηθούν οι παρελάσεις.
Τιμήστε τους ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ μας Διαβάστε περισσότερα...

ΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟ «ΟΧΙ» ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


του Χρίστου Γούδη
«Η ιταλική κυβέρνησις δέον σχετικώς να υπενθυμίσει εις την ελληνικήν κυβέρνησιν τας προκλητικάς ενεργείας τας διεξαχθείσας έναντι του αλβανικού έθνους δια της τρομοκρατικής πολιτικής την οποίαν υιοθέτησεν έναντι του πληθυσμού της Τσαμουριάς και δια των εμμόνων προσπαθειών προς δημιουργίαν ανωμαλιών εκείθεν των συνόρων της…Η ιταλική κυβέρνησις θεωρεί έκδηλον ότι η πολιτική της ελληνικής κυβερνήσεως έτεινε και τείνει να μεταβάλει το ελληνικόν έδαφος…Η Ιταλία δεν δύναται να ανεχθεί εφεξής πάντα ταύτα…Όθεν η ιταλική κυβέρνησις κατέλειξεν εις την απόφασιν να ζητήσει από την ελληνικήν κυβέρνησιν…το δικαίωμα να καταλάβει δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων…ορισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους…Εάν τα ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήσει αντίστασιν, η αντίστασις αύτη θα καμφθεί δια των όπλων και η ελληνική κυβέρνησις θα έφερε τας ευθύνας αι οποίαι ήθελον προκύψει εκ τούτου».
(Απόσπασμα από την τελεσιγραφική διακοίνωση της ιταλικής κυβερνήσεως προς την ελληνική, επιδοθείσα προσωπικώς από τον Ιταλό πρεσβευτή στον Έλληνα πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην Αθήνα την 3η πρωϊνή της 28ης Οκτωβρίου 1940).
Αυτό το μεγάλο ΟΧΙ σηματοδοτεί μία από τις λαμπρότερες σελίδες της τρισχιλιόχρονης ιστορίας μας. Μαζί με το μολών λαβέ του Λεωνίδα, και το δε την πόλιν σοι δούναι ούτ΄ εμόν εστί, ούτ΄ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 ενσαρκώνει την συλλογική αντίσταση του λαού μας στις πλέον κρίσιμες ιστορικές στιγμές του, και υπερβαίνει τα πρόσωπα που την συμπύκνωσαν στην επιγραμματική τους απάντηση.
Αλήθεια σε ποιόν και γιατί είπαν ΟΧΙ οι Έλληνες τον Οκτώβριο του 1940; Σε μια πανίσχυρη αυτοκρατορία που στηριζόμενη στην ωμή της βία θέλησε να επιβάλλει την δική της τάξη πραγμάτων μεταμορφώνοντας την Μεσόγειο σε ρωμαϊκή λίμνη κάτω από την λατινική επιγραφή «mare nostrum»: η θάλασσά μας (η δική τους δηλαδή). Είχε νόημα να αρνηθούν οι Έλληνες τις επιδιώξεις των Ιταλών, και του άξονα γενικότερα, για μια Νέα Ενωμένη Ευρώπη κάτω από την υψηλή τους επιστασία; Η ιταμότητα των αξιώσεων, η αλαζονική τους συμπεριφορά και η επαπειλούμενη βιαιότητα των αντιδράσεών τους δεν άφηνε περιθώρια συμβιβασμών. Οι Έλληνες όφειλαν να υπερασπισθούν άϋλες αξίες και υπερβατικά πιστεύω. Το Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος της προκήρυξης του Υψηλάντη, συνεχιστή και αυτού του ομηρικού αμύνεσθαι περί πάτρης και του ΄Ιτε παίδες Ελλήνων, ελευθερούτε πατρίδα, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων, νυν υπέρ πάντων αγών που κυριάρχησε στην ναυμαχία της Σαλαμίνας, συσπείρωσε, ένωσε και δυνάμωσε ξανά το γένος των Ελλήνων.
Ανήκω στα παιδιά της δεκαετίας του ΄50. Διαπλάσαμε την συμπεριφορά μας και τα πιστεύω μας μέσα σε μια κοινωνική ατμόσφαιρα που μόλις είχε υποστεί τη διέλευση ενός κύματος σοκ μακράς διάρκειας, το οποίο είχε συγκλονίσει την πατρίδα μας, και είχε ξεθεμελιώσει ανθρώπους και πράγματα. Το σοκ είχε τη μορφή στρατιών που προχωρούσαν συντεταγμένες και συντονισμένες με βήμα χήνας, συνεπικουρούμενες από κινούμενα μεταλλικά φρούρια που ξερνούσαν φωτιά και ατσάλι, κάτω από τα λάβαρα των γερμανικών λεγεώνων. SS, SA, Totenkopf, Swastika, Luftwaffe, και όλα τα συναφή παραφερνάλια που προκαλούσαν δέος, φόβο, τρόμο και απέχθεια σ΄ ολόκληρο τον πλανήτη. Ήταν η «νέα τάξη» πραγμάτων. Η καινούργια, βίαια ενωμένη, Ευρώπη, η νέα σφριγηλή αυτοκρατορία, το τρίτο Ράϊχ που θα επιβαλλόταν για μια χιλιετία στη ζωή και τις συνειδήσεις μας.
Η Γαλλία κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος μέσα σε μερικές μέρες από το Blitzkrieg των γερμανικών τεθωρακισμένων του Γκουντέριαν. Η Αγγλία βομβαρδιζότανε καθημερινά από τα γερμανικά Stukas και Messerschmitt του Γκαίριγκ κι έστελνε τον πληθυσμό της να κρυφτεί στα λαγούμια του μετρό του Λονδίνου. Η Σοβιετική Ρωσία με τις αχανείς εκτάσεις της οργώνονταν από τις Panzerdivisionen της νεο-τευτονικής επέλασης και βρισκόταν στα όρια της συντριβής. Ο Ρόμμελ του Afrika Korp κυρίαρχος της Βόρειας Αφρικής πλησίαζε την Αλεξάνδρεια. Κατά την ρήση του Τσώρτσιλ, σε κάποια φάση του πολέμου, δυο μόνον έθνη σήκωναν στους ώμους τους το βάρος της αντίστασης στην Ευρώπη: η Μεγάλη Βρετανία και η Μικρή Ελλάδα. Με τους «μικρούς» της ήρωες. Τους πραγματικούς ήρωες με σάρκα και οστά που έδιναν τη ζωή τους σ΄ έναν αγώνα που φαινόταν μάταιος, παράλογος, σχεδόν τρελός.
Στα χρόνια της Κατοχής πέρασαν στην αντίσταση. Τον Σεπτέμβριο του 1942 ο Κώστας Περρίκος τινάζει στον αέρα τα γραφεία των Ελλήνων προδοτών της ΕΣΠΟ στην Πατησίων στην Αθήνα, στέλνοντας στο θάνατο σαρανταπέντε Γερμανούς αξιωματικούς και στρατιώτες. Αυτός και η Λέλα Καραγιάννη προσωποποιούσαν την αντίσταση των Ελλήνων ως ατόμων. Αυτοί μόνοι τους. Περήφανοι, μοναχικοί, γενναίοι. Χωρίς διαπλοκές, χωρίς συλλογικές δράσεις με προοπτικές κατάληψης ή διατήρησης της εξουσίας μετά την απελευθέρωση, χωρίς τακτικισμούς, χωρίς μεσσιανικά οράματα και δογματικούς μανδύες. Αντίσταση ύπαρξης. Του Έλληνα που νιώθει πως κουβαλάει μέσα του έναν ολόκληρο κόσμο. Με παρελθόν, με παρόν, και με μέλλον. Του Έλληνα της τιμής, της πίστης, της υπερηφάνειας και της θυσίας. Του «Μικρού Ήρωα» του λαϊκού αναγνώσματος της εποχής μας. Που δεν ήταν ένας αλλά πολλοί. Οι μικροί ήρωες δεν ήταν πλάσματα της φαντασίας. Ήταν η ρεαλιστικότερη έκφανση της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας. Όχι μόνον αυτής που διαδραματίσθηκε λίγα χρόνια πριν, κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής, αλλά και αυτής που διαδραματιζόταν παράλληλα με τη γραφή του λαϊκού αυτού αναγνώσματος.
Γιατί τα χρόνια της κορύφωσης της δράσης του «Μικρού ΄Ηρωα», την περίοδο από το 1955 μέχρι το 1959, κορυφώνονταν επίσης και η δράση των μικρών ηρώων του Κυπριακού Αγώνα. Γιατί εδώ στη Μεγαλόννησο, η Μικρή Ελλάδα έπρεπε να αντιπαρατεθεί στην Μεγάλη Βρετανία. Γιατί η ιστορική μοίρα των μικρών ηρώων είναι να αντιπαρατίθενται στους μεγάλους κατακτητές. Ίσως όχι για να νικήσουν. Σίγουρα όμως για να υπάρξουν. Μέσα από τον ηρωϊκό τους θάνατο. Για να υπάρξουν στην Ιστορία μας, για να οδηγούν εμάς, τα παιδιά του τότε, και να μας εμπνέουν να οδηγούμε εμείς τα παιδιά του τώρα. Ο μικροί μας ήρωες δεν διδάσκανε σωφροσύνη. Γιατί «σώφρονες είχαμε πολλούς, κανείς τους όμως δεν θυσιάστηκε για την πατρίδα». Δίδασκαν το Χώμα και το Αίμα. Δίδασκαν τον σεβασμό στο χώμα της πατρίδας και στο νεανικό αίμα με το οποίο έπρεπε να ποτισθεί, για να κρατηθεί απάτητο από τον κατακτητή. Διέπλαθαν ψυχές έτοιμες να αντικρύσουν τον θάνατο για την Μεγάλη Ιδέα της Ελευθερίας.
Ο «Μικρός Ήρως» ήταν ο αυθεντικός, αντιπροσωπευτικός Έλληνας του καιρού του. Δεν ήταν φανταστικό ανάγνωσμα. Δεν ήταν εθνικιστικό παραλήρημα. Δεν ήταν εικονική πραγματικότητα. Το μαρτυρούν οι ηρωϊκοί πεσόντες και τα «φυλακισμένα μνήματα» του Κυπριακού Αγώνα σ΄εκείνα τα τέσσερα ένδοξα χρόνια του τέλους της δεκαετίας του ΄50. Ο Ανδρέας Παρασκευάς έπεσε πυροβολημένος σε ηλικία μόλις 15 ετών. Ο Ανδρέας Βλάμης 16 ετών. Ο Νίκος Ευαγόρου έπεσε ηρωϊκά στο πεδίο της μάχης σε ηλικία 17 ετών. Ο Πετράκης Γιάλλουρος, ο σημαιοφόρος στη διαδήλωση της Αμμοχώστου, 18 ετών. Ο Πετράκης Κυπριανού 18 ετών. Ο Παναγιώτης Τουμάζος 19 ετών. Ο Γιώργος Παπαβερκίου 19 ετών. Ο Αριστείδης Χαραλάμπους 20 ετών. Ο Μάκης Γεωργάλας, σύντροφος και συναγωνιστής του Αυξεντίου, έπεσε στη μάχη 20 χρονών, μόλις είχε αποφοιτήσει. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης που εγκατέλειψε το σχολειό του για «να πάρει μιαν ανηφοριά, να πάρει μονοπάτια, να βρεί τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά» απαγχονίσθηκε 18 χρονών. Ήτανε όλοι τους μαθητές του Γυμνασίου.
Ο Μιχαλάκης Καραολής απαγχονίσθηκε 23 ετών, ο Ανδρέας Δημητρίου 22 ετών, ο Στέλιος Μαυρομάτης 23 ετών, ο Μιχάλης Κουτσόφτας 20 ετών, ο Ανδρέας Παναγίδης – πατέρας τριών παιδιών – 22 ετών. Επίσης επάνω στον ανθό της νειότης τους απαγχονίσθηκαν ο Ιάκωβος Πατάτσος (22 ετών), ο Ανδρέας Ζάκος (24 ετών) και ο Χαρίλαος Μιχαήλ (21 ετών). Ο πρώτος νεκρός αντάρτης του Κυπριακού αγώνα στο πεδίο της μάχης, ο Χαράλαμπος Μούσκος, ανηψιός του Εθνάρχη Μακαρίου, σκοτώθηκε σε ηλικία 25 ετών. Ο Στυλιανός Λένας – ο Στυλλής της ΕΟΚΑ – ξεψύχησε 24 ετών, ο Γιώργος Κάρυος 28 ετών. Ο Μάρκος Δράκος, διαλεχτός ανάμεσα στους διαλεχτούς, έπεσε ηρωϊκά από τις σφαίρες του δυνάστη σε ηλικία 24 ετών. Και στο ολοκαύτωμα στον «αχυρώνα» στο Λιοπέτρι – στο σύγχρονο αυτό «Χάνι της Γραβιάς» – οι «παίδες εν καμίνω», ο Φώτης Πήττας (23 ετών), ο Ηλίας Παπακυριακού (22 ετών), ο Ανδρέας Κάρυος (32 ετών) και ο Χρίστος Σαμάρας (33 ετών), καίγονταν ζωντανοί για την πατρίδα, με τη μάνα του Κάρυου, που έβλεπε τις φλόγες ν΄ αγκαλιάζουν τον αχυρώνα που πυρπόλησε ο πολιτισμός της Μεγάλης Βρετανίας, καθώς οι καπνοί ανέβαιναν ψηλά, να φωνάζει το συγκλονιστικό: «Δύναμιν γιέ μου. Δύναμιν. Να πεθάνεις λεβέντης!»
Ο «αητός του Μαχαιρά» – ο ηρωϊκός «Ζήδρος» της ΕΟΚΑ – Γρηγόρης Αυξεντίου (το πραγματικό παιδί-φάντασμα που τον Δεκέμβριο του 1955 στην μάχη των Σπηλιών έκανε τους Άγγλους να χτυπηθούν μεταξύ τους σε μία πολύνεκρη σύγκρουση, πυροβολώντας με το αυτόματό του ομάδες Άγγλων στρατιωτών που ορειβατούσαν σε αντιμέτωπες βουνοπλαγιές καθώς ο ίδιος κατρακυλούσε στην απότομη χαράδρα), πυρπολήθηκε από τους Άγγλους σε ηλικία 28 ετών, λέγοντας λίγο πριν γίνει ολοκαύτωμα: «ο σπόρος που σπείραμε βλάστησε, τίποτε πια δεν μπορεί να σβήσει τη φλόγα στις καρδιές των Ελλήνων». Και ο Κυριάκος Μάτσης, ο «σταυραητός του Πενταδάκτυλου» – εκείνος ο Μάτσης που όταν ο «σιδηρούς στρατάρχης» Χάρντιγκ του πρόσφερε στη φυλακή μισό εκατομμύριο Κυπριακές λίρες (πενήντα εκατομμύρια δραχμές σε νόμισμα του 1990) για να αποκαλύψει το κρυσφήγετο του Διγενή, του απήντησε: «ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής» – έπεσε ηρωϊκά στα 32 του χρόνια, κομματιασμένος από τις βρετανικές χειροβομβίδες, καθώς αναφωνούσε σ΄αυτούς που τον καλούσαν να βγεί έξω από τον κρυψώνα και να παραδοθεί : «αν βγω, θα βγω πυροβολώντας».
Μέσα από την άδολη θυσία τους για την ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα, τα παιδιά της Κύπρου, όπως και τα παιδιά της Ελλάδας του ΄40 («Παιδιά, της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά»), τα στρατευμένα παιδιά του Ιερού Λόχου της Μέσης Ανατολής, και τα παιδιά της Κατοχής και της Αντίστασης, αυτοί οι αιώνιοι Μικροί –μεγάλοι– Ήρωες του Ελληνισμού, επαλήθευσαν για μία ακόμη φορά την πεμπτουσία της Ηρακλείτειας ρήσης: «Αιών παίς εστί παίζων πεσσεύων. Παιδός η βασιλίη».
Και κάτι τελευταίο για τον Κυπριακό αγώνα. Την μέρα που πέθανε ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας, ο θρυλικός αρχηγός της ΕΟΚΑ, βρισκόμουν στην Αγγλία όπου παρακολούθησα μια τηλεοπτική συνέντευξη του BBC με τον, γηραιό τότε, αντίπαλό του, τον Στρατάρχη Χάρντιγκ. Ο Άγγλος στρατιωτικός, ακριβοδίκαιος στις κρίσεις του, όχι μόνο έπλεξε το εγκώμιο του ομότεχνού του «εν όπλοις», αλλά χαρακτήρισε τον ηρωϊκό Διγενή ως τον ευφυέστερο και ικανότερο ηγέτη ανταρτοπολέμου του 20ου αιώνα!
Αυτοί ήταν οι ήρωες της εποχής μας. Οι μικροί και μεγάλοι ήρωες. Ήρωες όχι της φαντασίας, αλλά της τρέχουσας πραγματικότητας που υπερέβαινε τη φαντασία. Βατήρες σήμερα και εφαλτήρια για να επανέλθουν στη ζωή μας οι κρυμμένες σελίδες δόξας της σύγχρονης ελληνικής αλκής. Σελίδες που καταχωνιάσθηκαν και που ποτέ δεν συμπεριληφθήκανε στα ξενέρωτα σχολικά βιβλία των εγκύκλιων σπουδών της ιστορίας μας. Αυτήν την αιώνια νεότητα των Ελλήνων, την πλασμένη για ηρωϊσμούς. οφείλουμε να συντηρήσουμε σήμερα. Γιατί, αυτήν τη νειότη της αντίστασης την χρειαζόμαστε, όλοι όσοι πιστεύουμε ότι είμαστε Έλληνες. Γιατί κατά τον Πλάτωνα εμείς οι Έλληνες «αεί παίδες εσμέν, γέρων δε Έλλην ουκ εστίν». Και μέσα από την αέναη παιδικότητά μας, μπορούμε να κυττάζουμε αγέρωχα τους πάσης φύσεως περιστασιακούς και εφήμερους ισχυρούς της γης και να απαντούμε στις προκλήσεις τους με το λιτό, λακωνικό, πολύσημο και υπερβατικό πρόσταγμα που καταξιώνει το ευθυτενές της παρουσίας μας στη ζωή : «μολών λαβέ».
Γιατί, κατά μία ειρωνική συγκυρία, ο άμεσος, ορατός και μεγάλος κίνδυνος δρα ευεργετικά, ενεργοποιεί και πολλαπλασιάζει την ισχύ των Ελλήνων. Οι Πέρσες, οι Τούρκοι και οι Ιταλοί μας ένωσαν, μας σφυρηλάτησαν και μας γιγάντωσαν. Ο Έλληνας δεν φοβάται την μείζονα κρίση, γιατί πάντα, όσο καιρό κι αν διαρκέσει, μήνες, χρόνια, αιώνες, πάντοτε βγαίνει νικητής. Ο Έλληνας είναι πλασμένος για να λεει ΟΧΙ εκεί που οι άλλοι λένε «ναι» και υποκύπτουνε ομαδικά στον στείρο και μυωπικό ορθολογισμό τους. Γι’ αυτό τις περισσότερες φορές δεν κινδυνεύει να αλωθεί με μετωπική επίθεση αλλά με αργή, σιωπηλή, ύπουλη χρονοβόρα αλλά διαβρωτική διείσδυση που παραλύει τ’ ανακλαστικά του γιατί αποκρύπτει την αμεσότητα του κινδύνου. Κάτω από αυτό το πρίσμα, η διατήρηση της εθνικής μας υπόστασης δεν είναι καθόλου μα καθόλου δεδομένη. Προϋποθέτει επαγρύπνηση έναντι εσωτερικών και εξωτερικών καταστάσεων αλλά και παραγόντων, οι οποίοι με ποικίλους τρόπους και για ποικίλους λόγους επιβουλεύονται την διατήρησή της συνοχής της.
Η εικόνα της Ελλάδος σήμερα είναι γνωστή σε όλους μας. Είναι κοινό μυστικό ότι «η Ελλάδα είναι ένα φρούριο πολιορκημένο και μέσα της αλωνίζει ελεύθερος ο εχθρός» κάτω από τον μανδύα της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών, και με προκάλυψη την φοβία του πολιτικού κατεστημένου μήπως και κατηγορηθεί για εθνικισμό και ξενοφοβία. Περιβαλλόμαστε από ένα ξέσπασμα βαλκανικών και μεσανατολικών εθνικισμών, πολλοί εκ των οποίων καθιστούν σαφείς τις προθέσεις και βλέψεις τους έναντι της ακεραιότητας των εδαφών μας. Μεγάλες δυνάμεις αναδιατάσσουν τα πιόνια τους στην διεθνή σκακιέρα και οι κινήσεις τους θα πρέπει να μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε την αναγκαιότητα της ανάταξης των δυνάμεων του ελληνισμού σε όλα τα επίπεδα. Μια τέτοια συνειδητοποίηση δεν είναι φυσικά εύκολη υπόθεση. Η ψευδαίσθηση μιας σταθερότητας που υπάρχει, ως έκφανση του νόμου της αδράνειας, μας κάνει πολλές φορές να αγνοούμε την ιστορική πραγματικότητα της περιοχής μας, αλλά και του πλανήτη μας.
Πάντα θυμάμαι το σοκ που ένιωσα όταν, στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, και πριν από την Κυπριακή κρίση, ζώντας στην Αγγλία και παρακολουθώντας μια συνέντευξη στην τηλεόραση του BBC του Χένρυ Κίσινγκερ, τον άκουσα να λέει, με τον απρόσωπο, ψυχρό, χαρακτηριστικό του τρόπο: «οι μόνοι χάρτες που απεικονίζουν την πραγματικότητα είναι οι γεωφυσικοί. Οι πολιτικοί χάρτες με τα χρώματά τους πάνω σε διάφορες περιοχές του πλανήτη πάντα αλλάζουν και θα αλλάξουν. Μην παγιδεύεστε με την ιδέα ότι τα χρώματα που βλέπετε σήμερα θα είναι τα ίδια με τα χρώματα που θα έχουν αύριο».
Πολύ σύντομα από τότε το ζήσαμε στην Κύπρο, ενώ την ίδια εκείνη εποχή της τουρκικής (και όχι μόνον) εισβολής - αλήθεια τι δουλειά είχαν τα ισραηλινά πολεμικά πλοία που βρέθηκαν δίπλα στο «Κοτσατεπέ», και τα άλλα τουρκικά πλοία, να περισυλλέγουν τους Τούρκους ναύτες που σκυλοπνίγονταν βομβαρδισμένοι από την δική τους τουρκική αεροπορία; - άρχισαν να κυκλοφορούν διεθνώς και οι πρώτοι χάρτες μιας ενιαίας Μακεδονίας πολυπολιτισμικών και πολυθρησκευτικών προδιαγραφών, υποκρύπτοντας επιδιώξεις επανασύστασης ενός είδους νέο-οθωμανικής Μακεδονίας, όπου βαλκάνιοι της ενδοχώρας, μεσογειακοί νεολεβαντίνοι, αλλά και μεταβαρόνοι της νεόκοπης σήμερα πλανητικής αυτοκρατορίας, επέπρωτο να αμφισβητούν, καθένας με τον τρόπο του και καθένας για τους δικούς του ιδιοτελείς επεκτατισμούς, την ελληνικότητά της.
Ποιός ή ποιοί σχεδιάζουν, τί και γιατί και πότε; Ποιος ή ποιοί στοχεύουν στον επηρεασμό του τρόπου με τον οποίο προσλαμβάνουμε την πατρίδα μας, και πώς και με ποιούς μεθοδεύουν τον εθνομηδενισμό μας; Σε αυτή την σκοτεινή υπόθεση ενός υφέρποντος αφελληνισμού ποιοι είναι οι πράκτορες και ποιοι οι κρετίνοι; Ποιοί είναι αυτοί που διαμορφώνουν καταστάσεις τέτοιες, που στην ώρα της κρίσεως μας αναγκάζουν να ψελλίζουμε ότι «η Κύπρος είναι μακριά» αντί να βλέπουμε ότι «η Κωνσταντινούπολη είναι κοντά»;
Ώρα μας να ξυπνήσουμε και να ζυγίσουμε τα πράγματα προσεκτικά, όσο ακόμη υπάρχει ο καιρός να ξαναπούμε ΟΧΙ στα τείχη που επιχειρούν να χτίσουν γύρω μας, και που αν τώρα δεν γκρεμίσουμε, αύριο θα είναι αργά. Γιατί η μυστική βοή μας έρχεται των γεγονότων που πλησιάζουν. Ακόμα κι αν εις την οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι λαοί.
ΟΧΙ, λοιπόν, στο όνομα των νεομαρτύρων της Ελληνικής Ιστορίας, των ηρωϊκών παιδιών της ΕΟΚΑ του αντιαποικιοκρατικού αγώνα, στο όνομα των άδολων στρατευμένων παιδιών και των αγνοούμενων που έπεσαν και χάθηκαν κατά την προδοσία του ΄74, στο όνομα των άοπλων παιδιών που έπεσαν πρόσφατα αψηφώντας τον Τούρκο κατακτητή, στο όνομα των μανάδων και των πατεράδων τους, των συζύγων και των αγαπημένων τους, των παιδιών τους που τους έχασαν και των παιδιών μας που χάνουν σήμερα την Ελλάδα, πείτε, εσείς οι Έλληνες της Μεγάλης Κύπρου, σε όλους εκείνους που θέλουν μικρή την Ελλάδα, πώς θα βροντοφωνήσετε ξανά ΟΧΙ στην εκ νέου μεθοδεύομενη υποχθόνια τουρκοποίηση του νησιού.
Είμαστε χίλια χρόνια σε σύγκρουση με τους Τούρκους. Δεν κατάφεραν να μας ξεριζώσουν. «Πλεονάκις επολέμησάν μας εκ νεότητός μας και γαρ ουκ ηδυνήθησαν». ΟΧΙ. Ούτε και τώρα θα μπορέσουν. Δεν θα περάσουν. «Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα».
Και μην ξεχνάτε πώς Ελλάδα δεν είναι η Ελλάδα των κατεστημένων της. Η Ελλάδα των Ελλήνων είναι η Ελλάδα του λαού της. Και αυτός ο λαός γνωρίζει αυτό που γνωρίζετε κι εσείς. Η Κύπρος μπορεί να είναι σκλαβωμένη, είναι όμως ελληνική. Το ΟΧΙ είναι η απάντηση των Ελλήνων. ‘Ολα τα υπόλοιπα τα ξέρουν μόνο οι χατζηαβάτες, οι προσκυνημένοι και οι προδότες.
Γιατί, χατζηαβάτες είναι οι ψοφοδεείς Έλληνες, οι έκθαμβοι μπροστά στη δύναμη των ισχυρών, οι οποίοι, αν και θα ήθελαν, δεν αντέχουν λόγω χαρακτήρα να αντισταθούν στις πιέσεις, και περιδεείς υποκύπτουν αμαχητί. Οι περισσότεροι απ΄ αυτούς, οι οποίοι θεωρούνται διαμορφωτές της κοινής γνώμης μέσα από τις θέσεις εξουσίας που τους απονέμονται για τις υπηρεσίες τους, προσκαλούνται κατά τακτά διαστήματα στα ισχυρά κέντρα εξουσίας του πλανήτη, όπου και τους επιδεικνύεται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η ισχύς των μεγάλων δυνάμεων. Κάτι ανάλογο με την πρόσκληση των ερυθροδέρμων φυλάρχων από τους προέδρους των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον, την εποχή της «κατάκτησης της Δύσης», οι οποίοι διοργάνωναν «προς τιμήν τους» μεγάλα στρατιωτικά γυμνάσια του αμερικανικού στρατού. Οι ατυχείς φύλαρχοι μετά την επίδειξη κανονιοβολισμών από βαρέα πυροβόλα μεγάλου διαμετρήματος και εντυπωσιακές εικονικές επελάσεις του αμερικανικού ιππικού κατά ενός φανταστικού εχθρού, επέστρεφαν στις φυλές τους και υπεδείκνυαν στο λαό τους ότι η μόνη λύση είναι η εγκατάλειψη της γης τους και ο αυτόβουλος εγκλεισμός τους στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, στα οποία τους μετήγαγαν. Έτσι έγινε στην πράξη η «κατάκτηση της Δύσεως». Τα άλλα, τα ηρωϊκά και παράτολμα, έγιναν μόνο στα γουέστερν του Χόλιγουντ. Εκεί δυστυχώς γράφεται η σύγχρονη Ιστορία.
Οι προσκυνημένοι είναι μια άλλη μεγάλη και ενσυνείδητα δουλοπρεπής κατηγορία. Είναι οι μειδίσαντες «οδοιπόροι στα Σούσα» της ελληνικής αρχαιότητας, οι συνεχιστές της φαναριώτικης παράδοσης που πρεσβεύει ότι ο Έλληνας μπορεί να βρεθεί στην κορυφή, συρόμενος ως ερπετό, μέσα σε μια επικυρίαρχη «οθωμανική» αυτοκρατορία. Να γίνει μέγας δραγουμάνος της Πύλης και ηγεμονίσκος της Μολδαβίας και της Βλαχίας, όπως τότε. Είναι οι απόγονοι όλων αυτών που τους έπιανε ναυτία στο άκουσμα των σχεδίων για Ελληνική Επανάσταση το 1821. Είναι οι ένθερμοι θιασώτες της «ψυχολογίας του σαλίγκαρου», ο οποίος θεωρεί ότι ως τέτοιος δικαιωματικά ανέρχεται στην κορυφή. Γι΄ αυτό, όταν κάποτε ρωτήθηκε (ο σαλίγκαρος) από τον φυσικό κυρίαρχο των κορυφών, τον αητό, πώς βρέθηκε τόσο ψηλά, απάντησε με περισσό θράσος: «έρποντας, με το γλείψιμο και με τα κέρατά μου». Απλά, η παραμονή τους εκεί είναι περιστασιακή και ολιγόχρονη. Γιατί το ράμφος των αητών τους εξαφανίζει.
Οι προδότες είναι πολλοί και πολλών κατηγοριών («Ελλάς, χώρα ελάχιστων ηρώων και μυρίων προδοτών»). Όλοι εκείνοι που φτύνουν τα ιερά και τα όσια έναντι τριάκοντα αργυρίων. Για να εξυπηρετήσουν τους δυνατούς, οι οποίοι πληρώνουν, ανταμείβουν, και αναβιβάζουν στο κοινωνικό στερέωμα τους μαϊντανούς, τους πίθηκους και τους παπαγάλους μέσα στη μεγάλη φάρμα των ζώων, ενώ τα λιοντάρια και οι τίγρεις βρίσκονται στα κλουβιά των κυνηγών και των μεταβαρόνων της νέας εποχής.
Απέναντι σε όλους αυτούς βρίσκονται οι Έλληνες το γένος, ως η τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί, σύμφωνα με τον Πλήθωνα Γεμιστό που, την εποχή του Δεσποτάτου του Μυστρά επί Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, έθετε τα θεμέλια του νεώτερου Ελληνισμού, εκφάνσεις του οποίου είμαστε εμείς σήμερα. Και προσδιοριζόμαστε από το ιστορικό μας παρελθόν, από την μακραίωνα Ελληνική Ιστορία που διακρίνεται, χαρακτηρίζεται και προσδιορίζεται από μιαν ιδιότητα, ξένη και άγνωστη στους πολυπολιτισμικούς αρουραίους, στους προσκυνημένους, τους χατζηαβάτες και τους προδότες που ευτελίζουν με την παρουσία τους, αυτή ακριβώς την ιστορική μας ιδιότητα, που εκείνοι είναι ανήμποροι να διανοηθούν, την ιδιότητα της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ σε υπέρτερες υλικά δυνάμεις.
Έτσι επιβιώσαμε, έτσι επιβιώνουμε και έτσι θα επιβιώσουμε,
καθώς εκείνοι θα πορεύονται στον σκουπιδοτενεκέ – ελλείψει Καιάδα – της Ελληνικής Ιστορίας.
Είμαστε εδώ σήμερα για να τιμήσουμε σε ένα προσκλητήριο πεσόντων αυτούς που
«ώρισαν στη ζωή των να φυλάγουν Θερμοπύλες,
ποτέ από το χρέος μη κινούντε»ς.
Αυτούς που στην επίκληση του ονόματός τους, απαντούμε νοερά για τον καθένα τους, όχι «Απών», αλλά:«Παρών, έπεσε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» Διαβάστε περισσότερα...

Εκδήλωση της ΣΕΕΘΑ με θέμα:«Ο Νεοοθωμανισμός και οι Επιπτώσεις του στις Ελληνοτουρκικές Σχέσεις.»


Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009 και από ώρα 19.00 πραγματοποιούμε στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου (Ριζάρη 2 και Βασ. Σοφίας) Ομιλία με θέμα :

«Ο Νεοοθωμανισμός και οι Επιπτώσεις του στις Ελληνοτουρκικές Σχέσεις.»

Ομιλητές οι κύριοι :

-Κωνσταντακόπουλος Δημήτριος, Δημοσιογράφος - Συγγραφέας
-Καναβάκης Εμμανουήλ, Αντιστράτηγος ε.α.- Μέλος ΔΣ ΣΕΕΘΑ
-Ουζούνογλου Νικόλαος, Καθηγητής ΕΜΠ

Συντονιστής ο κ. Σταμπουλής Αριστείδης, Αντγος ε.α. - Μέλος ΔΣ/ΣΕΕΘΑ

Παρακαλούμε όπως μας τιμήσετε με την παρουσία σας.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

•Η παρούσα ισχύει και για συγγενείς και φίλους σας. Διαβάστε περισσότερα...

Τελετή Ορκωμοσίας Πρωτοετών Σπουδαστών-στριών ΣΜΥ



Την 23 Οκτωβρίου 2009, πραγματοποιήθηκε, παρουσία του κ. Α'Υ/ΓΕΣ Αντιστράτηγου Γεωργίου Ταμουρίδη, στην έδρα της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών στο στρατόπεδο «ΚΑΒΡΑΚΟΥ» στα Τρίκαλα, η τελετή ορκωμοσίας των πρωτοετών Σπουδαστών-στριών τάξεως 2011. Στην τελετή παρέστησαν οι θρησκευτικές και πολιτικές αρχές της πόλεως, καθώς και οι συγγενείς των Σπουδαστών.
Σιδεροκέφαλοι! Διαβάστε περισσότερα...

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ :«OΠΛΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ»



Από τις 19 έως τις 23 Οκτωβρίου 2009 διεξήχθη στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ), σεμινάριο με θέμα "Όπλα μαζικής καταστροφής στις επιχειρήσεις ναυτικής αποτροπής" ((Weapons of Mass Destruction Seminar in Maritime Interdiction Operations). Στο σεμινάριο προσκλήθηκαν και συμμετείχαν ομιλητές από το ΝΑΤΟ, τον ΟΑΣΕ και τον WCO. Ενδεικτικά, το σεμινάριο παρακολούθησαν εκπρόσωποι από τους παρακάτω οργανισμούς:
• NATO WMD Center
• US Defence Threat Agency (DTRA)
• Allied Command Transformation Operational Experimentation Branch (ACT)
• Organization for the Security and Cooperation in Europe (OSCE)
• World Customs Organization (WCO)
• Defense Against Terrorism (DAT Center of Excellence – Turkey)

• CC MAR Northwood
Τα θέματα που αναλύθηκαν αφορούν αντικείμενα σχετικά με την πρόληψη και καταστολή της εξάπλωσης των Όπλων Μαζικής Καταστροφής διαμέσου των χερσαίων και θαλασσίων οδών, καθώς επίσης και των λιμένων. Η θεματολογία εστιάστηκε στις πολιτικές, νομικές, επιχειρησιακές και τακτικές διαστάσεις του προβλήματος, ενώ την τελευταία ημέρα διεξήχθη συζήτηση βασισμένη σε πιθανά σενάρια αντιμετώπισης της διασποράς όπλων μαζικής καταστροφής, στην οποία παρευρέθησαν υψηλοί αξιωματούχοι και βαθμοφόροι του ΝΑΤΟ, μεταξύ των οποίων και ο Αναπληρωτής βοηθός του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ σε θέματα WMD, κ. Guy Roberts. Διαβάστε περισσότερα...